*“मी गेल्यावर…”* – माणसाच्या जाण्यानंतर जागं होणारं समाजमन ✍️*सुनीलराव जवंजाळ पाटील* *“आज आहोत, उद्या नाही…”* हे वाक्य आपण नेहमी म्हणतो.व पण ते खरं आहे याची जाणीव, माणूस गेल्यावरच का होते? *माणूस जिवंत असताना त्याच्यावर आरोप, संशय, टीका, बदनामी, राजकारण…* आणि तो गेल्यावर अचानक त्याच माणसाचं कर्तृत्व, त्याची थोरवी, त्याचा संघर्ष आठवू लागतो. *तेव्हाच त्या गझलेच्या ओळी आठवतात—* महत्त्व माझं त्यांना कळलं, मी गेल्यावर… माझ्यावरचे कलंक हटले, मी गेल्यावर! *जिवंत असताना न्याय नाही, मृत्यूनंतर गौरव* हा केवळ एका व्यक्तीचा प्रश्न नाही. हा आपल्या समाजाच्या मानसिकतेचा आरसा आहे. *जिवंत असताना—* “हा भ्रष्ट आहे” “हा गुंड आहे” “हा लुटारू आहे” “हा सत्तेचा गैरवापर करतो” *आणि मरणानंतर—* “हा कर्तृत्ववान नेता होता” “हा प्रशासनावर पकड असलेला होता” “हा सामान्य माणसासाठी झगडणारा होता” माणूस मेल्यावरच का निष्कलंक होतो? *अजित दादा : जिवंत असताना संशय, गेल्यावर अश्रू* अजित दादा पवार हा फक्त एक राजकारणी नव्हता. तो भल्या पहाटे उठून कामाला लागणारा, फाईली, निर्णय, प्रशासन यावर जबरदस्त पकड असलेला नेता होता. त्यांच्यावर टीका झाली. संशय निर्माण झाले. राजकीय कटकारस्थानं झाली. त्यांच्या प्रत्येक निर्णयामागे हेतू शोधला गेला. पण आज, ते अपघातात अचानक गेले… आणि महाराष्ट्र स्तब्ध झाला. *आज तेच लोक म्हणत आहेत— “असा नेता पुन्हा होणार नाही.”* मग प्रश्न पडतो— हे सगळं ते जिवंत असताना का नाही? *इतिहासाची पुनरावृत्ती : संशय, अपघात, आणि न थांबणारी मालिका* राजेश पायलट, माधवराव शिंदे, राजशेखर रेड्डी, बिपीन रावत, गोपीनाथ मुंडे, विनायक मेटे, विलासराव देशमुख… नावे बदलतात, *पण संशयाची सावली कायम राहते.* चौकशी अपुरी राहते, प्रश्न अनुत्तरित राहतात, आणि समाज हळूहळू *या सगळ्याला “नियती” म्हणून स्वीकारतो.* पण ही नियती नसते— ही आपली बेफिकिरी असते. *“मी गेल्यावर…” – ही ओळ का टोचते?* कारण ती खरी आहे. *जिवंत असताना—* अब्रूची धिंड काढली जाते शब्दांनी मारलं जातं चारित्र्यावर प्रश्नचिन्ह लावलं जातं *आणि मरणानंतर—* खांद्यावर उचललं जातं डोळ्यांत अश्रू येतात शब्द अचानक पवित्र होतात *जो-तो मजला पायाखाली तुडवायाचा…* *खांद्यावरती मला उचलले, मी गेल्यावर!* ही ओळ कविता नाही, ती समाजावरचा आरोप आहे. *आज आहोत, उद्या नाही – हे तत्वज्ञान नाही, हे वास्तव आहे* आपण समजतो— “नंतर बघू”, “वेळ आहे”, “आता नाही”. *पण आयुष्य कुठलीही नोटीस देत नाही.* आज जो आपल्यात आहे, तो उद्या केवळ फोटो, आठवण, आणि भाषणातली ओळ राहतो. *म्हणूनच— माणसाला जिवंत असतानाच समजून घ्या*, त्याच्या चुका दाखवा, पण त्याचं माणूसपण नाकारू नका. *शेवटचा प्रश्न…* आपण अजून किती *“मी गेल्यावर” अशा गझला लिहिणार?* किती नेत्यांना, किती माणसांना, किती कर्तृत्वाला *मरणानंतरच न्याय देणार?* अजित दादांना आज श्रद्धांजली देताना, फक्त अश्रू नाही— *थोडी आत्मपरीक्षणाची हिंमतही हवी.* कारण खरा आदर फुलांमध्ये नसतो, तो जिवंत असताना दिलेल्या समजूतदारपणात असतो. 🙏🌼 *अजित दादा पवार यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली.* 🌼🙏 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏अजितदादांच्या अंत्यविधीला सुरवात!😭 #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