ഇരുട്ടിനെ വക വെക്കാതെ സിതാര കേട്ട വാർത്തയുടെ നടുക്കത്തിൽ മുറ്റത്തേക്ക് ഓടി ഇറങ്ങി... ലക്ഷ്മിയും സ്മിതയും ഒരു നിമിഷം പകച്ചു നിന്നു... പിന്നെ വേഗത്തിൽ സിതാരയെ പിന്തുടർന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി... മൊബൈലിലെ ഫ്ലാഷ് തെളിയിച്ചു കിണറിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന സിതാരയുടെ മുഖത്തു അപ്പോൾ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന ദേഷ്യം ആയിരുന്നു... ലക്ഷ്മി അല്പം പരിഭ്രമതോടെ കിണറിലേക്ക് എത്തിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി... " ചതിച്ചല്ലോ ദൈവമേ.... കുടിവെള്ളം മുട്ടിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ ദുഷ്ടന്മാര്... ലക്ഷ്മി നെഞ്ചത്ത് കൈ വെച്ചു പോയി... കിണറിൽ കുന്നു കൂടി കിടക്കുന്ന വേസ്റ്റ് കാണെ സിതാരയുടെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഒപ്പം കറന്റ് വരുന്ന വയറുകൾ അത്രയും മുറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.... ചേതൻ .....!!! സിതാര പല്ല് ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് ആ പേര് മനസിലേക്ക് ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ ഗേറ്റിന് വെളിയിൽ നിന്നും ആരുടെ ഒക്കെയോ ഉയർന്ന സ്വരം കേൾക്കെ ആണ് ചേതൻ മുറി വിട്ട് ഇറങ്ങിയത്... മട്ടുപാവിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നോക്കെ പുറത്തു നിന്ന് കടിഞ്ഞാൺ വിട്ട പോലെ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്ന സിതാരയെയും അവളെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി വിടാതെ തടയുന്ന മനുവിനെയും ആണ് അവൻ കാണുന്നത്... വെള്ളവും വെളിച്ചവും നഷ്ടമായവളിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു സമര മുറ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ചേതനിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവമാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല... " മനു...! " ചേതന്റെ വിളിയിൽ മനുവും സിതാരയും ഒരു പോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... " ആ കുട്ടി ഇങ്ങ് വന്നോട്ടെ... നീ വഴി മാറി കൊടുക്ക്... " ചേതന്റെ ചുണ്ടിൽ ജയിച്ചവനെ പോലെ ഒരു ചിരിയായിരുന്നു അന്നേരം... മനു മാറുന്നതിനും മുന്നേ അവനെയും ഗേറ്റും ഒരുമിച്ചു തള്ളി തുറന്നു കൊണ്ട് സിതാര മുന്നോട്ട് നീങ്ങി... ചേതൻ അപ്പോഴേക്കും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നിരുന്നു... " എന്താ... എന്താ തന്റെ ഉദ്ദേശം... ഒരു തരത്തിലും താൻ എന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ... " സിതാര ചോദിക്കുക അല്ലായിരുന്നു അവന് നേരെ ചീറുകയായിരുന്നു... " എൻറെ ഉദ്ദേശം എന്താണ് എന്ന് തനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം... ഇനിയും ഞാൻ അത് പറയണോ..? " സിതാര രൂക്ഷമായി അവനെ ഒന്ന് നോക്കുക അല്ലാതെ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... " തന്റെ ഈ വെൺ ശംഖ് പോലുള്ള കഴുത്തിൽ  ചെറിയ ഒരു മഞ്ഞ ലോഹം കൊണ്ടുള്ള ഒരു ചരട്....! അതിട്ടു തരാൻ താൻ ഒന്ന് തല കുനിച്ചു തരണം... അത്രേ ഒള്ളു... " ചേതൻ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു.. " നിങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യൻ ആണോ..? " സിതാര കലി കയറിയ പോലെ അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " അധികo വൈകാതെ എന്റെ ഭാര്യ ആയി നീ ഇങ്ങ് വരുമല്ലോ... അന്നേരം ഞാൻ അറിയിച്ചു തരാം... ചേതൻ മനുഷ്യൻ ആണോ മൃഗം ആണോ എന്ന്..! " അവനിൽ കൊല്ലുന്ന ഒരു തരം ചിരി വന്നു നിറഞ്ഞു... " ആദ്യം എന്റെ അച്ഛന്റെ ജോലി കളഞ്ഞു... പിന്നെ എന്റെ...! ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് വെള്ളവും വെളിച്ചവും ഇല്ലാതാക്കിയിരിക്കുന്നു...! എന്തിനാണ് എന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു വേട്ടയാടുന്നത്.. അതിന് മാത്രം ഞാൻ തന്നോട് ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ... " അവൾ ഒട്ടും താഴ്ന്നു തരാതെ ആണ് സംസാരിക്കുന്നത് എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ചു വരുന്ന ഒരു തരം മടുപ്പ് അവന് പ്രകടമായി തന്നെ കാണാമായിരുന്നു... ഇനിയും താൻ എന്തൊക്കെ നേരിടേണ്ടി വരും എന്ന ഒരു ഭീതിയും... പക്ഷെ അത് കൊണ്ട് മാത്രം അവൾ തന്റെ മുന്നിൽ തോറ്റു തരില്ല എന്ന് അവനുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു... " എന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ഒന്നുമല്ല താൻ ഇതിന് ഒരുങ്ങിയത് എന്ന് എനിക്ക് നന്നായിട്ട് അറിയാം... എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരാളുണ്ട്... അയാളെ മാത്രമേ ഞാൻ വിവാഹം ചെയ്യൂ...ദയവ് ചെയ്തു എന്നോട് ഉള്ള ദേഷ്യത്തിൽ എന്റെ കുടുംബത്തെ കൂടെ വേട്ടയാടരുത്...! " യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെറിയ ഒരു സഹതാപം ചേതനും അവളോട് തോന്നാതെ ഇരുന്നിരുന്നില്ല... തന്നെ ആക്ഷേപിച്ചതിനുള്ള ശിക്ഷ അവൾക്ക് കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു... ഇനിയും ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതത്തിലേക്ക് അവളെ വലിച്ചു കയറ്റുന്നതിനെ കുറിച്ച് അവന് യോചിപ്പ് ഇല്ലായിരുന്നു... പക്ഷെ... മുത്തശ്ശൻ...! മുത്തശ്ശൻ അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്നില്ല... ചിന്തകൾ മുറിച്ചു നോക്കിയത് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആണ്... നക്ഷത്രം പോലെ അത് തിളങ്ങുന്നു തന്റെ മുഖത്തു തന്നെ നോക്കി തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന താരയെ കാണെ ചേതന് പെട്ടെന്ന് ഒരു കുസൃതി തോന്നി... പൊടുന്നനെ അവൻ സിതാരയുടെ ചെവിക്ക് അരികിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ അടുപ്പിച്ചു... ഒരു ഞെട്ടലോടെ പിന്നിലേക്ക് ആയാൻ നിന്നവളെ ചേതൻ തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി... ഒരു തമാശക്ക് ചെയ്തത് ആണെങ്കിലും നെഞ്ചിൽ വന്നു ചേർന്ന പെണ്ണുടലിന്റെ മൃദുലതയിൽ ചേതൻ ഒന്ന് വിറച്ചു പോയി... ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി തോന്നുന്ന ഒരു വികാരം...! എത്രയൊ പെൺ സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ട് തനിക്ക്..! അവരൊന്നും അരികിൽ വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ തോന്നാത്ത എന്തോ ഒന്ന് തന്റെ ശരീരത്തെ കീഴ് പെടുത്തുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു... " താര ഇപ്പോൾ പോവാൻ നോക്ക്... ഇനിയും ഒരുപാട് ദൂരം മുന്നോട്ട് പോവാൻ ഉണ്ട്...ഇപ്പോഴേ ഇങ്ങനെ തളർന്നു തുടങ്ങിയാൽ എന്റെ ആവേശം അങ്ങ് പോവില്ലേ...? ചീറ്റ പുലിയെ പോലെ കടിച്ചു കീറാൻ വെമ്പുന്ന ഒരു പെണ്ണുണ്ട് നിന്റെ ഉടലിൽ... അതിനെ ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം...! " ചേതൻറെ അല്പം നനവാർന്ന അധരങ്ങൾ തന്റെ ചെവിക്ക് അരികിൽ ചേർന്നപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു വിസ്‌ഫോടനം സംഭവിക്കുന്നത് താരക്ക് അറിയാനുണ്ടായിരുന്നു... അവന്റെ പിടുത്തത്തിൽ നിന്നും ഒന്ന് കുതറി കൈ വലിച്ചു എടുത്തു അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ആഞ്ഞു വീശുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരു തരം പക ആയിരുന്നു...! ചേതൻ പൊടുന്നനെ അവളുടെ വലത്തേ കയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടു... " അറിയാം...! ഇത്രയൊക്കെ തന്നോട് ചെയ്തിട്ട് ചെറിയ ഒരു അടി എങ്കിലും തരാതെ സിതാര പോവില്ലെന്ന് എനിക്ക് നന്നായിട്ട് അറിയാം...പക്ഷെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് താൻ കണ്ടു മടുത്ത ആണുങ്ങളിൽ പെട്ട ഒരാൾ അല്ലെന്ന് താനും ഓർക്കണം..." അവനിൽ പരിഹാസ ചിരി ഉതിർന്നു... തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഞെരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ സിതാരയുടെ കൈ അവൻ കുടഞെറിഞ്ഞു.. " എന്തായാലും അനന്തനെ ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ...! കാമുകിയെ എനിക്ക് വിട്ടു തരുമോ എന്നൊരു അപേക്ഷ വെച്ചു നോക്കാം...അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ബാക്കി പിന്നെ... " ചേതൻ കുടിലമായി ചിരിച്ചു... " അനന്തൻ..! " ചേതനിൽ വന്ന പേര് അവളിൽ ചെറിയ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കി... " എന്താണ് എന്റെ ഭാവി വധുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഞെട്ടൽ... ഓ...!! അനന്തൻ...ആ പേര് കേട്ട മരവിപ്പ് ആണല്ലേ... നിന്നെ കുറിച്ച് സകലതും അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെ ആണ് ചേതൻ ഈ കളിക്ക് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്...! ഭാവി വധുവിന് ഒരു കാമുകൻ ഉണ്ടെന്ന് അറിയാതെ പോയാൽ അത് മോശമല്ലേ... തന്റെ അനന്തൻ ആൾ എങ്ങനാ...? ഒരു രണ്ട് മൂന്ന് ഇടി താങ്ങാൻ ഉള്ള കെൽപ്പ് ഒക്കെ ഉണ്ടാവുമോ... അതോ ആദ്യത്തെ അടിയിൽ തന്നെ കാമുകിയെയും ഉപേക്ഷിച്ചു പറന്നു കളയുമോ... " ചേതൻ കളിയാക്കലോടെ ചോദിച്ചു... സിതാരക്ക് അത് വരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭയം അന്നേരം തോന്നി തുടങ്ങി... അനന്തേട്ടനെ അയാൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്നൊരു ഭയം... ആ ഭയവുo ഉള്ളിൽ ഇട്ടു കൊണ്ട് ആണ് അവൾ വീട്ടിൽ വന്നു കയറിയതും...! സന്ധ്യ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ ആണ് ഇപ്പോൾ...! ചെറുപ്പം മുതൽ ഒരു കുടുംബം പോലെ ജീവിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവിടെ താമസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല.. പക്ഷെ എന്ന് കരുതി ഒരുപാട് നാൾ അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനും കഴിയില്ല... കിണർ വൃത്തിയാക്കലും അറ്റ് പോയ കറന്റ് വയറുകൾ കൂട്ടി യോജിപ്പിക്കലും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വേണം വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോവാൻ....! ഉമ്മറത്ത് തന്നെ അമ്മയും ചേച്ചിയും ഇരിപ്പുണ്ട്...! സിതാര തളർന്ന ശരീരവും ആയി തിണ്ണയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു " എന്ത് പറ്റി മോളേ അയാൾ എന്താ പറഞ്ഞത്... ലക്ഷ്മി താരയുടെ അരികിലേക്ക് ഇരുന്നു... " അയാൾ പിന്മാറില്ല അമ്മ...! അയാൾക്ക് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു കളി പാവ പോലെ ആണ്... ഞാൻ തളരും തോറും അയാൾക്ക് ഹരo കയറി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്... " സിതാര തളർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.. ചേതനെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ആയിരുന്നില്ല അന്നേരം അവളുടെ ഉള്ളിൽ കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞുo കേട്ടും ഒന്ന് രണ്ട് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഇന്റർവ്യൂന് പോയിരുന്നു... പക്ഷെ..! അവിടെ ഒന്നും ഒരു രക്ഷ ഇല്ലാ...! തന്റെ പുറകിൽ ആരൊക്കെയോ ഉണ്ട്...ഇന്റർവ്യൂന് കയറി തിരികെ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അത്രയും കോവിലകത്തെ വാഹനങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ആയിരിക്കും കണ്ണിൽ പെടുന്നത്.... അവർ തന്റെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും മുടക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്...! തന്റെ പിന്നാലെ നിഴൽ പോലെ ചേതനും ഉണ്ട്... അയാൾ രണ്ടും കല്പിച്ചു തന്നെ ആണ്...! സിതാരക്ക് ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയുന്നില്ലായിരുന്നു... കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ലക്ഷ്മിയെ സന്ധ്യ ചേച്ചി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. സിതാര പതിയെ എഴുനേറ്റു അകത്തേക്ക് നടന്നു... മുറിയിൽ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ഇരുന്നു മൊബൈലിൽ നോക്കി ചിരിയോടെ ഇരുന്നിരുന്ന സ്മിത സിതാരയെ കാണെ വെപ്രാളതോടെ ഫോൺ മറച്ചു പിടിച്ചു... സ്മിതയിൽ എന്തോ കള്ളത്തരം പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും അതിനെ പറ്റി ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ ഉള്ള മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല അവൾ അന്നേരം.. സിതാര തന്നെ നോക്കുന്നത് കാണെ സ്മിത ചുണ്ട് ഒന്ന് കോട്ടി കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് എഴുനേറ്റ് പോയി... ബെഡിലേക്ക് കയറി അലസം ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഫോണിൽ അനന്ദന്റെ കാൾ കാണുന്നത്... " ഹലോ... " നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ ഫോൺ ഒന്നൂടെ ചെവിയോട് ചേർത്ത് വെച്ചു... " എന്താണ് ഉണ്ണിയാർച്ചയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു പതർച്ച...! " " ഹേയ്... ഒന്നുല്ല... " " ചേതൻ പിന്മാറില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കാണും അല്ലെ...? " " മം... അവൾ അശക്തo ഒന്ന് മൂളി.. " നീ ഇന്റർവ്യൂന് പോവുന്ന ജോലി എല്ലാം അവര് മുടക്കുന്നുണ്ട്... വഴങ്ങാത്തവരെ പണം എറിഞ്ഞും വരുതിയിൽ ആക്കുന്നുണ്ട്.." അനന്തന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന അവളുടെ സംശയത്തെ ഊട്ടി ഉറപ്പിക്കുന്നത് ആയിരുന്നു... " അനന്തേട്ടൻ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു..!?. " " അതൊക്കെ അറിഞ്ഞു... അത് പോട്ടെ... നീ അത് വിട്... നിനക്ക് ഏകദേശം ഒരു ജോലി ഞാൻ പറഞ്ഞു ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്...! ആദ്യം ചെയ്തിരുന്ന ജോലിക്ക് കിട്ടിയ സാലറി ഒന്നും എക്സ്സ്പെക്ട് ചെയ്യണ്ട... എന്നാലും മോശമല്ലാത്ത ഒരു തുക കിട്ടും... നീ ഒന്ന് പോയി നോക്ക്... " അനന്തന്റെ വാക്കുകളിൽ കെട്ടു പോയ ഊർജം തിരിച്ചു കിട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി താരക്ക്.. " പക്ഷെ..! അവർ ഇതും മുടക്കുമോ...? അവളുടെ ആശങ്ക അവൾ മറച്ചു വെച്ചില്ല.. " നമുക്ക് നോക്കാം... നീ പോയി ഇന്റർവ്യൂ അറ്റന്റ് ചെയ്തു വാ... ഞാൻ ലൊക്കേഷൻ അയച്ചു ഇടാം... ഇപ്പോൾ മറ്റൊന്നിനെ പറ്റിയും ആലോചിക്കണ്ട.. " " മം.... സിതാര വെറുതെ ഒന്ന് മൂളി... " പിന്നെ... തന്റെ കൊച്ച് തമ്പുരാൻ ഇന്ന് എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു കേട്ടോ.. " " ആര്... ചേതനോ...? സിതാര ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു പോയി... " ഹാ... അതേന്നേ..! " അനന്തൻ പതിയെ ചിരിച്ചു... " എന്നിട്ട് അയാൾ എന്ത് പറഞ്ഞു...? " വർധിച്ചു വരുന്ന ഹൃദയ മിടിപ്പ് നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് താര ചോദിച്ചു... തുടരും സൂര്യകാന്തി റിവ്യൂ റേറ്റിംഗ് ഫോളോ പ്ളീസ് എത്രത്തോളം നന്നായി ഈ കഥ എഴുതാൻ പറ്റുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.. എന്തായാലും എഴുതി തീരുമ്പോൾ ഇത് വരെ എഴുതിയ കഥകളിൽ നിന്നും ഇത് സ്വല്പം വേറിട്ട് നിൽക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട് ❤️ ആദ്യമായിട്ട് ആണ് ഒരു കഥയുടെ കവർ പേജ് മാറ്റി വേറെ ഇടാൻ ഇത്രയും മെസ്സേജ് വരുന്നത്... ഒരാൾ പറയുന്നത് ഇട്ടാൽ അടുത്ത ആൾക്ക് വിഷമായാലോ 😄 അതോണ്ടാ ഞാൻ മാറ്റാത്തെ... നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എനിക്ക് ഒരുപോലാ.. 