പാർട്ട്‌ :1 നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യമായ 'വർമ്മ ഗ്രൂപ്പിന്റെ' ഉടമ വിശ്വനാഥ വർമ്മയുടെ ബംഗ്ലാവ് ഇന്ന് ഒരു കല്യാണവീടാണ്. പൂക്കളാലും വിളക്കുകളാലും അലംകൃതമായ ആ വലിയ വീടിനു മുന്നിൽ വിലകൂടിയ കാറുകൾ നിരന്നു കിടക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആ ആഡംബരങ്ങൾക്കിടയിലും വധുവായ ഇഷാനിയുടെ ഉള്ളിൽ പക പുകയുകയായിരുന്നു. ​"അമ്മേ... മുത്തശ്ശൻ എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്? അച്ഛൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിന് സമ്മതിക്കുമായിരുന്നോ?" തന്റെ മുറിയിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഇഷാനി കരച്ചിലടക്കി ചോദിച്ചു. ​അവളുടെ അമ്മ പാർവതി മകളുടെ ആഭരണങ്ങൾ ശരിയാക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, "നിന്റെ മുത്തശ്ശന് പ്രായമായതിന്റെ ബുദ്ധിക്കുറവാണ് ഇഷാനി. നിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഈ തറവാട്ടിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നത് മാത്രമാണ് നടക്കുന്നത്. രാഹുലിനെപ്പോലെ ഒരു വലിയ ബിസിനസ്സ് കുടുംബത്തിലെ പയ്യനെ നിനക്ക് കിട്ടുമായിരുന്നു. എന്നിട്ടാണ് എവിടെയോ കിടന്ന ഈ പാപ്പരസിയാണല്ലോ നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടുന്നത്" ​"ഞാൻ അവനെ എന്റെ ഭർത്താവായി ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കില്ല അമ്മേ. മുത്തശ്ശന്റെ വാക്കിന് വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ ആ താലി കഴുത്തിൽ വാങ്ങും. പക്ഷേ ഈ വീട്ടിൽ അവൻ വെറുമൊരു വേലക്കാരൻ മാത്രമായിരിക്കും." ഇഷാനി പല്ലുഞെരിച്ചു പറഞ്ഞു. ​താഴെ മണ്ഡപത്തിൽ വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാറായി. ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ വളരെ സാധാരണമായ ഒരു വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശിവൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ല. അവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരും അവനെ പുച്ഛത്തോടെയാണ് നോക്കുന്നത്. ​"നോക്കിക്കേ... വർമ്മ സാറിന്റെ കൊച്ചുമകളെ കെട്ടാൻ വന്നവനെ! ഏതോ അനാഥാലയത്തിൽ നിന്ന് പൊക്കിയതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇവനാണല്ലോ ഇനി ഈ സ്വത്തെല്ലാം അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്." ബന്ധുക്കളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും കളിയാക്കലുകൾ ഉയർന്നു. ​ശിവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവന്റെ നോട്ടം ദൂരെയുള്ള ഏതോ ബിന്ദുവിലായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റേതല്ല, മറിച്ച് എല്ലാം കണ്ടുതീർത്ത ഒരു പോരാളിയുടെ നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു. ​ഇഷാനി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. ശിവന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയില്ല. താലി കെട്ടേണ്ട സമയം വന്നപ്പോൾ അവൾ വെറുപ്പോടെ കഴുത്ത് നീട്ടിക്കൊടുത്തു. ശിവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. മന്ത്രങ്ങൾക്കും മംഗളവാദ്യങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ആരുമറിയാതെ ഇഷാനി അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു: ​"ഈ താലി എന്റെ കഴുത്തിൽ വീണത് നിന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടല്ല, മുത്തശ്ശന്റെ നിർബന്ധം കൊണ്ടാണ്. ഈ നിമിഷം മുതൽ നിന്റെ നരകം തുടങ്ങുകയാണ്. എന്റെ വീട്ടിൽ നീ വെറുമൊരു വേലക്കാരൻ മാത്രമായിരിക്കും." ​ശിവൻ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവളെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. "വിധി നിശ്ചയിക്കുന്നത് നമ്മളല്ലല്ലോ ഇഷാനി... നമുക്ക് നോക്കാം." ​കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം അവർ വീട്ടിലെത്തി. ഗൃഹപ്രവേശനത്തിന് വിളക്ക് കൊളുത്താൻ നിന്ന ഇഷാനിയെ മാറ്റിനിർത്തി പാർവതി ശിവന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ​"നിൽക്ക്! അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കാം. നീ ഈ വീട്ടിലെ മരുമകനല്ല. മുത്തശ്ശന്റെ വാശി കൊണ്ട് മാത്രം ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ. നിനക്ക് താമസിക്കാൻ പുറകിലെ ഔട്ട്‌ഹൗസിൽ ഒരു മുറി റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ വീട്ടിലെ പണികളിൽ സഹായിച്ച് നീ അവിടെ കഴിഞ്ഞോണം. ഇഷാനിയുടെ മുറിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോലും നിന്നെ കണ്ടു പോകരുത്!" ​ശിവൻ ശാന്തനായി തലയാട്ടി. തന്റെ ചെറിയ ബാഗും തൂക്കി അവൻ ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ആരും കാണാതെ വിശ്വനാഥ വർമ്മ തന്റെ മുറിയുടെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്നു. ​അദ്ദേഹം പതുക്കെ ഫോണെടുത്തു ഒരു നമ്പറിലേക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു: "സിംഹം പടിവാതിൽ കടന്നു കഴിഞ്ഞു. ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങൾ ഈ നഗരത്തിന് അഗ്നിപരീക്ഷയുടേതാണ്." ​(തുടരും...) #📔 കഥ #💞 നിനക്കായ് #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം #📙 നോവൽ #നോവൽ #ഫാന്റസി