ഓരോ തവണ നിന്നെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും, ലോകം കണ്ട വലിയ പ്രണയകാവ്യങ്ങളൊക്കെയും നമ്മെക്കുറിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടതാണോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അളക്കാൻ കഴിയാത്ത എന്തോ ഒന്ന് നമ്മൾക്കിടയിലുണ്ട്; ഒരുപക്ഷേ, ആ വലിയ എഴുത്തുകാർ തങ്ങളുടെ പേനത്തുമ്പിലൂടെ പകർത്താൻ ശ്രമിച്ചതും ഈ ആഴത്തെയായിരിക്കാം. സോളമന്റെ ഉത്തമഗീതത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ, "എന്റെ പ്രിയേ, നീ സർവ്വാംഗ സുന്ദരി; നിന്നിൽ യാതൊരു ഊനവുമില്ല..." നിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല ഭംഗിയും ആ നിമിഷത്തിൽ നിശ്ചലമാകുന്നത് ഞാൻ കാണാറുണ്ട്. നിന്റെ ഒരു ചിരിയിൽ, ഒരു കുഞ്ഞു സംഭാഷണത്തിൽ എന്റെ എല്ലാ അസ്വസ്ഥതകളും അലിഞ്ഞുപോകുന്നു. അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങുന്നത് വില്ല്യം ഷേക്സ്പിയറിന്റെ വാക്കുകളാണ്—"Love alters not with his brief hours and weeks, but bears it out even to the edge of doom." കാലത്തിന്റെ ഭ്രാന്തമായ ഒഴുക്കിലോ, ദൂരങ്ങളുടെ അളവുകളിലോ മാഞ്ഞുപോകുന്ന ഒന്നല്ല നിന്നോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം. ജീവിതത്തിന്റെ ഏത് അവസാന അതിരുകൾ വരെയും, പ്രകാശമായും തണലായും ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും. രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ കാറ്റ് പെയ്യുമ്പോൾ, മാഞ്ഞുപോകുന്ന മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നിലാവ് ഭൂമിയെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കാറുണ്ട്. പ്രകൃതിയിലെ ഓരോ കണികയും മറ്റൊരു കണികയോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ആ നിഗൂഢമായ മാജിക് കാണുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും നിന്നിലേക്ക് തന്നെ ഓടിയെത്തും. പെർസി ബിഷ് ഷെല്ലി എഴുതിയതുപോലെ, "The fountains mingle with the river, and the rivers with the Ocean..." ഉറവകൾ നദികളിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, നദികൾ കടലിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്നതുപോലെ, എന്റെ ആത്മാവും നിന്നിലേക്ക് മാത്രം ഒഴുകിയെത്താൻ കൊതിക്കുകയാണ്. അത് പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഒരു നിയമം പോലെയാണ്; എനിക്ക് നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനെയും സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. പ്രാചീന ചൈനീസ് പ്രണയകാവ്യങ്ങളിൽ പറയുന്നതുപോലെ, "Hold your hand, and grow old with you." നിന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച്, ഈ ആയുസ്സ് മുഴുവൻ നിന്നോടൊപ്പം വയസ്സാവുക എന്നതിലും വലിയൊരു ആഗ്രഹം എനിക്കില്ല. ലേ മിൽനെ പറഞ്ഞതുപോലെ, "If you live to be a hundred, I want to live to be a hundred minus one day, so I never have to live without you."N@24 #💞 നിനക്കായ് #💔 നീയില്ലാതെ #💌 പ്രണയം #♥ പ്രണയം നിന്നോട് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ നീയില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് ഭയമാണ്. എന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും, എന്റെ ചിന്തകളുടെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ കോണുകളിലും നീ മാത്രമാണ്. പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് ആയിരം പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചാലും കിട്ടാത്ത ആ അനുഭവമാണ് നീ എനിക്ക് നൽകുന്നത്. നീ എന്റെ വരികളല്ല, എന്റെ ജീവനാണ്.

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളേ എങ്ങനെയാണ് പ്രണയത്തെ വാക്കുകളിൽ ഒതുക്കുക എന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ, നിന്നിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്, പ്രണയം എന്നത് വലിയൊരു നിർവചനമല്ല; അത് നിന്നോടൊപ്പമുള്ള ഓരോ കുഞ്ഞു നിമിഷവുമാണ്. കാറ്റിൽ അലയുന്ന ഒരു പൂവിന്റെ മണം പോലെ, അറിയാതെ നമ്മിലേക്ക് പടരുന്ന ഒരു അത്ഭുതമാണത്. പെഴ്‌സി ബിഷ് ഷെല്ലി ഒരിക്കൽ എഴുതിയ ആ മനോഹരമായ വരികൾ ഓർത്തുപോകുകയാണ്: > > (“The sunlight clasps the earth, and the moonbeams kiss the sea: what are all these kissings worth, if thou kiss not me?”) > സത്യമാണ്, നീ കൂടെയില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളിൽ ഈ ലോകത്തിലെ യാതൊരു ഭംഗിക്കും എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിന്റെ ഒരു പുഞ്ചിരി മതി, എന്റെ ദിവസത്തിലെ മുഴുവൻ സങ്കടങ്ങളെയും മായ്ച്ചുകളയാൻ. നിന്റെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് തരുന്ന സമാധാനം വേറെ ഒന്നിനും തരാനാവില്ല. വില്യം ഷേക്സ്പിയർ റോമിയോ ആന്റ് ജൂലിയറ്റിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ: > "എന്റെ സ്നേഹം സമുദ്രം പോലെ അപാരമാണ്, അത് നൽകുന്തോറും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു; കാരണം രണ്ടിനും അതിരുകളില്ല." > (“My bounty is as boundless as the sea, my love as deep; the more I give to thee, the more I have, for both are infinite.”) > N@24 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #♥ പ്രണയം നിന്നോട് #💌 പ്രണയം #💔 നീയില്ലാതെ #💞 നിനക്കായ് അതെ, നിന്നോട് എനിക്കുള്ള പ്രണയത്തിനും അതിരുകളില്ല. അത് ഇന്നലെ തുടങ്ങിയതല്ല, നാളെ അവസാനിക്കുന്നതുമല്ല. കാലം എത്ര മുന്നോട്ട് പോയാലും, നമ്മൾക്കിടയിലെ ഈ ആഴവും ഊഷ്മളതയും ഇതേപടി നിൽക്കും. നീ എന്റെ സന്തോഷമാണ്, എന്റെ സമാധാനമാണ്, എന്റെ ലോകമാണ്.

എനിക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന അവൾ. ​ആളുകളേറെ വന്നുപോയ ജീവിതമാണ്. പക്ഷേ, ഒരാളെ മാത്രമാണ് ഞാൻ ശരിക്കും അറിഞ്ഞത്. അവളെ. ​വാക്കുകളേക്കാൾ അവളുടെ നിശ്ശബ്ദതകളോടായിരുന്നു എനിക്ക് പ്രിയം. അവൾ ചിരിച്ചപ്പോൾ ലോകം മനോഹരമായതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല ഞാൻ ആ ചിരിയെ ചേർത്തുവെച്ചത്... അതിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണ്. ​പക്ഷേ, ചില കഥകൾക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു അവസാനമുണ്ടാകില്ല. അവ പാതിവഴിയിൽ, ഒരനക്കവുമില്ലാതെ നിന്നുപോകും. ​അവൾ പടിയിറങ്ങിപ്പോയ ദിവസം ഞാൻ കരഞ്ഞത് അവളുടെ അഭാവം ഓർത്തായിരുന്നില്ല. ഇനി ഒരിക്കലും ആരും എന്നെ ഇതുപോലെ വായിച്ചെടുക്കില്ലെന്ന ശൂന്യമായ തിരിച്ചറിവുകൊണ്ടായിരുന്നു. ​കാലം പലതും മാറ്റിമറിച്ചു. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയെന്ന് ചുറ്റുമുള്ളവർ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ചില മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാറില്ല; അവ വെറുതെ വേദനിക്കുന്നത് നിർത്തുമെന്നേയുള്ളൂ. ​ഇന്നും തിരക്കുള്ള വഴികളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, എവിടെയെങ്കിലും ആ ചിരിയുടെ ഒരു സാദൃശ്യം കണ്ടാൽ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ തങ്ങിനിൽക്കും. ​ഫോണിൽ പഴയ ചിത്രങ്ങളില്ല. സന്ദേശങ്ങളോ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളോ ഇല്ല. തൊട്ടുനോക്കാൻ ഒരടയാളവും ബാക്കിയില്ല. ​പക്ഷേ, അതൊന്നും മായ്ച്ചുകളഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരാളെ മറക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. കാരണം അവൾ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് ഒരു ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീനിലല്ല, ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലെവിടെയോ ആണ്. ​ഇപ്പോൾ അവൾ മറ്റൊരാളുടെ ലോകത്ത് സമാധാനമായിരിക്കുന്നുണ്ടാകാം. അത് അംഗീകരിക്കാൻ ഞാൻ ശീലിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ, മറക്കുക എന്നത് അങ്ങനെ ശീലിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ലല്ലോ. ​ചില മനുഷ്യർ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകും. പക്ഷേ അവർ ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ ശൂന്യത... അത് അത്രയും നിശ്ശബ്ദമായി അവിടെത്തന്നെയുണ്ടാകും. മറ്റാർക്കും നികത്താനാവാതെ. N@24 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #♥ പ്രണയം നിന്നോട് #🙁തേപ്പ് #😞 വിരഹം #😔വേദന ​എന്റേത് ഒരു പ്രണയനഷ്ടത്തിന്റെ കഥയല്ല. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം സംഭവിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ കഥയാണ്.