🙌 #📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ ഇനിയും അവരോട് മത്സരിച്ചു നിൽക്കാൻ തന്നെ ആണോ ചേച്ചിയുടെ ഭാവം... അച്ഛന്റെ ജോലി പോയപ്പോൾ വലിയ വീരവാദം ആയിരുന്നല്ലോ... ഞാൻ ജോലി എടുത്തു കുടുംബം പോറ്റിക്കോളാം എന്നും പറഞ്ഞ്... എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്ത് ഉണ്ടായി... ചേച്ചിയുടെ ജോലിയും പോയില്ലേ...? " സ്മിത പരിഹാസതോടെ സിതാരയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ജോലി പോയി എന്ന് വീട്ടിൽ വന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ തുടങ്ങിയ അങ്കം ആണ്... അമ്മ ഒരു മുക്കിൽ അല്ലലും ആപത്തുo പറഞ്ഞു മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞ് ഇരിപ്പുണ്ട്... അച്ഛൻ ആണെങ്കിൽ വിവരം പറഞ്ഞത് മുതൽ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ ആ ഇരിപ്പ് ഇരിക്കുന്നത് ആണ്.... സ്മിത മാത്രം കിട്ടിയ അവസരം നന്നായി വിനിയോഗിക്കുന്നുണ്ട്... " ഒരു ജോലി പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അടുത്തത് ഉണ്ടാകും.... അന്വേഷിക്കണം...! അല്ലാതെ ഒരു ജോലി പോയി എന്നും പറഞ്ഞു അയാളുടെ മുന്നിൽ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ...? " സിതാരക്ക് ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി... " എന്താൽ തോറ്റു കൊടുത്താൽ... ഒരു രാത്രിക്ക് ഒന്നും അല്ലല്ലോ... ജീവിത കാലം മുഴുവൻ കൂടെ ജീവിക്കാൻ അല്ലെ അങ്ങേര് വിളിക്കുന്നത്... " സ്മിത വായിൽ തോന്നിയത് അങ്ങ് പറഞ്ഞു. പൊടുന്നനെ സിതാരയുടെ കൈ വായുവിൽ ഒന്ന് ഉയർന്നു താഴ്ന്നു... ചെകിടടിച്ചു ഒരു അടി ആയിരുന്നു സ്മിതക്ക് സിതാരയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ മറുപടി... സ്മിത മുഖത്തോട് കൈ ചേർത്ത് വെച്ചു താരയെ തന്നെ നോക്കി... " താരേ...! ലക്ഷ്മി ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും ചാടി എഴുനേറ്റു... " നീ എന്നെ തല്ലിയല്ലേ...? സ്മിത സിതാരയെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചീറി അടുത്തു... " വേണ്ടാ...! കേശവന്റെ ശബ്ദം അവിടെ ഉയർന്നു... സ്മിത വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന ദേഷ്യം അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് കേശവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു... " അച്ഛൻ കണ്ടില്ലേ... അവളെന്നെ തല്ലിയത്... " " നീ അത് ചോദിച്ചു വാങ്ങിയത് അല്ലെ..? " കേശവന്റെ മറുപടിയിൽ താരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുച്ഛച്ചിരി വിരിഞ്ഞു... അത് കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ സ്മിതക്ക് തല പെരുക്കും പോലെയാണ് തോന്നിയത്... " നിങ്ങളുടെ വളർത്തു മകൾ ഇവളാണോ അതോ ഞാനാണോ...? നിങ്ങൾക്ക് ഇവൾ മതിയായിരുന്നു എങ്കിൽ എനിക്ക് എന്തിനാ നിങ്ങൾ ജന്മം നൽകിയത്... ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ കഴുത്തു ഞെരിച്ചു കൊല്ലായിരുന്നില്ലേ എന്നെ... " സ്മിത പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് കേശവനെ നോക്കി... " അച്ഛനോട് ആണോ നീ ഈ തട്ടി കയറുന്നത്.. ലക്ഷ്മി അവളെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... തന്റെ തോളിൽ അമർന്ന അമ്മയുടെ കൈ സ്മിത വാശിയോടെ തട്ടി എറിഞ്ഞു. " ഒരു കാര്യം നീ ഓർത്തോ... നിന്റെ ഭാവി ചേതന്റെ ഭാര്യയായി നരകിച്ചു ജീവിക്കാൻ തന്നെ ആണ്... ഒരിക്കലും നിനക്ക് അനന്തേട്ടനെ കിട്ടില്ല...എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു തരി ശ്വാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് നടക്കില്ല...! ഞാൻ നടത്തിക്കില്ല... " പ്രതികാര ബുദ്ധിയോടെ വെല്ലുവിളിച്ചു കൊണ്ട് സ്മിത ചവിട്ടി തുള്ളി അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു... ലക്ഷ്മിയും താരയെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി സ്മിതക്ക് പിന്നാലെ ചെന്നു.. " അച്ഛാ... ഞാൻ... സിതാര മുഖം കുനിച്ചിരിക്കുന്ന കേശവന് അരികിലേക്ക് മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു... " എനിക്ക് അവളെ അല്ലെ തിരുത്താൻ കഴിയു... നിന്നെ തിരുത്താൻ എനിക്ക് അവകാശം ഇല്ലല്ലോ... അങ്ങനെ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും നീ അത് ഒരു വേർതിരിവ് ആയെ കാണു...സ്വന്തം ചോര അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആണ് നിന്നോട് ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നതെന്നെ നീ കരുതു.." കേശവന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തു ചാടിയ വാക്കുകൾക്ക് പല അർത്ഥങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് താരക്ക് തോന്നി... ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ അച്ഛനും മുറിയിൽ കയറി കതക് അടച്ചതോടെ ഇനി എന്ത് വേണം എന്ന് അറിയാതെ സിതാര രാത്രിയുടെ കൂരിരുട്ടിലേക്കും നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്നു പോയി... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ ഗ്ലാസിൽ പകരുന്ന കടുത്ത നിറമുള്ള ദ്രാവകം അവന്റെ ചൂട് പിടിച്ച ചിന്തകളെ തണുപ്പിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു... കണ്ണടച്ചാൽ അവളുടെ മുഖം ആണ്... സിതാര...!! നക്ഷത്ര കണ്ണുള്ള പെണ്ണ്...!! അവളുടെ മുഖം ആലോചിക്കും തോറും എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ തന്നിൽ വന്നു മൂടുന്ന പോലെ ചേതന് തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുത്തശ്ശൻ തന്റെ ഭാര്യയായി അവളെ തന്നെ കൊണ്ട് വരണം എന്ന് പറയുന്നതിനുള്ള കാരണം എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ചേതന് മനസിലാവുന്നില്ലായിരുന്നു... മുത്തശ്ശൻ ഒരു കാര്യം ആവശ്യപെട്ടാൽ അത് തന്നെ കൊണ്ട് തള്ളാൻ കഴിയില്ല.. പക്ഷെ അവൾ സിതാര...! മറ്റൊരു പുരുഷനും ആയി പ്രണയബന്ധത്തിൽ നിൽക്കെ അവളെ നിർബന്ധിച്ചു തന്റെ ഭാര്യ ആക്കുന്നത് ഒരിക്കലും ഒരു ന്യായീകരണവും അർഹിക്കാത്ത പ്രവർത്തി തന്നെ ആണ്... പക്ഷെ തന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ ജലപാനം സേവിക്കില്ല എന്ന് പറയുന്ന മുത്തശ്ശൻ ചേതനെ തന്റെ ഭാഗം മാത്രം ന്യായീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു...സിതാരയിൽ ഉള്ള ന്യായം തള്ളി കളയാനും... മുത്തശ്ശന്റെ ആഗ്രഹം നടത്താൻ ഏത് അറ്റം വരെ പോവാനും അവൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനിപ്പിച്ചുറപ്പിച്ചിരുന്നു... കൂടാതെ സിതാരയുടെ അഹങ്കാരതിനുള്ള ചെറിയൊരു മറുപടിയും..! ചേതന്റെ ജീവിതത്തിൽ പല പെൺകുട്ടികളെയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്... പണത്തിനുo പദവിക്കും വേണ്ടി മടി കുത്തു അഴിക്കുന്നവർ ഉൾപ്പടെ അതിൽ പെടും... പക്ഷെ കയ്യിലിരുന്ന പണം തന്റെ മുഖത്തേക്ക് വലിച്ചു എറിഞ് നോക്കിയ സിതാരയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ ആത്മാഭിമാനം താൻ ഇത് വരെയും മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണിലും കണ്ടിട്ടില്ല എന്നവന് തോന്നി. എങ്കിലും ചേതനോട് അങ്ങനെ പെരുമാറിയത് തെറ്റായി പോയി സിതാര... " ചെറിയൊരു മറുപടി നിന്റെ ആ അഹങ്കാരത്തിന് ഞാൻ തരണ്ടേ അപ്പോൾ... ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ചേതന് എന്താണ് ഒരു വില...? ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ സിതാരയോട് എന്ന പോലെ പറഞ്ഞു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ " ഇതെന്തൊരു പവർ കട്ട് ആണ്.. ഇതിന് ഇപ്പോൾ നേരവും കാലവും ഒന്നും ഇല്ലാതെ ആയോ...? ലക്ഷ്മി ഓരോന്ന് പിറുപിറുത്തു അടുപ്പിൽ തീ കൂട്ടുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു... തറവാട് വരെ പോയത് ആണ് ഇന്ന് രാവിലെ... തിരിച്ചു എത്തുമ്പോൾ രാത്രി ആയി... കേശവൻ രാത്രി ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഒന്ന് കുളിച്ചതിന് ശേഷമേ കിടക്കാറൊള്ളൂ... അതൊരു ശീലം ആണ്... അച്ഛന് തോന്നുമ്പോൾ ചൂട് വെള്ളം ഉപയോഗിക്കാലോ എന്നും പറഞ്ഞു താരക്ക് ആദ്യത്തെ ശമ്പളം കിട്ടിയപ്പോൾ ഹീറ്റർ ഒരെണ്ണo അകത്തെ ബാത്‌റൂമിൽ പിടിപ്പിച്ചത് ആണ് അവൾ... പക്ഷെ ഇന്ന് ഇപ്പോൾ കറന്റ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഇതല്ലാതെ വേറെ വഴി ഇല്ലാ... " സാന്ദ്യേച്ചിടെ വീട്ടിൽ എല്ലാം കറന്റ് ഉണ്ടല്ലോ അമ്മേ... സ്മിത പടിഞ്ഞാറെ മുറ്റത്തുള്ള ജനൽ തുറന്നു അപ്പുറത്തെ ഓടിട്ട വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ലക്ഷ്മി കണ്ണിലേക്കു തറഞ്ഞു കയറുന്ന പുക ചുരുളുകൾ കൈ കൊണ്ട് ആട്ടി അകറ്റി സ്മിതയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... " ശരിയാണല്ലോ... അവിടെ വെളിച്ചം കാണാനുണ്ടല്ലോ... " " താരേ.... " ലക്ഷ്മി മുഖം തിരിച്ചു സിതാരയെ ഒന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചു.. വസ്ത്രം എല്ലാം മാറി വീട്ടിൽ ഇടുന്ന ഒരു കോട്ടൺ ചുരിദാർ മാറി ഇട്ടു താര പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി... സ്മിത അപ്പോഴും പുറത്തു പോവുമ്പോൾ ഇട്ട വേഷത്തിൽ ആണ്... അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഇനി രണ്ട് തല്ല് കിട്ടാതെ അവൾ അത് മാറ്റി ഇടുന്ന പ്രശ്നം ഉദിക്കുന്നില്ല... " നീ സന്ധ്യക്ക് ഒന്ന് വിളിച്ചേ... അവിടെ കറന്റ് വന്നിട്ട് ഒരുപാട് നേരമായൊ എന്ന് ചോദിക്ക്... " " മം... സന്ധ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി  കൊണ്ട് സിതാര ഫോണും പിടിച്ചു ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി... " ഹലോ... " " ഹലോ... താരയാണ് ചേച്ചി...കറന്റ് എപ്പോൾ പോയതാ?... ഞങ്ങൾ വന്നു കയറിയപ്പോൾ മുതൽ കറന്റ്റില്ല ഇവിടെ ." " എന്റെ പൊന്നു മോളേ.. നിങ്ങൾ എപ്പോൾ എത്തി..? നിന്നെയും കേശവൻ ചേട്ടനെയും എത്ര വട്ടം ഫോൺ ചെയ്‌തെന്നൊ... " സന്ധ്യയുടെ വാക്കുകളിൽ വല്ലാത്ത ആകുലത " അമ്മയുടെ തറവാട്ടിൽ ഒട്ടും റേൻജ് ഇല്ലാ ചേച്ചി...അല്പം റെയ്‌ഞ്ച് കിട്ടണേൽ വല്ല തെങ്ങിലും കയറണം.. ചേച്ചി എന്തിനാ വിളിച്ചേ...? " " എന്റെ പൊന്നു താരേ..നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് മുതൽ  വെള്ളവും വെളിച്ചവും ഒന്നുമില്ല...!! " " ചേച്ചി എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്..? " സിതാര നെറ്റി ചുളിച്ചു... " സത്യമാ മോളേ... നിങ്ങള് പോയി കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇവിടെ  ഒരു ചെറുക്കനും കുറച്ച് പേരും കൂടെ വന്നിരുന്നു... ഞാൻ തൊടിയിൽ ആയിരുന്നു അന്നേരം.. കോവിലകത്തെ കാറ് കണ്ടു കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളോട് ചോദിച്ചപ്പോഴാ അറിയുന്നത് മോളേ പെണ്ണ് അന്വേഷിച്ചു വന്ന കൊച്ചു തമ്പുരാൻ ആണ് അത് എന്ന്...! " സിതാരയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒന്ന് ഏറി... കേൾക്കാൻ പോവുന്നത് അത്ര ശുഭകരമല്ലാത്ത എന്തോ വാർത്ത ആണെന്ന് അവൾക്ക് സന്ധ്യയുടെ പതർച്ചയോടെ ഉള്ള സംസാരത്തിൽ നിന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ " നിങ്ങൾ എവിടുന്നാ....അവരൊന്നും ഇവിടെ ഇല്ലാ മോനെ... ചേച്ചിയുടെ തറവാട്ടിൽ ഒരു വിവാഹം കൂടാൻ പോയതാ... " സന്ധ്യ ചേതനെ ഒന്ന് എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയവനിൽ ഒരു ചിരി ആണ്... " അത് അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെ വന്നതാണ് ചേച്ചി... " ചേതൻ ഭംഗിയായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു " മോനെ ഇതിന് മുന്നേ ഇവിടെ കണ്ടിട്ട് ഇല്ലല്ലോ... " സന്ധ്യ സംശയ ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു... അപ്പോഴേക്കും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചേതൻ അടുക്കള വശത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങിയിരുന്നു... സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ കുറുകി ..പെട്ടെന്ന് ആണ് സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ കോവിലകത്തെ വണ്ടിയിലേക്ക് നീളുന്നത്... " ചേച്ചി... കോവിലകത്തെ കൊച്ച് തമ്പുരാൻ ആണ് ആ പോയത്...ചേച്ചി വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ...." എവിടെ നിന്നോ ഓടി പാഞ്ഞു എത്തിയ മനു സന്ധ്യയോട് ശബ്ദം അടക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... സന്ധ്യയുടെ ഭർത്താവ്ന്റെ ഒരു അകന്ന ബന്ധത്തിൽ ഉള്ള ചെറുക്കൻ ആണ് ഈ മനു... കാലാകാലങ്ങൾ ആയി അവിടെത്തെ കാര്യസ്ഥ പണി മനുവിന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് ആണ്... സന്ധ്യക്ക് എന്തോ രംഗം പന്തി അല്ലെന്ന് തോന്നി... " തമ്പുരാൻ എന്താ ഇവിടെ.. അതും അവരൊന്നും ഇല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ചോദിക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ ചേതൻ പോയ വഴിയേ ആയിരുന്നു... " ചേച്ചി വീട് അടച്ചു ഉള്ളിൽ ഇരുന്നോ... ഈ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളവരോട് വല്ല്യ അടുപ്പത്തിനൊന്നും നിൽക്കണ്ട...കൊച്ച് തമ്പുരാൻ രണ്ടും കല്പിച്ചാ... ഇവിടെത്തെ പെൺകുട്ടിയെ കെട്ടാൻ മൂപ്പർ ഏത് അറ്റം വരെയും പോവും... ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ഒന്നുമല്ല... കൊച്ച് തമ്പുരാന് അതിനോട് നല്ല വൈരാഗ്യം ഉണ്ട്...പിന്നെ വല്ല്യ തമ്പുരാൻ ആ പെൺകുട്ടിയെ മാത്രേ ആ കുടുംബത്തിലെ മരുമകൾ ആക്കുകയൊള്ളു എന്ന വാശിയിലും ആണ്... "  സന്ധ്യയോട് ഉള്ള ഒരു അടുപ്പo കൊണ്ട് ആണ് മനു അത്രയെങ്കിലും അവരോട് പറഞ്ഞത്... മനു ചേതന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി കഴിഞ്ഞിട്ടും സന്ധ്യക്ക് ഒരു സ്വസ്ഥത കിട്ടിയില്ല.... അവര് ഏകദേശം വൈകുന്നേരം അടുപ്പിച്ചു ആണ് പോയത്... അതിനിടെ ഒരു ലോറിയുടെ ശബ്ദം സന്ധ്യ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു... ഏറ്റവും ഒടുവിൽ എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞു അടുക്കള വശത്തേക്ക് ചെന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ആണ് സന്ധ്യ ആ കാഴ്ച്ച കാണുന്നത്... തുടരും സൂര്യകാന്തി റിവ്യൂ റേറ്റിംഗ് ഒന്നുല്ലല്ലോ ഗയ്‌സ്.. കഥ ഇഷ്ടമാവുന്നില്ലേ...? ആദ്യത്തെ പത്തു പാർട്ടിൽ കഥ ഒരു ഒഴുക്കിൽ അങ്ങ് പോവുകയാണ്... അതിന് ശേഷം കഥ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക്.. ❤️

#📙 നോവൽ തമ്പുരാനോ... ഏത് തമ്പുരാൻ... ഞാൻ ഈ ഡ്രൈവറോട്‌ അല്ലെ സംസാരിച്ചത്... താര ചേതന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി... ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ വല്ലാത്ത ഒരു ദൈവികത തോന്നി ചേതന്റെ മുഖത്ത് . അതും കൂടാതെ ഒരു ക്ഷത്രിയന്റെ ശരീരവും...അയാൾ വെറും ഡ്രൈവർ അല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്... എന്നാലും അങ്ങനെ പറയാൻ ആണ് താരക്ക് അപ്പോൾ തോന്നിയത്... തന്റെ മറുപടിയിൽ ചേതന്റെ മുഖത്തേക്ക് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറുന്നത് താര ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു. " കുട്ടി... ഇയാൾ ഇത് എന്ത്‌ അറിഞ്ഞിട്ടാ ഇത് കൊച്ചു തമ്പുരാനാ... വാൽ ഇടയിൽ കയറി... " അതിന്...? തമ്പുരാനും തമ്പുരാട്ടിയും എല്ലാം അങ്ങ് കൊട്ടാരത്തിൽ... ഏതവൻ ആയാലും ചെയ്ത തെറ്റിന് ക്ഷമ ചോദിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി.. സിതാര കൈകൾ രണ്ടും മാറിലേക് പിണച്ചു കെട്ടി കൊണ്ട് മിഴികൾ ചുരുക്കി ചേതനെ നോക്കി.. " ശിവ... ശിവ... മാപ്പ് പറയാനോ.. വാൽ ഭഗവാനെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി... " ശിവൻ മാപ്പ് പറയണ്ട... ദേ... ഈ നിൽക്കുന്ന തന്റെ കൊച്ച് തമ്പുരാൻ മാപ്പ് പറഞ്ഞാൽ മതി... " സിതാര ചേതന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി... " ഇല്ലെങ്കിൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും..? ചേതൻ ഇരുണ്ട മുഖത്തോടെ അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് ഒന്നൂടെ കയറി നിന്നു... " ഇല്ലെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യാൻ... നേരം പുലരുവോളം നമുക്ക് ഈ നിൽപ്പ് അങ്ങ് നിൽക്കാം... മുഖാമുഖം കണ്ണിൽ നോക്കി ഇങ്ങനെ... താരയും ഒരടി മുന്നിലോട്ട് വന്നു... " അവളിൽ അപ്പോഴും കുസൃതി ആണ്... അവന്റെ ചുവന്നു വരുന്ന മുഖം അവളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു കൗതുകം നിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. എങ്ങോ കണ്ടു മറന്ന പോലെ ഉള്ള ആ കണ്ണുകളിൽ ആയിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടം... " ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ മതിയോ കുട്ടി മാപ്പ്...? കാറിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റിൽ നിന്നും ഒരു വൃദ്ധൻ അല്പം പ്രയാസപെട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി... ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അത് തമ്പുരാൻ ആണെന്ന് താരക്ക് മനസിലായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ദൂരെ നിന്ന് പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും ഇങ്ങനെ മുഖവുംമുഖം ഒരു കൂടി കാഴ്ച ഇത് ആദ്യമായിട്ട് ആണ്.. അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ചോർന്നു പോവുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു... ചേതൻ അവളുടെ രക്തം വറ്റി തുടങ്ങിയ മുഖം നോക്കുകയായിരുന്നു അന്നേരം.. അത് വരെ പുലി പോലെ മുരണ്ടു നിന്നിരുന്നവൾ പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ പതുങ്ങി പോയത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. " മാപ്പ് വേണ്ടേ കുട്ടി...? അയാൾ ചിരിയോടെ സിതാരയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി... സിതാരയുടെ കൈകൾ അവൾ പോലും അറിയാതെ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ എന്ന പോലെ പതിയെ ഉയർന്നു... അവൾ പതിയെ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി ഒന്ന് തൊഴുതു... " ക്ഷമിക്കണം...! അങ്ങ് കൂടെ ഉള്ളത് അറിഞ്ഞില്ല... സിതാര പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു... " കുട്ടിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ? തമ്പുരാൻ അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. തെറ്റ് ഇവന്റെ ഭാഗത്തു തന്നെ ആണ്... വളവ് ആയിരുന്നിട്ട് കൂടെ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. കുട്ടിക്ക് ഉണ്ടായ ബുദ്ധിമുട്ടിൽ ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.. " " അയ്യോ... തമ്പുരാൻ എന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കല്ലേ.തമ്പുരാൻ അതിനു എന്നോട് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തില്ലല്ലോ...... " സിതാര അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ചേതൻ അവളുടെ മട്ടുo ഭാവവും മാറിയത് കാണെ പരിഹാസത്തോടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി... " അഞ്ചോ പത്തോ കൊടുത്തിട്ട് വാ മനു... അതിനാണ് ഈ കിടന്ന് പുളയുന്നത്... " ചേതൻ അവളെ പുച്ഛത്തോടെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു... സിതാരയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് കുറുകി... ചേതൻറെ ആ തരം താഴ്ത്തൽ അവൾക്ക് ഒട്ടും ദഹിച്ചില്ല... " ഹെലോ.. ഹെലോ... കൊച്ച് തമ്പുരാൻ ഒന്ന് നിന്നാട്ടെ.. സിതാര കൈകൾ കൂട്ടി അടിച്ചു കൊണ്ട് പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നവനെ തടഞ്ഞു .. ഒട്ടും ബഹുമാനം കലരാത്ത അവളുടെ അത്തരത്തിലുള്ള പ്രവർത്തികൾ അവനെ നന്നായി പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " കൊച്ച് തമ്പുരാൻ എവിടെ പോവുന്നു...ഞാൻ തമ്പുരാനോട് ആണ് ക്ഷമ ചോദിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്... പക്ഷെ നിങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റിന് നിങ്ങൾ ക്ഷമ ചോദിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി.." " കുട്ടി.. തമ്പുരാന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു എന്ത് ധിക്കാരവും പറയാമെന്നാണോ... കുട്ടി ഇത് വാങ്ങിയിട്ട് സ്ഥലം വിടാൻ നോക്ക്... സിതാരയുടെ കയ്യിലേക്ക് കുറച്ച് നോട്ടുകൾ തിരുകി കൊണ്ട് മനു വേഗത്തിൽ ഒരു ഒത്തു തീർപ്പിന് ഒരുങ്ങി... ഒന്നാമത് ഇത്രയും സമയം ചേതൻ മിണ്ടാതെ നിന്നത് തന്നെ മനുവിനെ ആശ്ചര്യത്തിൽ ആക്കിയിരുന്നു... അതിന്റെ പുറമെ ചേതൻ ആരാണ് എന്താണ് എന്ന് വ്യക്തമായി അറിയാത്തത് കൊണ്ട് ആണ് ആ പെൺകുട്ടി അങ്ങനെ ധിക്കാരം കാണിക്കുന്നത്... സിതാര  കയ്യിലിരിക്കുന്ന പണത്തിലേക്ക് തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി... ചേതൻ അവളുടെ നിൽപ്പ് കാണെ കുടിലമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. ഇത്ര ഒള്ളു നീ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ...! പണം കൊടുത്താൽ ഒതുങ്ങാത്തത് ഒന്നും തനിക്ക് മുന്നിൽ ഇല്ലെന്ന് അവൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു... " ഇപ്പോൾ നിന്റെ നാവ് ഇറങ്ങി പോയി അല്ലെ...ഇതിനായിരുന്നു എങ്കിൽ ആദ്യം പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നൊ..? ചേതൻ പരിഹാസത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പടിയിൽ നിന്ന് അവളെ നോക്കി... തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം സിതാര ചേതനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന പണം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് വീശി എറിഞ്ഞു... ചേതൻ അത് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.. ചേതന് മുഖം അടച്ചു അടി കിട്ടിയ പോലെ ആണ് ആ നിമിഷം തോന്നിയത് " ഇനി പറ....! മാപ്പ്....!! മാപ്പ് പറഞ്ഞാൽ കോവിലകത്തെ തമ്പുരാന് ഈ നിമിഷം ഇവിടെ നിന്നും പോവാം... ഇല്ലെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ ദിവസം തമ്പുരാൻ ജീവിതത്തിൽ മറക്കില്ല... അതിനുള്ള വഴി ഒക്കെ എനിക്കും അറിയാം... സിതാരയുടെ മുഖത്തു അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുസൃതി ചിരി പാടെ വറ്റി വരണ്ടു പോയി... " മാപ്പ് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നരുന്ത്‌ പോലെ ഇരിക്കുന്ന നീ എന്ത്‌ ചെയ്യുമെടി... " തമ്പുരാൻ അന്നേരവും മൗനമായി ഇരുവരെയും വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു... അത് വരെ വെള്ളി വെളിച്ചം വീണിരുന്ന ഭൂമി നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് കറുത്തിരുണ്ടു.. തുള്ളിക്ക് ഒരു കുടം കണക്കെ പേമാരി താഴേക്ക് വന്നു പതിച്ചു മിന്നൽ പിണർപ്പുകളും കൊള്ളിയാനുകളും മാനം നിറച്ചു തുടങ്ങി... മഴയുടെ താണ്ടവ രൂപം...! എന്നിട്ടും ഒരടി പോലും ചേതനും സിതാരയും പരസ്പരം വിട്ട് കൊടുക്കാതെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കനൽ കോരി ഒഴിക്കുകയായിരുന്നു... കയ്യിലേക്ക് പൊഴിഞ്ഞു വീണ ആലിപഴങ്ങൾക്ക് അന്നേരo വല്ലാത്ത മൂർച്ച... ശരീരത്തിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറി അതെ ശരീരത്തെ കീറി മുറിച്ചു താഴേക്ക് പതിയാൻ മാത്രം വീര്യം ഉള്ളവ... തമ്പുരാൻ കണ്ണൊന്നു ചിമ്മി തുറന്നു ഇരുവരെയും ഒന്നൂടെ നോക്കി... താലി...! ഒരു താലി യോഗം കാണുന്നു... മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളുടെ ആത്മാവും ശരീരവും  ഇനി അങ്ങോട്ട് ചേതന്റെ അവകാശത്തിൽ ആയിരിക്കും എന്ന് ആരോ തനിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് തരുന്നു... അതെ... ചേതന്റെ പാതിയെ ആണ് അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഇപ്പോൾ കാലം കൊണ്ട് വന്നിട്ടിരിക്കുന്നത്...! പ്രപഞ്ചo അതിനുള്ള എല്ലാ സൂചനകളും തന്നു കഴിഞ്ഞു... " ചേതൻ...!!! മുത്തശ്ശന്റെ ഗൗരവത്തോടെ ഉള്ള ശബ്ദം ആണ് അവനെ സ്വാബോധത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത്.. അവൻ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു അങ്ങോട്ട് ഒന്ന് നോക്കി... " അവളോട് മാപ്പ് പറ...! അയാൾ പറയുകയായിരുന്നില്ല ആജ്ഞാപിക്കുകയായിരുന്നു... " മുത്തശാ... ഞാൻ...! " " ചേതന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് വ്യക്തമായില്ല എന്നുണ്ടോ...? മാപ്പ് പറ... " ചേതന്റെ മുഖം കുനിഞ്ഞു പോയി... അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൈ ചുരുട്ടി അങ്ങനെ തറഞ്ഞു നിന്നു... അവന്റെ മുഖം ചുവക്കുന്നതും നെറ്റിയിലെ ഞരമ്പുകൾ പിടഞ്ഞുയരുന്നതും സിതാര ശ്രദ്ധിച്ചു... കണ്ണു തുറന്നു തന്നെ നോക്കിയ അവന്റെ മിഴികളിൽ തന്നെ പച്ചക്ക് കിട്ടിയാൽ വെട്ടി നുറുക്കി തിന്നു കളയും എന്നൊരു ഭാവം ആയിരുന്നു... അതൊന്നും സിതാരയിൽ ചെറിയ ഒരു ചലനം പോലും സൃഷ്ടിച്ചില്ല എന്നത് മറ്റൊരു സത്യം... " മാപ്പ്...! തെന്നി തെറിച്ചു അവനിൽ നിന്നും വീണ  ആ വാക്കിൽ പോലും അവന്റെ മുറുകിയ സ്വരം അയഞ്ഞിരുന്നില്ല... സിതാര പതിയെ ചിരിച്ചു... " ഇത്രയല്ലേ ഒള്ളു... ഇതിനാണ് കിടന്നു മസിലു പിടിച്ചിരുന്നത്... " സിതാര പതിയെ ചിരിച്ചു... " തമ്പുരാൻ ക്ഷമിക്കണം... വേണമെന്ന് കരുതിയിട്ട് അല്ല...! അങ്ങയുടെ മുന്നിൽ ബഹുമാനം ഇല്ലാതെ പെരുമാറിയത് ആണെന്നും കരുതരുത്... ഇദ്ദേഹത്തിന് കുറച്ച് വിനയത്തിന്റെ കുറവ് ഉണ്ട്... പോരാത്തതിന് പണം കൊണ്ട് എന്തും വിലക്ക് വാങ്ങാം എന്നൊരു ധാർഷ്ട്യവും... അത് എല്ലായിടത്തും പറ്റില്ല എന്ന് ഒന്ന് മനസിലാക്കി കൊടുക്കണം എന്ന് കരുതി... " ആ വൃദ്ധന്റെ മുഖത്തെ പേശികൾ വലിയുന്നത് സിതാര നോക്കി നിന്ന് പോയി.. അദ്ദേഹം നിഷ്കളങ്കമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. " മിടുക്കി... തമ്പുരാൻ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി ഒന്ന് പ്രശംസിച്ചു... സിതാര തങ്ങളെ മറി കടന്നു പോയിട്ടും ചേതൻ അപമാന ഭാരത്താൽ ആ നിൽപ്പ് നിന്നു... ചേതന്റെ തോളിൽ ഒരു കൈ വന്നു പതിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അവൻ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയത്... " ആ പോയവൾ ഒരിക്കലും നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അടഞ്ഞ ഒരു അധ്യായം അല്ല... അവൾ പുതിയ ഒരു അധ്യായം തുറന്നിട്ടിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ പോയത്... താലി... ഒരു താലി യോഗം ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്.... ആരെ കൊണ്ടും തടുക്കാനോ അകറ്റാനോ കഴിയാത്ത ഒരു താലി യോഗം... നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെയും അവകാശി ആണ് ഇപ്പോൾ പോയത്...." " മുത്തശ്ശൻ എന്തൊക്കെ ആണ് ഈ പറയുന്നത്... ചേതൻ പൊട്ടി തെറിച്ചു പോയി.. " നീ വിചാരിച്ചാലോ അവൾ വിചാരിച്ചാലോ ഇത് തടയാൻ കഴിയില്ല... അതിനുമപ്പുറം നിയോഗം എന്ന ഒന്നുണ്ട്...! അത് നടക്കുക തന്നെ ചെയ്യും... " വൃദ്ധൻ തറപ്പിച്ചു  അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വണ്ടിയിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ കയറി... കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തുന്നത് വരെ ചേതൻറെ ഉള്ളിലും ഒരു നൂറു ചോദ്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു .. മുത്തശ്ശന്റെ വാക്ക് അവനിൽ വല്ലാത്ത ആശങ്കകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ " ഇതെന്താണ് സാർ.. ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ഇല്ലാതെ ജോലിയിൽ നിന്ന് പിരിച്ചു വിടുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ... ഇതെന്താ വെള്ളരിക്ക പട്ടണമോ.?.. സിതാര ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു പോയി... " സിതാര ഇവിടെ കിടന്ന് ബഹളം വെച്ചിട്ട് ഒന്നും ഒരു കാര്യവുമില്ല... തന്നെ ജോലിയിൽ നിന്നും നീക്കം ചെയ്യാൻ പ്രത്യേക ഓർഡർ കിട്ടിയത് ആണ്...പറയുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത് കുട്ടി...കോവിലകത്ത് ഉള്ളവരോട് മത്സരിച്ചു പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കുട്ടിക്ക് കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല... അവർ രണ്ടും കൽപ്പിച്ചാണ്... " " ഓ.. അപ്പോൾ അതാണ് കാര്യം... ശരി സാർ.... നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ ഉദ്ദേശം നടക്കട്ടെ... അങ്ങനെ തോറ്റു പിന്മാറാൻ എനിക്കും അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട് സാർ... എന്റെ വഴി ഞാനും ഒന്ന് നോക്കട്ടെ..." ഓഫീസിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ലെറ്റർ അവൾ ഒരു കയ്യിൽ ചുരുട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി... " അങ്ങനെ ഒന്നും എന്നെ തോൽപ്പിക്കാo എന്ന് കരുതണ്ട ചേതൻ..!  അവൾ ഉള്ളാലെ മുരണ്ടു.... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ " അവർ രണ്ടും കല്പിച്ചു ആണല്ലോ താരേ.. " " അങ്ങനെ ഒന്നും താര തോറ്റു കൊടുക്കില്ല..ഈ നാട്ടിൽ ഒന്നും രണ്ടും സ്ഥലത്തു മാത്രം അല്ലല്ലോ ജോലി കിട്ടുന്നത്... എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുന്ന പോലെ ഞാനും ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കും.." താര വീറോടെ പറഞ്ഞു.. അനന്തൻ പതിയെ അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... " മം.. എന്താ ചിരിക്കുന്നത്...? " " അല്ലെ.. ഞാൻ ആലോചിക്കുവായിരുന്നു... ആ ചേതൻ തമ്പുരാന് അംഗം കുറിക്കാൻ ഈ വാശിക്കാരിയെ കിട്ടിയൊള്ളു എന്ന്... വാളും പരിചയും എല്ലാം നീക്കി വെച്ചു മൂപ്പർ നാട് വിടേണ്ടി വരും.. " അനന്തന്റെ മുഖത്തു അപ്പോഴും ചിരിയാണ്... സിതാര അന്നേരവും മറ്റെന്തൊ ചിന്തകളിൽ ആയിരുന്നു... അനന്തേട്ടൻ പറയുന്ന പോലെ തോറ്റു പിന്മാറുന്നവൻ അല്ല ചേതൻ എന്ന് അവൾക്ക് അതിനോടകo മനസിലായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... " എന്നാലും ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നത് അതല്ല...ഈ ചേതൻ ഇത്ര നാളും എവിടെ ആയിരുന്നു... അയാളുടെ ജോലിയൊ... വിദ്യാഭ്യാസമോ... ഇത്ര നാളും എവിടെ ആയിരുന്നെന്നൊ... ഒന്നും ആർക്കും ഒരു ഐഡിയ ഇല്ലാ എന്നത് ആണ് അത്ഭുതം..! അനന്തൻ ആലോചനയോടെ പറഞ്ഞു... തുടരും സൂര്യകാന്തി റിവ്യൂ റേറ്റിംഗ് ഫോളോ പ്ലീസ് ❤️ റിവ്യൂ വേണേ..!

#📙 നോവൽ " നിങ്ങൾ എന്താ എന്നെ ഭീഷണിപെടുത്തുകയാണോ..? പണം കൊണ്ട് സകലതും വിലക്ക് വാങ്ങാം എന്നൊരു ഉദ്ദേശം നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് വേണ്ട...! പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ അടുത്ത് ഒട്ടും വേണ്ട... "  മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീ ഗോളം ഉരുണ്ടു കൂടി വന്നു... സിതാര പകയോടെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.. എന്നിട്ടും തനിക്ക് അഭിമുഖം നിൽക്കുന്നവനിൽ പരിഹാസം ആണ്.... ഞാനൊന്ന് വിചാരിച്ചാൽ അത് നേടി എടുക്കും... നിനക്ക് സംശയം ഉണ്ടോ? എന്നൊരു വെല്ലുവിളി അയാൾ മൗനമായി തനിക്ക് നേരെ തൊടുത്തു വിടുന്നുണ്ട്... ഒത്ത പൊക്കവും അതിനൊത്ത് വണ്ണവും ആയി ഒരുവൻ.. മുഖം ഒട്ടാകെ ആവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന താടി നന്നായി വെട്ടി ഒതുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു... ഷർട്ടും മുണ്ടും ആണ് വേഷം... ആ നീല കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു വശ്യത ഉണ്ട്... " സ്വന്തം ആയി ഒരു മേൽവിലാസം പോലും ഇല്ലാത്ത നീ തമ്പുരാനെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ നോക്കണ്ട.... " അവനൊപ്പം നിന്നിരുന്ന വാൽ സിതാരയേ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു... " തമ്പുരാനോ...? ഏത് തമ്പുരാൻ.. താൻ ഒക്കെ ഇത് ഏത് നൂറ്റാണ്ടിൽ ആടോ ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നത്... ഏഹ്? " സിതാര അങ്ങേ അറ്റം പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു പോയി... " പണ്ടത്തെ രാജഭരണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് നാളേറെയായി... താനും തന്റെ തമ്പുരാനും ഒന്നുo അതറിഞ്ഞില്ലേ...? ഇപ്പോൾ ജനാധിപത്യo ആണ്... ഇനി കോവിലകം എന്നുo തമ്പുരാൻ എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ വഴിയേ വന്നാൽ.. സിതാര ഇരുവർക്കും നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പല്ല് ഞെരിച്ചു... വെട്ടി തിരിഞ്ഞു പോവുന്നവളെ നോക്കി ഇരുവരും അല്പം നേരം മൗനമായി നിന്നു.. " നീ വരും സിതാര..! എന്റെ ഭാര്യയായി എന്റെ കാൽ കീഴിൽ തന്നെ നീ വരും... അതിനുള്ള വഴി എന്താണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായിട്ട് അറിയാം.. ചേതൻ കുടിലമായി ഉള്ളാലെ ഒന്നു ചിരിച്ചു... ചേതന്റെ ചിന്തകളിലേക്ക് അന്നേരം മുത്തച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ " നിനക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരെ എന്റെ താര... ഇത് ഇപ്പോൾ അയാളെ വെല്ലുവിളിക്കും പോലെ ആയില്ലേ..." അനന്തൻ അല്പം വേവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു... " പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് വേണമായിരുന്നു..? അയാളുടെ മുന്നിൽ ഭയന്നു വിറച്ചു നിൽക്കണമായിരുന്നോ... ആത്മാഭിമാനം എന്നൊരു കാര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുന്നതാ നല്ലത്... താര മടുപ്പോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു... " ദേ.. നീ പിണങ്ങാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത് അല്ല... നിനക്ക് അറിയാലോ വീട്ടിലെ സ്ഥിതി... അവരൊക്കെ ഈ കാര്യത്തിൽ നിന്നെ പിന്തുണക്കുമെന്ന്  തോന്നുന്നുണ്ടോ...? " അനന്തൻ അവളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു.. സിതാരക്ക് ഒരു നിമിഷം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്മിതയുടെയും എല്ലാം മുഖം ഓർമ്മ വന്നു.... അവരൊന്നും തനിക്ക് ഒപ്പം നിൽക്കില്ല... അത് തനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്... അവർക്ക് എല്ലാം ചേതനെ ഭയമാണ്...! സിതാരയുടെ മനസ് വല്ലാത്ത സംഘർശത്തിൽ ആയി... " അനന്തേട്ടൻ ഉണ്ടാവില്ലേ എന്റെ കൂടെ...? അതോ അയാളെ ഭയന്നു അനന്തേട്ടനും എന്നെ വേണ്ടന്ന് വെക്കുമോ..? " ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെ ജ്വലിച്ചു നിന്നവൾ തണുത്തുറഞ്ഞു പോയിരുന്നു... ഒറ്റപെട്ട് പോവുമോ എന്നൊരു ഭയം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ചു തുടങ്ങി... " നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസം ഇല്ലെ താരേ... മരണം വരെ ഞാൻ ഉണ്ടാകും നിന്റെ കൂടെ... ഈ ലോകത്തു നിന്നെ കഴിഞ്ഞേ ഒള്ളു എനിക്ക് മറ്റാരും... " അനന്തു പ്രണയാർദ്രമായി അവളെ  ഒന്നു നോക്കി... സിതാര ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... ആ തണൽ മാത്രം മതിയായിരുന്നു അന്നേരം അവൾക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ.. ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ പടിപ്പുര കടന്ന് ചെല്ലുമ്പോൾ താരയുടെ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയത് ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുന്ന അച്ഛനിലേക്ക് ആണ്... ആ മുഖം ചോര വറ്റി വിളർത്തിരിക്കുന്ന പോലെ സിതാരക്ക് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തോന്നി... സിതാര പതിയെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി .. ചാരു കസേരയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന കേശവൻ മുഖം ഉയർത്തി മകളെ ഒന്നു നോക്കുക കൂടെ ചെയ്യാതെ വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് തന്നെ ഇരുന്നു... താരക്ക് അച്ഛനോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും കേൾക്കാൻ പോവുന്നത് അത്ര ശുഭകരം അല്ലാത്ത വാർത്ത ആയിരിക്കും എന്ന തോന്നലിൽ അവൾ മൗനം പാലിച്ചു... " അച്ഛന്റെ ജോലി പോയടി മോളെ.. ഒരു വിങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തു നിന്നും ലക്ഷ്മി അമ്മ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു...ഒപ്പം സ്മിതയും.. " ജോലി പോയെന്നോ...? താര അവിശ്വസനീയമായി അച്ഛനെ ഒന്നു നോക്കി... " വെറുതെ അങ്ങ് പോയത് അല്ല...! മുകളിൽ നിന്ന് നല്ല കളികൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്... എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ അയാളുടെ കൈകൾ ഉണ്ട്... ചേതന്റെ...! " കേശവൻ ഈർശ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു... " ചേച്ചിക്ക് അത് അങ്ങ് സമ്മതിച്ചാൽ എന്താ...? എന്ത് കുറവാണ് അയാൾക്ക് ഉള്ളത്... ഇട്ടു മൂടാൻ ഉള്ള സ്വത്ത്‌..പിന്നെ കാണാനും നല്ലതാ..." സ്മിത കെറുവോടെ പറഞ്ഞു... " നീയായിരുന്നു എങ്കിൽ അയാളെ സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നോ...?  നീ പറഞ്ഞത് എല്ലാം ശരിയാ... നമ്മൾക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും പറ്റാത്ത ബന്ധം ആണ് അത്... പക്ഷെ എനിക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും അയാൾ എന്റെ പിന്നാലെ കൂടിയിട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിനു പിന്നിൽ മറ്റു പല ലക്ഷ്യങ്ങളും ഉണ്ട്... എനിക്ക് അത് ഉറപ്പാണ്...! അയാൾക്ക് വാശി പിടിച്ചു നേടാൻ മാത്രം എന്നിൽ പ്രത്യേകതകൾ ഒന്നുമില്ല..കൊല്ലാനോ വളർത്താനോ എന്ന് ആർക്ക് അറിയാം... " " പിന്നെ നീ ഈ പറഞ്ഞതിൽ ഉള്ള ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം... ചേച്ചിക്ക് ഒരു നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാവാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല നീ ഈ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നും എനിക്ക് അറിയാം... ഇന്നേ വരെ ഉണ്ട ചോറിനുള്ള നന്ദി കാണിച്ചിട്ട് ഒള്ളു ഞാൻ... അത് കൊണ്ട് അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ടത് എന്തും നിനക്ക് വിട്ട് തന്നിട്ടേ ശീലം ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളൂ.. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തട്ടി പറിക്കാൻ നോക്കുന്നത് എന്റെ കൊക്കിനു ജീവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു തരില്ല സ്മിതേ...!" സിതാര പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും സ്മിതയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു പോയി... അനന്തൻ...! അത് തന്നെയാണ് സ്മിതയുടെയും ഇഷ്ടം... നാളിത് വരെ എല്ലാം അവൾക്ക് വേണ്ടി വിട്ടു കൊടുത്തു തന്നെയായിരുന്നു ശീലം... പക്ഷെ ഇത് മാത്രം തന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്നില്ല.. അനാഥയായ തന്നെ ചിറ്റേടത്തെ ദമ്പതികൾ ആയ കേശവനും ലക്ഷ്മിയും എടുത്തു വളർത്തിയത് ആണെന്നാണ് ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ മുതൽ ഉള്ള കേട്ടറിവ്.. തന്നെ ദത്തു എടുത്തതിനു ശേഷം അവർക്ക് ജനിച്ച പെൺകുഞാണ് സ്മിത... ഇതൊക്കെ നാട്ടിൽ പാട്ട് ആണ്... സാധാരണ കുടുംബങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ക്രൂര പീഡനങ്ങൾ ഒന്നും ദത്തു പുത്രിയായ തനിക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് ഉണ്ടായിട്ടില്ല... പക്ഷെ തരo തിരിവ് ആവോളം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്... ദാനം കിട്ടിയ പശുവിന്റെ പല്ല് എണ്ണരുത് എന്ന് ഒരു ചൊല്ല് ഉണ്ടല്ലോ... അത് കൊണ്ട് സിതാര അത്തരത്തിലുള്ള തരo തിരിവ് ഒന്നും വക വെക്കാറില്ല... താൻ എന്ത് ഇഷ്ടപെട്ടാലും അത് സ്മിതക്ക് വേണം... അത് അവളുടെ കുഞ്ഞുനാൾ തൊട്ടുള്ള ശീലം ആയിരുന്നു... അങ്ങനെ എല്ലാം ചോദിച്ചു വാങ്ങി ഏറ്റവും ഒടുവിൽ അവൾ ചോദിച്ചത് അനന്തനെ ആണ്... അതും താനും അനന്തനും കൂടെ ഉള്ള ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞു വെച്ചിട്ട് തന്നെ... എനിക്ക് അനന്തേട്ടനെ വിട്ട് തരാൻ പറ്റില്ല എന്ന് തീർത്തു തന്നെ പറഞ്ഞു... അതോടെ കാര്യം നടക്കാൻ എങ്കിലും സ്വല്പം ഇഷ്ടം കാണിച്ചിരുന്നവൾ അത് കൂടെ നിർത്തി വെച്ചു പൂർണമായും സിതാരയുടെ ശത്രു സ്ഥാനത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു... സിതാര ഉള്ളിലേക്ക് കയറി പോവുമ്പോഴും സ്മിത അവളെ പകയോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " അച്ഛന്റെ ജോലി പോയി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചിക്ക് വല്ല കൂസലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്ക്...! ചേച്ചിക്ക് ചേച്ചിയുടെ കാര്യം മാത്രം.. ഇങ്ങനെ തലയിൽ കയറ്റി നടക്കാൻ മാത്രം അവൾ ഇവിടെത്തെ ആരാ... ഏഹ്‌..? " സ്മിത അച്ഛനോടും അമ്മയോടും തട്ടി കയറി കൊണ്ടിരുന്നു... പുറത്തു നിന്നും കേൾക്കുന്ന സ്മിതയുടെ കടപ്പാടിന്റെ പ്രസംഗം കേൾക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത പോലെ സിതാര തന്റെ ചെവി രണ്ടും കൊട്ടി അടച്ചു കൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... അന്നേരവും മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് ചേതന്റെ മുഖം ആയിരുന്നു..! എത്രയൊക്കെ താൻ വെല്ലുവിളിച്ചാലും അയാളുടെ കണ്ണിൽ കാണുന്ന ആത്മ വിശ്വാസം... " തോറ്റു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ താൻ ചേതന് മുന്നിൽ...? സിതാര സ്വയം ചോദിച്ചു പോയി... അതിലും നല്ലത് മരിക്കുന്നതാ... അവൾ തന്നെ അവളുടെ ചിന്തകളെ നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് തിരുത്തുകയും ചെയ്തു... പക്ഷെ അന്നേരവും ചേതൻ എന്ന മനുഷ്യൻ ഒരു ഭീതി സ്വപ്നം പോലെ അവളിലേക്ക് പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു... അയാളെ ആദ്യം കണ്ട നിമിഷം...! അപരിചിതനായ ഒരാളെ ആദ്യം കണ്ട പോലെ ആണോ തനിക്ക് തോന്നിയത്...! അല്ല... ഒരിക്കലും അല്ല...! എത്രയോ വർഷങ്ങൾ ആയി നേരിട്ട് അറിയുന്ന ഒരാളെ പോലെ തോന്നി...എവിടെയൊക്കെയോ കണ്ട് മറന്ന ഒരു മുഖം... സിതാരയുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ മുന്നേ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പുക മറ നീക്കി കടന്ന് വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു... ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐ അന്ന് ജോലി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ പതിവിലും വൈകിയിരുന്നു... ഇരുട്ട് വീണു എന്ന തോന്നൽ ഉള്ളത് കൊണ്ട് നടത്തതിന്റെ വേഗതയും അല്പം കൂടുതൽ ആയിരുന്നു... ഇട വഴി തിരിഞ്ഞു ചെന്ന് ചാടിയത് ഒരു കാറിന്റെ മുന്നിൽ ആയിരുന്നു... വണ്ടി ദേഹത്തു ഒന്ന് തട്ടി താര വഴിയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു... വണ്ടിക്ക് വേഗത കുറവായത് കൊണ്ട് കാര്യമായി ഒന്നും പറ്റിയില്ല എങ്കിലും കൈ മുട്ടിലെ തൊലി അല്പം നീങ്ങി പോയിരുന്നു.. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അത് കോവിലകത്തെ വണ്ടി ആണെന്ന് താര തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു... തമ്പുരാനെ ഇടക്ക് എല്ലാം ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടിട്ട് ഉണ്ട് എങ്കിലും...ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ നിന്നും അന്ന് ഇറങ്ങി വന്നത് മറ്റൊരാൾ ആയിരുന്നു... ഇത് വരെ കാണാത്ത പുതിയ മുഖം..! ചേതൻ..! അതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കൂടി കാഴ്ച്ച... പക്ഷെ അന്ന് താര തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല തന്റെ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും അവകാശിയായി ഈ ഭൂമിയിൽ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചത് ചേതനെ ആണെന്ന്...! " തനിക്ക് കണ്ണ് കണ്ടുകൂടെ... " ചേതന്റെ ദേഷ്യത്തോടെ ഉള്ള ചോദ്യം ആണ് ആദ്യം ചെവിയിൽ വന്നു തറഞ്ഞത്... " ഇയാളുടെ മുഖത്തും ഉണ്ടല്ലോ രണ്ട് മത്തങ്ങാ കണ്ണ്...! താരയുടെ എടുത്തടിച്ച പോലുള്ള മറുപടി ചേതൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല... ഉടനെ കാറിൽ നിന്നും ഒരുത്തൻ ചാടി ഇറങ്ങി... ചേതന്റെ അതെ പ്രായം തോന്നിക്കുമെങ്കിലും അയാളുടെ വേഷവും നടപ്പും എല്ലാം എൺപതുകളിലെ ആണ്.. തമ്പുരാന്റെ കൂടെ വാല് പോലെ പലവട്ടം അവനെയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്... " കുട്ടി ഏത് തറവാട്ടിലെയാ... തമ്പുരാനോട് ഇങ്ങനെ ആണോ സംസാരിക്കുന്നെ.. " വാല് താരയെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി... " തമ്പുരാനോ... ഏത് തമ്പുരാൻ... ഞാൻ ഈ ഡ്രൈവറോട്‌ അല്ലെ സംസാരിച്ചത്... താര ചേതന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി... ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ വല്ലാത്ത ഒരു ദൈവികത തോന്നി ചേതന്റെ മുഖത്ത് . അതും കൂടാതെ ഒരു ക്ഷത്രിയന്റെ ശരീരവും...അയാൾ വെറും ഡ്രൈവർ അല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്... എന്നാലും അങ്ങനെ പറയാൻ ആണ് താരക്ക് അപ്പോൾ തോന്നിയത്... തന്റെ മറുപടിയിൽ ചേതന്റെ മുഖത്തേക്ക് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറുന്നത് താര ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു... തുടരും സൂര്യകാന്തി റിവ്യൂ റേറ്റിംഗ് ഫോളോ പ്ലീസ് ❤️ ഇതൊരു പരീക്ഷണമാണ്... ❤️ സ്വല്പം ക്ലിഷേ... സ്വല്പം കാര്യം.. സ്വല്പം അറിവ്... 😌 അങ്ങനെ അങ്ങനെ...

#📙 നോവൽ #നോവൽ #ലവ് സ്റ്റോറി വേലായുധൻ... രുദ്രന്റെ അച്ഛൻ... എല്ലാത്തിലും ഉപരി എന്റെ അമ്മാവൻ... ആ മനുഷ്യ മൃഗത്തെ കുറിച്ച് ഓർക്കവേ മൃദുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരം അറപ്പ് വന്നു പുകഞ്ഞു കൂടി... കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ... വെറും പത്തോ പതിനൊന്നൊ വയസ് മാത്രം ഉള്ളപ്പോൾ അയാൾ ചെയ്യാൻ നോക്കിയ ക്രൂരത..... അത് ആലോചിക്കും തോറും അവളുടെ ശരീരം പോലും വിറക്കാൻ തുടങ്ങി... ഇടയ്ക്കിടെ ഉള്ള അയാളുടെ സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങൾ അത്രയും... അയാൾക്ക് പെൺ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടുള്ള ഇഷ്ടക്കൂടുതൽ കൊണ്ട് ആണെന്ന് ആയിരുന്നു കരുതി വെച്ചത്...അല്ല വീട്ടുകാർ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചത്.. ഇടക്കെപ്പോഴോ അയാളുടെ സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങളുടെ നിറo മാറി വന്നു തുടങ്ങി..എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ് അത് വായിച്ചു തുടങ്ങി... ഒരിക്കൽ തന്റെ സ്വകാര്യഭാഗത്തു സ്പർശിക്കാൻ ആഞ അയാളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി കൊണ്ട് ഞാൻ കുതറി ഓടിയത്... എന്റെ പെറ്റമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ആയിരുന്നു... പക്ഷേ അവർ എന്റെ പ്രായത്തിന്റെ പക്വത ഇല്ലായ്മ ആയി കണക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് അമ്മാവന്റെ പക്ഷo ചേർന്നു .. ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് നിനക്ക് അമ്മാവൻ ഒന്ന് തൊട്ടത് ഇത്ര വലിയ അപരാദo ആയി തോന്നിയത് എന്ന് പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു എന്റെ പെറ്റമ്മ..! ഞാനാണ് ശരി.. അമ്മാവൻ തെറ്റാണ്... വലിയ തെറ്റ്.. എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൂവണം എന്ന് ഉണ്ടായിട്ടും ഞാൻ ആ ഒരൊറ്റ കുറ്റപ്പെടുത്തലിൽ  പകച്ചു പോയി... പിന്നെ പേടിച്ചു അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് പോലും പോവാതെ ആയി... അയാൾ വീട്ടിൽ വരുന്ന ദിവസങ്ങൾ അത്രയും എവിടെയെങ്കിലും ഒളിച്ചിരിക്കും.. അമ്മ കാണുമ്പോൾ അത്രയും എന്നെ ചീത്ത പറയും... അമ്മാവൻ നിന്നോട് ഉള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടല്ലേ പറയും... അമ്മാവന് നീ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ വിഷമം ആവില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു കളയും... അപ്പോഴൊക്കെ പേടിച്ചു വിറച്ചു അയാളെ കാണുന്നിടത്ത് നിന്നെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചത് പോലും ഇല്ലാ.. അല്ലെങ്കിലും അമ്മക്ക് നൊന്തു പെറ്റ എന്നെ മാത്രമേ ഈ ഭൂമിയിൽ ആകെ വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തത് ഒള്ളു...അത് ഇന്നും അന്നും... എന്നും...! ബാക്കി എല്ലാവരും അമ്മയുടെ കണ്ണിൽ മാന്യന്മാർ ആണ്.. ഒരിക്കൽ ഒരു നശിച്ച ദിവസം അയാൾ വീട്ടിൽ വന്നൊരു ദിവസം... പനിച്ചു വിറച്ചു കിടന്നിരുന്ന എന്നെ അയാളെ നോക്കാൻ ഏല്പിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയ അന്ന്...! അയാൾ എന്നെ വെറും ഒരു മാoസമായി കണക്കാക്കിയ അന്ന്..! ഞാൻ എന്റെ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്തു ചെറുത്ത് നിന്നു.. കയ്യിൽ കിട്ടിയത് പഠിച്ചു മാറ്റി വെച്ച ബുക്കുകൾക്ക് ഇടയിൽ ഇരുന്ന കോമ്പസ് ആയിരുന്നു... അത് വെച്ചു സർവ്വ ശക്തിയും കൊണ്ട് കുത്തിയത് അയാളുടെ കണ്ണിലേക്ക് ആയിരുന്നു.. അലറി കരഞ്ഞു അയാൾ പിന് വാങ്ങിയ ദിവസം എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസിലായി. എന്റെ സുരക്ഷിതത്വം എന്റെ കയ്യിൽ ആണെന്ന്... വേറെ ആരെയും പ്രതീക്ഷിച്ചു ഇരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന്... അയാൾ പിറകെ വരുന്ന ചോദ്യങ്ങളെ ഭയന്നു ആവും ഞാൻ കാരണമാണ് അയാൾക്ക് വലത്തേ കണ്ണ് നഷ്ടപെട്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.. പക്ഷേ... അവിടെ തൊട്ട് ഞാൻ വല്ലാതെ ഒതുങ്ങി പോയി... ഒരക്ഷരം പഠിക്കാൻ സാധിക്കില്ല... ചോര വാർന്നു ഒഴുകുന്ന ഒറ്റ കണ്ണും പൊത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അലറി കരയുന്ന അയാളുടെ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന രൂപം എന്റെ ഉറക്കത്തെ പോലും കാർന്ന് തിന്നു... അന്നത്തെ പത്തു വയസുകാരിക്ക് ആ അവസ്ഥ എങ്ങനെ തരണം ചെയ്യണം എന്ന് പോലും അറിവില്ലായിരുന്നു... പിന്നീട് അയാളുടെ മുന്നിലേക്ക് പോവാൻ പോലും ഭയം ആയിരുന്നു... ഇടക്കെപ്പോഴെങ്കിലും ആൾ കൂട്ടത്തിലോ മറ്റോ വെച്ച് കാണുമ്പോൾ അയാൾ എന്നെ ഒറ്റ കണ്ണ് വെച്ച് തുറിച്ച് നോക്കും... ഞാൻ ചൂളി പിടിച്ചു ഓടി ഒളിക്കും... ഒരിക്കൽ രാത്രി കട അടച്ച് വരുന്ന അയാളെ ഒരു നായ കടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടു... ആ മുറിവും വെച്ച് കെട്ടി പിറ്റേന്ന് അയാൾ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിരുന്നു... അന്ന് കുറേ ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പത്തായ പുരക്ക് അരികിൽ വെച്ച് അയാൾക്ക് എന്നെ തനിച്ചു കിട്ടി... അന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടെ അയാളിലെ മൃഗം ഉണർന്നു.. കുതറി ഓടാൻ നോക്കവേ അയാൾ എന്നെ ശക്തിയിൽ അയാളുടെ ദേഹത്തേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു... എനിക്ക് തടയാൻ കഴിയുന്നതിനുo മുന്നേ അയാളുടെ വഴുവഴുത്ത നാവ് എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ തെന്നി മാറി... ഞാൻ പിടഞ്ഞു... ഉറക്കെ കരഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അയാൾ എന്റെ വായ അടക്കി പിടിച്ചു... " നിന്നെ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.. പക്ഷേ അവസരം കിട്ടും അന്ന് മരിച്ചാൽ മതി എന്ന് നിനക്ക് തോന്നും.... അമ്മാവന്റെ മോള് കിടന്നു പിടയും... നീ എന്റെ കണ്ണ് കളഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കരഞ്ഞതിനേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ.." അയാളുടെ പിടി അയഞ്ഞു... ഞാൻ കിതച്ചു കൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു ഇരുന്നു... കഴുത്തിൽ അപ്പോഴും അയാളുടെ ഉമിനീരിന്റെ തണുപ്പ് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...അവൾക്ക് അറച്ചു പോയി... ഓടി പിടഞ്ഞു കുളത്തിലേക്ക് ചാടി... എത്ര വട്ടം മുങ്ങി നിവർന്നു എന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു... ശ്വാസം പിടയുന്ന വരെ ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി നിവർന്നിട്ടും അയാളുടെ ഉമിനീരിന്റെ വഴുവഴുപ്പ് എന്നെ വിട്ടു പോയത് പോലും ഇല്ലാ... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ പിറ്റേന്ന് എനിക്ക് ശക്തമായി പനിച്ചു... സന്ധ്യാ നേരത്ത് കുളത്തിൽ ഇറങ്ങി കുളിച്ചിട്ട് ആണെന്ന് കാരണം പറഞ്ഞു അമ്മ വഴക്ക് പറഞ്ഞു... രണ്ട് ദിവസം സ്കൂളിൽ പോലും പോവാതെ വീട്ടിൽ തന്നെ അടച്ച് പൂട്ടി ഇരുന്നു...ആരോടും മിണ്ടാതെ ആയി... പനിയുടെ ക്ഷീണം എന്ന് കരുതി ആരും കാര്യം അന്വേഷിച്ചത് പോലും ഇല്ലാ..! അപ്പോൾ ആണ് ആ വാർത്ത എന്നെ തേടി വന്നത്...

