दैनिक भास्करने एक विलक्षण जीवघेणे स्टिंग अभियान नुकतेच पार पाडलेय. त्यांची एक तरूण महिला पत्रकार पाच दिवस ॲार्केस्ट्रा डान्सर मुलींच्या लैंगिक शोषणाच्या नरकात जाऊन राहिली. ह्या पाच दिवसांत तिला तीन वेळा विकण्यात आलं. तिचा संशय आल्यावर तिला मारहाण करण्याचा प्रयत्न झाला. पाचव्या दिवशी ती कशीबशी पळून जाण्यात यशस्वी ठरली. याच विषयावरच्या माझ्या पुर्वीच्या पोस्ट वाचल्यावर अनेकांनी माझ्यावर आरोप केला होता की हा अतिरंजित, अतिशयोक्ती लिहितो. असे काही नसतेच. मात्र आता जे काही या ॲापरेशन मधून समोर आलं आहे ते त्याहून भयंकर आहे. आपली माहिती कामाला आली की त्यामागची मेहनत सार्थकी लागते. मुलींना नाचवलं जातं, मग झोपवलं जातं. 12 ते 16 वयोगटातल्या मुलींना शारिरीक अंगे मोठी दिसावीत म्हणून इंजेक्शन्स दिली जातात. मुलींना अल्पावधीत विकलं जातं. त्यांचा ठावठिकाणा लागू नये म्हणून सातत्याने त्यांना वेगवेगळ्या ठिकाणी हलवलं जातं. मुलींसाठी ग्राहक शोधणारे दलाल, त्यांची खरेदी विक्री करणारे बायका पुरुष इतक्या सहज वावरतात, की जणू काही शेळ्यामेंढ्यांचा सौदा केला जातो! जे लोक हमबिस्तर होण्यासाठी येतात त्यांना ते सत्कृत्य तिथेच त्या घरात करावे लागते. मुलगी बाहेर नेता येत नाही. मागच्या ह्या मुलींना व्यसनेही लावली जातात जेणेकरून त्या परावलंबी होतात. काही वर्षांनी त्या घराचा, नातलगांचा विषय विसरून जातात. ज्या मुली गर्भवती राहतात, त्यांचा गर्भपात केला जात नाही. त्यांची प्रसूती होऊ दिली जाते. ज्याने सलगी दाखवून तिला गर्भार केलेलं असतं, तो मुलं विकणाऱ्या रॅकेटचा घटक असतो. या बाळांना बॅायफ्रेंड बेबी असा कोडवर्ड दिला गेलाय. दशकभरासाठी यांचा वापर झाल्यानंतर त्या गायब होतात. त्यांचे पुढे काय होते, त्यांना कुठे नेले जाते याचा कुणीही शोध घेत नाही. चकचकीत कपडे, खायला प्यायला रग्गड गोष्टी, टेचात केलेला मेकअप आणि सुरूवातीच्या दिवसांत हाती खेळणारा पैसा या गोष्टींना गरीब भुकेल्या मुली भुलतात आणि कायमच्या हरवून बसतात. या व्यवसायातून कोट्यवधींची उलाढाल केली जातेय. आजघडीला यात अडकलेल्या मुलींची संख्या लाखोंच्या घरात असावी असा अंदाज व्यक्त केला जातोय. मागच्या काही वर्षांत बंगालमधील दक्षिण चौबीस परगणा हा सर्वात मोठा सप्लायर डिस्ट्रिक्ट होता. त्याच्या जोडीला आता युपी मधील गोरखपूर ते गोंडा या बेल्टमधील मुली आढळून येताहेत. महाराष्ट्रातील मुलीही आहेत. पण त्या निमशहरी भागातील असून त्यांना आर्थिक मदतीचे प्रलोभन दाखवले जाते. दुर्दैवाची बाब अशी की, अलीकडील काळात महाराष्ट्रातील कलाकेंद्रे यांना रसद पुरवत आहेत. यावर गांभीर्याने विचार करण्याची गरज आहे. आपल्या राज्यात उत्तरेकडून मुली आणून नाचवण्याचे प्रमाण प्रचंड वेगाने वाढले आहे. आणलेल्या मुलींना धंद्याला कसे लावले जाते याची एक व्यावसायिक सिस्टिम आहे. लग्न, वरात, हळदी, जयंती उत्सव मिरवणुकीत या मुलींना आणलं जातं, हा ट्रेंड रूजला आहे. अशाच एका मराठी मुलीला वाचवण्यात यश आलेय. मराठवाड्यातील छोट्याशा शहरापर्यंत ही लागण झाली आहे यावरून याचा प्रसार लक्षात यावा. बिहारमधील छपरा हे शहर या सर्व उद्योगाचा केंद्रबिंदू आहे. या मतदारसंघाचे आर्थिक, सामाजिक, संस्कृतिक (?) महत्व यामुळे वाढले आहे. विख्यात भोजपुरी गायक, अभिनेता खेसरी लाल यादवने यंदाची बिहार विधानसभेची निवडणूक छपरा मधून लढवली होती. त्याने यावर लगाम लावून मुलींना उपजिविकेचे साधन मिळवून देण्याचे अभिवचन दिले होते. पण त्याचा पराभव झाला. पाटणा, सिवान, सारन, मुंगेर, आरा, छपरा, दानापूर, अररिया ही शहरे चेन सिस्टीमचे काम करतात. ही गोष्ट लवकर मोडीत निघण्याची कोणतीही चिन्हे दिसत नाहीत. आपल्या भोवताली दिसणाऱ्या अनेक गोष्टींच्या मुळाशी भलत्याच गोष्टी असतात. आपलं सजग राहणं महत्वाचं! दुर्गंधीचे उगमस्थान आपल्यापासून दूर असले तरी तिचा गंध आपल्यापर्यंत पोहोचत असतो. असो. एक बेहतरीन कामगिरी केल्याबद्दल दैनिक भास्करचे अभिनंदन, पत्रकार तरूणीच्या कौतुकासाठी शब्द नाहीत! #👌हृदयस्पर्शी फोटो #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🏛️राजकारण