મૂંગા જીવનું મોટું હૃદય રાઘવ કાકા શહેરના રેલવે સ્ટેશનની બહાર એક નાની ચાની લારી ચલાવતા હતા. તેમની સાથે તેમનો એકમાત્ર સાથી હતો - 'શેરુ', એક રખડતો કૂતરો જેને રાઘવ કાકાએ વર્ષો પહેલા ઠંડીમાં ઠરતો બચાવ્યો હતો. ​રાઘવ કાકા એકલા હતા, ન કોઈ સંતાન, ન કોઈ સગાં. શેરુ જ તેમનું બધું હતું. રાઘવ કાકા જે ખાય, તેમાંથી અડધો ભાગ શેરુનો હોય. ​ ​રાઘવ કાકા હંમેશા કહેતા, "જો શેરુ, હું ભલે ગરીબ હોઉં, પણ તને ક્યારેય ભૂખ્યો નહીં સૂવા દઉં." શેરુ પણ જાણે બધું સમજતો હોય તેમ આખો દિવસ કાકાની લારી પાસે બેસી રહેતો અને રાત્રે તેમની સાથે જ ઘરે જતો. ​સમય વીતતો ગયો. રાઘવ કાકા વૃદ્ધ થયા અને બીમાર રહેવા લાગ્યા. એક દિવસ તેમની તબિયત ખૂબ બગડી. તેમની પાસે દવાના પૈસા પણ નહોતા. શહેરની હોસ્પિટલમાં જવું પડે તેમ હતું, પણ સ્ટેશન સુધી જવાની શક્તિ પણ નહોતી. ​ ​શેરુ સમજી ગયો હતો કે તેના માલિક મુસીબતમાં છે. તે રાઘવ કાકાના ફાટેલા થેલાને મોઢામાં પકડીને રેલવે સ્ટેશન પર ગયો. ત્યાં આવતા-જતા લોકો પાસે જઈને થેલો નીચે મૂકતો અને કરુણ નજરે જોતો. લોકોએ સમજ્યું કે કૂતરો ભૂખ્યો હશે, એટલે કોઈએ બિસ્કિટ નાખ્યા તો કોઈએ બ્રેડ. પણ શેરુએ કંઈ જ ખાધું નહીં. ​અંતે, એક ભલા માણસે જોયું કે થેલામાં રાઘવ કાકાનું સરનામું અને તેમની જૂની તબીબી ચિઠ્ઠી હતી. તે માણસ શેરુની પાછળ પાછળ કાકાના ઝૂંપડા સુધી પહોંચ્યો. ત્યાં રાઘવ કાકા બેભાન અવસ્થામાં હતા. તે માણસે તરત એમ્બ્યુલન્સ બોલાવી. ​ ​રાઘવ કાકાને હોસ્પિટલમાં દાખલ કર્યા. શેરુ હોસ્પિટલના દરવાજા બહાર બેસી રહ્યો. ત્રણ દિવસ સુધી તેણે અન્નનો દાણો પણ ન લીધો. જ્યારે રાઘવ કાકાને હોશ આવ્યો અને તેમને રજા મળી, ત્યારે જેવો તે માણસ કાકાને લઈને બહાર આવ્યો, શેરુ દોડીને તેમને વળગી પડ્યો. ​રાઘવ કાકાની આંખોમાં આંસુ હતા. તેમણે પ All indian karadiya rajput का app आ गया है । सभी सदस्य नीचे दिए लिंक पर क्लिक करके तुरंत ही जुड़ें और अपना सदस्य Community कार्ड प्राप्त करे - Powered by Kutumb App https://primetrace.com/group/12541/post/1186181909?utm_source=android_post_share_web&referral_code=VFK2S&utm_screen=post_share&utm_referrer_state=PENDING #📱વ્હોટ્સએપ સ્ટેટ્સ📱 #👌બેસ્ટ સ્ટેટ્સ📱