ചില മനുഷ്യരും അവരുടെ പ്രണയങ്ങളും അങ്ങനെയാണ്... ഒരു മഴക്കാലത്തെ ഇയ്യാംപാറ്റകളെപ്പോലെ. എവിടെയോ ഒളിച്ചിരുന്നവയാണ്, പക്ഷേ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം കാണുമ്പോഴേക്കും സർവ്വവും മറന്ന് അതിലേക്ക് പറന്നടുക്കും. ​നമ്മുടെ പ്രണയവും അതുപോലൊരു പെട്ടെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവായിരുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ നിന്ന് നിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഞാൻ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു. ആ വെളിച്ചത്തിനു ചുറ്റും ചിറകടിച്ചു പറന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ, അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു ലോകമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ മറന്നുപോയി. അത്രമേൽ തീവ്രവും സുന്ദരവുമായിരുന്നു ആ കെട്ടുപാടുകൾ. ​പക്ഷേ, ഇയ്യാംപാറ്റകൾക്ക് വെളിച്ചത്തോടുള്ള പ്രണയം എത്രത്തോളം തീക്ഷ്ണമാണോ, അത്രതന്നെ സ്വയംനാശകവുമാണ്. ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ ചൂടിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തപ്പോൾ സ്വന്തം ചിറകുകളാണ് കരിഞ്ഞുപോകുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞതേയില്ല. ​ഒരു രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ പെട്ടെന്ന് ജ്വലിച്ചുയർന്ന്, നേരം പുലരുമ്പോഴേക്കും ചിറകുകൾ കൊഴിഞ്ഞ് മണ്ണടിയുന്ന ഇയ്യാംപാറ്റകളെപ്പോലെ, നമ്മുടെ പ്രണയവും പെട്ടെന്ന് ഒടുങ്ങിപ്പോയി. ഓർക്കാൻ ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ ബാക്കിവെക്കാതെ, ഒരു സ്വപ്നം പോലെ വന്നുപോയ ആ പ്രണയം ഇന്നും മനസ്സിൽ ഒരു നേർത്ത നോവായി അവശേഷിക്കുന്നു. തീവ്രമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു രാത്രിയുടെ മാത്രം ആയുസ്സുള്ള ഒന്നായിരുന്നു അത്. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