#ஆன்மீக #🕉️சிவன் ஸ்டேட்டஸ்🎶 அருளிய மந்திர யோகமும் அகத்தியர் சாபமும்;
ஆதிசித்தராகிய சிவபெருமான் சித்தர்களுக்கெல்லாம் முதன்மையானவர் என்றும், "ஆதிசித்தர்" என்றும் போற்றப்படுபவர் சிவபெருமான் ஆவார். அவரே பஞ்சாட்சர மந்திரங்களையும், உயிர்ச் சக்தியான "பீஜாட்சரம்" எனும் அட்சரங்களையும், அவற்றின் லக்கங்களையும், அனுஷ்டிக்க வேண்டிய முறைகளையும் உலகுக்கு உபதேசித்தவர்.
மந்திர உபதேசத்திற்கான தகுதிகள் சிவபெருமான் அருளிய இந்த மந்திர வித்தையை அனைவருக்கும் உபதேசிக்கக் கூடாது என்று நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. அதீத கோபம் கொண்டவர்கள், தீயொழுக்கம் உடையவர்கள் (சண்டாளர்கள்), காமாதுரர்கள், மற்றும் குருவை ஏமாற்றும் சீடர்களுக்கு இந்த மந்திரங்களை உபதேசிக்கக் கூடாது.
சிவபுராணத்தின்படி, நல்லொழுக்கமும், பரோபகார சிந்தனையும் (பிறருக்கு உதவும் குணம்) கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை உபதேசிக்க வேண்டும் என்று சிவபெருமான் ஆணையிட்டுள்ளார்.
அகத்தியரும் மந்திர சாபமும் உலக உயிர்கள் உய்யும் பொருட்டு, அன்னை பார்வதி தேவியார் சிவபெருமானிடம் மந்திர உபதேசம் வேண்டினார். தேவியின் வேண்டுதலுக்கு இணங்க, பொதிகை மலையில் உறையும் அகத்திய மாமுனிவருக்கு சிவபெருமான் மந்திர ரகசியங்களை முதன்முதலில் உபதேசித்தார்.
குருமுகமாகப் பெற்ற இந்த மந்திரக் கலையை, அகத்தியர் "மந்திர காவியம்" என்ற பெயரில் ஓலைச்சுவடியில் எழுதி உலக மக்களுக்கு அளிக்க முற்பட்டார். ஆனால், "ரகசியமாக வைக்கப்பட வேண்டிய மந்திரங்களை எல்லோருக்கும் வெளிப்படுத்தக் கூடாது" என்று மற்ற சித்தர்கள் ஆட்சேபனை தெரிவித்தனர். அவர்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி அகத்தியர் நூலை முடித்தபோது, "அவர் இயற்றிய மந்திரக்காவியம் மறைந்தொழியட்டும்" என்று சித்தர்கள் சாபமிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அகத்தியர் மீண்டும் இறைவனைப் பணிந்து, "உலக மக்களின் நலன் கருதியே இதனை எழுதினேன்" என்று விளக்கம் அளிக்க, இறைவன் அந்தச் சாபத்தை நீக்கினார்.
ஆயினும், சித்தர்களின் சாப விளைவாக, அகத்தியர் இயற்றிய மாபெரும் ஐந்து காவியங்களில் (வாத காவியம், ஞான காவியம், பூரண காவியம், மாந்திரீக காவியம், லட்சண காவியம்) 'மாந்திரீக காவியம்' மட்டும் மறைக்கப்பட்டு, அதற்குப் பதிலாக 'வைத்திய காவியம்' எஞ்சியதாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. இதேபோல, கருவூர்ச் சித்தரும் தாம் எழுதிய 'அட்டமா சித்து' நூலை வெளியிடும்போது தடைகளைச் சந்தித்ததாக வரலாறு கூறுகிறது.
குருவின் அவசியம் சிவபெருமானின் மந்திர மொழியானது, அந்தப் பரம்பொருளின் பேராற்றலைத் தொட்டு, பின்னர் அந்த ஆற்றலின் வடிவமாகவே நம்மைச் செயல்பட வைக்கிறது. இத்தகைய மந்திரங்களை குருமுகமாகக் கற்பதே சிறந்தது.
"தெளிவு குருவின் திருமேனி காண்டல்" என்று திருமூலர் கூறுவது போல, குருவை இறைவனாகவே காண வேண்டும். 'குரு' என்ற சொல்லில் 'கு' என்பது இருளையும், 'ரு' என்பது அதனை நீக்குவதையும் குறிக்கும். நம்மிடமுள்ள அஞ்ஞான இருளை நீக்கி, மெய்ப்பொருளாகிய இறைவனை அடையும் மார்க்கத்தைக் காட்டுபவரே குரு ஆவார். எனவே, ஒரு குருவைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முன் நன்கு ஆராய்ந்து, மெய்யான ஞானகுருவைச் சரணடைய வேண்டும் என்று சித்தர்கள் அறிவுறுத்துகின்றனர்.
மந்திரங்களின் வகைப்பாடு மந்திர சாஸ்திர நூல்கள் மந்திரங்களை அவற்றின் எழுத்து எண்ணிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு பின்வருமாறு வகைப்படுத்துகின்றன:
பிண்டம்: ஓர் எழுத்து கொண்ட மந்திரம்.
கர்த்தரி: இரண்டு எழுத்துக்களைக் கொண்ட மந்திரம்.
பீசம்: மூன்று முதல் ஒன்பது எழுத்துக்கள் வரை கொண்டவை.
மந்திரம்: பத்து முதல் இருபது எழுத்துக்கள் வரை கொண்டவை.
மாலா மந்திரம்: இருபதுக்கும் மேற்பட்ட எழுத்துக்களைக் கொண்டவை.
வடமொழி நூல்களில் "சப்த கோடி மகா மந்திரங்கள்" இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவை அனைத்தும் இறைசக்தியை நமக்கு உணர்த்தும் கருவிகளே.
நன்றி: ராஜா சிதம்பரம் ஐயா அவர்களின் அற்புதமான பதிவில் இருந்து....
