ഭാഗം - 1 ​കൊച്ചി നഗരത്തിൽ അന്ന് കനത്ത മഴയായിരുന്നു. ഇടതടവില്ലാതെ പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിനെ തെല്ലൊന്ന് തണുപ്പിച്ചു. കലൂരിലെ ഒരു പഴയ കെട്ടിടത്തിന്റെ രണ്ടാം നിലയിലുള്ള 'ആദി ഡിജിറ്റൽസ്' എന്ന ചെറിയ കടയ്ക്കുള്ളിൽ ആദിത്യൻ ഒരു ലാപ്‌ടോപ്പിന്റെ മദർബോർഡ് ശരിയാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സുകാരനായ ആദിത്യൻ ആ പരിസരത്തുകാർക്ക് വെറുമൊരു മെക്കാനിക്ക് മാത്രമാണ്. പക്ഷേ, ഇന്റർനെറ്റിന്റെ ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിൽ അവൻ 'ഇൻഫിനിറ്റി' എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന അജയ്യനായ ഹാക്കറാണെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞില്ല. ​പുറത്ത് മഴ കനത്തപ്പോൾ കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തണുത്ത കാറ്റ് അടിച്ചു കയറി. ആദിത്യൻ തന്റെ വലതു കൈത്തണ്ട ഒന്ന് തടവി. അവിടെ ജന്മനാ ഉള്ള ഒരു കറുത്ത നക്ഷത്ര അടയാളമുണ്ട്. തണുപ്പ് കൂടുമ്പോൾ ആ ഭാഗത്ത് ചെറിയൊരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. അവൻ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ​"ഏട്ടാ... കട പൂട്ടാറായില്ലേ? അമ്മ വിളിക്കുന്നുണ്ട്." ​വാതിൽക്കൽ മീനു നിൽക്കുന്നു. പത്താം ക്ലാസ്സുകാരിയായ മീനു, ആദിത്യന്റെ ലോകം അവളാണ്. നനഞ്ഞ കുടയുമായി നിൽക്കുന്ന അവളോട് ആദിത്യൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. ​"ദാ കഴിഞ്ഞു മീനുക്കുട്ടി. അഞ്ചു മിനിറ്റ്. നീ വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരുന്നോ." ​അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി പഴയ പൾസർ ബൈക്കിൽ മഴ നനഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, അല്പം ഒഴിഞ്ഞ പ്രദേശത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ വീട്ടിലാണ് അവർ താമസിക്കുന്നത്. വിരമിച്ച പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായ വിശ്വനാഥനും, വീട്ടമ്മയായ സാവിത്രിയും അവരെ കാത്ത് പൂമുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. ​"നീയിത് എന്ത് പണിയാ ആദി? ഈ മഴയത്ത് കൊച്ചിനെ നനച്ചു കൊണ്ടു വരാനാണോ നിന്റെ പ്ലാൻ?" സാവിത്രി പരിഭവത്തോടെ മീനുവിന്റെ തല തുവർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ​"അമ്മേ, ഇത് മഴയല്ലേ... ഒരു രസമല്ലേ," മീനു കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. ​അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ വിശ്വനാഥൻ വളരെ നിശബ്ദനായിരുന്നു. ആദിത്യൻ അച്ഛനെ ശ്രദ്ധിച്ചു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അദ്ദേഹം എന്തോ വലിയ ചിന്തയിലാണെന്ന് അവന് തോന്നി. ഇടയ്ക്കിടെ അദ്ദേഹം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്. ​"അച്ഛാ... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?" ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു. ​വിശ്വനാഥൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. "ഏയ്... ഒന്നുമില്ലടാ. നീ നിന്റെ പണികളൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചു ചെയ്യണം. നഗരം അത്ര നല്ല പോക്കല്ല. വലിയ വലിയ ബിസിനസ്സുകാർ തമ്മിലുള്ള പോര് മുറുകുകയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ആ 'വോയിഡ് ഗ്രൂപ്പ്' ഉടമ ശേഖരൻ. അയാൾ വലിയ അപകടകാരിയാണെന്ന് കേൾക്കുന്നു." ​ശേഖരൻ! ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ആദിത്യന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പി. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഒരു വിദേശ ക്ലയന്റിന് വേണ്ടി ആദിത്യൻ ഹാക്ക് ചെയ്ത ഫയലുകളിൽ ശേഖരന്റെ പേരുണ്ടായിരുന്നു. നിയമവിരുദ്ധമായ ആയുധക്കച്ചവടവും, ഏതോ പുരാതന വസ്തുക്കൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിലും ശേഖരൻ നടത്തുന്നുണ്ടെന്ന് ആദിത്യൻ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ​ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മുറിയിലെത്തിയ ആദിത്യൻ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു. അഞ്ജലിയുടെ മെസ്സേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദിത്യന്റെ കാമുകിയായ അഞ്ജലി, നഗരത്തിലെ വലിയൊരു ഐടി കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എൻജിനീയറാണ്. മൂന്ന് വർഷമായി അവർ പ്രണയത്തിലാണ്. ​“ആദി, നാളെ വൈകുന്നേരം കാണാൻ പറ്റുമോ? എനിക്ക് കുറച്ച് പേടിയാകുന്നു. നമ്മുടെ ഓഫീസിന് ചുറ്റും ആൾക്കാർ വട്ടമിടുന്നത് പോലെ. ആരോ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.” ​അഞ്ജലിയുടെ മെസ്സേജ് വായിച്ചപ്പോൾ ആദിത്യന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. അവൾക്ക് എന്തിനാണ് ഭീഷണി? അവൾ സാധാരണ ഒരു ജോലിയല്ലേ ചെയ്യുന്നത്? ആദിത്യൻ ഉടനെ അവളെ വിളിച്ചു. ​"അഞ്ജലി, നീ പേടിക്കണ്ട. നാളെ ഞാൻ വരാം. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങോട്ടും പോകരുത്." ആദിത്യൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ​ഫോൺ വെച്ച ശേഷം ആദിത്യൻ ജനാലയ്ക്കൽ വന്നു നിന്നു. മഴ തോർന്നിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയുണ്ട്. പെട്ടെന്ന്, ദൂരെ ഒരു മരത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നത് ആദിത്യൻ കണ്ടു. കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച, മുഖം മറച്ച ഒരാൾ. അയാൾ ആദിത്യന്റെ വീടിനെയാണ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത്. ​ആദിത്യൻ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി വീണ്ടും നോക്കി. പക്ഷേ അവിടെ ആരുമില്ലായിരുന്നു. "എന്റെ തോന്നലായിരിക്കും," അവൻ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു. ​അവൻ തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ നക്ഷത്ര അടയാളത്തിലേക്ക് നോക്കി. അത് ഇപ്പോൾ ചെറുതായി ജ്വലിക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. ഇല്ല, അത് പ്രകാശമല്ല, അവന്റെ ഉള്ളിലെ രക്തം ആ ഭാഗത്ത് വേഗത്തിൽ ഓടുന്നത് പോലെ. ​അന്ന് രാത്രി ആദിത്യൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. ഒരു വലിയ യുദ്ധഭൂമി. ആകാശത്ത് നിന്ന് കറുത്ത നിഴലുകൾ ഭൂമിയിലേക്ക് പതിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ഒരു വാൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് താൻ ആ നിഴലുകൾക്കെതിരെ പോരാടുന്നു. തന്റെ പിന്നിൽ മീനുവും അഞ്ജലിയും ഭയന്നു നിൽക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ രൂപം ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്നു. അത് ശേഖരനായിരുന്നു! അയാൾ തന്റെ അച്ഛന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിമുറുക്കി നിൽക്കുന്നു. ​"ആദിത്യാ... നിന്റെ സമയം കഴിഞ്ഞു!" ശേഖരൻ അലറി. ​ആദിത്യൻ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. ശരീരം മുഴുവൻ വിയർത്തിരിക്കുന്നു. സമയം പുലർച്ചെ മൂന്ന് മണി. അവൻ അടുക്കളയിൽ പോയി വെള്ളം കുടിച്ചു. തിരികെ വരുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ പാതി തുറന്നു കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ​അകത്ത് വിശ്വനാഥൻ ഒരു പഴയ തുകൽപ്പെട്ടി തുറന്നു നോക്കുകയാണ്. അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ഒരു പുരാതനമായ മോതിരം പുറത്തെടുത്തു. അതിന്റെ മുകളിൽ ആദിത്യന്റെ കൈത്തണ്ടയിലുള്ള അതേ നക്ഷത്ര അടയാളമുണ്ട്. ​"ഇത് നിനക്ക് നൽകാനുള്ള സമയമായിട്ടില്ല ആദി... പക്ഷേ ശേഖരൻ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു," വിശ്വനാഥൻ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. ​ആദിത്യൻ അവിടെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. തന്റെ അച്ഛൻ ആരാണ്? ശേഖരന് തന്റെ കുടുംബവുമായി എന്ത് ബന്ധം? തന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ അടയാളം വെറുമൊരു മറുക് മാത്രമല്ലേ? ​ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ശാന്തമായ തന്റെ ജീവിതം ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണെന്ന് ആദിത്യൻ അറിഞ്ഞില്ല. ഇൻഫിനിറ്റി വാരിയർ എന്ന പദവിയിലേക്ക് അവൻ നടന്നു തുടങ്ങാൻ പോകുകയായിരുന്നു. ​(തുടരും...) ബാക്കി വായിക്കാൻ https://pratilipi.app.link/EES8Yayn1Zb #🔥 കട്ട ഹീറോയിസം #💘 Love Forever #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 നിനക്കായ് ☝ ☝ ☝ *ഇപ്പോൾത്തന്നെ വായിക്കാൻ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ…*