#❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🤣 കോമഡി കോമഡി 😆 #🥰 GF-BF തമാശകള്‍ #💃 Reels വീഡിയോസ് #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ്

#📺 കോമഡി TV ഷോ വീഡിയോസ് #🥰 GF-BF തമാശകള്‍ #🤣 കോമഡി കോമഡി 😆 #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

പാർട്ട്‌ :1 നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യമായ 'വർമ്മ ഗ്രൂപ്പിന്റെ' ഉടമ വിശ്വനാഥ വർമ്മയുടെ ബംഗ്ലാവ് ഇന്ന് ഒരു കല്യാണവീടാണ്. പൂക്കളാലും വിളക്കുകളാലും അലംകൃതമായ ആ വലിയ വീടിനു മുന്നിൽ വിലകൂടിയ കാറുകൾ നിരന്നു കിടക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആ ആഡംബരങ്ങൾക്കിടയിലും വധുവായ ഇഷാനിയുടെ ഉള്ളിൽ പക പുകയുകയായിരുന്നു. ​"അമ്മേ... മുത്തശ്ശൻ എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്? അച്ഛൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിന് സമ്മതിക്കുമായിരുന്നോ?" തന്റെ മുറിയിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഇഷാനി കരച്ചിലടക്കി ചോദിച്ചു. ​അവളുടെ അമ്മ പാർവതി മകളുടെ ആഭരണങ്ങൾ ശരിയാക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, "നിന്റെ മുത്തശ്ശന് പ്രായമായതിന്റെ ബുദ്ധിക്കുറവാണ് ഇഷാനി. നിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ഈ തറവാട്ടിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നത് മാത്രമാണ് നടക്കുന്നത്. രാഹുലിനെപ്പോലെ ഒരു വലിയ ബിസിനസ്സ് കുടുംബത്തിലെ പയ്യനെ നിനക്ക് കിട്ടുമായിരുന്നു. എന്നിട്ടാണ് എവിടെയോ കിടന്ന ഈ പാപ്പരസിയാണല്ലോ നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടുന്നത്" ​"ഞാൻ അവനെ എന്റെ ഭർത്താവായി ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കില്ല അമ്മേ. മുത്തശ്ശന്റെ വാക്കിന് വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ ആ താലി കഴുത്തിൽ വാങ്ങും. പക്ഷേ ഈ വീട്ടിൽ അവൻ വെറുമൊരു വേലക്കാരൻ മാത്രമായിരിക്കും." ഇഷാനി പല്ലുഞെരിച്ചു പറഞ്ഞു. ​താഴെ മണ്ഡപത്തിൽ വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാറായി. ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ വളരെ സാധാരണമായ ഒരു വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശിവൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ല. അവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരും അവനെ പുച്ഛത്തോടെയാണ് നോക്കുന്നത്. ​"നോക്കിക്കേ... വർമ്മ സാറിന്റെ കൊച്ചുമകളെ കെട്ടാൻ വന്നവനെ! ഏതോ അനാഥാലയത്തിൽ നിന്ന് പൊക്കിയതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇവനാണല്ലോ ഇനി ഈ സ്വത്തെല്ലാം അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്." ബന്ധുക്കളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും കളിയാക്കലുകൾ ഉയർന്നു. ​ശിവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവന്റെ നോട്ടം ദൂരെയുള്ള ഏതോ ബിന്ദുവിലായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റേതല്ല, മറിച്ച് എല്ലാം കണ്ടുതീർത്ത ഒരു പോരാളിയുടെ നിഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു. ​ഇഷാനി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. ശിവന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയില്ല. താലി കെട്ടേണ്ട സമയം വന്നപ്പോൾ അവൾ വെറുപ്പോടെ കഴുത്ത് നീട്ടിക്കൊടുത്തു. ശിവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. മന്ത്രങ്ങൾക്കും മംഗളവാദ്യങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ ആരുമറിയാതെ ഇഷാനി അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു: ​"ഈ താലി എന്റെ കഴുത്തിൽ വീണത് നിന്റെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടല്ല, മുത്തശ്ശന്റെ നിർബന്ധം കൊണ്ടാണ്. ഈ നിമിഷം മുതൽ നിന്റെ നരകം തുടങ്ങുകയാണ്. എന്റെ വീട്ടിൽ നീ വെറുമൊരു വേലക്കാരൻ മാത്രമായിരിക്കും." ​ശിവൻ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവളെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. "വിധി നിശ്ചയിക്കുന്നത് നമ്മളല്ലല്ലോ ഇഷാനി... നമുക്ക് നോക്കാം." ​കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം അവർ വീട്ടിലെത്തി. ഗൃഹപ്രവേശനത്തിന് വിളക്ക് കൊളുത്താൻ നിന്ന ഇഷാനിയെ മാറ്റിനിർത്തി പാർവതി ശിവന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ​"നിൽക്ക്! അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കാം. നീ ഈ വീട്ടിലെ മരുമകനല്ല. മുത്തശ്ശന്റെ വാശി കൊണ്ട് മാത്രം ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ. നിനക്ക് താമസിക്കാൻ പുറകിലെ ഔട്ട്‌ഹൗസിൽ ഒരു മുറി റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ വീട്ടിലെ പണികളിൽ സഹായിച്ച് നീ അവിടെ കഴിഞ്ഞോണം. ഇഷാനിയുടെ മുറിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോലും നിന്നെ കണ്ടു പോകരുത്!" ​ശിവൻ ശാന്തനായി തലയാട്ടി. തന്റെ ചെറിയ ബാഗും തൂക്കി അവൻ ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ആരും കാണാതെ വിശ്വനാഥ വർമ്മ തന്റെ മുറിയുടെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്നു. ​അദ്ദേഹം പതുക്കെ ഫോണെടുത്തു ഒരു നമ്പറിലേക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു: "സിംഹം പടിവാതിൽ കടന്നു കഴിഞ്ഞു. ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങൾ ഈ നഗരത്തിന് അഗ്നിപരീക്ഷയുടേതാണ്." ​(തുടരും...) #📔 കഥ #💞 നിനക്കായ് #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം #📙 നോവൽ #നോവൽ #ഫാന്റസി

ഭാഗം - 2 ​കൊച്ചി നഗരം അന്ന് ചാരനിറത്തിലുള്ള മേഘങ്ങളാൽ മൂടിക്കെട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അറബിക്കടലിൽ നിന്നുവരുന്ന കാറ്റിന് വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും ഉപ്പിന്റെ ഗന്ധവുമുണ്ടായിരുന്നു. കലൂരിലെ ആ ചെറിയ വീട്ടിൽ ആദിത്യൻ ഉറക്കമെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ സമയം ആറുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി കണ്ട ആ വിചിത്രമായ സ്വപ്നത്തിന്റെ ആഘാതം ഇപ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ നക്ഷത്ര അടയാളം ഒരു നിമിഷം നീല നിറത്തിൽ ജ്വലിച്ചതും, അച്ഛൻ ഒരു നിഗൂഢമായ പെട്ടി തുറന്നു നോക്കിയതും എല്ലാം വെറുമൊരു തോന്നലായിരുന്നോ? ​അവൻ താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ പൂമുഖത്ത് അച്ഛൻ വിശ്വനാഥൻ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ശാന്തമായ ഭാവം. പക്ഷേ, പത്രത്തിന്റെ മറവിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നത് ആദിത്യൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ അച്ഛൻ എന്തോ വലിയൊരു രഹസ്യം ഉള്ളിലൊളിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആദിത്യന് ഉറപ്പായി. ​"ആദി... നീ വൈകിയല്ലോ ഇന്ന്. കടയിൽ തിരക്കുണ്ടോ?" വിശ്വനാഥൻ പത്രം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു. ​"ഇല്ല അച്ഛാ... രാത്രി ഉറക്കം ശരിയായില്ല," ആദിത്യൻ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ ആ നോട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി. ​കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അനിയത്തി മീനു സ്കൂളിൽ പോകാൻ തയ്യാറായി വന്നു. അവളുടെ കുസൃതികളും ചിരിയും ആ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യമായിരുന്നു. "ഏട്ടാ... വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ എനിക്ക് ഐസ്ക്രീം വേണം കേട്ടോ!" അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്കൂൾ ബസ്സിലേക്ക് ഓടി. അവൾക്ക് പുറകിലായി ബസ്സ് മറയുന്നത് വരെ ആദിത്യൻ നോക്കി നിന്നു. തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഈ സമാധാനം നശിപ്പിക്കാൻ താൻ ആരെയും അനുവദിക്കില്ലെന്ന് അവൻ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പിച്ചു. ​പത്തുമണിയോടെ ആദിത്യൻ തന്റെ ബൈക്കിൽ ഇടപ്പള്ളിയിലുള്ള അഞ്ജലിയുടെ ഓഫീസിലെത്തി. കൊച്ചിയിലെ ഐടി പാർക്കിന്റെ ആധുനികതയ്ക്കിടയിലും അഞ്ജലി വല്ലാത്തൊരു ഒറ്റപ്പെടൽ അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി. ഗേറ്റിന് പുറത്ത് തന്നെ അവൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​"ആദി... നീ വന്നോ," അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ​"അഞ്ജലി, നീ പറഞ്ഞ ആ മെസ്സേജ്... ആ പ്രോജക്റ്റിൽ എന്താണ് ശരിക്കും നടക്കുന്നത്?" ആദിത്യൻ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. ​അവർ അടുത്തുള്ള ഒരു കഫേയിൽ ഇരുന്നു. അഞ്ജലി തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് ചില കോഡുകൾ ആദിത്യനെ കാണിച്ചു. "ആദി, ഇത് നോക്കൂ. ഇത് 'വോയിഡ് കോർപ്പറേഷൻ' എന്ന കമ്പനിയുടെ സെക്യൂരിറ്റി ഡാറ്റയാണ്. സാധാരണ ഒരു ബിസിനസ്സ് കമ്പനിയുടെ ഡാറ്റയിൽ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ലാത്ത ചിലത് ഇതിലുണ്ട്. നോക്കൂ, ഈ ലൊക്കേഷൻ മാപ്പുകൾ..." ​ആദിത്യൻ ആ മാപ്പിലേക്ക് നോക്കി. കൊച്ചിയിലെ മട്ടാഞ്ചേരിയിലും ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലുമുള്ള ചില പഴയ ഗോഡൗണുകളും ഭൂഗർഭ അറകളുമാണ് അതിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അതിനേക്കാൾ ഞെട്ടിക്കുന്ന കാര്യം, ആ ഓരോ അടയാളത്തിനും താഴെ തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലുള്ള അതേ നക്ഷത്ര മുദ്രയുടെ ചിത്രങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ​"അഞ്ജലി, ഇത് വെറുമൊരു ബിസിനസ്സ് ഡാറ്റയല്ല. ഇതിന് പിന്നിൽ എന്തോ പുരാതനമായ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. ശേഖരൻ ഇത് എന്തിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?" ​"എനിക്ക് അറിയില്ല ആദി. പക്ഷേ ഇന്നലെ ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ആ കറുത്ത എസ്.യു.വി എന്നെ പിന്തുടർന്നു. അത് ഡ്രൈവ് ചെയ്തിരുന്ന ആളെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. മനുഷ്യരുടേത് പോലെയല്ല അയാളുടെ ചലനങ്ങൾ," അഞ്ജലിയുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​"നീ പേടിക്കണ്ട. തൽക്കാലം നീ കുറച്ചു ദിവസം അവധിയെടുക്കണം. കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം," ആദിത്യൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ​അഞ്ജലിയെ യാത്രയാക്കിയ ശേഷം ആദിത്യൻ കലൂരിലെ തന്റെ ചെറിയ മൊബൈൽ ഷോപ്പിലെത്തി. പക്ഷേ കടയുടെ ഷട്ടർ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ലാപ്ടോപ്പും ഫോണുകളും എല്ലാം തറയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ആരോ തന്റെ കട അരിച്ചുപെറുക്കിയിരിക്കുന്നു! ​ആദിത്യൻ പരിഭ്രമത്തോടെ തന്റെ കടയുടെ ഉള്ളിലേക് കയറി. അവിടെ മേശപ്പുറത്ത് ഒരു കറുത്ത വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങളിൽ 'വോയിഡ് സെക്യൂരിറ്റി - വിക്രം' എന്ന് എഴുതിയിരുന്നു. ​പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് ഒരു ആഡംബര കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. കറുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച, അതികായനായ ഒരു വ്യക്തി അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു തരം ലോഹത്തിന്റെ തിളക്കമായിരുന്നു. അതായിരുന്നു വിക്രം. ശേഖരന്റെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനായ വലംകൈ. ​"ആദിത്യൻ... അല്ലേ?" വിക്രം തന്റെ സൺഗ്ലാസ് ഊരി കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അയാളുടെ ശബ്ദം ഒരു യന്ത്രത്തിന്റേത് പോലെ തണുത്തതായിരുന്നു. ​"നിങ്ങൾ ആരാണ്? എന്റെ കടയിൽ എന്തിനാണ് ഈ നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരുത്തിയത്?" ആദിത്യൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. ​വിക്രം ഒന്ന് പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. "നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ ആദിത്യാ. നിന്റെ കൈവശമുള്ള ആ 'ഇൻഫിനിറ്റി ഗ്രിഡ്' ശേഖരൻ സാറിന് ആവശ്യമുണ്ട്. അത് തന്നാൽ നിനക്കും നിന്റെ ഈ പെണ്ണിനും സമാധാനമായി ജീവിക്കാം. ഇല്ലെങ്കിൽ..." വിക്രം ആദിത്യന്റെ കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് നോക്കി. ​ആ നിമിഷം ആദിത്യന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ അടയാളം വല്ലാതെ പുകയാൻ തുടങ്ങി. ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ ഒരു നീല പ്രകാശം പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് അവൻ ഭയത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒരുതരം വിറയൽ പടർന്നു. ​"ലോജിക് ഇല്ലാത്ത കളികൾക്കൊന്നും ഞങ്ങളില്ല ആദിത്യാ. നിന്റെ ഈ അടയാളം... ഇത് നീ ചോദിച്ചു വാങ്ങിയതല്ല, നിനക്ക് ലഭിച്ച ഒരു ശാപമാണ്. പത്ത് കവാടങ്ങൾ താണ്ടി നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരണം. ആദ്യത്തെ കവാടം ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലെ ആ പഴയ ഡച്ച് മ്യൂസിയത്തിനടിയിലാണ്. അഞ്ജലിയുടെ പ്രോജക്റ്റിലെ അവസാനത്തെ ലിങ്ക് അവിടെയാണ് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്." ​വിക്രം കാറിലേക്ക് നടന്നു. "നാളെ രാത്രി. നീ അവിടെ വന്നില്ലെങ്കിൽ അഞ്ജലി വർക്ക് ചെയ്യുന്ന ആ കോഡുകൾ അവൾക്ക് തന്നെ വിനയാകും. ഓർക്കുക, കൊച്ചി നഗരം ചെറുതാണ്, പക്ഷേ അതിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വളരെ വലുതാണ്." ​വിക്രം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആദിത്യൻ തളർന്ന് താഴെയിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ഊർജ്ജം അനിയന്ത്രിതമായി പുറത്തേക്ക് വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. താൻ ഒരു സാധാരണ ഹാക്കർ മാത്രമല്ലെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. തന്റെ അച്ഛനും അഞ്ജലിയുടെ ജോലിയും എല്ലാം ഒരു ചങ്ങല പോലെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ചങ്ങലയുടെ കേന്ദ്രം താൻ തന്നെയാണെന്ന സത്യം അവനെ ഭയപ്പെടുത്തി. ​കൊച്ചിയിലെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിൽ ഇനി നിഴലുകൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം തുടങ്ങാൻ പോവുകയായിരുന്നു. #📙 നോവൽ #📔 കഥ ​(തുടരും...) tps://pratilipi.app.link/OxRzhqbMf0b ☝ ☝ ☝ *ബാക്കി വായിക്കാൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ #നോവൽ #ഫാന്റസി ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…*

ഭാഗം :1        ലണ്ടനിലെ കാലാവസ്ഥ അന്ന് പതിവിലും കൂടുതൽ തണുപ്പ് ആയിരുന്നു. ജനാലയ്ക്കൽ തട്ടി ചിതറുന്ന മഞ്ഞു തുള്ളിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നി. തന്റെ വിശാലമായ ഓഫീസിലെ കറങ്ങുന്ന കസേരയിലിരുന്ന് പുറത്തെ മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഋഷികേശ് എന്ന ഋഷിയുടെ മനസ്സ് അശാന്തമായിരുന്നു. ടേബിളിലിരുന്ന അവന്റെ ഫോൺ നിർത്താതെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്ന 'Home' എന്ന പേര് അവനിൽ ഒരുതരം ഭയമുണ്ടാക്കി. ​അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആ തറവാടിന്റെ പടികൾ ഇറങ്ങിയതാണ് അവൻ. അച്ഛൻ പ്രതാപവർമ്മയുമായുള്ള വാശിയേറിയ തർക്കത്തിനൊടുവിൽ, ഇനി ഈ പടി ചവിട്ടില്ലെന്ന് ശപഥം ചെയ്ത് ഇറങ്ങിയ ഋഷി പിന്നീട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ, ഇന്ന് ഈ വിളിക്കുന്നത് അച്ഛനാകാൻ വഴിയില്ല. ഒടുവിൽ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൻ ഫോൺ എടുത്തു. ​മറുതലയ്ക്കൽ കേട്ടത് തേങ്ങലുകളായിരുന്നു. കുടുംബകാര്യസ്ഥൻ രാഘവേട്ടന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം ഋഷിയുടെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറി. "മോനേ... വലിയ തമ്പുരാൻ... പ്രതാപവർമ്മ സാർ പോയി!" ​ഫോൺ കൈയ്യിൽ നിന്നും താഴെ വീണു. ഋഷിയുടെ ലോകം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി. പ്രതാപവർമ്മ... ആ പേര് കേട്ടാൽ ഒരു കാലത്ത് കേരളത്തിലെ ബിസിനസ് ലോകം വിറയ്ക്കുമായിരുന്നു. കരുത്തനായ, ആരോടും തോൽക്കാത്ത തന്റെ അച്ഛൻ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വിടപറയുമെന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. ഹൃദയാഘാതമാണെന്നാണ് രാഘവേട്ടൻ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ, ഋഷിയുടെ ഉള്ളിലെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ ആ വാർത്ത അവിശ്വസനീയമായി തോന്നി. ​രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കേരളത്തിലെ വർമ്മ ഹെറിറ്റേജ് എന്ന ആ പഴയ തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഋഷി കാർ ഇറങ്ങി. തറവാടിന് ചുറ്റും കാറുകളുടെയും ആളുകളുടെയും തിരക്കായിരുന്നു. ഉമ്മറത്ത് വെള്ളത്തുണി പുതപ്പിച്ചു കിടത്തിയിരിക്കുന്ന തന്റെ അച്ഛന്റെ ഭൗതികദേഹം കണ്ടപ്പോൾ അവൻ തകർന്നുപോയി. വാശിയും ദേഷ്യവും എല്ലാം പടിക്ക് പുറത്തായി. അവൻ അച്ഛന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ​ചുറ്റും നിൽക്കുന്ന ബന്ധുക്കളുടെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. വലിയമ്മ ഭാനുമതിയും മകൻ വിനയനും വിതുമ്പുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒരു കള്ളത്തരം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ഋഷിക്ക് തോന്നി. പ്രതാപവർമ്മയുടെ കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ സ്വത്തുക്കളിൽ കണ്ണുവെച്ചു കഴിയുന്നവരാണവർ എന്ന് ഋഷിക്ക് നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നു. ​സംസ്കാര ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ തറവാട് ഒരു പ്രേതാലയം പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. ഋഷി അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ആ മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും അച്ഛന്റെ സുഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ട്. മേശപ്പുറത്ത് ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മരുന്നുകളും ഫയലുകളും. പെട്ടെന്ന്, മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടു അവൻ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. ​അവിടെ ഒരു പെൺകുട്ടി നിൽക്കുന്നു. വെള്ള ചുരിദാർ ധരിച്ച, കഴുത്തിൽ ഒരു സ്റ്റെതസ്കോപ്പ് തൂക്കിയ അവൾ. തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും ഉറച്ച നിലപാടുള്ള മുഖഭാവവും. അവൾ പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. ​"ആരാണ് നീ?" ഋഷിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം നിറഞ്ഞു. ​"വേദ. പ്രതാപവർമ്മ സാറിന്റെ പേഴ്സണൽ ഡോക്ടറായിരുന്നു ഞാൻ." അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. ​"ഡോക്ടറോ? അച്ഛന് ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ. പിന്നെന്തിന് ഒരു പേഴ്സണൽ ഡോക്ടർ?" ഋഷി സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. ​വേദ ഒരു നിമിഷം മൗനം പാലിച്ചു. അവൾ ജനാലയ്ക്കൽ ചെന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി. "അതായിരുന്നു എല്ലാവരും കരുതിയിരുന്നത്. പക്ഷേ, സാറിന് ഭീഷണി ഉണ്ടായിരുന്നു ഋഷി. സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ." ​ഋഷി ഞെട്ടിപ്പോയി. "നീ എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്?" ​വേദ അവന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഈ റിപ്പോർട്ട് നോക്കൂ. സാറിന്റെ മരണം ഹൃദയാഘാതം മൂലമല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം കെമിക്കലിന്റെ അംശം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത് സാവധാനം ഹൃദയമിടിപ്പ് കുറയ്ക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഇത് സ്വാഭാവിക മരണമല്ല... ഇതൊരു ആസൂത്രിതമായ കൊലപാതകമാണ്!" ​ഋഷിയുടെ തലയിൽ ഇടിത്തീ വീണതുപോലെ തോന്നി. അവൻ ആ റിപ്പോർട്ടിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു. വേദ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെങ്കിൽ, ഈ വീട്ടിലെ ആരോ തന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആര്? എന്തിന്? ​"എനിക്ക് നിന്നെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാം?" ഋഷി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. ​വേദ ചെറുതായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. "വിശ്വസിക്കാം വിശ്വസിക്കാതിരികാം അതിന് നിങ്ങൾക്ക് അവകാശമുണ്ട്. പക്ഷേ ഒന്ന് ഓർക്കുക, ഈ ചക്രവ്യൂഹത്തിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. നിങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തിയത് പോലും ഒരു കെണിയാകാം. അടുത്ത ലക്ഷ്യം ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളായിരിക്കും." ​അത്രയും പറഞ്ഞ് വേദ ആ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി. ഋഷി തകർന്നുപോയി ആ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. തറവാടിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ കാറ്റ് മൂളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ചുമരുകൾക്കും ഓരോ രഹസ്യങ്ങൾ പറയാനുള്ളതുപോലെ. അച്ഛന്റെ മരണത്തിന് പിന്നിലെ സത്യം കണ്ടെത്തണം. അതിന് ഈ ചക്രവ്യൂഹം ഭേദിച്ചേ മതിയാകൂ. ​ദൂരെ എവിടെയോ ഒരു മൂങ്ങ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഋഷി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കറുത്ത രാത്രിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ, ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞുനിന്ന് ആരോ തന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു. യുദ്ധം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു! ​തുടരും...💥💥💥 https://pratilipi.app.link/3vYV63sLf0b ☝ ☝ ☝ *ബാക്കിവായിക്കാൻ ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…* #💞 നിനക്കായ് #💘 Love Forever #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം

പാർട്ട്‌ :1 വയനാട്ടിലെ കൊടുംകാടിനുള്ളിലെ ആ പഴയ മനയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. അവിടെ നിന്ന് ആരും ജീവനോടെ തിരിച്ചുവന്നിട്ടില്ല. നാട്ടുകാർ അതിനെ 'യമപുരി' എന്ന് വിളിച്ചു. ആ മനയുടെ ഏറ്റവും താഴത്തെ നിലയിൽ, വർഷങ്ങളായി ആരും തുറക്കാത്ത ഒരു ഇരുമ്പു പെട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ​ ​പുരാതന വസ്തുക്കളെ കുറിച്ച് പഠിക്കുന്ന (Antiquities expert) ദേവ്, തന്റെ സുഹൃത്ത് കബീറിനോടൊപ്പം ആ രാത്രി മനയ്ക്കുള്ളിൽ കയറി. ദേവിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു മാപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ പൂർവ്വികർ കൈമാറിയ ഒരു മാപ്പ്. ​"ദേവ്... നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ നിർത്താം. ഈ സ്ഥലം ശരിയല്ല," കബീർ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പറഞ്ഞു. ​ദേവ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ ആ ഇരുമ്പു പെട്ടി കണ്ടെത്തി. അതിന്റെ മുകളിൽ ഒരു സർപ്പത്തിന്റെ രൂപമുള്ള പൂട്ടായിരുന്നു. ദേവ് തന്റെ വിരൽ മുറിച്ച് ഒരു തുള്ളി രക്തം ആ പൂട്ടിൽ ഒഴിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ആ മന ഒന്നാകെ കുലുങ്ങി. പൂട്ട് സ്വയം തുറന്നു. ​അകത്ത് ഒരു പഴയ തുകൽ ചുരുൾ (Scroll) ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് മനുഷ്യർക്ക് വായിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിചിത്രമായ ലിപികളാണ്. പക്ഷേ ദേവ് അത് തൊട്ട നിമിഷം, അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന നിറമായി. ആ ചുരുളിലെ അക്ഷരങ്ങൾ വായുവിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ​ ​പെട്ടെന്ന് മനയുടെ വാതിലുകൾ തനിയെ അടഞ്ഞു. ഭിത്തികളിൽ നിന്ന് നിഴലുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. അവ വെറും നിഴലുകളല്ലായിരുന്നു, രൂപമില്ലാത്ത മനുഷ്യശരീരങ്ങളായിരുന്നു. ​"ദേവ്... ഓടിക്കോ!" കബീർ നിലവിളിച്ചു. ​പക്ഷേ ദേവ് അനങ്ങിയില്ല. അവൻ ആ ചുരുൾ ഉറക്കെ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ശബ്ദം മാറിപ്പോയിരുന്നു. അത് ഒരു പുരാതന യോദ്ധാവിന്റേതു പോലെ ഗാംഭീര്യമുള്ളതായി. ​"ആര് ഈ ചുരുൾ തുറക്കുന്നുവോ, അവർക്ക് മരണത്തിന്റെ അധികാരം ലഭിക്കും. പക്ഷേ ഓരോ തവണ ഇത് ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും നിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗം എനിക്കുള്ളതാണ്!" ആ ചുരുളിൽ നിന്ന് ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി. ​ ​പെട്ടെന്ന് മനയുടെ മേൽക്കൂര തകർത്ത് കുറച്ചുപേർ താഴേക്ക് ചാടി. അവർ അത്യാധുനികമായ ആയുധങ്ങൾ കയ്യിലുള്ള ഒരു സംഘമായിരുന്നു. അവരുടെ നേതാവ് മായ, ഒരു കടുപ്പമുള്ള നോട്ടത്തോടെ ദേവിനെ നോക്കി. ​"ആ ചുരുൾ താഴെയിട് ദേവ്! അത് നിനക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല. അത് 'ഡെത്ത് സ്ക്രോൾ' ആണ്. അത് തുറന്നാൽ ഭൂമിയിലെ നരകവാതിലുകൾ തുറക്കപ്പെടും," മായ തോക്ക് ഉന്നം വെച്ചു. ​"നീ വൈകിപ്പോയി മായ. ഇത് ഇപ്പോൾ എന്റെ രക്തവുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു," ദേവ് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവന്റെ കയ്യിലെ ചുരുളിൽ നിന്ന് കറുത്ത തീ പടർന്നു. ​ ​അതേസമയം, ദൂരെ ഒരു ഇരുണ്ട കൊട്ടാരത്തിലിരുന്ന് ഒരാൾ ഈ കാഴ്ചകൾ ഒരു സ്ഫടിക ഗോളത്തിലൂടെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് 'കാൽ' (Kaal) ആയിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ ചുരുളിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവൻ. ​"അവസാനം... എന്റെ പിൻഗാമി ആ പെട്ടി തുറന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി തുടങ്ങാം... മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ അന്ത്യം!" കാൽ തന്റെ കയ്യിലുള്ള തലയോട്ടി കൊത്തിയ ദണ്ഡ് തറയിൽ കുത്തി. ​ഭൂമിയിലുടനീളം ചെറിയ വിള്ളലുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ദേവ് തന്റെ കയ്യിലുള്ള ചുരുളുമായി ആ മനയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. ​എന്താണ് ഈ 'ഡെത്ത് സ്ക്രോൾ'? ദേവ് ഒരു വില്ലനാകുമോ അതോ ഹീറോ ആകുമോ? മായയുടെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്?    തുടരും 💥🔥😌 ബാക്കി വായിക്കാൻ https://pratilipi.app.link/G5XsJTIt2Zb ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…* #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💘 Love Forever #💞 നിനക്കായ്

ഭാഗം :1          വയനാടൻ കുന്നുകളുടെ താഴ്‌വരയിലുള്ള മാലൂർ എന്ന ഗ്രാമം അന്ന് പതിവിലും ശാന്തമായിരുന്നു. പക്ഷികളുടെ ചിലയ്ക്കലുകൾക്കിടയിൽ ദൂരെ അമ്പലത്തിൽ നിന്നുള്ള ശംഖുനാദം കേൾക്കാം. രാഹുൽ ഉണർന്നത് തന്റെ മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ മുഖത്ത് തട്ടിയ സൂര്യപ്രകാശം ഏറ്റാണ്. ​"രാഹുലേ... നീ എഴുന്നേറ്റില്ലേ? സമയം എത്രയായി എന്ന് നോക്കിയേ..." ​അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ശകാരം കേട്ടപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു ജനൽ തുറന്നു. പുറത്ത് മഞ്ഞുപുതച്ചു നിൽക്കുന്ന മലനിരകൾ. താൻ ജനിച്ചു വളർന്ന ഈ മണ്ണും, ഈ ഗ്രാമവും അവന് ജീവനായിരുന്നു. ഒരു സാധാരണ ഇടത്തരം കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയാണ് അവൻ. ​ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നു ചായകുടിക്കുകയായിരുന്നു അച്ഛൻ രാഘവൻ നായർ. രാഹുൽ അദ്ദേഹത്തിനടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അനിയത്തി അഞ്ജലി അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി വന്നത്. ​"ഏട്ടാ, എന്റെ സൈക്കിളിന്റെ ചെയിൻ വീണ്ടും പോയി. ഒന്ന് ശരിയാക്കി തരുമോ? കോളേജിൽ പോകാൻ വൈകി." അഞ്ജലി പരാതിപ്പെട്ടു. ​"നീയിത് എത്ര തവണയാടി കൊണ്ടുപോയി കളയുന്നത്? ശരിയാക്കി തരാം, ഒന്ന് നിൽക്ക്." രാഹുൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അഞ്ജലിയായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം. അവൾക്ക് ഒരു വിഷമം വരുന്നത് അവന് സഹിക്കാനാവില്ല. ​രാഹുൽ സൈക്കിൾ ശരിയാക്കി കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ രാഘവൻ നായരുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം ശ്രദ്ധിച്ചു. "അച്ഛാ, എന്തുപറ്റി? എന്തിനാ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത്?" ​രാഘവൻ നായർ നെടുവീർപ്പിട്ടു. "അത്... ആ വാര്യരുടെ ആളുകൾ ഇന്നലെയും വിളിച്ചിരുന്നു മോനെ. നമ്മുടെ വീടിരിക്കുന്ന ഈ അഞ്ച് സെന്റ് അവർക്ക് വേണമത്രേ. പകരം നല്ല പണം തരാമെന്നും പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എനിക്ക് ഈ മണ്ണും വീടും വിട്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല." ​"അച്ഛൻ പേടിക്കണ്ട, നമുക്ക് ആരോടും കടപ്പാടില്ലല്ലോ. ഇത് നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്ഥലമല്ലേ." രാഹുൽ അച്ഛനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. രാഹുൽ ഒരു പാവം യുവാവാണ്. പ്രശ്നങ്ങളിൽ ചെന്നു ചാടാനോ തല്ലുണ്ടാക്കാനോ അവന് അറിയില്ല. സമാധാനമായി ജോലി ചെയ്ത് കുടുംബത്തെ നോക്കണം എന്ന് മാത്രമേ അവനുള്ളൂ. ​രാഹുൽ കുളിച്ച് റെഡിയായി അഗ്രിക്കൾച്ചറൽ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഒരു കറുത്ത സ്കോർപിയോ വന്നു നിന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് നാലഞ്ചു തടിമാടന്മാരായിരുന്നു. അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഒരു ആക്ഞ്ഞ ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. ​അമ്മയും അഞ്ജലിയും പേടിയോടെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. ​"രാഘവൻ നായരേ, വാര്യർ സാർ പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ വീട് അടുത്ത ആഴ്ച പൊളിച്ചു പണി തുടങ്ങും. അത് മര്യാദയ്ക്ക് ഒപ്പിട്ടു തന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് കൊള്ളാം." ആ കൂട്ടത്തിലെ തലവൻ മുന്നോട്ട് വന്നു പറഞ്ഞു. ​രാഹുൽ പേടിയോടെയാണെങ്കിലും ഒന്ന് മുന്നോട്ട് കയറി. "നിങ്ങൾ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? ഇത് ഞങ്ങളുടെ വീടാണ്. നിങ്ങൾക്കിവിടെ എന്ത് കാര്യം?" ​അവൻ രാഹുലിനെ ഒന്ന് നോക്കി പുച്ഛിച്ചു. "ഓ... പുതിയ നായകൻ വന്നോ. പോയി പണി നോക്ക് മോനേ. നിനക്കൊന്നും ഞങ്ങളെ തടയാൻ കഴിയില്ല." അവൻ രാഹുലിന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി പരിഹസിച്ചു. രാഹുൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവന് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അത് പ്രകടിപ്പിക്കാനോ പ്രതികരിക്കാനോ ഉള്ള ധൈര്യം അവനില്ലായിരുന്നു. ​അവർ പോയപ്പോൾ അഞ്ജലി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് രാഹുലിന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. "ഏട്ടാ, അവർ നമ്മുടെ വീട് തട്ടിയെടുക്കുമോ?" ​"ഇല്ലടി... സാരമില്ല." രാഹുൽ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഈ നിസ്സഹായാവസ്ഥ അവനെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ എത്ര ദുർബലനാണെന്ന് അവൻ ആ നിമിഷം ഓർത്തു പോയി. ​ദൂരെയുള്ള മലമുകളിലെ ആ പഴയ വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലെ മണി അപ്പോൾ അകാരണമായി ഒരു തവണ മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു. തന്റെ ജീവിതം മാറാൻ പോകുകയാണെന്നോ, താൻ ഒരു വലിയ നിയോഗത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നോ രാഹുൽ അപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. Continue...... 🔥 ബാക്കി വായിക്കാൻ https://pratilipi.app.link/CoQt9Iet2Zb ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ #💞 നിനക്കായ് #💘 Love Forever #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം

ഭാഗം - 1 ​കൊച്ചി നഗരത്തിൽ അന്ന് കനത്ത മഴയായിരുന്നു. ഇടതടവില്ലാതെ പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിനെ തെല്ലൊന്ന് തണുപ്പിച്ചു. കലൂരിലെ ഒരു പഴയ കെട്ടിടത്തിന്റെ രണ്ടാം നിലയിലുള്ള 'ആദി ഡിജിറ്റൽസ്' എന്ന ചെറിയ കടയ്ക്കുള്ളിൽ ആദിത്യൻ ഒരു ലാപ്‌ടോപ്പിന്റെ മദർബോർഡ് ശരിയാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സുകാരനായ ആദിത്യൻ ആ പരിസരത്തുകാർക്ക് വെറുമൊരു മെക്കാനിക്ക് മാത്രമാണ്. പക്ഷേ, ഇന്റർനെറ്റിന്റെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിൽ അവൻ 'ഇൻഫിനിറ്റി' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന അജയ്യനായ ഹാക്കറാണെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ​പുറത്ത് മഴ കനത്തപ്പോൾ കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തണുത്ത കാറ്റ് അടിച്ചു കയറി. ആദിത്യൻ തന്റെ വലതു കൈത്തണ്ട ഒന്ന് തടവി. അവിടെ ജന്മനാ ഉള്ള ഒരു കറുത്ത നക്ഷത്ര അടയാളമുണ്ട്. തണുപ്പ് കൂടുമ്പോൾ ആ ഭാഗത്ത് ചെറിയൊരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. അവൻ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ​"ഏട്ടാ... കട പൂട്ടാറായില്ലേ? അമ്മ വിളിക്കുന്നുണ്ട്." ​വാതിൽക്കൽ മീനു നിൽക്കുന്നു. പത്താം ക്ലാസ്സുകാരിയായ മീനു, ആദിത്യന്റെ ലോകം അവളാണ്. നനഞ്ഞ കുടയുമായി നിൽക്കുന്ന അവളോട് ആദിത്യൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. ​"ദാ കഴിഞ്ഞു മീനുക്കുട്ടി. അഞ്ചു മിനിറ്റ്. നീ വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരുന്നോ." ​അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി പഴയ പൾസർ ബൈക്കിൽ മഴ നനഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, അല്പം ഒഴിഞ്ഞ പ്രദേശത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ വീട്ടിലാണ് അവർ താമസിക്കുന്നത്. വിരമിച്ച പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായ വിശ്വനാഥനും, വീട്ടമ്മയായ സാവിത്രിയും അവരെ കാത്ത് പൂമുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. ​"നീയിത് എന്ത് പണിയാ ആദി? ഈ മഴയത്ത് കൊച്ചിനെ നനച്ചു കൊണ്ടു വരാനാണോ നിന്റെ പ്ലാൻ?" സാവിത്രി പരിഭവത്തോടെ മീനുവിന്റെ തല തുവർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ​"അമ്മേ, ഇത് മഴയല്ലേ... ഒരു രസമല്ലേ," മീനു കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. ​അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ വിശ്വനാഥൻ വളരെ നിശബ്ദനായിരുന്നു. ആദിത്യൻ അച്ഛനെ ശ്രദ്ധിച്ചു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അദ്ദേഹം എന്തോ വലിയ ചിന്തയിലാണെന്ന് അവന് തോന്നി. ഇടയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്. ​"അച്ഛാ... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?" ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു. ​വിശ്വനാഥൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. "ഏയ്... ഒന്നുമില്ലടാ. നീ നിന്റെ പണികളൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു ചെയ്യണം. നഗരം അത്ര നല്ല പോക്കല്ല. വലിയ വലിയ ബിസിനസ്സുകാർ തമ്മിലുള്ള പോര് മുറുകുകയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ആ 'വോയിഡ് ഗ്രൂപ്പ്' ഉടമ ശേഖരൻ. അയാൾ വലിയ അപകടകാരിയാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു." ​ശേഖരൻ! ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പി. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരു വിദേശ ക്ലയന്റിന് വേണ്ടി ആദിത്യൻ ഹാക്ക് ചെയ്ത ഫയലുകളിൽ ശേഖരന്റെ പേരുണ്ടായിരുന്നു. നിയമവിരുദ്ധമായ ആയുധക്കച്ചവടവും, ഏതോ പുരാതന വസ്തുക്കൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിലും ശേഖരൻ നടത്തുന്നുണ്ടെന്ന് ആദിത്യൻ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ​ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മുറിയിലെത്തിയ ആദിത്യൻ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു. അഞ്ജലിയുടെ മെസ്സേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദിത്യന്റെ കാമുകിയായ അഞ്ജലി, നഗരത്തിലെ വലിയൊരു ഐടി കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എൻജിനീയറാണ്. മൂന്ന് വർഷമായി അവർ പ്രണയത്തിലാണ്. ​“ആദി, നാളെ വൈകുന്നേരം കാണാൻ പറ്റുമോ? എനിക്ക് കുറച്ച് പേടിയാകുന്നു. നമ്മുടെ ഓഫീസിന് ചുറ്റും ആൾക്കാർ വട്ടമിടുന്നത് പോലെ. ആരോ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.” ​അഞ്ജലിയുടെ മെസ്സേജ് വായിച്ചപ്പോൾ ആദിത്യന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അവൾക്ക് എന്തിനാണ് ഭീഷണി? അവൾ സാധാരണ ഒരു ജോലിയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്? ആദിത്യൻ ഉടനെ അവളെ വിളിച്ചു. ​"അഞ്ജലി, നീ പേടിക്കണ്ട. നാളെ ഞാൻ വരാം. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങോട്ടും പോകരുത്." ആദിത്യൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ​ഫോൺ വെച്ച ശേഷം ആദിത്യൻ ജനാലയ്ക്കൽ വന്നു നിന്നു. മഴ തോർന്നിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയുണ്ട്. പെട്ടെന്ന്, ദൂരെ ഒരു മരത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നത് ആദിത്യൻ കണ്ടു. കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച, മുഖം മറച്ച ഒരാൾ. അയാൾ ആദിത്യന്റെ വീടിനെയാണ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. ​ആദിത്യൻ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി വീണ്ടും നോക്കി. പക്ഷേ അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. "എന്റെ തോന്നലായിരിക്കും," അവൻ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു. ​അവൻ തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ നക്ഷത്ര അടയാളത്തിലേക്ക് നോക്കി. അത് ഇപ്പോൾ ചെറുതായി ജ്വലിക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ഇല്ല, അത് പ്രകാശമല്ല, അവന്റെ ഉള്ളിലെ രക്തം ആ ഭാഗത്ത് വേഗത്തിൽ ഓടുന്നത് പോലെ. ​അന്ന് രാത്രി ആദിത്യൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. ഒരു വലിയ യുദ്ധഭൂമി. ആകാശത്ത് നിന്ന് കറുത്ത നിഴലുകൾ ഭൂമിയിലേക്ക് പതിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ഒരു വാൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് താൻ ആ നിഴലുകൾക്കെതിരെ പോരാടുന്നു. തന്റെ പിന്നിൽ മീനുവും അഞ്ജലിയും ഭയന്നു നിൽക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ രൂപം ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നു. അത് ശേഖരനായിരുന്നു! അയാൾ തന്റെ അച്ഛന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിമുറുക്കി നിൽക്കുന്നു. ​"ആദിത്യാ... നിന്റെ സമയം കഴിഞ്ഞു!" ശേഖരൻ അലറി. ​ആദിത്യൻ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. ശരീരം മുഴുവൻ വിയർത്തിരിക്കുന്നു. സമയം പുലർച്ചെ മൂന്ന് മണി. അവൻ അടുക്കളയിൽ പോയി വെള്ളം കുടിച്ചു. തിരികെ വരുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ പാതി തുറന്നു കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ​അകത്ത് വിശ്വനാഥൻ ഒരു പഴയ തുകൽപ്പെട്ടി തുറന്നു നോക്കുകയാണ്. അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ഒരു പുരാതനമായ മോതിരം പുറത്തെടുത്തു. അതിന്റെ മുകളിൽ ആദിത്യന്റെ കൈത്തണ്ടയിലുള്ള അതേ നക്ഷത്ര അടയാളമുണ്ട്. ​"ഇത് നിനക്ക് നൽകാനുള്ള സമയമായിട്ടില്ല ആദി... പക്ഷേ ശേഖരൻ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു," വിശ്വനാഥൻ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. ​ആദിത്യൻ അവിടെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. തന്റെ അച്ഛൻ ആരാണ്? ശേഖരന് തന്റെ കുടുംബവുമായി എന്ത് ബന്ധം? തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ അടയാളം വെറുമൊരു മറുക് മാത്രമല്ലേ? ​ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ശാന്തമായ തന്റെ ജീവിതം ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണെന്ന് ആദിത്യൻ അറിഞ്ഞില്ല. ഇൻഫിനിറ്റി വാരിയർ എന്ന പദവിയിലേക്ക് അവൻ നടന്നു തുടങ്ങാൻ പോകുകയായിരുന്നു. ​(തുടരും...) ബാക്കി വായിക്കാൻ https://pratilipi.app.link/EES8Yayn1Zb #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം #💘 Love Forever #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 നിനക്കായ് ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…*

_നിനക്കായി മാത്രം 🫂1_ ഭാഗം 1                 ​പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പഴയ ഓട്ടുപുരയുടെ ഉള്ളിൽ അച്ഛൻ ശ്വാസം കിട്ടാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് നോക്കിനിൽക്കാൻ ആകാശിന് കരുത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങളായുള്ള ശ്വാസതടസ്സം അച്ഛനെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു. പണമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് മരുന്നും ചികിത്സയും മുടങ്ങി. അരികിലിരുന്ന് അച്ഛന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കരയുന്ന അനിയത്തി ആര്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ആകാശിന്റെ ഹൃദയം നുറുങ്ങും. ​"ഏട്ടാ... അച്ഛന് ഒട്ടും വയ്യ. നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലേ?" ആര്യയുടെ ആ ചോദ്യം അവനെ വേട്ടയാടി. ആ നേരത്താണ് ബാങ്കുകാർ വരുന്നത്. ഒരു മാസത്തെ സമയം കൂടി തരാം, ഇല്ലെങ്കിൽ ജപ്തി എന്ന അവസാന താക്കീത് അവർ നൽകി. ​സ്വന്തം വിഷമത്തേക്കാൾ അച്ഛന്റെ ഓരോ തുള്ളി ശ്വാസവും വീട്ടുകാരുടെ സമാധാനവുമാണ് വലുതെന്ന് ആകാശ് ഉറപ്പിച്ചു. പണി അന്വേഷിച്ചു നഗരത്തിൽ അലയുമ്പോഴാണ് നാട്ടിലെ ബ്രോക്കർ വേലായുധേട്ടനെ അവൻ കാണുന്നത്. ആകാശിന്റെ അവസ്ഥ കേട്ടപ്പോൾ വേലായുധേട്ടൻ അവനെ ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി. ​"ആകാശേ, നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കടം തീരാനും അച്ഛനെ ചികിത്സിക്കാനും ഒരു വഴിയുണ്ട്. പക്ഷേ അത് നിന്റെ ആയുസ്സ് വെച്ചുള്ള കളിയാണ്. ഒരു പണക്കാരന്റെ മകൾക്ക് ജാതകദോഷമുണ്ട്. അവളെ കെട്ടുന്നവൻ ഒരു കൊല്ലത്തിനുള്ളിൽ മരിച്ചുപോകുമെന്ന്. അതുകൊണ്ട് അവളുടെ കാമുകൻ പോലും പേടിച്ച് അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു. മരിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഒരാളെയാണ് അവർക്ക് വേണ്ടത്. നീ സമ്മതിച്ചാൽ നിന്റെ കുടുംബം രക്ഷപ്പെടും." ​അച്ഛന്റെ ശ്വാസത്തിനും വീട്ടുകാരുടെ സന്തോഷത്തിനും വേണ്ടി സ്വന്തം മരണത്തിന് ഒപ്പിടാൻ ആകാശിന് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഈ കഥ പ്രതിലിപി ആപ്പിൽ വായിക്കൂ https://pratilipi.app.link/0QyO4RqIWZb ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യു.. #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💘 Love Forever #💞 നിനക്കായ്

"INFINITY OF WARRIOR💥", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/MbDdyy8HWZb #💘 Love Forever #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി!