#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #തുടർകഥ ഭാഗം 110. # ഭംഗിയുള്ളൊരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടാണ് ഉമ വളർന്നത്... വയസ്സറിയിക്കും മുൻപ് വരെ. കാവിനുള്ളിൽ വെച്ചു രജസ്വാലയായതിനാൽ അവളെ ബന്ധുക്കൾ കാവ് തീണ്ടിയവൾ എന്ന് വിളിച്ചു ആക്ഷേപിച്ചു... കേട്ട് വളർന്ന അവളുടെ ഉള്ളിൽ ബന്ധുക്കളോടുള്ള ദേഷ്യവും സങ്കടവും പകയായി വളർന്നു. അത് തന്നെയായിരുന്നു മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് വേറിട്ട്‌ ജീവിക്കാൻ അവളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്... വിവാഹം അവൾക്ക് ദുരിധങ്ങളുടെ മുകളിൽ മറ്റൊരു ദുരന്തം സമ്മാനിച്ചു... ഭർത്താവ് സ്നേഹമുള്ളവനായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു പുരുഷന് അത് മാത്രം പോരല്ലോ... ചോരയും നീരുമുള്ളൊരു സുന്ദരിയായ പെണ്ണിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അയാളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എങ്ങനെ നിറവേറ്റും... കാഴ്ചയിൽ ആരെയും മോഹിപ്പിക്കൻ കഴിവുള്ള സർപ്പ സ്വന്ദര്യത്തിന് ഉടമയായിരുന്നു ഉമ.... പുരുഷന് അവളുടെ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്താൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.. അത് മറ്റാർക്കും അറിയുകയുമില്ലായിരുന്നു. അമ്മ ഒഴികെ.. എല്ലാം വിവാഹഷേഷം നേരെ ആകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവർ കണക്ക് കൂട്ടി. പോറ്റി സാറുമായുള്ള അവരുടെ അടുപ്പം പോറ്റി സാർ മുതലെടുക്കുകയായിരുന്നു... എത്രയൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും പോറ്റി സാറിനു അവളെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ കണ്ടെത്തിയ ഒരാളെ വിവാഹം കഴിക്കേണ്ട ഗതികേട് ഉമയ്ക്ക് ഉണ്ടായി.... വിവാഹശേഷം അവർക്കിടയിൽ ഇതിനെ ചൊല്ലി കലഹം പതിവായി. ബലാത്‌കരമായി അവളെ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അയാൾ പരാജയപ്പെട്ടു. തണുത്തു മരവിച്ച ശവ ശരീരത്തെ പോലെ അവളുടെ ബോഡി തണുത്തുറഞ്ഞു പോകും ആ സമയം.... പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ സൂസിയുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു..... (തുടരും )