#ଶ୍ରୀରାମ ଭକ୍ତମାଳ ଏବଂ ପୌରାଣିକ ମାନ୍ୟତା ଅନୁସାରେ, ଜଟାୟୁ ଜୀ ନିଜ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଜଣେ ମହାନ, ଦାନୀ ଏବଂ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ନେଇ ଦୁଇଟି ମୁଖ୍ୟ କଥା ପ୍ରଚଳିତ ଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ ରାଜା ନୃଗ ଏବଂ ଋଷିଙ୍କ ଅଭିଶାପ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରମୁଖ ଅଟେ: ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଧନ ଏବଂ ଅଜାଣତରେ ହୋଇଥିବା ପାପ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ସେ ଏଭଳି ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ହଜାର ହଜାର ଗାଈ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଥିଲେ। ଥରେ ଭୁଲବଶତଃ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରାଯାଇଥିବା ଗାଈ ପୁଣି ଥରେ ରାଜାଙ୍କ ଗୋଶାଳାକୁ ଫେରିଆସିଲା ଏବଂ ରାଜା ଅଜାଣତରେ ସେହି ଗାଈକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଦେଲେ। ଏହାକୁ ନେଇ ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ରାଜା ଏହି ଭୁଲ୍ ବଦଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷେ ଗାଈ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଯୋଗୁଁ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ମିଳିଲା କି "ତୁମେ ଗୀଧ ଭଳି ଝାମ୍ପ ମାରି ଅନ୍ୟର ବସ୍ତୁ ହରଣ କରିଛ, ତେଣୁ ତୁମେ ଆସନ୍ତା ଜନ୍ମରେ ଗୀଧ (ଶାଗୁଣା) ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ହେବ।" ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀନ ହୋଇ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ସେତେବେଳେ ଋଷିମାନଙ୍କ ମନରେ ଦୟା ଆସିଲା। ସେମାନେ ଅଭିଶାପର ନିବାରଣ କରି କହିଲେ ତପୋବଳ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ଗୀଧ ଯୋନିରେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଚେତନା ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ। ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ସାକ୍ଷାତ ପରବ୍ରହ୍ମ ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଜୀଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ତୁମକୁ ମିଳିବ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ପରମ ଭକ୍ତ ହେବ ଏବଂ ତାଙ୍କ ହାତରେ ତୁମର ଉଦ୍ଧାର ହେବ।" ଏହି ରାଜା ହିଁ ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ମହର୍ଷି କଶ୍ୟପ ଏବଂ ମହାପ୍ରତାପୀ ବିନୀତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଜଟାୟୁ ରୂପେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାରଥି ଅରୁଣଙ୍କ ଭାଇ ଥିଲେ। ଭକ୍ତମାଳରେ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କ ଭକ୍ତିକୁ ସଖ୍ୟ' ଏବଂ ଶରଣାଗତି' ଭକ୍ତିର ଚରମ ସୀମା ବୋଲି ମାନାଯାଇଛି। ତାଙ୍କ କଥାର ମୁଖ୍ୟ ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଏହିପରି: ଜଟାୟୁ ଜୀ ମହାରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପରମ ମିତ୍ର ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ରାମ, ମାତା ସୀତା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଜୀ ବନବାସ ସମୟରେ ପଞ୍ଚବଟୀକୁ ଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ଜଟାୟୁ ଜୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ। ଶ୍ରୀ ରାମ ପିତାଙ୍କ ମିତ୍ର ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଜଟାୟୁ ଜୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ବଚନ ଦେଲେ କି ସେ ବନରେ ମାତା ସୀତାଙ୍କ ରକ୍ଷା କରିବେ। ଯେତେବେଳେ ଲଙ୍କାପତି ରାବଣ ଛଳନା କରି ମାତା ସୀତାଙ୍କୁ ହରଣ କରି ନେଇଯାଉଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସୀତା ଜୀଙ୍କ ବିଳାପ ଶୁଣି ବୃଦ୍ଧ ଜଟାୟୁ ରାବଣକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଲେ। ଭକ୍ତମାଳରେ ତାଙ୍କର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ କେବଳ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ, ବରଂ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନନ୍ୟ ସମର୍ପଣ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଜଟାୟୁ ଜୀ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ରାବଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ସେ ନିଜେ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣର ଚିନ୍ତା କଲେ ନାହିଁ।