*#ஒரு_துளி_தண்ணீர்* என் பேரு மணி. வயசு 11. ராமநாதபுரம். கீழக்கரை கிராமம். 6வது. எங்க ஊர்ல 3 வருஷமா மழை இல்ல. குளம் வத்திப்போச்சு. கிணறு வத்திப்போச்சு. போர்வெல் 1000 அடிக்கு கீழ போனாலும் தண்ணி இல்ல. தினமும் காலைல 4 மணி. அம்மாவோட 3 கிலோமீட்டர் நடப்பேன். பக்கத்து ஊர் காமன்டேங்க். அங்க லாரி தண்ணி வரும். காலைல 6 மணிக்கு. ஒரு குடும்பத்துக்கு 2 குடம் தான். 2 குடம். 40 லிட்டர். அதுல தான் குடிக்க, சமைக்க, குளிக்க, துணி துவைக்க. அடுத்த 24 மணி நேரத்துக்கு. ஸ்கூலுக்கு தண்ணி கொண்டு போக முடியாது. பாட்டில் இருந்தா காலியாயிடும். திருட்டு போய்டும். மதியம் பைப்ல வர்ற உப்பு தண்ணி தான். குடிச்சா வயிறு வலிக்கும். ஆனா குடிச்சாகணும். என் ஃபிரண்ட்ஸ் எல்லாம் சிட்டில. வாட்ஸ்அப் ஸ்டேட்டஸ் போடுவாங்க. "Swimming Pool Party" "Rain Dance" "Water Balloon Fight". நான் பார்ப்பேன். கண்ணு எரியும். கோபம் இல்ல. அழுகை. ஒரு சொட்டு தண்ணிக்கு நாங்க சாகுறோம். இவங்க விளையாடுறாங்க. 2025 ஏப்ரல். வெயில் 45 டிகிரி. ஸ்கூல் லீவு. ஆனா தண்ணி லாரி வரல. 3 நாளா. ஊர் முழுக்க கலவரம். எங்க வீட்ல கடைசி சொட்டு தண்ணி. ஒரு சொம்பு. அம்மா அத மூடி வச்சிருந்தா. "கண்ணா. சாமிக்கு. விளக்கு ஏத்தணும்." ராத்திரி 12 மணி. தாகம். நாக்கு வரண்டு போச்சு. எழுந்தேன். அந்த சொம்பு தண்ணிய பார்த்தேன். கை நடுங்குச்சு. ஒரு மடக்கு. ஒரே ஒரு மடக்கு குடிச்சா என்ன. கைய விட்டேன். அப்ப தான் அம்மா முனகுற சத்தம். "தண்ணி... தண்ணி..." காய்ச்சல். நாக்கு வெடிச்சு போயிருந்துச்சு. நான் அந்த சொம்ப எடுத்தேன். அம்மா வாயில ஊத்தினேன். பாதி குடிச்சா. மீதிய எனக்கு கொடுத்தா. "குடி ராசா." நான் குடிக்கல. "அம்மா. நாளைக்கு சாமி கும்பிடணும்ல. விளக்கு ஏத்தணும்." அம்மா அழுதுட்டா. "எந்த சாமி டா தண்ணி இல்லாம விளக்கு கேக்கும். குடி." அந்த பாதி சொம்பு தண்ணி. அதான் எங்க உயிர் காப்பாத்துச்சு. மறுநாள் காலைல. ஊர் பஞ்சாயத்து. தலைவர் சொன்னாரு. "லாரி வரல. கலெக்டர்கிட்ட மனு கொடுக்கணும். யாரு போறது. 30 கிலோமீட்டர்." எல்லாரும் மௌனம். வெயில். தண்ணி இல்ல. யாரு போவா. நான் எழுந்தேன். "நான் போறேன்." ஊரே சிரிச்சுது. "டேய் பொடியா. நீயா. செத்துடுவ." "செத்தா சாகுறேன். ஆனா முயற்சி பண்ணாம சாக மாட்டேன்." சைக்கிள் இல்ல. நடை. கையில காலி தண்ணி பாட்டில். வழில யாராவது தருவாங்கனு நம்பிக்கை. 30 கிலோமீட்டர். வெயில் 45 டிகிரி. தார் ரோடு கொதிக்குது. செருப்பு இல்ல. கால் கொப்பளம். 15 கிலோமீட்டர்ல மயக்கம். விழுந்துட்டேன். ஒரு லாரி டிரைவர் தண்ணி கொடுத்தாரு. 