"ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦିଅ..." ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସ୍ୱର ଏଥର ସାଧାରଣ ନଥିଲା। ସେଥିରେ ଗମ୍ଭୀରତା ଥିଲା, ଯେପରି ସେ ଆସିବାକୁ ଥିବା କୌଣସି ଲୀଳାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଛନ୍ତି। ସେବକମାନେ ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। "କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ... ବାହାରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି।" ଭଗବାନ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲେ ଏବଂ ତା'ପରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଜାଣେ। ତଥାପି ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦିଅ।" ପରବର୍ତ୍ତୀ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରର ବିଶାଳ କାଠ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦିଆଗଲା। ବାହାରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ହୃଦୟରେ କଷ୍ଟ ଥିଲା ଏବଂ ଚେହେରାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ କ୍ରୋଧର ଲାଲିମା ଦେଖାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "କ'ଣ ମୋ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯାଇଛି?" ମନ୍ଦିର ଭିତରେ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଗଭୀର ନୀରବତା ଖେଳିଗଲା। ତା'ପରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ସେବକମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଯଦି ମୋ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ଅଛି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଫେରିବା ବାଟ ମଧ୍ୟ ଏତେ ସହଜ ହେବ ନାହିଁ।" ତା'ପରେ ସେ ଆଦେଶ ଦେଲେ, "ଯାଅ... ତାଙ୍କ ରଥକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।" ଏବଂ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏପରି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଯାହାକୁ ଆଜି ବି ପୁରୀ ଧାମରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ପ୍ରେମର ସହିତ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଏପରି କାହିଁକି ହେଲା? ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ନିଜ ପତ୍ନୀ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱାର କାହିଁକି ବନ୍ଦ କରାଇ ଦିଅନ୍ତି? ଏବଂ ତା'ପରେ କିଛି ଦିନ ପରେ ସେହି ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ମନ୍ଦିର ବାହାରେ କାହିଁକି ଅଟକାଇ ଦିଅନ୍ତି? ଏହି ରହସ୍ୟକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ତଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଦିବ୍ୟ ନଗରୀ ଆଡ଼କୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ରଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରେମ, ବିରହ ଏବଂ ମିଳନର ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠେ। କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ପବିତ୍ର ଦିନରୁ ପୂରା ନଗରୀ ଉତ୍ସବରେ ବୁଡ଼ି ରହିଥିଲା। ଶଙ୍ଖର ଧ୍ୱନି ସମୁଦ୍ରର ଲହରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେଉଥିଲା। ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଜୀ ଏବଂ ମାତା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ୧୦୮ କଳସର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଉଥିଲା। ଭକ୍ତମାନେ ଜୟକାର କରୁଥିଲେ। ଚାରିଆଡ଼େ ଭକ୍ତିର ମହାସାଗର ଉଛୁଳି ପଡ଼ିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ସ୍ନାନ ପରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ପରମ୍ପରା ଅନୁଯାୟୀ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରା ଅସୁସ୍ଥ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଜ୍ୱର ହେଲା। ତା'ପରେ ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଅଣସର ଘରକୁ ନିଆଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଆଗାମୀ ପନ୍ଦର ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ବିଶେଷ ସେବା ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ କରାଗଲା। ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ମନ୍ଦିରର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ରହିଲା। ପୂରା ନଗରୀ ଯେପରି ବିରହରେ ବୁଡ଼ିଗଲା। ଭକ୍ତମାନେ ମନ୍ଦିର ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ ବାସ୍ ଗୋଟିଏ ହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ— "ପ୍ରଭୁ... ଶୀଘ୍ର ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଫେରି ଆସନ୍ତୁ।" ପନ୍ଦର ଦିନ ପରେ ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ପୁଣି ଦର୍ଶନ ଦେବାକୁ ଆସିଲେ, ତେବେ ପୂରା ନଗରୀ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲା। ଘଣ୍ଟି ବାଜି ଉଠିଲା। ଶଙ୍ଖ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଗୋଟିଏ ହିଁ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା— "ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!" ସେହି ସମୟରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରିୟେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମୁଁ ମୋ ଭାଇ ବଳଭଦ୍ର ଏବଂ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହିତ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।" ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ହସି ହସି ପଚାରିଲେ, "କେତେ ଦିନ ପାଇଁ?" ଭଗବାନ ସହଜ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "କେବଳ ଦୁଇ ଦିନ। ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭେଟି ଫେରି ଆସିବି।" ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରେମର ସହିତ କହିଲେ, "ତେବେ ଶୀଘ୍ର ଫେରି ଆସିବେ ପ୍ରଭୁ।" ଭଗବାନ ବଚନ ଦେଲେ। "ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଫେରିବି।" କିନ୍ତୁ ସେ କ'ଣ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଦୁଇ ଦିନ ଆଗକୁ ଯାଇ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଲୀଳାର କାରଣ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ତା'ପରେ ଆସିଲା ରଥଯାତ୍ରାର ମହାନ ଦିନ ବିଶାଳ ରଥ ସଜାଗଲା। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ। ଢୋଲ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଘଣ୍ଟ ଏବଂ ଶଙ୍ଖର ଧ୍ୱନିରେ ପୂରା ନଗରୀ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୋଇଉଠିଲା। ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ନିଜ ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥରେ ବିରାଜମାନ ହେଲେ, ବଳଭଦ୍ର ଜୀ ତାଳଧ୍ୱଜ ରଥରେ ଏବଂ ମାତା ସୁଭଦ୍ରା ଦର୍ପଦଳନ ରଥରେ। ଭକ୍ତମାନେ ରଥ ଦଉଡ଼ି ଟାଣୁଥିଲେ। ଆଖିରେ ଲୁହ ଥିଲା, ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଥିଲା। ରଥ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ଆଡ଼କୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା। ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଭବ୍ୟ ସ୍ୱାଗତ ହେଲା। ମାତା ଗୁଣ୍ଡିଚା ନିଜେ ପ୍ରେମରେ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ— ଖିରି, ମାଲପୁଆ, ଲଡୁ, ଦହି, ଅନ୍ନ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ବ୍ୟଞ୍ଜନ। ଭଗବାନ ପ୍ରେମରେ ଏପରି ବୁଡ଼ିଗଲେ ଯେ ସମୟର ଧ୍ୟାନ ହିଁ ରହିଲା ନାହିଁ। ସେପଟେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଗୋଟିଏ ଦିନ ବିତିଲା, ପୁଣି ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ, ପୁଣି ତୃତୀୟ ଦିନ। କିନ୍ତୁ ଭଗବାନ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମନରେ ଚିନ୍ତା ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା। "ପ୍ରଭୁ ତ ଦୁଇ ଦିନର ବଚନ ଦେଇଥିଲେ।" ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ବିତିଲା। ପଞ୍ଚମ ଦିନ ଆସିଲା। ଏବେ ତାଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ସେ କହିଲେ, "ଏବେ ମୁଁ ନିଜେ ଯାଇ ଦେଖିବି ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ସେଠାରେ ଏମିତି କ'ଣ ଅଛି ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ରଖିଛି।" ତା'ପରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ପାଲିଙ୍କି ସଜାଇଲେ। ଦାସ-ଦାସୀମାନେ ସାଥୀରେ ଗଲେ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବାଜିବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ସେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ଆଡ଼କୁ ବାହାରି ଗଲେ। ସେପଟେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଖବର ମିଳିଲା, "ପ୍ରଭୁ... ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏଠାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରାଗିଛନ୍ତି।" ଭଗବାନ ଟିକିଏ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦିଅ।" କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରର ବିଶାଳ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା। ଯେତେବେଳେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ବନ୍ଦ ଦ୍ୱାର ଦେଖିଲେ ତେବେ ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲା। ସେ ଭାବିଲେ— "କ'ଣ ମୋ ପାଇଁ ହିଁ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ କରିଦିଆଗଲା?" ତା'ପରେ ସେ ନିଜ ସେବକମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ— "ଯାଅ, ତାଙ୍କ ରଥକୁ ଟିକିଏ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ।" ଏହି ଲୀଳା