ସେ ନିଜର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖ ଏବଂ ଚଞ୍ଚୁ (ଥଣ୍ଟ) ଦ୍ୱାରା ରାବଣର ରଥକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ, ତାର ସାରଥିକୁ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ରାବଣକୁ ରକ୍ତାକ୍ତ କରିଦେଲେ। ଶେଷରେ, ରାବଣ ନିଜର ଚନ୍ଦ୍ରହାସ ଖଡ଼୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଜଟାୟୁଙ୍କ ଦୁଇଟିଯାକ ଡେଣା କାଟିଦେଲା। ଜଟାୟୁ ଜୀ "ରାମ-ରାମ" ଜପ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ କେବଳ ଶ୍ରୀ ରାମଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସୀତା ଜୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେମାନେ ରକ୍ତାକ୍ତ ଜଟାୟୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରଘୁନାଥ ଜୀ ତାଙ୍କୁ ନିଜ କୋଳକୁ ନେଇଗଲେ। ଶ୍ରୀ ରାମଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଥିଲା। ସେ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କ ଶରୀରର ଧୂଳିକୁ ନିଜ ଜଟାରେ ସଫା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଜଟାୟୁ ଜୀ ଶ୍ରୀ ରାମଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ ଯେ ରାବଣ ମାତା ସୀତାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଇଛି। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ରାମ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କୁ କହିଲେ କି ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଥରେ ନୂଆ ଶରୀର ଓ ଜୀବନ ଦେଇପାରିବେ, ସେତେବେଳେ ଜଟାୟୁ ଜୀ ହସି କରି କହିଲେ ହେ ପ୍ରଭୁ! ଯୋଗୀ-ମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ନାମ ଜପ କରି ମରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେହି ନାମ (ରାମ) ସ୍ୱୟଂ ମୋ ଆଖି ଆଗରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛି। ଆପଣଙ୍କ କୋଳରେ ମୋର ମୁଣ୍ଡ ଅଛି। ଏହାଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୃତ୍ୟୁ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ? ଏବେ ମତେ ଏହି ନଶ୍ୱର ଶରୀର ଦରକାର ନାହିଁ। ପିତାଙ୍କ ସମାନ ଆଦର ଶ୍ରୀ ରାମ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପରମଧାମ (ବୈକୁଣ୍ଠ) ପଠାଇଦେଲେ। ଏହାପରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଜୀଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କର ଠିକ୍ ସେହିପରି ଅନ୍ତ୍ୟେଷ୍ଟି କ୍ରିୟା ଏବଂ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ, ଯେପରି ଜଣେ ପୁତ୍ର ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ କରିଥାଏ। ଶ୍ରୀ ନାଭାଦାସ ଜୀ ଭକ୍ତମାଳରେ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କ ଭକ୍ତିର ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ ଅଙ୍ଗ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି: ଜଟାୟୁ ଜୀ ପକ୍ଷୀ (ଗୀଧ) ଯୋନିରେ ଥିଲେ, ଯାହାକୁ ତାମସୀ ଓ ଅପବିତ୍ର ମାନାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ଜାତି-ପାତିର ଭେଦଭାବ ଭୁଲି ତାଙ୍କୁ କୋଳେଇ ନେଲେ। ଏହା ପ୍ରମାଣିତ କରେ ଯେ ଭକ୍ତିରେ କେବଳ 'ଭାବ' ପ୍ରଧାନ, ଯୋନି ବା ଜାତି ନୁହେଁ। ଜଟାୟୁ ଜୀ ନିଜର ସର୍ବସ୍ୱ (ନିଜର ପ୍ରାଣ ଏବଂ ଡେଣା) ଭଗବାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆହୁତି ଦେଇଦେଲେ। ଯେଉଁ ପରବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ଚରଣକୁ ଶିବ ଜୀ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେହି ପରବ୍ରହ୍ମ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କ ଡେଣାକୁ ଆଉଁସୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କାନ୍ଦୁଥିଲେ। ନିଷ୍କର୍ଷ: ଶ୍ରୀଭକ୍ତମାଳ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନୁସାରେ ଜଟାୟୁ ଜୀଙ୍କ କଥା ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଦିଏ ଯେ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମ ଯୋଗୁଁ ଯଦି ଜୀବକୁ ନୀଚ ଯୋନି ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ତଥାପି ଯଦି ହୃଦୟରେ ଭଗବଦ୍-ଭକ୍ତି ଏବଂ ସନ୍ଥମାନଙ୍କ କୃପା ଥାଏ, ତେବେ ସାକ୍ଷାତ ଈଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ତାର ଋଣୀ ହୋଇଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ତାକୁ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଜୟ ଶ୍ରୀରାମ🙏🌹🙏 #viralreelschallenge#BhaktiMarg #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🪕ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଭଜନ🎶