#🔱 ಭಕ್ತಿ ಲೋಕ #ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ 🙏 ಹರಿಃ ಓಂ 🕉️ ಮಾನವನಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ... ಕಥೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಊರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಬಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅಂದವಿಲ್ಲದವಳು. ತನ್ನ ಬಡತನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಂಡತಿಯ ಕುರುಪಿತನವೇ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ನದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸೂರ್ಯನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ, “ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಲೋಕಬಂಧುವೆಂದು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ವರ ನೀಡುವವನಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ವರ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ?” ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಅವನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಸೂರ್ಯನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದನು. ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, “ನಿನಗೆ ಮೂರು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಈ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯನ್ನು ಒಡೆಯು, ತಕ್ಷಣವೇ ಅದು ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ವರಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ; ಬೇಕಾದಾಗ ಕೇಳಬಹುದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ನೀರಿನ ಕುಡಿಕೆ ಹೊತ್ತು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಬಿಸಿಲು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕುರುಪಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಅವನು ತಾಳಲಾರದೆ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಅತೀ ಸುಂದರಳಾಗಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡು ಒಂದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಒಡೆದನು. ಕೂಡಲೇ ಅವಳು ಅಪರೂಪದ ಸೌಂದರ್ಯದ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂತಹ ಸುಂದರಿ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದುಕೊಂಡು, ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂತಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಂದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಒಡೆದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳು ಕರಡಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು, “ಇವಳು ಯಾವುದೋ ಮಾಂತ್ರಿಕಳೇನೋ!” ಎಂದು ಭಯಪಟ್ಟು ಅವಳನ್ನು ರಥದಿಂದ ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು. ಆ ಕರಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬಂದಿತು. ದಿಕ್ಕುತೋಚದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಕೊನೆಯ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಯನ್ನು ಒಡೆದು, ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬದಲಾಗಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಕೂಡಲೇ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ಕುರುಪಿಯಾದ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಹೀಗೆ ದೇವರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮೂರು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೂ, ಅವು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬಡವನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದನು, ಅವಳೂ ಕುರುಪಿಯಾದವಳಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಳು. ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು ಏನೆಂದರೆ—ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಷ್ಟೇ ವರಗಳು ದೊರಕಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬುದ್ಧಿ, ವಿವೇಕ ಬಳಸಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವಂತಹ ವರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾನವನಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ವೇದಾಂತ ಜ್ಞಾನ ಯವರಿಂದ