ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ 'ദൈവദശകം' എന്ന പ്രാർത്ഥനയിലെ രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകമാണിത്. വളരെ ലളിതമെന്നു തോന്നുമെങ്കിലും അതിഗഹനമായ ഒരു തത്വചിന്തയാണ് ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം വിശദമായി താഴെ നൽകുന്നു:
ശ്ലോകം:
ഒന്നൊന്നായെണ്ണിയെണ്ണിത്തൊട്ടേണ്ണും പൊരുളൊടുങ്ങിയാൽ
നിന്നിടും ദൃക്കുപോലുള്ളം നിന്നിലസ്പന്ദമാകണം.
വിശദമായ അർത്ഥം:
1. "ഒന്നൊന്നായെണ്ണിയെണ്ണിത്തൊട്ടേണ്ണും പൊരുളൊടുങ്ങിയാൽ":
നമ്മൾ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ കാണുമ്പോൾ പല പല വസ്തുക്കളായിട്ടാണ് കാണുന്നത്—മനുഷ്യർ, മരങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ, ആകാശം എന്നിങ്ങനെ. ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് നാം ഓരോന്നിനെയും വിശകലനം ചെയ്യുന്നു (ഒന്നൊന്നായി എണ്ണുന്നു). എന്നാൽ ശരിയായ ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഈ കാണുന്ന വൈവിധ്യങ്ങളെല്ലാം മാറുകയും അവയുടെയെല്ലാം പിന്നിലുള്ള ഒരേയൊരു സത്യത്തെ (ദൈവത്തെ അല്ലെങ്കിൽ ആത്മചൈതന്യത്തെ) നാം തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. അതായത്, പലതായി കാണപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കൾ (പൊരുളുകൾ) അറിവിൽ ഇല്ലാതാകുന്നു.
2. "നിന്നിടും ദൃക്കുപോലുള്ളം":
ബാഹ്യമായ കാഴ്ചകൾ ഒടുങ്ങുമ്പോൾ പിന്നെ അവിടെ അവശേഷിക്കുന്നത് 'കാണുന്നവൻ' മാത്രമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, നമ്മൾ ഒരു സിനിമ കാണുമ്പോൾ സ്ക്രീനിലെ ചിത്രങ്ങളിലാണ് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ. സിനിമ കഴിയുമ്പോൾ ചിത്രങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാകും, പക്ഷേ അത് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നാം അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. ഇവിടെ നമ്മളിലെ ആ 'കാണുന്ന ചൈതന്യത്തെ' (ബോധത്തെ) ആണ് ഗുരു 'ദൃക്ക്' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. കാഴ്ചകൾ ഇല്ലാതായാലും ഈ 'ദൃക്ക്' അല്ലെങ്കിൽ ബോധം അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
3. "നിന്നിലസ്പന്ദമാകണം":
പുറംലോകത്തെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നും ചിന്തകളിൽ നിന്നും മുക്തമാകുന്ന നമ്മുടെ മനസ്സ് (ഉള്ളം), ആ മഹാചൈതന്യമായ ദൈവത്തിൽ ചലനമറ്റതായി (അസ്പന്ദം) തീരണം. കടലിൽ ചേരുന്ന നദി കടലായി മാറുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ മനസ്സ് ദൈവത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന് ശാന്തമാകണം.
പഠനസാരം:
ഈ ലോകത്തിലെ നശ്വരമായ കാഴ്ചകളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കാതെ, അവയ്ക്കെല്ലാം ആധാരമായ ആ ഏകദൈവത്തെ അറിയണമെന്നാണ് ഗുരു പറയുന്നത്. മനസ്സിനെ എല്ലാ വിഷയങ്ങളിൽ നിന്നും പിൻവലിച്ച്, ആ ആത്മസ്വരൂപത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന 'സമാധി' അവസ്ഥയെയാണ് ഈ വരികൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
#🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #🔥എന്റെ ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രം #✍️വിദ്യാഭ്യാസം
