சமூக மற்றும் பொருளாதாரப் பார்வை:
பொருளாதாரச் சுமை:
ஒரு சாதாரண நடுத்தர அல்லது ஏழைக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மாணவர், பல தேர்வுகளுக்கு விண்ணப்பிக்கும்போது ஆயிரக்கணக்கான ரூபாயைச் செலவிடுகிறார். வேலை கிடைக்குமா என்பது உறுதியில்லாத நிலையில், இந்தப் பணம் அந்த மாணவர்களுக்குப் பெரிய இழப்புதான்.
அரசின் பொறுப்பு: தேர்வு நடத்துவதற்கான செலவுகளைத் தாண்டி, வசூலிக்கப்படும் உபரித் தொகை என்னவாகிறது என்ற கேள்வி நியாயமானது. பல நாடுகளில் சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் இருப்பது போல, வேலைவாய்ப்பு கிடைக்காத இளைஞர்களுக்கு இந்தத் தொகையை ஒரு 'பாதுகாப்பு நிதியாகவோ' அல்லது திரும்பத் தரும் முறையாகவோ மாற்றினால் அது பெரிய உதவியாக இருக்கும்.
வெளிப்படைத்தன்மை: வசூலிக்கப்படும் கோடி கணக்கான ரூபாய் எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதில் அதிக வெளிப்படைத்தன்மை தேவை.
பளிச்சென்று சொல்ல வேண்டிய கருத்துகள்:
வியாபாரமாகும் கல்வி/வேலைவாய்ப்பு: கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு என்பது ஒரு சேவையாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, அது அரசோ அல்லது தனியார் நிறுவனங்களோ லாபம் பார்க்கும் இடமாக மாறக்கூடாது.
இளைஞர்களின் காலம்: பணம் போவது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், பல ஆண்டுகள் உழைத்துவிட்டு இறுதியில் வெற்றி கிடைக்காதபோது, அந்த மாணவனின் உழைப்புக்கும் காலத்திற்கும் ஈடாக எதையும் அரசால் தந்துவிட முடியாது. குறைந்தபட்சம் பொருளாதார ரீதியாகவாவது
#💞Feel My Love💖 #life #💚I Love தமிழ்நாடு #வாழ்க்கை அவர்களைச் சுரண்டாமல் இருப்பது நலம்.
மாற்றுச் சிந்தனை: தேர்வில் தோல்வியுற்றவர்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட சதவீதக் கட்டணத்தைத் திரும்ப அளிப்பது, அவர்களின் அடுத்த முயற்சிக்குத் தூண்டுகோலாக அமையும்.
