ShareChat
click to see wallet page
search
*💥बुधवारीय काव्यरत्न स्पर्धेचे परीक्षण💥* #✍मराठी साहित्य #ताजी बातमीं #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #आजची ताजी बातमी #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰
✍मराठी साहित्य - बिनधार्त 5 FTரT T आरसा संपादकाराहल पाटील EE] Thu; 05/03/2026  अस्थिरतेतही एक अद्भुत समाधान शोधते ते मन उधाण वाऱ्याचे ; सविता पाटील ठाकरे BRG NEWS काव्यरत्न स्पर्धचे परीक्षण बुधवारीय " मन उधाण वा॰्याचे या गाण्यात मानवी मनाच्या चंचल आणि हळव्या अवस्थेचे अतिशय सुंदर वर्णन केले आहे. हे गाणे मनाला उभारी देणारे आणि सकारात्मकता निर्माण करणारे आहे. मन उधाण वाऱ्याचे अर्थात....प्रेमाच्या पहिल्या धुंद झंकाराची अनुभूती , मनाच्या गाभाऱ्यात दडलेल्या जिवंत  सुवर्णाक्षरांनी कोरलेला शब्द. कोवळ्या भावनांना जणू  'उधाण' हा शब्दच किती बोलका! उधाण म्हणजे सीमांचे भान हरपणे , बंधनांचे विस्मरण होणे , आणि एका अदृश्य शक्तीच्या ओढीने भरकटत जाणे. प्रेमात पडलेले मनही असेच असते ते तर्काच्या चौकटी मोडते व्यवहाराच्या सीमारेषा ओलांडते , आणि स्वप्नांच्या अथांग नभात भरारी घेते. "मन उधाण वाऱ्याचे.. २ अर्थात मनाची अस्थिरता प्रिय व्यक्तीचा केवळ स्पर्श नव्हे, तर तिच्या अस्तित्वाची जाणीवसुद्धा मनाला अस्वस्थ करते हे स्पष्ट करते. प्रत्येक श्वासात तिचा सुगंध, प्रत्येक ठोक्यात तिची चाहूल, प्रत्येक क्षणात तिची प्रतिमा सामावलेली असते. या प्रणयभूत संकल्पनेत केवळ आकर्षण नाही , तर एक आत्मीयता आहे. जणू दोन जीवांमधील अदृश्य बंध एकमेकांना सतत हाक देत आहेत. मनाला कळत नाही की, ही ओढ कशाची आह़े ती शब्दांत मावत नाही तर ती अनुभवांतूनच उमलते. .जो दिसत नाही , पण जाणवतो प्रेमही तसेच ٦٢٢٠٠٠٠٠ ते पकडता येत नाही, प्रत्येक कोपऱ्यात पण मनाच्या त्याची चाहूल असते. वाऱ्याची झुळूक जशी अंगावरून सरकते आणि अंगावर रोमांच उभे करते तसेच प्रिय व्यक्तीची आठवण मनाच्या तारा झंकारून जाते. मन उधाण वाऱ्याचे हे प्रेमाच्या त्या टप्प्याचे चित्रण आहे जिथे मन स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकत नाही. ते भिरभिरते , धुंद होते , आणि तरीही त्या अस्थिरतेतच एक अद्भुत समाधान शोधते. बुधवारीय आज काव्यरत्न स्पर्धेच्या निमित्ताने मराठीचे शिलेदार सर्वेसर्वा आदरणीय राहुल सरांनी " मन उधाण समूहाचे वाऱ्याचे" हा विषय दिला.या विषयाने सर्वच समूहात प्रेमाच्या तारा छेडल्यातः धुलीवंदन... धुलीवंदन हा केवळ रंगांचा सण आज नाही तर तो मनाच्या अंतरंगात साचलेल्या धुळीला झटकण्याचा क्षण आहे॰ वर्षभर आपण नकळत अहंकार , स्पर्धा, मत्सर, अपेक्षा यांचा थर मनावर राहतो. आणि मग एक दिवस येतो ज्या दिवशी चढवत रंगांच्या उधळणीत आपण स्वतःलाच विसरतो. "मन उधाण वाऱ्याचे" ही अवस्था धुलीबंदनात प्रकर्षाने जाणवते. वारा जसा कोणत्याही बंधनात अडकत मोडून नाही, तसंच त्य़ा दिवशी मनही साचेबद्ध चौकटी बाहेर पडतं. रंग लावतांना आपण समोरच्या व्यक्तीचा भेद विसरतो. त्या क्षणी ती केवळ ಫ್f a,  उरते ओळख . माणुसकीची धुळीच्या कणांतून उगवणारा हा रंगोत्सव आपल्याला जीवन म्हणजे सतत बदलत राहणारी शिकवतो. रंगपंचमी. मन उधाण वाऱ्यासारखं मुक्त ठेवलं तर धुलीवंदनासारखा नवचैतन्यमय होऊ प्रत्येक दिवस शकतो. अर्थात आज सर्वांनी आपापल्या परीने विषयाला योग्य न्याय दिला व सर्वच समूहात धुलीवंदन सारखी काव्यरंगांची उधळण पहावयास मिळाली॰ तेव्हा तुम्हा सर्वांचे मनापासून खूप खूप अभिनंदन आणि पुढील लिखाणास अनंत कोटी शुभेच्छा... !!!  Nows Bunncr Mukcr HR Devclopers बिनधार्त 5 FTரT T आरसा संपादकाराहल पाटील EE] Thu; 05/03/2026  अस्थिरतेतही एक अद्भुत समाधान शोधते ते मन उधाण वाऱ्याचे ; सविता पाटील ठाकरे BRG NEWS काव्यरत्न स्पर्धचे परीक्षण बुधवारीय " मन उधाण वा॰्याचे या गाण्यात मानवी मनाच्या चंचल आणि हळव्या अवस्थेचे अतिशय सुंदर वर्णन केले आहे. हे गाणे मनाला उभारी देणारे आणि सकारात्मकता निर्माण करणारे आहे. मन उधाण वाऱ्याचे अर्थात....प्रेमाच्या पहिल्या धुंद झंकाराची अनुभूती , मनाच्या गाभाऱ्यात दडलेल्या जिवंत  सुवर्णाक्षरांनी कोरलेला शब्द. कोवळ्या भावनांना जणू  'उधाण' हा शब्दच किती बोलका! उधाण म्हणजे सीमांचे भान हरपणे , बंधनांचे विस्मरण होणे , आणि एका अदृश्य शक्तीच्या ओढीने भरकटत जाणे. प्रेमात पडलेले मनही असेच असते ते तर्काच्या चौकटी मोडते व्यवहाराच्या सीमारेषा ओलांडते , आणि स्वप्नांच्या अथांग नभात भरारी घेते. "मन उधाण वाऱ्याचे.. २ अर्थात मनाची अस्थिरता प्रिय व्यक्तीचा केवळ स्पर्श नव्हे, तर तिच्या अस्तित्वाची जाणीवसुद्धा मनाला अस्वस्थ करते हे स्पष्ट करते. प्रत्येक श्वासात तिचा सुगंध, प्रत्येक ठोक्यात तिची चाहूल, प्रत्येक क्षणात तिची प्रतिमा सामावलेली असते. या प्रणयभूत संकल्पनेत केवळ आकर्षण नाही , तर एक आत्मीयता आहे. जणू दोन जीवांमधील अदृश्य बंध एकमेकांना सतत हाक देत आहेत. मनाला कळत नाही की, ही ओढ कशाची आह़े ती शब्दांत मावत नाही तर ती अनुभवांतूनच उमलते. .जो दिसत नाही , पण जाणवतो प्रेमही तसेच ٦٢٢٠٠٠٠٠ ते पकडता येत नाही, प्रत्येक कोपऱ्यात पण मनाच्या त्याची चाहूल असते. वाऱ्याची झुळूक जशी अंगावरून सरकते आणि अंगावर रोमांच उभे करते तसेच प्रिय व्यक्तीची आठवण मनाच्या तारा झंकारून जाते. मन उधाण वाऱ्याचे हे प्रेमाच्या त्या टप्प्याचे चित्रण आहे जिथे मन स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकत नाही. ते भिरभिरते , धुंद होते , आणि तरीही त्या अस्थिरतेतच एक अद्भुत समाधान शोधते. बुधवारीय आज काव्यरत्न स्पर्धेच्या निमित्ताने मराठीचे शिलेदार सर्वेसर्वा आदरणीय राहुल सरांनी " मन उधाण समूहाचे वाऱ्याचे" हा विषय दिला.या विषयाने सर्वच समूहात प्रेमाच्या तारा छेडल्यातः धुलीवंदन... धुलीवंदन हा केवळ रंगांचा सण आज नाही तर तो मनाच्या अंतरंगात साचलेल्या धुळीला झटकण्याचा क्षण आहे॰ वर्षभर आपण नकळत अहंकार , स्पर्धा, मत्सर, अपेक्षा यांचा थर मनावर राहतो. आणि मग एक दिवस येतो ज्या दिवशी चढवत रंगांच्या उधळणीत आपण स्वतःलाच विसरतो. "मन उधाण वाऱ्याचे" ही अवस्था धुलीबंदनात प्रकर्षाने जाणवते. वारा जसा कोणत्याही बंधनात अडकत मोडून नाही, तसंच त्य़ा दिवशी मनही साचेबद्ध चौकटी बाहेर पडतं. रंग लावतांना आपण समोरच्या व्यक्तीचा भेद विसरतो. त्या क्षणी ती केवळ ಫ್f a,  उरते ओळख . माणुसकीची धुळीच्या कणांतून उगवणारा हा रंगोत्सव आपल्याला जीवन म्हणजे सतत बदलत राहणारी शिकवतो. रंगपंचमी. मन उधाण वाऱ्यासारखं मुक्त ठेवलं तर धुलीवंदनासारखा नवचैतन्यमय होऊ प्रत्येक दिवस शकतो. अर्थात आज सर्वांनी आपापल्या परीने विषयाला योग्य न्याय दिला व सर्वच समूहात धुलीवंदन सारखी काव्यरंगांची उधळण पहावयास मिळाली॰ तेव्हा तुम्हा सर्वांचे मनापासून खूप खूप अभिनंदन आणि पुढील लिखाणास अनंत कोटी शुभेच्छा... !!!  Nows Bunncr Mukcr HR Devclopers - ShareChat