#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #💥💤🌟 Happy Valentine's Day ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) …………………………………………… ഫെബ്രുവരി 13, വെള്ളിയാഴ്ച. കലണ്ടറിലെ ഈ തിയതി എന്നും കൊച്ചിയിലെ പഴയ മനുഷ്യർക്ക് ഒരു പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നു. 1990-കളിൽ ഇതേ ദിവസം നടന്ന ചില ദുരൂഹ മരണങ്ങൾ നഗരത്തെ ഭീതിയിലാഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പുതുതലമുറയ്ക്ക് അതൊരു ആഘോഷത്തിന്റെ തലേന്നായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് വാലന്റൈൻസ് ഡേ ആണ്. കൊച്ചി നഗരം ചുവപ്പിലും വെള്ളയിലും മുങ്ങിനിൽക്കുന്നു. ഹോട്ടലുകളും കായൽ വാരങ്ങളും പ്രണയികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ, മറൈൻ ഡ്രൈവിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ മൂലകളിൽ ആരും അറിയാത്ത ഒരു മരണം പതിയിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. …….. അയാൾക്ക് പ്രണയത്തോടുള്ള വെറുപ്പ് ഒരു മാനസിക രോഗമായി മാറിയിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു ഫെബ്രുവരി 14-ന് ഇതേ മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ വെച്ച് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട ഒരാൾ. അന്ന് കടലിലേക്ക് നോക്കി അയാൾ എടുത്ത പ്രതിജ്ഞയായിരുന്നു ഇത്.സന്തോഷിക്കുന്ന പ്രണയികളുടെ കണ്ണുകളിൽ മരണം വിതയ്ക്കുക. അയാൾക്ക് മരണം മാത്രം പോരായിരുന്നു, പ്രണയം എന്ന വികാരത്തെ തന്നെ ഏറ്റവും വികൃതമായ രീതിയിൽ അപമാനിക്കണമായിരുന്നു. ……. രാത്രി 8 മണി മറൈൻ ഡ്രൈവിലെ ഹൈക്കോടതി ജംഗ്ഷന് അടുത്തുള്ള പ്രവേശന കവാടത്തിലൂടെയാണ് ആ രൂപം നടന്നു വന്നത്. ആറടിയിലധികം ഉയരമുള്ള, തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള ഒരു വലിയ ടെഡി ബിയർ. അത് വെറുമൊരു വേഷമായിരുന്നില്ല, അതൊരു വഞ്ചനയായിരുന്നു. കയ്യിൽ ഒരു വലിയ കൊട്ട നിറയെ ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കളും ഹൃദയാകൃതിയിലുള്ള ബലൂണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു "നോക്ക് സന്ദീപ്, എത്ര ക്യൂട്ട് ആണല്ലേ ആ ടെഡി!" അടുത്തുള്ള ബെഞ്ചിലിരുന്ന നേഹ എന്ന യുവതി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. നേഹയും സന്ദീപും തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ മൂന്നാം വാർഷികം ആഘോഷിക്കാൻ എത്തിയതായിരുന്നു. ടെഡി ബിയർ സാവധാനം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. പഞ്ഞിനിറച്ച ആ വലിയ കൈകൾ കൊണ്ട് അത് ഒരു റോസാപ്പൂവ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. സന്ദീപ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പഴ്സ് എടുത്തു. "എത്രയാ ഇതിന്?" അയാൾ ചോദിച്ചു. ടെഡി മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം തല ഒന്നാട്ടി. അത് പൂക്കൾ സൗജന്യമായി നൽകുകയാണെന്ന് സന്ദീപിന് തോന്നി. ആ വലിയ ടെഡിയുടെ മുഖംമൂടിക്കുള്ളിലെ കണ്ണുതുളകളിലൂടെ അയാൾ പുറത്തെ ലോകത്തെ ക്രൂരമായി നിരീക്ഷിച്ചു. ചുവന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് കണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നത് ചോര കൊതിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൃഷ്ണമണികളായിരുന്നു. അയാൾ അവരെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവർ ആ പൂവിന്റെ മണം ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, ആ പൂവിനുള്ളിൽ അയാൾ പുരട്ടിയിരുന്ന വിഷം അവരിലേക്ക് പടരുന്നത് അയാൾ ആസ്വദിച്ചു. നേഹയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് തലചുറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി. "സന്ദീപ്, എനിക്കെന്തോ പോലെ..." അവൾ അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. സന്ദീപിനും കാഴ്ച മങ്ങുകയായിരുന്നു. ഈ സമയം നോക്കി ടെഡി അവർക്ക് അരികിലെത്തി. അയാൾ തന്റെ പഞ്ഞിനിറച്ച വലിയ കൈകൾ കൊണ്ട് സന്ദീപിന്റെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. ആ ഭീമാകാരമായ രൂപത്തിന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ സന്ദീപിന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ടെഡി തന്റെ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു ചെറിയ മൂർച്ചയുള്ള നൂൽ പുറത്തെടുത്തു. നേഹയുടെ കൺമുന്നിൽ വെച്ച് സന്ദീപിന്റെ കഴുത്ത് അയാൾ മുറുക്കി. രക്തം ഒരു ഫൗണ്ടൻ പോലെ നേഹയുടെ മുഖത്തേക്ക് ചീറ്റി. അവൾ നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല. സന്ദീപിന്റെ വേർപെട്ട തല നേഹയുടെ മടിയിലേക്ക് അയാൾ എടുത്തിട്ടു. തുടർന്ന്, അവളുടെ ഓരോ കൈവിരലുകളും അയാൾ വെട്ടിമാറ്റി. "ഈ വിരലുകൾ കൊണ്ടല്ലേ നീ ഇവനെ തൊട്ടത്?" അയാൾ അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവസാനം അവളുടെ നെഞ്ച് കീറി ഹൃദയം പുറത്തെടുത്ത് സന്ദീപിന്റെ തലയില്ലാത്ത ഉടലിന് മുകളിൽ അയാൾ വെച്ചു. അവരുടെ പ്രണയം അവിടെ അവസാനിച്ചു. ……. തിരക്ക് കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അബ്ദുൾ കലാം മാർഗിലെ വെളിച്ചം കുറഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കമിതാക്കൾ മാറി ഇരുന്നു. ടെഡി ബിയർ ഇപ്പോൾ തന്റെ കൊട്ടയിൽ പൂക്കൾക്ക് പകരം വലിയൊരു മീൻവെട്ടുകത്തികൈയ്യിലേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന അരുണിനെയും മീരയെയും അയാൾ ലക്ഷ്യം വെച്ചു. അവർ അഴിമുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറകിൽ ഒരു കനത്ത നിഴൽ വീണത് അവർ അറിഞ്ഞില്ല. ടെഡിയുടെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് അരുണിന്റെ തല പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു പിടിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം, ആ വലിയ കത്തി അവന്റെ കഴുത്തിൽ ആഴ്ന്നു. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അവൻ കായൽഭിത്തിയിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. മീര ഓടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ടെഡി അവളുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു. അവളുടെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് അയാൾ അവളുടെ നാക്ക് അറുത്തെടുത്തു. "ഇനി നീ ആരോടും സ്നേഹം പറയണ്ട." അയാൾ അവളെ കായലിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. വെള്ളത്തിൽ വീണ അവൾ ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുമ്പോൾ, അയാൾ മുകളിൽ നിന്ന് അവളുടെ കാമുകന്റെ തല വെട്ടി താഴേക്ക് എറിഞ്ഞു. ടെഡിയുടെ കൈകൾ ഇപ്പോൾ കടുംചുവപ്പായി മാറിയിരിക്കുന്നു. …… മറൈൻ ഡ്രൈവിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്ത്, കടൽക്കാറ്റ് മരച്ചില്ലകളെ ഉലയ്ക്കുന്ന ഇരുണ്ട ഭാഗത്ത് രാഹുലും പ്രിയയും തങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു. നഗരത്തിലെ വെളിച്ചമോ ശബ്ദമോ അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തിയിരുന്നില്ല. ഇരുട്ടിന്റെ പുതപ്പിനുള്ളിൽ അവർ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് അവർ കരുതി. എന്നാൽ ആ ഇരുട്ടിൽ ലയിച്ചുചേർന്ന ഒരു നിഴൽ തങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് അവർ അറിഞ്ഞില്ല. പെട്ടെന്നാണ് ആ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ആറടി ഉയരമുള്ള ആ ടെഡി ബിയർ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ഒരു നിശബ്ദ വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ അയാൾ അവരുടെ തൊട്ടുപിന്നിലെത്തി. അവർ പരസ്പരം ലയിച്ചു ചേർന്ന അതേ നിമിഷം, അയാൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന നീളമേറിയതും തിളങ്ങുന്നതുമായ മാംസം വെട്ടുന്ന വലിയ വാൾ വായുവിൽ ഉയർത്തി. ഒരു നിമിഷം... വെറും ഒരൊറ്റ നിമിഷം! ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ വാൾ വായുവിൽ ചലിച്ചു. അവർക്ക് ഒന്ന് ഞെട്ടാനോ നിലവിളിക്കാനോ പോലുമുള്ള സമയം ലഭിച്ചില്ല. അങ്ങേയറ്റം കൃത്യതയോടെയും കരുത്തോടെയും നീങ്ങിയ ആ ഒറ്റ വെട്ടിൽ അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും കഴുത്തുകൾ ഒന്നിച്ച് വേർപെട്ടു. അടുത്ത നിമിഷം, രണ്ട് തലകൾ പുല്ലിലേക്ക് ഉരുണ്ടു വീണു. അവരുടെ ഉടലുകൾ അപ്പോഴും വേർപിരിയാതെ പരസ്പരം ചേർന്നുതന്നെ ഇരുന്നു. മുറിഞ്ഞ കഴുത്തുകളിൽ നിന്ന് ചോര ഒരു ഉറവ പോലെ ആ മണ്ണിലേക്ക് ഒഴുകി. ടെഡി ബിയർ ആ മൃതദേഹങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു. തന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ പടർന്ന രക്തം നോക്കി അയാൾ തൃപ്തിയോടെ ഒന്ന് തലയാട്ടി. ചുറ്റുമുള്ള ചീവീടുകളുടെ കരച്ചിൽ പോലും അപ്പോൾ നിന്നുപോയതുപോലെ. പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്ര നിമിഷത്തിൽ അവർക്ക് മരണം നൽകിയതിലൂടെ താൻ അവരെ പ്രണയത്തിൽ നിന്നു രക്ഷിച്ചു'lഎന്നൊരു ഭ്രാന്തമായ ചിന്ത അയാളുടെ ആ പ്ലാസ്റ്റിക് കണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിൽ തിളങ്ങി. ഒരു ചുവന്ന ബലൂൺ കൂടി അയാൾ ആ ഉടലുകൾക്കിടയിൽ കെട്ടിവെച്ചു. കാറ്റിൽ ആ ബലൂൺ ആടുമ്പോൾ, ചോരയിൽ കുളിച്ച ആ ടെഡി ബിയർ വീണ്ടും ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു. …….. സമയം പന്ത്രണ്ടിലേക്ക് അടുക്കുന്നു. റെയിൻബോ ബ്രിഡ്ജിന് മുകളിൽ ഒരു സംഘം യുവാക്കൾ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടെഡി ബിയർ അവരെ ഒഴിവാക്കി, താഴെയുള്ള ഇരുണ്ട നടപ്പാതയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവിടെ ഒരു മരത്തിന് താഴെ ഇരുന്ന മറ്റൊരു ജോഡിയെ അയാൾ ലക്ഷ്യം വെച്ചു. അവരെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ ആ വലിയ വേഷം അയാൾക്ക് ഒരു മറയായിരുന്നു. ആരെങ്കിലും നോക്കിയാൽ ഒരു വലിയ ടെഡി ബിയർ ആരെയോ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു എന്നേ തോന്നുമായിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ, ആ ആലിംഗനങ്ങൾ വാരിയെല്ലുകൾ തകർക്കുന്നതായിരുന്നു. അയാൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ ചുറ്റിക കൊണ്ട് അവരുടെ മുട്ടുകൾ തകർത്തു. അവർക്ക് ഇനി ഓടാൻ കഴിയില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം, അയാൾ അവരെ ജീവനോടെ തോലുരിഞ്ഞു. ഓരോ കൊലയ്ക്ക് ശേഷവും അയാൾ തന്റെ കൊട്ടയിൽ നിന്ന് ഓരോ ചുവന്ന ബലൂൺ വീതം ആ മൃതദേഹങ്ങളിൽ കെട്ടിവെച്ചു. "ഹാപ്പി വാലന്റൈൻസ് ഡേ," അയാൾ ഓരോ ശവത്തോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. …… ഫെബ്രുവരി 14 പകൽ 2 മണി മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ പെട്രോളിംഗിന് വന്ന സബ് ഇൻസ്‌പെക്ടർ വിനയൻ ദൂരെ ഒരു നിഴൽ കണ്ടു. റെയിൻബോ ബ്രിഡ്ജിന് നടുവിൽ ഒരു രൂപം നിൽക്കുന്നു. "ആരാ അത്?" വിനയൻ ടോർച്ച് അടിച്ചു. വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ട കാഴ്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തം മരവിപ്പിച്ചു. ആറടി പൊക്കമുള്ള ഒരു ടെഡി ബിയർ! അതിന്റെ വായുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ചോര ഇറ്റിറ്റുവീഴുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ കാലിന് താഴെയായി കൈകാലുകൾ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട ഒരുപാട് മൃതദേഹങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബലൂണുകൾ വായുവിൽ ഭ്രാന്തമായി ആടുന്നു. വിനയൻ തോക്ക് പുറത്തെടുത്തു. "നിൽക്കവിടെ!" പക്ഷേ ടെഡി ബിയർ ഒരു വിറയലുമില്ലാതെ പാലത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് താഴെയുള്ള കായലിലേക്ക് ചാടി. പോലീസ് ഓടിച്ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ കായലിൽ ആ രോമക്കുപ്പായം മാത്രം വിടർന്നു കിടക്കുന്നു. അതിനുള്ളിൽ ആ ഭീകരൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അയാൾ ജലത്തിനടിയിലൂടെ എങ്ങോ മറഞ്ഞു. …… ഫെബ്രുവരി 14 - പ്രണയദിന പ്രഭാതം സൂര്യൻ ഉദിച്ചു വന്നപ്പോൾ മറൈൻ ഡ്രൈവ് ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരതയുടെ സാക്ഷിയായി മാറി. 14 മൃതദേഹങ്ങളാണ് ആ രാത്രി അവിടെ നിന്ന് കണ്ടെടുത്തത്. എല്ലാവരും പ്രണയികളായിരുന്നു. ഓരോ ശവത്തിന് മുകളിലും 'Happy valentines day’ എന്ന് ചോര കൊണ്ട് എഴുതിയിരുന്നു. നേഹയുടെയും സന്ദീപിന്റെയും വികൃതമാക്കപ്പെട്ട ശരീരങ്ങൾ കണ്ട പോലീസുകാർ പോലും തളർന്നുപോയി. നഗരം ഭീതിയിലായി. പ്രണയികൾ പുറത്തിറങ്ങാൻ ഭയന്നു. പോലീസ് ആ ടെഡി ബിയർ വേഷം പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ ഒരു കുറിപ്പ് കണ്ടു: "സ്നേഹം കൊല്ലുന്നതാണ്. അത് ആത്മാവിനെ കാർന്നുതിന്നുന്ന വിഷമാണ്. ഞാൻ ഇനിയും വരും. ഈ കായൽക്കാറ്റിൽ എന്റെ പകയുടെ ഗന്ധം ഇനിയും അവശേഷിക്കുന്നു." കൊലയാളി ആരെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. അയാൾ ഇപ്പോഴും നമുക്കിടയിൽ സാധാരണക്കാരനായി ജീവിക്കുന്നുണ്ടാവാം. അടുത്ത വാലന്റൈൻസ് ഡേയ്ക്കായി, പുതിയൊരു വേഷത്തിനായി അയാൾ കാത്തിരിക്കുന്നു. കൊച്ചിയിലെ പ്രണയികൾ ഇപ്പോൾ മറൈൻ ഡ്രൈവിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും ഭയപ്പെടുന്നു. ആ കായൽക്കാറ്റിൽ ഇപ്പോൾ പ്രണയത്തിന്റെ മണമല്ല, പച്ചമാംസത്തിന്റെയും ഉണങ്ങിയ ചോരയുടെയും ഗന്ധമാണ്. അടുത്ത വർഷം ഫെബ്രുവരി 14-ന് അയാൾ ആരെയായിരിക്കും ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുക എന്നറിയില്ല.ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങൾ ആയിരിക്കാം ……. End #happyvalentinesday #valentinesday