ഭാഗം :1          വയനാടൻ കുന്നുകളുടെ താഴ്‌വരയിലുള്ള മാലൂർ എന്ന ഗ്രാമം അന്ന് പതിവിലും ശാന്തമായിരുന്നു. പക്ഷികളുടെ ചിലയ്ക്കലുകൾക്കിടയിൽ ദൂരെ അമ്പലത്തിൽ നിന്നുള്ള ശംഖുനാദം കേൾക്കാം. രാഹുൽ ഉണർന്നത് തന്റെ മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ മുഖത്ത് തട്ടിയ സൂര്യപ്രകാശം ഏറ്റാണ്. ​"രാഹുലേ... നീ എഴുന്നേറ്റില്ലേ? സമയം എത്രയായി എന്ന് നോക്കിയേ..." ​അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ശകാരം കേട്ടപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു ജനൽ തുറന്നു. പുറത്ത് മഞ്ഞുപുതച്ചു നിൽക്കുന്ന മലനിരകൾ. താൻ ജനിച്ചു വളർന്ന ഈ മണ്ണും, ഈ ഗ്രാമവും അവന് ജീവനായിരുന്നു. ഒരു സാധാരണ ഇടത്തരം കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയാണ് അവൻ. ​ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നു ചായകുടിക്കുകയായിരുന്നു അച്ഛൻ രാഘവൻ നായർ. രാഹുൽ അദ്ദേഹത്തിനടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അനിയത്തി അഞ്ജലി അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി വന്നത്. ​"ഏട്ടാ, എന്റെ സൈക്കിളിന്റെ ചെയിൻ വീണ്ടും പോയി. ഒന്ന് ശരിയാക്കി തരുമോ? കോളേജിൽ പോകാൻ വൈകി." അഞ്ജലി പരാതിപ്പെട്ടു. ​"നീയിത് എത്ര തവണയാടി കൊണ്ടുപോയി കളയുന്നത്? ശരിയാക്കി തരാം, ഒന്ന് നിൽക്ക്." രാഹുൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അഞ്ജലിയായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം. അവൾക്ക് ഒരു വിഷമം വരുന്നത് അവന് സഹിക്കാനാവില്ല. ​രാഹുൽ സൈക്കിൾ ശരിയാക്കി കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ രാഘവൻ നായരുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം ശ്രദ്ധിച്ചു. "അച്ഛാ, എന്തുപറ്റി? എന്തിനാ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത്?" ​രാഘവൻ നായർ നെടുവീർപ്പിട്ടു. "അത്... ആ വാര്യരുടെ ആളുകൾ ഇന്നലെയും വിളിച്ചിരുന്നു മോനെ. നമ്മുടെ വീടിരിക്കുന്ന ഈ അഞ്ച് സെന്റ് അവർക്ക് വേണമത്രേ. പകരം നല്ല പണം തരാമെന്നും പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എനിക്ക് ഈ മണ്ണും വീടും വിട്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല." ​"അച്ഛൻ പേടിക്കണ്ട, നമുക്ക് ആരോടും കടപ്പാടില്ലല്ലോ. ഇത് നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്ഥലമല്ലേ." രാഹുൽ അച്ഛനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. രാഹുൽ ഒരു പാവം യുവാവാണ്. പ്രശ്നങ്ങളിൽ ചെന്നു ചാടാനോ തല്ലുണ്ടാക്കാനോ അവന് അറിയില്ല. സമാധാനമായി ജോലി ചെയ്ത് കുടുംബത്തെ നോക്കണം എന്ന് മാത്രമേ അവനുള്ളൂ. ​രാഹുൽ കുളിച്ച് റെഡിയായി അഗ്രിക്കൾച്ചറൽ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഒരു കറുത്ത സ്കോർപിയോ വന്നു നിന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് നാലഞ്ചു തടിമാടന്മാരായിരുന്നു. അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ ഒരു ആക്ഞ്ഞ ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. ​അമ്മയും അഞ്ജലിയും പേടിയോടെ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. ​"രാഘവൻ നായരേ, വാര്യർ സാർ പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ വീട് അടുത്ത ആഴ്ച പൊളിച്ചു പണി തുടങ്ങും. അത് മര്യാദയ്ക്ക് ഒപ്പിട്ടു തന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് കൊള്ളാം." ആ കൂട്ടത്തിലെ തലവൻ മുന്നോട്ട് വന്നു പറഞ്ഞു. ​രാഹുൽ പേടിയോടെയാണെങ്കിലും ഒന്ന് മുന്നോട്ട് കയറി. "നിങ്ങൾ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? ഇത് ഞങ്ങളുടെ വീടാണ്. നിങ്ങൾക്കിവിടെ എന്ത് കാര്യം?" ​അവൻ രാഹുലിനെ ഒന്ന് നോക്കി പുച്ഛിച്ചു. "ഓ... പുതിയ നായകൻ വന്നോ. പോയി പണി നോക്ക് മോനേ. നിനക്കൊന്നും ഞങ്ങളെ തടയാൻ കഴിയില്ല." അവൻ രാഹുലിന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി പരിഹസിച്ചു. രാഹുൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവന് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അത് പ്രകടിപ്പിക്കാനോ പ്രതികരിക്കാനോ ഉള്ള ധൈര്യം അവനില്ലായിരുന്നു. ​അവർ പോയപ്പോൾ അഞ്ജലി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് രാഹുലിന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. "ഏട്ടാ, അവർ നമ്മുടെ വീട് തട്ടിയെടുക്കുമോ?" ​"ഇല്ലടി... സാരമില്ല." രാഹുൽ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഈ നിസ്സഹായാവസ്ഥ അവനെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ എത്ര ദുർബലനാണെന്ന് അവൻ ആ നിമിഷം ഓർത്തു പോയി. ​ദൂരെയുള്ള മലമുകളിലെ ആ പഴയ വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിലെ മണി അപ്പോൾ അകാരണമായി ഒരു തവണ മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദം ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു. തന്റെ ജീവിതം മാറാൻ പോകുകയാണെന്നോ, താൻ ഒരു വലിയ നിയോഗത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നോ രാഹുൽ അപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. Continue...... 🔥 ബാക്കി വായിക്കാൻ https://pratilipi.app.link/CoQt9Iet2Zb ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ #💞 നിനക്കായ് #💘 Love Forever #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം