எனது படைப்பில் முதல் முறையாக ஷேர் நேயர்களுக்கு பிரத்தியேகமான சிறுகதைகள் இன்றே தொடக்கம்

*"வாழ்க்கை இங்கு சில நேரங்களில் இப்படி தான் சோதிக்கும்* " மாலை சூரியன் மறைந்து கொண்டிருந்தது. அந்த ஒளியுடன் சேர்ந்து ஒரு இளைஞனின் நம்பிக்கையும் மங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவன் கையில் ஒரு மடித்த காகிதம்… அது ஒரு வேலை இழப்பு கடிதம். அவன் அந்த வேலைக்காக மட்டும் வேலை செய்யவில்லை. அவன் குடும்பத்தின் நம்பிக்கைக்காக வேலை செய்தான். அம்மாவின் சிகிச்சைக்காக வேலை செய்தான். அவன் கனவுகளுக்காக வேலை செய்தான். “இந்த வேலையை நம்பி தான் வாழ்ந்தேன்… இப்போ என்ன செய்ய?” அவன் குரல் மெதுவாக இருந்தது. ஆனால் அவன் வலி மிகவும் ஆழமாக இருந்தது. அதே வேளையில் அங்கு ஒரு முதியவர் இந்த இளைஞனை பார்த்தவாறு அவன் அருகே வந்தார். அவன் அருகே வந்து தம்பி ஏன் இது சோகமாக இருப்பது போல் தெரிகிறது என்று கேட்கிறார். அதற்கு அந்த இளைஞன் அந்த முதியவரை பார்த்து கூறினார் நான் ஒரு அலுவலகத்தில் வேலை பார்த்து வந்தேன் என்று எதிர்பாராத விதமாக அந்த வேலையை வீட்டு என்னை நீக்கி விட்டார்கள். நான் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்னை நம்பி தான் என் குடும்பம் இருக்கிறது இப்பொழுது திடீரென்று வேலை இல்லை என்பதால் எப்படி நான் வீட்டுக்கு செல்வது என்று தெரியவில்லை அதுதான் குழப்பமாக இருக்கிறது என்று இந்த கடற்கரையில் வந்து அமர்ந்து யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று கூறினான். அதற்கு அந்த பெரியவர் அந்த இளைஞனை பார்த்து தம்பி இது கடினமான நேரம் தான் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது திடீரென்று வேலை இழப்பு இருக்கும்போது மனம் சற்று தடுமாறும் என்னதான் ஆறுதல் கூறினாலும் மனம் குழப்பம் அடையும். ஆனால் இது நிரந்தரம் அல்ல தற்காலிகம். சற்று வீட்டிற்கு சென்று ஓய்வெடு பின்பு நாளை காலையில் உன் மனது அமைதியில் இருக்கும் அப்பொழுது நீ சிந்தனையில் என்ன செய்யலாம் என்று சிந்தித்தால் தெளிவான முடிவு கிடைக்கும். இப்போது உனக்கு பயம் குழப்பம் மற்றும் என்ன செய்வதென்று குழப்பமான மனநிலையில் எது சிந்தித்தாலும் அது சரியான தீர்வாகாது. உனக்கு வேலை தான் போய்விட்டது இன்னும் வயது இருக்கிறது வாய்ப்பு இருக்கிறது அதனால் துவண்டு விடாதே. ஒரு கதவை மூடினால் உனக்கு வேறொரு கதவு திறக்கும் அதை நாம் தான் சிந்தித்து செயல்பட வேண்டும். அந்த முதியவர் அந்த இளைஞனிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு “தம்பி… உன் கையில் இருந்தது வேலைதான். உன் உள்ளத்தில் இருக்கிறது திறமை.” “அது போதுமா?” — இளைஞன் almost கோபமாக கேட்டான். முதியவர் மெதுவாக சிரித்தார். “ஒரு வேலை போனால் வாழ்க்கை போய் விடாது. வாழ்க்கை நமக்கு சொல்றது — ‘நீ இன்னும் பெரியதுக்கு தயாராகு’ என்று.” “நான் பயப்படுறேன்…” “பயம் இருக்கும் இடத்தில்தான் புதிய தொடக்கம் இருக்கும். நீ இழந்தது உனது சம்பளம் மட்டுமே… விழுந்தது உன் வாழ்க்கை இல்லை.” இப்போது நான் எது கூறினாலும் சற்று கோபமாக தான் இருக்கும் ஆனால் நான் உனது வயதைக் கடந்து வந்தவன் என்ற முறையில் கூறுகிறேன் குழப்பத்தோடும் பயத்தோடும் எதையும் சிந்திக்க கூடாது அப்படி சிந்தித்தால் தவறாகத்தான் முடியும். எழுந்து வீட்டிற்கு செல் சற்று ஓய்வு எடு காலையில் எழுந்திரு அப்போது உன் மனம் சற்று தெளிவாக இருக்கும். அந்த வார்த்தைகள் அவன் மனதை உடைக்க வில்லை…... உருவாக்க ஆரம்பித்தது. அவன் மெதுவாக எழுந்தான். கையில் இருந்த கடிதத்தை மடித்து வைத்தான். அந்தப் பெரியவரை பார்த்து நான் தவறாக பேசியிருந்தால் என்னை மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் கூறுவது தான் சரி சற்று நான் பயம் மற்றும் குழப்பத்தில் தான் இருந்தேன். உங்கள் ஆறுதலுக்கு நன்றி என்று கூறிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினால் புதிய பாதையை நோக்கி..... அது தோல்வி அல்ல — ஒரு புதிய பாதையின் தொடக்கம். 🔥 முடிவு வரி: “வேலை போகலாம்… ஆனால் உன் மதிப்பு போகாது. நம்பிக்கை இருக்கிற வரை வாழ்க்கை முடிவடையாது.” #சிறுகதைகள் #எனது படைப்பில் முதல் முறையாக ஷேர் நேயர்களுக்கு பிரத்தியேகமான சிறுகதைகள் இன்றே தொடக்கம் #தமிழ் சிறுகதைகள் #சிந்திக்க சிறுகதைகள்

இறைவன் தரும் பரிசு – எது சிறந்தது? பணமா? புகழா? அல்லது உயிரா? மாலையின் மங்கல வெளிச்சத்தில், ஒரு இளைஞன் ஆலமரத்தடியில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தான். அவன் கண்களில் கனவுகள் இருந்தன… ஆனால் மனதில் ஏமாற்றம். “ஏன் எனக்கு இன்னும் பணம் வரவில்லை? ஏன் உலகம் என்னை அறியவில்லை?” என்று வானத்தை பார்த்து கேட்டான். அப்போது ஒரு முதிய ஞானி அமைதியாக அருகில் வந்து நின்றார். “மகனே… உனக்கு உண்மையில் என்ன வேண்டும்?” இளைஞன் உடனே சொன்னான்: “பணம் வேண்டும். புகழ் வேண்டும். எல்லோரும் என்னை மதிக்க வேண்டும்.” ஞானி மெதுவாக சிரித்தார். “சரி… இறைவன் இன்று உனக்கு ஒரு நாள் தருகிறான். அந்த ஒரே நாளில் — அளவில்லா பணம், உலகப் புகழ், அதிகாரம்… ஆனால் நாளை காலை உன் உயிர் முடியும். அல்லது… சாதாரண வாழ்க்கை. சிறிய சிரிப்புகள். சில கஷ்டங்கள். ஆனால் நீண்ட ஆயுள்.” அந்த வார்த்தைகள் இளைஞனின் இதயத்தை குத்தியது. அவன் தாயின் முகம் நினைவுக்கு வந்தது. அவள் சிரிப்பு… அவள் “நீ இருக்கிறதாலே போதும்” என்று சொன்ன வார்த்தை… பணம் இருந்தால் தாயை வாங்க முடியுமா? புகழ் இருந்தால் ஒரு நிமிடம் கூட உயிரை நீட்டிக்க முடியுமா? அவன் கண்களில் நீர் வழிந்தது. “அய்யா… ஒரு நாள் ராஜாவாக வாழ்ந்து மறைவதை விட, நான் ஆயிரம் நாள் சாதாரண மனிதனாக வாழ விரும்புகிறேன். ஏனெனில் உயிர் இல்லாமல் பணம் காகிதம்… புகழ் ஒரு காற்று.” ஞானி தலையசைத்தார். “மகனே… பணம் ஒரு வசதி. புகழ் ஒரு நிழல். ஆனால் உயிர் — அதுதான் இறைவன் தரும் மூச்சான பரிசு. உயிர் இருந்தால் பணம் மீண்டும் சம்பாதிக்கலாம். புகழ் மீண்டும் பெறலாம். ஆனால் உயிர் சென்றால் அனைத்தும் அமைதி.” அந்த நாள் முதல் அவன் ஒவ்வொரு காலையும் விழிக்கும் போது “நன்றி இறைவா… இன்று மீண்டும் உயிரை பரிசாக தந்ததற்கு” என்று சொன்னான். கதையின் சிந்தனை 🌿 பணம் முக்கியம். புகழ் இனிமை. ஆனால் இவை இரண்டும் உயிர் இருக்கும் வரை மட்டுமே. 👉 இறைவன் தரும் மிகச் சிறந்த பரிசு — உயிரே. அதை மதிக்காதவன் எதையும் மதிக்க முடியாது. வாழும் நாளை நேசிப்போம். அதுவே உண்மையான செல்வம். ✨ #சிறுகதைகள் #கல்கியின் சிறுகதைகள் #சிந்திக்க சிறுகதைகள் #தமிழ் சிறுகதைகள் #எனது படைப்பில் முதல் முறையாக ஷேர் நேயர்களுக்கு பிரத்தியேகமான சிறுகதைகள் இன்றே தொடக்கம்

ஒரு சிறு விதி – வாழ்க்கையின் சிறந்த பாடம் கோயில் வாயிலில் ஒரு சிறிய பெண் அமலா தினமும் அமர்ந்திருப்பாள். அவளது பார்வை எப்போதும் வானத்தில் இருந்த பிரகாசமான கதிர்களையும் பூக்களையும் தேடிச் செல்லும். ஆனால் அவளது மனம் எப்போதும் சோகமாகவும் குழப்பமாகவும் இருந்தது. ஒருநாள், ஒரு மூதாட்டி அவளுக்கு அருகே வந்து அமர்ந்தார். அவர் அமலாவை பார்த்து சிரித்தார்: “நீ ஏன் இப்படி சோகமாக இருக்கிறாய்?” என்று கேட்டார். அமலா பதில் தந்தாள்: “நான் எப்போதும் உழைக்கிறேன், நல்லது செய்கிறேன், ஆனால் எனக்கு வெற்றி கிடைக்கவில்லை. என் முயற்சிகள் வீணாக போகிறதா என்று தோன்றுகிறது.” மூதாட்டி மென்மையாகச் சிந்தித்தார், பின்னர் சொன்னார்: “நீ முயற்சி செய்வதை நிறுத்தாதே, அமலா. வாழ்க்கை உனக்கு எந்த நேரமும் ஒரு பரிசைத் தரலாம். உழைப்பும், நல்லச் செயலும், பொறுமையும் – அவை அனைத்தும் உன்னிடம் நிறைவான பழமூட்டுகளாக வரும். ஆனால் அவை நேரத்தைப் பொறுத்தது. அதனால் ஒவ்வொரு நாளும் சிறிய முயற்சியையும் மகிழ்ச்சியுடன் செய். சிறிய வெற்றிகளையும் கொண்டாடு. அப்பொழுது வாழ்க்கை உன்னிடம் சிரிப்புடன் வரும்.” அமலா அந்தச் சொல்லை கவனமாகக் கேட்டாள். அன்றைய நாள் முதல், அவள் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சிறிய நல்ல செயலைச் செய்து, அவற்றை மகிழ்ச்சியுடன் நினைத்து கொண்டாள். சில மாதங்களில் அவளது வாழ்க்கை மெதுவாக மாறின – மகிழ்ச்சி, உற்சாகம், மற்றவர்களை உதவுவதில் சந்தோஷம். அவள் உணர்ந்தது: வெற்றி ஒருநாளில் கிடைக்கும் விஷயம் அல்ல; அது ஒவ்வொரு சிறிய முயற்சியிலும், ஒவ்வொரு நல்ல காரியத்திலும் பிறக்கும். மூதாட்டி சொன்னார் சரியானது – வாழ்க்கை ஒரு விதி போல, நாம் விதைக்கும் விதைகளைப் பொறுத்தது. இன்று செய்த நன்மை, நாளை உன்னை வளமான மனத்துடன் நிறைத்துக் கொள்வது தான் வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த பாடம். ✨ சிந்தனை: வெற்றி ஒரே நாளில் வர வேண்டியதில்லை; ஒவ்வொரு சிறிய முயற்சியையும் மதிப்போம். பொறுமை, செயல், மகிழ்ச்சி – இவை வாழ்க்கையின் உண்மையான பரிசுகள். நாம் செய்யும் நல்லது, கடைசியில் நமக்கே திரும்பி வரும் விதமாகும். #சிறுகதைகள் #தமிழ் சிறுகதைகள் #சிந்திக்க சிறுகதைகள் #எனது படைப்பில் முதல் முறையாக ஷேர் நேயர்களுக்கு பிரத்தியேகமான சிறுகதைகள் இன்றே தொடக்கம்