Some people think the hardest part of love is saying "I love you." They are wrong. N@24 The hardest part is learning how to live after saying goodbye to the person who once felt like home. There was a time when every dream I had included you. Every prayer ended with your name. I never imagined that one day I would have to train my heart to survive without you. People tell me that time heals everything. Maybe it does. But time never erased your memories; it simply taught me how to carry them without breaking down every single day. I still smile. I still laugh. I still move forward. But there is a quiet place inside me where your memories still live—a place no one else has ever reached. Sometimes I wonder if you ever think about me when the night grows silent. If a familiar song still reminds you of us. If, for even a second, you miss the life we once dreamed of together. I never hated you for leaving. I only hated the silence that followed. The conversations that never happened. The promises that never had a chance to become reality. Losing you didn't just break my heart. It changed the way I looked at love forever. Yet, if life gave me another chance to relive those moments, knowing that I would lose you again... I would still choose you. Because some people don't stay forever. They simply arrive, teach your heart what love feels like, and leave behind memories that become a permanent part of your soul. #🙁തേപ്പ് #😞 വിരഹം #😔വേദന #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #♥ പ്രണയം നിന്നോട് Maybe we weren't meant to spend our lives together. Maybe you were only meant to become the most beautiful chapter in a story that never reached its final page.

"എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഓർമ്മ... N@24 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #♥ പ്രണയം നിന്നോട് #😔വേദന #😞 വിരഹം #🙁തേപ്പ് ആദ്യമായി അവളെ കണ്ട ദിവസം ഞാൻ ഓർക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, അവസാനമായി കണ്ട ദിവസം ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതുപോലെ തെളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. ചില ഓർമ്മകൾക്ക് കാലം പഴക്കമാകില്ല. എത്ര വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും അവയ്ക്ക് ഇന്നലെയുടെ മണമുണ്ടാകും. ഒരിക്കൽ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു... ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നത് അവസാന നിമിഷം വരെ കൂടെ നടക്കാനാണെന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ ഭാവി സ്വപ്നം കണ്ടത്. അവൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന നിറങ്ങളിൽ എന്റെ നാളെയെ ഞാൻ വരച്ചു. എന്റെ ഓരോ പ്രാർത്ഥനയുടെയും അവസാനം അവളുടെ പേരായിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ട എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളിലും അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചെലവഴിച്ച നിമിഷങ്ങൾ അധികമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാലം അതായിരുന്നു. കാരണം സന്തോഷം വർഷങ്ങൾകൊണ്ടല്ല അളക്കുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ഒരാളുടെ ഒരു പുഞ്ചിരി മതി... ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഓർക്കാൻ. ഒരു ദിവസം എല്ലാം മാറി. വലിയ വഴക്കുകളൊന്നുമില്ല. സിനിമകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള യാത്രപറച്ചിലുമില്ല. സംസാരങ്ങൾ പതിയെ കുറഞ്ഞു. മറുപടികൾ വൈകി. പിന്നെ നിശ്ശബ്ദത മാത്രം ബാക്കി. ചില ബന്ധങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നത് വാതിൽ അടച്ചിട്ടല്ല... ജനൽ പതിയെ അടയുന്നതുപോലെയാണ്. അത് അവസാനിച്ചെന്ന് മനസ്സിലാകുമ്പോഴേക്കും, അകത്ത് വെളിച്ചം ഇല്ലാതായിരിക്കും. ഇന്നും ഞാൻ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. കാരണം സ്നേഹം കണക്കുപറയാൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ചില മനുഷ്യരെ എത്ര സ്നേഹിച്ചാലും, അവരെ സ്വന്തമാക്കാൻ വിധി അനുവദിക്കില്ലെന്ന് മാത്രമാണ് അത് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കുന്നു. ജീവിതം മുന്നോട്ടുപോകുന്നുവെന്ന് എല്ലാവർക്കും തോന്നും. പക്ഷേ, രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ എന്റെ മനസ്സ് ഇന്നും ഒരു പഴയ വഴിയിലൂടെ നടക്കാറുണ്ട്. അവിടെ ഞാൻ ഇന്നും അവളോട് സംസാരിക്കും. മറുപടി ഒരിക്കലും വരില്ലെന്ന് അറിയാം. എങ്കിലും ആ സംഭാഷണം ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കാറില്ല. ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, "ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ നഷ്ടം എന്തായിരുന്നു?" എന്ന്... ഞാൻ ഒരു പേരും പറയില്ല. ഒന്ന് മാത്രം ചിരിക്കും. കാരണം ചില നഷ്ടങ്ങൾക്ക് പേരുകൾ പറയാൻ കഴിയില്ല. പറഞ്ഞാൽ കണ്ണുകൾ നിറയും. അവളെ ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ അവളെ സ്നേഹിച്ച എന്നെ ഇന്നുവരെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ചില കഥകൾ വിവാഹത്തിൽ അവസാനിക്കില്ല. ചിലത് വേർപിരിയലിലും അവസാനിക്കില്ല. അവ ജീവിതം മുഴുവൻ ഹൃദയത്തിൽ തീരാതെ കിടക്കുന്ന ഒരു അധ്യായമായി മാറും. എന്റെ ജീവിതപുസ്തകത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വായിച്ച പേജ് ഇന്നും അവളുടേതാണ്. അതിൽ ഇനി പുതിയ വരികളൊന്നും എഴുതാനില്ല. എങ്കിലും എല്ലാ രാത്രിയും ഞാൻ അതേ പേജ് തുറന്ന് വായിക്കും... കാരണം ചില പ്രണയങ്ങൾ മറക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല, ജീവിച്ചിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നമ്മളിൽ അവശേഷിക്കുന്നത്.

നിന്നെ ആദ്യമായി കണ്ട ആ ദിവസം ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ അത്രയും വ്യക്തമായിട്ടുണ്ട്. ​സത്യത്തിൽ വലിയ സംഭവങ്ങളൊന്നും അന്ന് നടന്നിരുന്നില്ല. വളരെ സാധാരണമായ ഒരു ദിവസം. പക്ഷേ, പെട്ടെന്നാണ് നീ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നത്. ​നിന്നെ കണ്ട ആ ഒറ്റ നിമിഷത്തിൽ നെഞ്ചിൽ ചെറിയൊരു പടപടപ്പ് തോന്നി. ഈ സിനിമകളിലൊക്കെ കാണിക്കുന്നതുപോലെ ചുറ്റുമുള്ളതൊക്കെ നിശ്ചലമായി എന്നൊന്നും ഞാൻ പറയില്ല... പക്ഷേ, വളരെ ശാന്തമായ, ഉള്ളിൽ തട്ടിനിന്ന ഒരു പ്രത്യേക തോന്നലായിരുന്നു അത്. "ഇയാൾ കൊള്ളാമല്ലോ" എന്നൊരു കൊച്ചു ചിന്തയിൽ തുടങ്ങി, പിന്നെ കണ്ണുകൾ നിന്നിൽനിന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥ. ​നീ ആരോടോ സംസാരിച്ച് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടിലും ഒരു കുഞ്ഞു ചിരി വന്നു. എന്നെ നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല, പക്ഷേ അന്ന് ഞാൻ അറിയാതെ കുറേ സമയം നിന്നെത്തന്നെ നോക്കിനിന്നുപോയി. അടുത്ത് വന്ന് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും ചെറിയൊരു ജാള്യത കാരണം മിണ്ടാതെ മാറിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ​അന്ന് തിരികെ പോരുമ്പോഴും വഴിയിലുടനീളം മനസ്സിൽ ആ ചിരി മാത്രമായിരുന്നു. നമ്മൾ എന്നും കാണുന്ന ആയിരം മുഖങ്ങൾക്കിടയിൽ, എന്തുകൊണ്ടോ നീ മാത്രം ഉള്ളിൽ തങ്ങിനിന്നു. ​ആദ്യത്തെ ആ ഒറ്റ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ ഒരാളോട് ഇത്രയും അടുപ്പം തോന്നാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടിരുന്നു. അതാണ് പ്രണയത്തിന്റെ തുടക്കമെന്ന് അന്ന എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു... പക്ഷേ ഇന്ന് N #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ @24 തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്, അത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള നിന്റെ ആദ്യത്തെ നടന്നു വരവായിരുന്നു എന്ന്. #💞 നിനക്കായ് #💌 പ്രണയം #💘 Love Forever #♥ പ്രണയം നിന്നോട്