ଆଜି ହେରା ପଞ୍ଚମୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମାନଭଞ୍ଜନ ଓ ନୀଳାଦ୍ରି ବିଜେ ଏହା ପରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଫେରି ଆସିଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନର ବିରହ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶେଷ ହୋଇନଥିଲା। କିଛି ଦିନ ପରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରା ବାହୁଡ଼ା ଯାତ୍ରା ମାଧ୍ୟମରେ ପୁଣି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଆଡ଼କୁ ଫେରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ବାଟରେ ସେମାନେ ମାଉସୀ ମା' ମନ୍ଦିରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମପୂର୍ବକ ପୋଡ଼ ପିଠା ଅର୍ପଣ କରାଗଲା। ଭୋଗ ଗ୍ରହଣ କରି ଭଗବାନ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଶେଷରେ ତାଙ୍କ ରଥ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ସାମ୍ନାରେ ପହଞ୍ଚିଲା। କିନ୍ତୁ ଏଥର ଦୃଶ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଲଗା ଥିଲା। ମନ୍ଦିରର ବିଶାଳ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ଥିଲା। ଭଗବାନ ନିଜ ଘର ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ସେବକମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ଥିଲେ, ଭକ୍ତମାନେ ହସୁଥିଲେ। କାରଣ ଏବେ ପାଳି ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଥିଲା। ଭିତରୁ ଶବ୍ଦ ଆସିଲା— "ଆଜି ବିନା ମନାଇବାରେ ପ୍ରବେଶ ମିଳିବ ନାହିଁ।" ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ବୁଝିଗଲେ। ଏବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମନାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତା'ପରେ ସେ ସାଙ୍ଗରେ ଆଣିଥିବା ରସଗୋଲା ଅର୍ପଣ କଲେ। ପ୍ରେମପୂର୍ବକ କହିଲେ— "ପ୍ରିୟେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମୋଠାରୁ ଭୁଲ ହୋଇଗଲା। ଦୟାକରି ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦିଅ।" କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୀରବତା ଖେଳିଗଲା। ତା'ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ତରଳିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେ ରସଗୋଲା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ଚେହେରାରେ ହସ ଫେରିଆସିଲା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମନ୍ଦିରର ବିଶାଳ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଗଲା। ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ପୁଣି ନିଜ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପୂରା ନଗରୀ ଜୟକାରରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୋଇଉଠିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ଲୀଳାର ବାର୍ତ୍ତା କେବଳ ଏକ ପର୍ବ ନୁହେଁ, ଏହା ପ୍ରେମର ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ୟ। ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେମ ଥାଏ ସେଠାରେ କେବେ କେବେ ରୁଷିବା ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ବିରହ ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ଅପେକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଥାଏ। କିନ୍ତୁ ସଚ୍ଚା ପ୍ରେମ ଶେଷରେ ମାନ-ଭଞ୍ଜନ ଏବଂ ମିଳନରେ ହିଁ ବଦଳିଯାଏ। ସେଥିପାଇଁ ଆଜି ବି ରଥଯାତ୍ରାର ଶେଷ ଦିନ ନୀଳାଦ୍ରି ବିଜେ ଅବସରରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ରସଗୋଲା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଯେପରି ସଂସାରର ମନେ ରହିବ— ସମ୍ପର୍କ କେବଳ କଥାରେ ଚାଲେ ନାହିଁ, ତାହା ପ୍ରେମ, ସମ୍ମାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମାନ-ଭଞ୍ଜନରେ ଜୀବିତ ରୁହେ। ଏବଂ ଏହା ହିଁ ହେଉଛି ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ଏବଂ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଲୀଳାର ରହସ୍ୟ, ଯାହାକୁ ପୁରୀ ଧାମ ଆଜି ବି ପ୍ରତିବର୍ଷ ବଞ୍ଚୁଛି। 🔻 ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା କିପରି ଲାଗିଲା? କମେଣ୍ଟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଜଣାନ୍ତୁ। ଯଦି ଆପଣ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ତେବେ ଭିଡିଓ/ପୋଷ୍ଟକୁ Share କରନ୍ତୁ ଏବଂ କମେଣ୍ଟରେ "ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ" ନିଶ୍ଚୟ ଲେଖନ୍ତୁ! 🙏👇 #Jagannath #JayJagannath #PuriDhama #OdiaCulture #HeraPanchami #NiladriBije #Odisha #Odia #Jagan #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🌹🌹good morning 🌹🌹 nathTemple #Mahaprabhu #MataLakshmi #RathaYatra #DivineLove #SpiritualStory #HinduMythology #ViralPost #TrendingOdisha #StoryTelling #FacebookReels #DailyDevotion