#📙 നോവൽ മൂന്നു ക്ലാസ്സ്‌ ഒപ്പo എടുത്തതിന് ശേഷം ആണ് മൃദു പിന്നെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് വന്നത്.... ഡെസ്കിൽ അല്പം നേരം തല വെച്ചു കിടന്നു... " ടീച്ചർ ഉറങ്ങുകയാണോ...? " തല ഉയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ മുന്നിൽ സിദ്ധാർഥ്... അവനു നേരെ കണ്ണൊന്നു ചിമ്മി പുഞ്ചിരിച്ചപ്പോൾ അവൻ അടുത്തിരുന്ന ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് എന്റെ അരികിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു... "ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ ടീച്ചറെ?" മുഖവുരയോടെ അവൻ ചോദിച്ചു നിർത്തി. " എന്താ മാഷേ...? " അവൾ സിദ്ധാർഥ്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു... " ടീച്ചറെ ഞാൻ പേര് വിളിച്ചോട്ടെ... അരികിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ അങ്ങേ അറ്റം ആർദ്രമായി എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ഒരു നോട്ടം തൊടുത്തു വിട്ടു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... ആ നോട്ടത്തിന്റെ പതർച്ച പാടെ മാറ്റി കൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... " അതിനെന്താ... വിളിച്ചോളൂ... " മൃദുല അവനെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... " മൃദുല.... ഹേയ് അത് വേണ്ട... മൃദു....? അങ്ങനെ വിളിക്കാമല്ലോ ല്ലേ... " " മ്മ്... ആവാം... മൃദുല ഒന്നു ചിരിച്ചു... " മൃദു ... " അവൻ ആർദ്രമായി അവളെ ഒന്നു വിളിച്ചു... മൃദുല ഒന്നും മിണ്ടാതെ നോക്കി ഇരുന്നതെ ഒള്ളു...ആ വിളിയിൽ അവളൊന്നു പതറി.. " വിളി കേൾക്കു.. ടീച്ചറെ.... എന്തോ എന്ന്... അവൻ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. മൃദുലയിലും ചെറിയൊരു ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു.. " മൃദു.... അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നൂടെ ചാഞ്ഞിരുന്നു കൊണ്ട് വിളിച്ചു... " എന്തോ...? മൃദുല പതിയെ വിളിക്കേട്ടു... " " ആ... അതാണ്.... സിദ്ധാർത്തിൽ പിന്നെയും ചിരി തന്നെ.. " എന്റെ മൃദു... ഇയാള് ഇങ്ങനെ പാവത്തിനെ പോലെ ഇരുന്നാൽ എല്ലാവരും വന്നു കൊട്ടിയിട്ട് പോവും കേട്ടോ... കുറച്ച് ഒക്കെ സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയി നിൽക്ക്.. അവനവന്റെ കാര്യം മാത്രo നോക്കണം എന്നല്ല... എന്നാലും എല്ലാവരെയും മുതലെടുക്കാൻ സമ്മതിക്കരുത്... നയന ടീച്ചറുടെ വായിൽ നിന്നും വരുന്നത് ഒക്കെ താൻ കേട്ട് നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ സങ്കടം അല്ല... ദേഷ്യം ആണ് തോന്നുന്നത്..." സിദ്ധാർഥ്ന്റെ ചിരി പൊടുന്നനെ മാഞ്ഞു.. " സിദ്ധാർഥ്... അതൊന്നുo തന്നെ എന്നെ ബാധിക്കുന്നില്ല... നയന പറഞ്ഞു മടുക്കുമ്പോൾ നിർത്തിക്കോളും... " മൃദുവിൽ പക്ഷേ അതേ ചിരി തന്നെ.. സിദ്ധാർഥ് മൃദുവിനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു...അവളുടെ ഭൂത കാലം ചികഞ്ഞു എടുക്കാൻ അവന്റെ നാവ് തരിച്ചു... പക്ഷെ സകല സംശയങ്ങളെയും ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി കൊണ്ട് അവൻ അങ്ങനെ ഇരുന്നതെ ഒള്ളു... " ആ... അത് വിട്... പിന്നെ...12 മണിക്ക് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്... ഇനി ഇപ്പോൾ അഞ്ചു മിനിറ്റല്ലേ ഒള്ളു... ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് പോവുന്നു... താൻ ഉണ്ടോ..? " " സിദ്ധാർഥ് നടന്നോളു... ഞാൻ വന്നോളാം... " " ശരി... ഞാൻ പോവുന്നെ... " സിദ്ധാർഥ് ചെയറിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പതിയെ നടന്നു... മൃദുല സിദ്ധാർഥ് പോവുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു പോയി...എല്ലാവരോടും ഒരു അകലം ഇട്ടു നിൽക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴുo സിദ്ധാർഥ് ആ അകലം മായ്ച്ചു കളയാൻ നോക്കുന്നു.... " എന്തായിരിക്കും അവൻ തന്നിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവുക...? അവളുടെ ഹൃദയം ആശങ്കകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ സ്കൂളിന്റെ പുരോഗതിക്ക് വേണ്ടി എന്തൊക്കെ ആശയങ്ങൾ കൊണ്ട് വരാം എന്നൊരു ചർച്ചയായിരുന്നു അന്നത്തെ മീറ്റിംഗ്ന് അടിസ്ഥാനo... " ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണം മഹാ മോശം ആണ് സാറെ... അതിന്റെ കാര്യത്തിൽ തന്നെ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കിയാൽ വലിയ ഉപകാരം ആയിരുന്നു... കാർത്തു ടീച്ചർ പിറകിലെ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന് കോട്ടു വാ ഇട്ട് കൊണ്ട് തന്റെ അഭിപ്രായം മുന്നോട്ടു വെച്ചു. " എന്റെ പൊന്നു ടീച്ചറേ.. ഇപ്പോൾ ഇവിടെ അത്യാവശ്യം നല്ല ഉച്ച ഭക്ഷണം തന്നെയാ കൊടുക്കുന്നെ... ടീച്ചർന് ഈ ആഹാര കാര്യം അല്ലാതെ ഒന്നും വായിൽ വരില്ലല്ലേ... രാഘവൻ സാർ കളി പറയവേ കാർത്തു ടീച്ചർ ചുണ്ടൊന്ന് കോട്ടി തിരിഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " പെൺകുട്ടികളുടെ ശുചി മുറികൾ കുറവാണ് സാർ... നമുക്ക് ഇവിടെ ആൺ കുട്ടികളെക്കാൾ കൂടുതൽ പെൺ കുട്ടികൾ ആണ്.. അപ്പോൾ അത് ഒന്ന് പരിഗണനയിൽ വെച്ചാൽ നന്നായിരിക്കും... റംല ടീച്ചർ ആശയം മുന്നോട്ടു വെച്ചു.. " മ്മ്.. അത് നമുക്ക് ശരിയാക്കാം ടീച്ചറേ.. രാഘവൻ മാഷ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... " വേറെ എന്തെങ്കിലും ആശയം ഉണ്ടോ ആർക്കെങ്കിലും...? നമ്മളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അത്രയും പതുക്കെ ആണെങ്കിൽ പോലും നമുക്ക് ചെയ്തു കൊടുക്കണം... ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിൽ പഠിച്ചാൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എവിടെയും എത്തില്ല എന്നൊരു ചിന്തയാണ് ഇവിടെ.. അത് വേണ്ട.. അത് മാറ്റി എടുക്കണം... " രാഘവൻ സാർ പറഞ്ഞു നിർത്തി... " സാർ...! " പുറകിലെ ബെഞ്ചിൽ നിന്നും മൃദു പതിയെ എഴുനേറ്റു നിന്നു... രാഘവൻ മാഷ് ഉൾപ്പടെ എല്ലാവരും അവളെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ " നമ്മളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഇതിലുമെല്ലാം ഉപരി ഇപ്പോൾ അത്യാവശ്യം കിട്ടേണ്ട മറ്റൊരു കാര്യം ഉണ്ട്... " മൃദു തന്റെ അഭിപ്രായം തുറന്നു വെച്ചു... പൊതുവെ ഇങ്ങനെ ഉള്ള ഇടങ്ങളിൽ മൃദു അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ല...  എല്ലാവരും പറയുന്നത് കേട്ട് ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയിൽ ഒതുങ്ങി കൂടും... " ടീച്ചർ കാര്യം പറ... രാഘവൻ മാഷ് മൃദുവിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു... " കേൾക്കുമ്പോൾ പലരുടെയും നെറ്റി ചുളിയുമെങ്കിലും നമ്മളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ  അത്യാവശ്യം ആയിട്ടുള്ളതും..എല്ലാവരും നൽകാൻ മടിക്കുന്നതും ആയ കാര്യം സെക്സ് എഡ്യൂക്കേഷൻ ആണ്... " സിദ്ധാർഥ് കൗതുകത്തോടെ മൃദുവിനെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി.. പൊതുവെ ശാന്തമായ ആ മുഖത്തു വല്ലാത്തൊരു ദൃടത കൈ വരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി സിദ്ധാർത്തിന്... " മൃഗങ്ങൾക്ക് പോലും രക്ഷ ഇല്ലാത്ത ഈ കാലത്ത് നമ്മളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ആദ്യം പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടത് സെക്സ് എഡ്യൂക്കേഷൻ തന്നെ ആണ്... ഗുഡ് ടച്ചും ബാഡ് ടച്ചും അറിയാത്ത ഒരു കുഞ്ഞുo നമ്മളുടെ വിദ്യാലയത്തിൽ ഉണ്ടാവരുത്... അത് നമ്മളുടെ കടമ ആയിട്ട് ഏറ്റ് എടുക്കണം.. ഒരാൾ തന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടാലോ നോക്കിയാലോ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് മനസിലാവണം അത് ഏത് അർത്ഥത്തിൽ ആണ് എന്ന് ഉള്ളത്..." മൃദുല തന്റെ അഭിപ്രായം മുന്നോട്ട് വെച്ചു... " ഇതൊക്കെ വീട്ടിൽ നിന്നും ആവശ്യത്തിന് വീട്ടുകാർ തന്നെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ടാകും... അല്ലങ്കിൽ ഒരു പ്രായം ആവുമ്പോൾ മനസിലാവും... ഇത്തിരി പോന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് അല്ലെ സെക്സ് എഡ്യൂക്കേഷനും കൊണ്ട് പോവുന്നത്.... അല്ലങ്കിൽ തന്നെ പത്താം ക്ലാസിൽ ആർത്തവത്തെ കുറിച്ച് ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കാൻ ഞാൻ പെട്ട പാട്... എന്തൊക്കെ സംശയങ്ങൾ ആണെന്നോ... പെൺപിള്ളേർക്ക് അല്ല ആൺ പിള്ളേർക്ക്..! വെറുതെ ഇട്ട് നമ്മളെ വട്ടാക്കുന്ന ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ... നയനയുടെ മുഖം മുറുകി... പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോഴേക്കും... " എന്നിട്ട് നയന ടീച്ചർ അവരുടെ ഡൌട്ട് ക്ലിയർ ചെയ്തോ... മൃദു നയനയെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " ആ... അതേ.. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അവറ്റകളുടെ വൃത്തികെട്ട ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറയലല്ലേ പണി...നയനക്ക് രോഷം കയറി... " കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ചോദ്യം വൃത്തികെട്ടത് ആവാൻ കാരണം അവർക്ക് പ്രോപ്പർ ആയിട്ടുള്ള സെക്സ് എഡ്യൂക്കേഷൻ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്... ചോദ്യം അങ്ങനെ ആണെങ്കിലും ഉത്തരം നമുക്ക് മാന്യതയോടെ ആക്കി എടുക്കാം ടീച്ചറേ... മൃദു നയനയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... ആർത്തവം എന്ന് കേട്ടാൽ കുട്ടികൾ അടക്കി ചിരിക്കരുത്... അതും പറഞ്ഞു കൂടെ ഉള്ള സഹപാഠികളെ കളിയാക്കരുത് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇതിനെ സാധാരണ രീതിയിൽ കണ്ടു തുടങ്ങണം... ഇനി നേരത്തെ പറഞ്ഞ പോലെ വീട്ടുകാർ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുമെങ്കിൽ...ഞാൻ ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ... വീട്ടിൽ നിന്നും അവര് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന മോശപ്പെട്ട അനുഭവങ്ങൾ അവർ ആരോട് പറയും.. വീട്ടുകാർക്ക് മാത്രമാണോ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ സ്വഭാവ രൂപീകരണത്തിന് പങ്ക് ഉള്ളത്... അപ്പോൾ പിന്നെ നമ്മൾ എന്തിനാണ് ടീച്ചറെ അദ്ധ്യാപകർ ആയി ഇരിക്കുന്നത്... രണ്ടക്ഷരം പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാൻ മാത്രമാണോ നമ്മൾ... നമ്മൾ ഒരുപാട് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അമ്മമാർ ആണ്.. കുഞ്ഞുങ്ങളും നമ്മളെ അങ്ങനെ കണ്ട് തുടങ്ങണം... ജീവിതത്തിൽ പതറുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഓടി വരണം അവർ നമ്മളുടെ അരികിലേക്ക്  ....എന്റെ ടീച്ചറോട് പറഞ്ഞാൽ ഏത് പ്രശ്നത്തിനും അവർ പരിഹാരം കണ്ടെത്തി തരും എന്ന് അവർക്ക് തോന്നണം..." മൃദുവിന്റെ വാക്കുകൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് സിദ്ധാർഥ് കൈ അടിച്ചു  തുടങ്ങിയിരുന്നു.. മറ്റുള്ളവരും കൂടെ ആ അഭിപ്രായത്തോട് പൂർണ്ണമായും യോജിച്ചപ്പോൾ നയന മുഖം തിരിഞ്ഞു ഇരുന്നതെ ഒള്ളു... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ " ഹേയ് കലക്കിട്ടാ... അപ്പോൾ താൻ ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലെ അല്ല... " വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു പോവുന്ന മൃദുവിന് മുന്നിൽ തടസം നിന്നു കൊണ്ട് സിദ്ധാർഥ് അവളെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. മൃദു മറുപടിയായി ഭംഗിയായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരിക്ക് അപ്പുറം ഒരു കുഞ്ഞു മൃദു തേങ്ങി പോയിരുന്നു.... ഭൂത കാലത്തിൻറെ ഏറ്റവും കൈപ്പ് ഏറിയ നാളിലേക്ക് അവളുടെ ഹൃദയം തിരിഞ്ഞൊന്ന് നോക്കി... ഇന്നും തനിക്ക് പൊള്ളുന്നു അയാളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട വിരലുകൾ ഓടി നടന്ന തന്റെ ശരീര ഭാഗങ്ങളിൽ എല്ലാം...!!! തുടരുo സൂര്യകാന്തി അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു

#📙 നോവൽ #ലവ് സ്റ്റോറി രണ്ടാം താലി 8🔥ആർത്തലച്ചു പെയ്ത മഴയിൽ ആണ് മൃദുല ഭൂതകാലത്തിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും പിടഞ്ഞു എഴുനേറ്റത്... നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകളെ തിടുക്കത്തിൽ തുടച്ച് കൊണ്ട് വേഗo കുളിച്ചു കയറി... " എത്ര നേരം ആയി മൃദു പോയിട്ട്... ഞാൻ തിരക്കി വരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.. ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നിട്ട് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും നീ കുടിച്ചില്ലല്ലോ ... ലക്ഷ്മി അവളെ സ്നേഹത്തോടെ ശാസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു " ഞാൻ ഈ ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്ന് മാറ്റിയിട്ടു ഇപ്പോൾ വരാം ഏട്ടത്തി... വേഗത്തിൽ മുറിയിലേക്ക് ഓടി... ഒരു സാരി അലസമായി വാരി ചുറ്റി.. കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന മുടി അഴിച്ചിട്ടു... ഒന്നൂടെ തല തുടച്ച് കൊണ്ട് പതിയെ മുടിയിലെ കെട്ടുകൾ വേർപ്പെടുത്തി... തുമ്പ് കെട്ടി ഇട്ടു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഒരു കട്ടനും എടുത്ത് കൊണ്ട് ഉമ്മറ തിണ്ണയിലേക്ക് ഇരുന്നു... നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി... അച്ഛനും രുദ്രനും എങ്ങോട്ടോ പോവുകയാണെന്ന് അമ്മയോട് വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടു... ഇനി ഇപ്പോൾ ഇന്നും നാല് കാലിൽ ആയിരിക്കും വരുന്നത് എന്നോർക്കേ അവൾ ദീർഘമായി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു... കയ്യിലിരിക്കുന്ന കട്ടൻ ഊതി ഊതി കുടിച്ചു... അത് കുടിച്ചു തീർന്നപ്പോഴേക്കും അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന തല വേദനക്ക് അല്പം ആക്കം കിട്ടിയ പോലെ തോന്നി... രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു അച്ഛനുള്ള ഭക്ഷണവും മേശയിൽ വെച്ചു കൊണ്ട് കാത്തിരുന്നു... ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടുo അച്ഛൻ വരാതായപ്പോൾ എടുത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്ന ഭക്ഷണം അത്രയും മൂടി വെച്ചിട്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.. അമ്മ പിന്നെ ഒരുപാട് കാലമായി ഇത്തരം ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്നും ഒക്കെ ഒഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു... ഏട്ടത്തി വന്നതിനു ശേഷം അച്ഛന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്ന ജോലി ഒക്കെ അമ്മ ഏട്ടത്തിക്ക് വിട്ടു കൊടുത്തു... ആരോഗ്യത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ലാതിരുന്ന അമ്മ ഏട്ടത്തിയെ വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുന്നപാടെ അസുഖക്കാരിയായി... അല്ല..! അസുഖം അഭിനയിച്ചു തുടങ്ങി.. ബാഗിൽ നിന്നും കുട്ടികളുടെ പരീക്ഷ പേപ്പർ കുറച്ച് എടുത്ത് മേശ പുറത്തു വെച്ചു കൊണ്ട് ഓരോന്നായി നോക്കി തുടങ്ങി... പുറത്തു മഴ ഇത് വരെയും തോർന്നിട്ടില്ല... ജനലിന്റെ ഒരു പാളി തുറന്നിട്ടപ്പോൾ ഒരു തണുത്ത കാറ്റു ഉള്ളിലേക്ക് ഓടി കയറി... ഓരോ ഉത്തരങ്ങളും നോക്കി മാർക്ക് തിട്ടപെടുത്തി എടുത്തപ്പോഴേക്കും നേരം ഒരുപാട് ആയിരുന്നു... പരീക്ഷ പേപ്പർ ഒന്ന് അടുക്കി പെറുക്കി വെച്ചു.. പതിയെ ലൈറ്റ് അണച്ചു കിടക്കാൻ നേരം ആണ് പുറത്തു ഒരു വണ്ടി വന്നു നിന്ന ഒച്ച കേൾക്കുന്നത്.. അച്ഛൻ ആയിരിക്കും എന്ന് കണക്ക് കൂട്ടി തന്നെ പോയി വാതിൽ തുറന്നു... മുന്നിൽ സ്വബോധo ഇല്ലാതെ ആടി കുഴഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട് അച്ഛൻ. രുദ്രനും കൂടെ ഉണ്ട്... രുദ്രന്റെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്... രുദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ തെന്നി മാറുന്നത് കാണെ അവൾ കത്തുന്ന ഒരു നോട്ടം അവനു നേരെ തൊടുത്തു വിട്ടു... അവൻ ഞൊടിയിടയിൽ നോട്ടം പിൻവലിച്ചു.. " അമ്മാവൻ ഇന്ന് കുറച്ചു ഓവർ ആയി... നിന്നെ കൊണ്ട് ഒറ്റക്ക് കൂട്ടിയാൽ കൂടില്ല... വാ വന്നു പിടിക്ക്... ഞാൻ ഉള്ളിലോട്ടു കിടത്തി തരാം... രുദ്രൻ ഉദാരമനസ്‌കനായി... ഓരോന്ന് പറയുമ്പോൾ എല്ലാo അയാളുടെ നാവ് കുഴഞ്ഞു പോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു... രുദ്രനും കുടിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് വ്യക്തo... അയാൾ സ്വബോധത്തിൽ ആണെങ്കിൽ തന്നെ വലിയ അപകടകാരി ആണ്.. അപ്പോൾ പിന്നെ സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത രുദ്രന്റെ അവസ്ഥ പറയണ്ടല്ലോ.. " അച്ഛന് തനിയെ വന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കിടക്കാൻ വയ്യങ്കിൽ തിണ്ണയിലോ മറ്റോ കിടത്തിയേക്ക്... കള്ളും കുടിച്ചു വന്നാൽ ഇവിടെ ആനയിച്ചു ഇരുത്താൻ ഒന്നും പറ്റത്തില്ല... " മൃദു ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.. രുദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ കുറുകി... " നീ ആരാടി വൃത്തിക്കെട്ടവളെ എന്നെ പുറത്തു കിടത്താൻ പറയാൻ.. നീ ഒറ്റ ഒരുത്തിയാ എല്ലാത്തിനും കാരണം... നശിച്ചു പോവുമെടി...അച്ഛൻ എന്ന് പറയുന്ന ആ മനുഷ്യൻ കുഴഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾക്ക് നേരെ ശാപ വാക്കുകൾ തൊടുത്തു വിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.. " എന്റെ പൊന്നു മൃദു... ഇങ്ങേരെ ഇവിടെ ഇട്ടു പോയിട്ട് വല്ല പനിയോ മറ്റോ വന്നാൽ നീ തന്നെ കൊണ്ട് ഓടേണ്ടി വരും... നിനക്ക് വയ്യെങ്കിൽ മാറ്... ഞാൻ ഒറ്റക്ക് കൊണ്ട് കിടത്തിയേക്കാം... അവൻ കളം മാറ്റി ചവിട്ടി... മൃദു ഒട്ടൊരു നേരത്തെ ആലോചനക്ക് ശേഷം..പതിയെ വാതിലിൽ നിന്നും മാറി കൊടുത്തു... രുദ്രന്റെ മുഖത്തു ഒരു തരം ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു.. പലതും കണക്ക് കൂട്ടി ഉറപ്പിച്ചിട്ട് അയാൾ മൃദുലയുടെ അച്ഛനെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി.. വാതിലിന് അരികിൽ നിൽക്കുന്നവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് അയാൾ ചുഴിഞ്ഞു ഒന്ന് നോക്കി... അവൾ വെറുപ്പോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ അച്ഛനെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി രുദ്രൻ പതിയെ നടുവിൽ കൈ കുത്തി ഒന്ന് നിവർന്നു... " അമ്മാവാ... അപ്പോൾ രാത്രി യാത്രയില്ല... കിടന്നുറങ്... നാളെ കാണാം " രുദ്രൻ അയാൾക്ക് നേരെ കൈ വീശി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു... അയാൾ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കണ്ടു... വാതിലിനു അരികിൽ നിൽക്കുന്ന മൃദുവിലേക്ക് രുദ്രന്റെ നോട്ടം ഉടക്കി... ഒരു വെള്ള സാരിയാണ് വേഷം... അതിലിങ്ങനെ അവൾ ഉദിച്ചു നിൽക്കും പോലെ തോന്നി രുദ്രന്... പൊടുന്നനെ അവൾ നിൽക്കുന്ന ചുമരിന് ഇടത് വശം കൈ കുത്തി കൊണ്ട് അല്പം ചാഞ്ഞു നിന്നു അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി..അയാളിൽ നിന്നും മദ്യത്തിന്റ രൂക്ഷ ഗന്ധം അവളുടെ നാസികയിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി... കാലുകൾ നിലത്ത് ഉറക്കാതെ അയാൾ ആടുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " എന്റെ മൃദുവേ... നിനക്ക് ഓരോ ദിവസം കഴിയും തോറും സൗന്ദര്യം കൂടി വരുവാണോ... നീ എന്നെ വല്ലാതെ അടിമപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട് കേട്ടോ... അയാൾ ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി... മൃദു ഒന്നും മിണ്ടാതെ..അവന്റെ കൈ ഒന്ന് തട്ടി മാറ്റി പോകാൻ നേരം അവൻ ശക്തിയിൽ അവളുടെ ഇടത് കരം പിടിച്ചു വലിച്ചു... അവൾ ആദ്യം നിന്ന അതേ സ്ഥലത്ത് വന്നു ഇടിച്ചു നിന്നു...തിരിഞ്ഞു വന്ന ശക്തിയിൽ അവൾക്ക് തല അല്പം വേദനിച്ചു... " എങ്ങോട്ടാടി നീ ഈ ഓടി പോവുന്നത്... പിടക്കല്ലേ നീ... കെട്ടി കൂടെ പൊറുപ്പിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്ക് വല്ല്യ ഡിമാന്റ് അല്ലായിരുന്നോ... എന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്തുണ്ടായി.... വെള്ള സാരീയും ചുറ്റി...വിധവയുടെ വേഷവും കെട്ടി നടക്കുവല്ലേ... ഏട്ടൻ ഒരുത്തൻ ഉണ്ടായിരുന്നതും ചത്ത് മലച്ചു... പിന്നെ വേറെ ഒരുത്തൻ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലൊ..നിന്റെ സൂരജേട്ടൻ....മൊട്ടേൽന്ന് വിരിയുന്നതിന് മുന്നേ നിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി പറ്റിയവൻ... അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടൊ നിന്നെ...എന്നിട്ടും നിനക്ക് അഹങ്കാരം... ഒരു പൊടിക്ക് അടങ്ങു നീ... ഞാൻ  ഒന്ന് തൊട്ടെന്നു കരുതി ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.... രുദ്രന്റെ ഇടത്തെ കയ്യിലെ പിടിക്ക് ബലം ഏറി...അവൻ ശക്തമായി അവളിലേക്ക് അമർന്നു...പൊടുന്നനെ അവൻ അവളെ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും ശക്തമായി അവനിലേക്ക് വലിച്ചു അടുപ്പിക്കാൻ നോക്കി... അവനെ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്ത് തള്ളി മാറ്റി കൊണ്ട് വലത്തേ കയ്യിലെ വാകത്തി അവൾ അവനു നേരെ ഒന്ന് വീശി... അതിന്റെ അറ്റം  അവന്റെ കൈ തണ്ടയിൽ ഒരു ചുവന്ന വര തീർത്തു കൊണ്ട് പാഞ്ഞു പോയി... മുന്നിൽ കത്തിയും പിടിച്ചു നിന്ന് കൊണ്ട് കിതക്കുന്നവളെ കാണെ.... അവനു ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. അവൾ മുറിപ്പെടുത്തിയ കൈ പൊത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ അവളെ തന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി... " ഇറങ്ങടാ നായെ...... ഇവിടെ നിന്ന്... " മൃദു കത്തി മാറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ കരണം നോക്കി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു... മദ്യ ലഹരിയിൽ ആയിരുന്ന രുദ്രൻ ഒന്ന് വേച്ചു പോയി... ഞൊടിയിടയിൽ... രുദ്രനെ തള്ളി പുറത്താക്കി അവൾ വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു... രുദ്രന് തടയാൻ കഴിയുന്നതിലും പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു അവളുടെ പ്രതികരണം.. "നീ എന്നെ തല്ലിയല്ലേടി...നീ ഓർത്തോടി... ഇതിന് ഞാൻ പകരം ചോദിച്ചില്ലെങ്കിൽ.... എന്റെ പേര് രുദ്രൻ എന്നല്ല...എന്റെ കവിളിൽ അടിച്ച അതേ കൈകൾ കൊണ്ട് നീ എന്നെ തലോടും... അനുഭവിപ്പിക്കും ഞാൻ... ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലും ഞാൻ... മരണം കൊതിക്കും നീ... നോക്കിക്കോ.. രുദ്രനാ പറയുന്നത്... അയാൾ വിഷo തുപ്പി കൊണ്ടിരുന്നു... മൃദുലയുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഓല പാമ്പിനെ കണ്ട പോലെ ഒരു പരിഹാസ ചിരി മൊട്ടിട്ടു... അവളുടെ രോമത്തിൽ പോലും രുദ്രന്റെ ഭീഷണി തൊട്ടിരുന്നില്ല...അനുഭവിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇനി അനുഭവിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ലന്ന പോലെ... പതിയെ അകത്തേക്ക് നടന്നു..മാർക്ക് കൂട്ടി വെച്ച ആൻസർ ഷീറ്റുകൾ എല്ലാം ബാഗിലേക്ക് തിരികെ വെച്ചു... മേശ പുറത്തു വെച്ച ജഗ്ഗിൽ നിന്നും അല്പം വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചു... പതിയെ കയ്യിലെ വാകത്തിയുടെ തുമ്പിൽ പതിഞ്ഞ രുദ്രന്റെ രക്തം തുടച്ച് മാറ്റി...തലയണക്ക് അടിയിലേക്ക് വെച്ചു... അവൾ പതിയെ കിടന്നു... പുറത്തു നിന്നും അന്നേരവും രുദ്രന്റെ ഭീഷണി മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു... " ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലുമടി ഞാൻ നിന്നെ... " രുദ്രൻ വാതിലിൽ ചവിട്ടി കൊണ്ട് അലറി.. പിന്നെയും മൃദുല ചിരിച്ചു.. പരിഹാസത്തോടെ... ഒരിക്കൽ  ഇഞ്ചിഞ്ചായി മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ... എന്റെ സൂരജ് ഏട്ടനെ ഞാൻ തള്ളി പറഞ്ഞ അന്ന്...! ഇനിയും എങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയും...? ഒരിക്കലല്ലേ മരണം ഒള്ളു.... ഇതെന്റെ ശരീരം മാത്രo ആണ്... ഉയിർ എന്നോ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി... എന്നോ...!! " കണ്ണൊന്നു ചിമ്മിയപ്പോൾ ഒരു നീർ കണം അവളുടെ കൺ കോണിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി... തുടരും സൂര്യകാന്തി അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു ❤️

#📙 നോവൽ #നോവൽ #ലവ് സ്റ്റോറി രണ്ടാം താലി 7🔥ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു... എന്റെ കണ്ണുകൾ പിടഞ്ഞു പിടഞ്ഞു ആ മിഴികളിൽ കൊരുത്തു... എന്നിട്ടും അവിടെ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലാ.. അതേ നോട്ടം തന്നെ... ഒരു ചെറിയ ചിരി പോലും ഇല്ലാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു...വല്ലാത്തൊരു ചെമ്പക ഗന്ധം ആണ് ആൾക്ക്... അത് ഇങ്ങനെ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പോയി എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്... " മോള് വാ... അടയും ചായയും എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്...നീയും വാ അച്ചു..." പത്മയുടെ ശബ്ദo കാതിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആണ് മൃദുല അവനിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞത്... പതിയെ തലയും താഴ്ത്തി ആളെ മറി കടന്ന് അമ്മക്ക് പിറകിൽ ആയി നടന്നു... പുറകിൽ ആയി അവനും വരുന്നുണ്ടെന്ന് നോക്കാതെ തന്നെ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... മേശക്ക് അരികിൽ അഞ്ചുവും നിമയും ഇരിപ്പുണ്ട്... നിമ എപ്പോഴോ കഴിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... അവൾ ഒന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കുന്നു പോലും ഇല്ലാ... അല്ലെങ്കിലും അവൾക്ക് മധുരം വല്ല്യ ഇഷ്ടമാണ്... എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ കുറച്ച് കഴിക്കുമ്പോഴേക്കും മധുരം ഉള്ളത് അത്രയും മടുക്കും... പിന്നെ എരിവുള്ളത് എന്തെങ്കിലും അതിന് മുകളിൽ കഴിക്കണം ഇല്ലെങ്കിൽ മനo പുരട്ടുന്ന പോലെ ആണ്... " നീ വാ മൃദു... ഇവിടെ ഇരിക്ക്... അഞ്ചു അരികിലെ കസേര വലിച്ചിട്ട് മൃദുവിനെ നോക്കി... അവൾ പതിയെ അവിടെ വന്നിരുന്നു... തൊട്ടപ്പുറം സൂരജ് ഇരുന്നത് പെട്ടെന്ന് ആണ്... മൃദുലക്ക് ആകെ വല്ലായ്മ തോന്നി... ആളെ ഒന്ന് ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുമ്പോൾ... ഫോണിൽ എന്തോ നോക്കി കൊണ്ട് അട കഴിക്കുകയാണ്.. അറിയാതെ പോലും ഒരു നോട്ടം ഇങ്ങോട്ട് എത്തുന്നു പോലും ഇല്ലാ... ഞാനും പതിയെ കഴിച്ചു തുടങ്ങി.... " അമ്മാ... ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു.... അഞ്ചു... തൊടിയിലേക്കൊന്നും ഇന്ന് ഇറങ്ങേണ്ട... ആ പനി മുഴുവൻ മാറട്ടെ... ആൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു കയ്യും വായും കഴുകി പുറത്തേക്ക് പോവാൻ ഒരുങ്ങി... " ശരത്തിന്റെ വിശേഷം എന്താ...അവൻ വിളിക്കാറുണ്ടോ... സൂരജ് നിമയെ നോക്കി ചോദിച്ചു... നിമയുടെ വല്ല്യച്ചന്റെ മകൻ ആണ് ശരത്... ആൾ സൂരജ് ഏട്ടനൊപ്പo പഠിച്ചിരുന്നതാ... ചെറിയൊരു തല്ല് കേസ് വന്നപ്പോൾ ഇവിടെ കിടന്നു പോലീസും അടിപിടിയും ഒക്കെ ആയി ജീവിതം തുലഞ്ഞു പോവണ്ട എന്ന് കരുതി വല്ല്യച്ചൻ ദുബായിലേക്ക് കയറ്റി വിട്ടു... " ആ വിളിക്കാറുണ്ട്... നിമ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.. " മ്മ്... അവൻ പതിയെ മൂളി കൊണ്ട് നിമയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... ടേബിളിലേക്ക് കൈ കുത്തി മൃദുലയുടെ അരികിൽ നിന്നാണ് വിശേഷം പറച്ചിൽ അത്രയും... തന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോദിക്കുന്നില്ല എന്നോർക്കേ മൃദുലക്ക് സങ്കടം വന്നു... പരിഭവം നിറഞ്ഞു... നേരത്തെ മുഖത്തേക്ക് വല്ല ശത്രുക്കളെ പോലെ ആയിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത്... വലിഞ്ഞു കയറി വന്ന പോലെ... ഒന്ന് ചിരിച്ചൂടെ... അത് പോലും ചെയ്തില്ല... അല്ലെങ്കിലും ആരോടാ ഞാൻ ഈ പരിഭവം പറഞ്ഞു കൂട്ടുന്നെ... ആൾക്ക് ഞാൻ അനിയത്തിയുടെ കൂട്ടുകാരി... അത്ര അല്ലെ ഒള്ളു... എനിക്ക്... എനിക്ക് അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ... എന്റെ പ്രാണനല്ലേ... എന്റേത് ആയി  ഞാൻ കണ്ടു പോയില്ലേ.. അവളുടെ ചങ്ക് നീറി... " ചേട്ടൻ എന്താ മൃദുവിനോട് സംസാരിക്കാത്തെ... അവൾക്ക് വല്ല്യ പരാതി ആണ് ചേട്ടൻ നിമയോട് മാത്രമേ മിണ്ടൊള്ളു എന്നും പറഞ്ഞു... അഞ്ചു എന്തോ തമാശ പറയുന്ന പോലെ സൂരജിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു... ഒരു നിമിഷം മൃദുലയുടെ കയ്യിലെ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്നും ചായ തുളുമ്പി പോയി... അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു... മുന്നിൽ അല്പം കുനിഞ്ഞു മേശയിൽ കൈ കുത്തി നിൽക്കുന്നവന്റെ നോട്ടം നിമയിൽ നിന്നും തെന്നി മാറി എന്നിൽ വന്നു നിന്നത് ഞാൻ കൺ കോണിൽ കണ്ടു... മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാൻ ഒരു ഭയം... എങ്കിലും മിഴികൾ മാത്രം ഉയർത്തി സൂരജ് ഏട്ടനെ നോക്കി... ആ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു ചിരി മിന്നി മറഞ്ഞു... ഞാൻ കൊതിയോടെ അത് നോക്കി ഇരുന്നു പോയി ... എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു... പക്ഷെ ആ ചിരിയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരം ആയിരുന്നില്ല... പകരം പരിഹാസത്തിന്റെ മുന ആയിരുന്നു... പുച്ഛത്തിന്റെ കയ്പ്പും... ആൾക്ക് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ ആരുമല്ലായിരുന്നു എന്ന് ആദ്യമായി ആളുടെ നാവിൽ നിന്നും തന്നെ കേട്ട ദിവസം അന്നായിരുന്നു... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ ഈ കുട്ടിയോട് ചോദിക്കാൻ വിശേഷം ഒരുപാട് ഉണ്ട്... എവിടെ നിന്നും തുടങ്ങണം എന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ടാ ചോദിച്ചു തുടങ്ങാത്തത്... സൂരജിന്റെ സംസാരത്തിലെ ധ്വനി പെട്ടെന്ന് തന്നെ മൃദുല പിടിച്ചു എടുത്തിരുന്നു... " നാട്ടിൽ ഈ കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാർ ഉണ്ടാക്കുന്ന ലഹള ചെറുതല്ലല്ലോ.... പിന്നെ വട്ട പലിശ... എത്ര പേരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ വേര് തോണ്ടിയിട്ട് ആണെന്നോ ചിറ്റേടത്തെ   വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി ഒക്കെ കഞ്ഞി കുടിച്ചു പോവുന്നത്... അല്ല കൊച്ചേ... അറിയാൻ പാടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ചോദിക്കുക ആണ്... ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഒക്കെ തിന്നാൽ ദേഹത്തു പിടിക്കുമോ... അവൻ ഒട്ടും മയമില്ലാതെ അവൾക്ക് നേരെ കൂരമ്പുകൾ തൊടുത്തു വിട്ടു.... മൃദുല അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി....അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടവനിൽ നിന്നും കേൾക്കേണ്ടി വന്ന വാക്കുകൾ.... വെറുപ്പിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തു നിന്നും അവൻ എന്റെ മറുപടിക്ക് ആയി ഉറ്റു നോക്കുകയാണ്... മൃദുലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയി...കാഴ്ച്ച മറഞ്ഞു... മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സൂരജിന്റെ മുഖം മങ്ങി പോയി... പതിയെ എഴുനേറ്റു... തറയിൽ വെച്ചിരുന്ന ബാഗ് എടുക്കാൻ കുനിയവേ അത് വരെ നിറഞ്ഞു നിന്ന കണ്ണുകൾ തുളുമ്പി പോയി... അവൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ശാളിന്റെ തലപ്പ് കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ തുടച്ചു കൊണ്ട് ബാഗ് തോളിലേക്ക് ഇട്ടു... "ഞാ...ഞാൻ പോവുന്നു അഞ്ചു... അമ്മയോട് പറഞ്ഞേക്ക്... എങ്ങനെ ഒക്കയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നവളുടെ പിന്നാലെ നിമയും ഇറങ്ങി... പോവാൻ നേരം സൂരജിനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കാനും നിമ മറന്നില്ല.. സൂരജ് അന്നേരവും മൃദുവിനെ നോക്കി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു... " ഏട്ടൻ ഇത് എന്ത് പണിയാ കാണിച്ചേ.. അഞ്ചു സൂരജിന് നേരെ ചാടി... " അവര് പോയോ... അടുക്കളയിൽ നിന്നും വന്ന പത്മ നിമയെയും മൃദുലയെയും കാണാതെ ആയപ്പോൾ അഞ്ചുവിനോട് തിരക്കി... " ആ പോയി... ഇനി എന്താ ... ഇവിടെ പിടിച്ചു കെട്ടി ഇടണോ അവരെ... അഞ്ചു പത്മക്ക് നേരെ ഒച്ച ഇട്ടു... " നീ എന്തിനാ ചാടി കടിക്കുന്നത്... ഞാൻ ആ കുട്ടികൾ പോയോ എന്നല്ലേ ചോദിച്ചൊള്ളു..ഇത് നല്ല കഥ... ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ പോയതെന്തേ എന്നാലും...പത്മ താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു കൊണ്ട് അഞ്ജുവിനെ നോക്കി.. " വെറുതെ അങ്ങോട്ട് പോയത് അല്ല... ഈ ഏട്ടൻ അപമാനിച്ചു ഇറക്കി വിട്ടതാ... അഞ്ചു ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ചു സൂരജിനെ നോക്കി... പത്മ അഞ്ചുവിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി സൂരജിനെ നോക്കി...അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയതെ ഇല്ല... " അച്ചു എന്ത് ചെയ്തു എന്നാ...? "പത്മ അതിശയിച്ചു.. " ഈ അച്ചു ഏട്ടൻ മൃദുവിനോട്‌ അവളുടെ സ്വന്തം വീട്ടുകാരെ പറ്റി തന്നെ മോശം പറഞ്ഞേക്കുവാ... പാവം അതിന് സങ്കടം ആയി കാണും... അവൾക്ക് ആണങ്കിൽ തിരിച്ചു ഒന്നും പറയാൻ അറിയില്ല... ആരെന്തു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാലും കണ്ണും നിറച്ചു മിണ്ടാതെ ഇരിക്കും അത്... അതിനെ ആണ് വെറുതെ സങ്കടപെടുത്തി വിട്ടേക്കുന്നത്... " അഞ്ചു പറയുന്നതിനൊപ്പം കരയുന്നുo ഉണ്ടായിരുന്നു... " അച്ചു... നീ എന്താ ആ പെങ്കൊച്ചിനോട് പറഞ്ഞത്...? പത്മ അവനെ നെറ്റി ചുളിച്ചു അവനെ നോക്കി... " ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അമ്മ... പലിശക്ക് കൊടുത്തും നാട്ടിൽ ജാതി പേരു പറഞ്ഞു വഴക്കും വക്കാണവും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി തിന്നുന്നത് ദേഹത്ത് പിടിക്കുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു... അത്രയേ ഒള്ളു... അവൻ നിസാരമായി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പത്മയെ നോക്കി... പത്മ അതിശയിച്ചു പോയി... ഇന്നേ വരെ ഒരാളെയും വേദനിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ സൂരജ് സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ല... ഇത് ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ കയറി വന്ന ഒരു കുട്ടിയെ അപമാനിച്ചു വിട്ട പോലെ ആയി... പത്മ നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണെടുക്കാതെ അവനെ നോക്കി... " തെറ്റായി പോയി അല്ലെ അമ്മേ... അവൻ പത്മയുടെ നോട്ടത്തിൽ ചൂളി പോയി... " നിനക്ക് എന്ത് തോനുന്നു സൂരജ്...? " പത്മക്ക് ദേഷ്യം വന്നു... " ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ ആ കുട്ടിയോട് ക്ഷമ ചോദിക്കാo സൂരജ് ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.. " ആർക്ക് വേണമെങ്കിൽ... എനിക്കോ അഞ്ചുവിനോ വേണ്ടി നീ ഒരു മാപ്പും ചോദിക്കണ്ട... നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്കാം... അത്ര തന്നെ... അല്ലെങ്കിലും കുടുംബക്കാർ എന്തെങ്കിലും തോന്നിവാസം ചെയ്യുന്നതിന് ആ കുട്ടി എന്ത് പിഴച്ചു... ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ അതിന് അവരെ തടയാൻ പറ്റുമോ...? " അവർ തുറന്നു പറഞ്ഞു... സൂരജിന്റെ മുഖം താഴ്ന്നു പോയി... കണ്ണിൽ മൃദുലയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു..ചെയ്തത് തെറ്റായി പോയി എന്നൊരു തോന്നൽ ഉള്ളിൽ ശക്തിപ്പെട്ടു... അഞ്ചു ചവിട്ടി തുള്ളി മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടക്കുന്നത് കൺ കോണിൽ കാണാനുണ്ട് ആയിരുന്നു... തുടരും സൂര്യകാന്തി അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു ❤️