स्वर्गीय अजित पवार यांनी एकदा म्हटले होते — “राजकारण ले वंगाळ आहे”. ही ओळ ऐकायला साधी वाटते, पण तिच्यामागे राजकारणाची खरी वास्तवता दडलेली आहे. आजच्या घडामोडींनी ही गोष्ट पुन्हा एकदा अधोरेखित केली आहे. विशेषतः बच्चू कडू यांनी आपल्या ‘प्रहार’ संघटनेला मागे ठेवत एकनाथ शिंदे यांच्या सेनेत प्रवेश केला, या घटनेने अनेक प्रश्न निर्माण केले आहेत. राजकारणात पक्षांतर ही नवीन गोष्ट नाही. जवळजवळ प्रत्येक राजकीय नेता जेव्हा पक्ष बदलतो, तेव्हा तो एकच कारण पुढे करतो — “जनतेच्या हितासाठी निर्णय घेतला आहे”. यामध्ये कार्यकर्त्यांचा आग्रह, विकासाची गरज, निधीची उपलब्धता, प्रशासनाशी समन्वय अशा अनेक कारणांचा उल्लेख केला जातो. परंतु वास्तवात पाहिले, तर या कारणांमागे सत्तेची आणि पदाची मोठी भूमिका असते, हे नाकारता येत नाही. एखादा नेता विरोधात असताना जनतेसाठी लढतो, आंदोलन करतो, प्रशासनावर दबाव टाकतो. पण एकदा का त्याला आमदारकी किंवा इतर कोणतेही सत्तेचे पद मिळाले, की त्याच्या काम करण्याच्या पद्धतीत बदल होतो. कारण प्रशासन त्या व्यक्तीला त्याच्या व्यक्तिमत्त्वामुळे नाही, तर त्याच्या पदामुळे घाबरते. प्रोटोकॉल ही गोष्ट इथे महत्त्वाची ठरते. त्या व्यक्तीचा स्वभाव, प्रामाणिकपणा किंवा जनतेशी असलेला संबंध यापेक्षा त्याच्या पदाला जास्त महत्त्व दिले जाते. त्यामुळे “व्यक्ती कशी आहे” यापेक्षा “ती कोणत्या पदावर आहे” हेच प्रशासनासाठी निर्णायक ठरते. बच्चू कडू यांचे अपंग आणि वंचित घटकांसाठी केलेले काम निश्चितच उल्लेखनीय आहे. त्यांनी अनेक वर्षे या लोकांसाठी आवाज उठवला, आंदोलन केले आणि त्यांच्या प्रश्नांना न्याय मिळवून देण्याचा प्रयत्न केला. त्यामुळे त्यांच्या कामाबद्दल आदर आहेच. परंतु त्यांनी घेतलेला हा नवीन राजकीय निर्णय पाहता, हा प्रश्न निर्माण होतो की — हा निर्णय खरंच जनतेच्या फायद्यासाठी आहे का, की स्वतःच्या राजकीय भवितव्यासाठी? आजच्या परिस्थितीत विधानपरिषदेची जागा कुठे उपलब्ध आहे, कोणत्या पक्षाकडे संधी आहे, यावर अनेक निर्णय घेतले जातात. बच्चू कडू यांनी शरद पवार यांच्या राष्ट्रवादीत, अजित पवार यांच्या गटात, उद्धव ठाकरे यांच्या सेनेत किंवा भाजपमध्ये प्रवेश करू शकले असते. पण त्यांनी एकनाथ शिंदे यांचाच पर्याय निवडला — यामागे विधानपरिषदेची शक्यता हा एक मोठा घटक असल्याचे अनेकांना वाटते. राजकारणात एकदा का सत्तेची चव लागली, की ती सोडणे कठीण जाते, असे अनेक अनुभवी लोक सांगतात. “सत्तेची नशा” ही इतर कोणत्याही नशेपेक्षा अधिक प्रभावी असते. कारण सत्ता म्हणजे निर्णय घेण्याची ताकद, संसाधनांवर नियंत्रण आणि समाजात प्रभाव निर्माण करण्याची क्षमता. त्यामुळे अनेकदा विचारसरणी, तत्त्वे आणि जुने संबंध यांपेक्षा सत्ता महत्त्वाची ठरते. या सर्व पार्श्वभूमीवर, जनतेनेही अधिक जागरूक राहण्याची गरज आहे. नेते कोणत्या पक्षात आहेत यापेक्षा ते प्रत्यक्षात काय काम करतात, त्यांच्या निर्णयांचा फायदा कोणाला होतो, आणि ते त्यांच्या आश्वासनांवर किती खरे उतरतात — याचा विचार करणे आवश्यक आहे. कारण शेवटी लोकशाहीमध्ये सर्वात मोठी ताकद ही जनतेकडेच असते. अखेरीस, अजित पवार यांचे वाक्य पुन्हा आठवते — “राजकारण ले वंगाळ आहे”. पण त्याच वेळी हेही तितकेच खरे आहे की, योग्य लोक आणि योग्य निर्णयांमुळे हेच राजकारण समाजासाठी परिवर्तनाचे प्रभावी साधनही बनू शकते. 🤓🤓🤓🤓 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🙌प्रेरणादायी व्हिडीओ #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #👌हृदयस्पर्शी फोटो