2 மடக்கு. "தம்பி. எங்க போற." "கலெக்டர் ஆபீஸ். எங்க ஊருக்கு தண்ணி வேணும்." அவர் லாரில ஏத்திக்கிட்டாரு. கலெக்டர் ஆபீஸ் வாசல்ல இறக்கி விட்டாரு. "போ தம்பி. ஜெயி." உள்ள போனேன். செக்யூரிட்டி தடுத்தான். "டேய். பிச்சைக்கார பயலே. வெளிய போ." "ஐயா. கலெக்டர பார்க்கணும். எங்க ஊரு சாகுது." "அப்பாயிண்ட்மெண்ட் இருக்கா." "இல்ல சார். ஆனா உயிர் போகுது சார்." அப்ப தான் கலெக்டர் கார் வந்துச்சு. ஒரு மேடம். இறங்கினாங்க. என்ன பார்த்தாங்க. வெயில்ல கருத்துப்போய், கால் கொப்பளம், உதடு வெடிச்சு, கையில காலி பாட்டில். "தம்பி. யாரு நீ." நான் அழுதுட்டேன். "மேடம். நான் கீழக்கரை. எங்க ஊர்ல 3 நாளா தண்ணி இல்ல மேடம். அம்மா சாகுறா. ஊரே சாகுது. ஒரு லாரி அனுப்புங்க மேடம்." கலெக்டர் மேடம் என் கைய பிடிச்சாங்க. "குடிக்க தண்ணி." தன் கார்ல இருந்து பாட்டில் எடுத்து கொடுத்தாங்க. நான் குடிக்கல. "மேடம். முதல்ல என் ஊருக்கு. நான் அப்புறம் குடிக்கிறேன்." மேடம் கண் கலங்கிடுச்சு. உடனே போன். "இப்பவே 5 லாரி கீழக்கரைக்கு. 1 மணி நேரத்துல தண்ணி போகணும். போகலனா நான் வேலைய விட்டுடுவேன்." என்ன கார்ல ஏத்தினாங்க. ஊருக்கு கூட்டிட்டு போனாங்க. 1 மணி நேரத்துல 5 லாரி. ஊரே ஓடி வந்துச்சு. குடம் பிடிச்சு. குடிச்சு. அழுது. சிரிச்சு. அம்மா ஓடி வந்து என்ன கட்டிப்பிடிச்சா. "என் ராசா. நீ தான் எங்க ஊரோட கடவுள்." கலெக்டர் மேடம் மைக் பிடிச்சாங்க. "இந்த பையன் 30 கிலோமீட்டர் நடந்து வந்தான். ஒரு சொட்டு தண்ணிக்காக. நாம சிட்டில என்ன பண்றோம். ஷவர்ல 30 நிமிஷம் குளிக்கிறோம். கார் கழுவ 100 லிட்டர். RO வேஸ்ட் தண்ணிய கீழ ஊத்துறோம். வெட்கமா இல்ல." அன்னைல இருந்து எங்க ஊர்ல 10 போர்வெல் போட்டாங்க. மழைநீர் சேகரிப்பு தொட்டி. இப்ப தண்ணி பஞ்சம் இல்ல. ஆனா நான் ஒரு சத்தியம் வச்சிருக்கேன். வாழ்க்கைல ஒரு சொட்டு தண்ணி கூட வீணாக்க மாட்டேன். பல் விளக்கும்போது டம்ளர். குளிக்கும் போது வாளி. RO வேஸ்ட் தண்ணிய செடிக்கு. எங்க வீட்ல இப்ப போர்டு வச்சிருக்கேன்: *_"ஒரு சொட்டு தண்ணி = ஒரு உயிர். நீ வீணாக்குற ஒவ்வொரு சொட்டுலயும் ஒரு மணி சாகுறான். யோசி. சேமி. வாழ வை."_* இன்னைக்கு நான் 8வது. கிளாஸ் லீடர். ஸ்கூல்ல "நீர் மேலாண்மை கிளப்" ஆரம்பிச்சிருக்கேன். எல்லா பசங்களும் உறுதிமொழி எடுத்திருக்கோம். நண்பர்களே. நீங்க இந்த கதைய படிச்சுட்டு பாத்ரூம் போவீங்க. டேப் திறப்பீங்க. ஒரு நிமிஷம் நில்லுங்க. கண்ண மூடுங்க. ராமநாதபுரத்துல 3 நாள் தண்ணி இல்லாம ஒரு அம்மா சாகுறத நினைச்சு பாருங்க. ஒரு 11 வயசு பையன் 30 கிலோமீட்டர் நடக்குறத நினைச்சு பாருங்க. அப்புறம் டேப் திறங்க. தேவையான தண்ணி மட்டும் எடுங்க. மூடுங்க. ஏன்னா உங்க வீட்ல பைப்ல வர்றது தண்ணி இல்ல. எங்கள மாதிரி ஆயிரம் மணியோட கண்ணீர். *தண்ணீர் விற்கப்படும் பொருள் அல்ல. அடுத்த தலைமுறைக்கான சொத்து.* *சேமிப்போம். வாழ்வோம். வாழ வைப்போம்.* இன்னைக்கு நீங்க எத்தனை லிட்டர் மிச்சம் பிடிச்சீங்க. கமெண்ட்ல சொல்லுங்க. மாற்றம் உங்ககிட்ட இருந்து ஆரம்பிக்கட்டும். #விழிப்புணர்வு எச்சரிக்கை பதிவு #📑முக்கியமான வாட்ஸ்அப் தகவல் #📰ட்ரெண்டிங் தகவல்கள்🔴 #📺வைரல் தகவல்🤩 #தெரிந்து கொள்ளுங்கள்