#📔 കഥ ഭാഗം ഒന്ന് നീയും ഞാനും പിന്നെ അവരും പൂർണ്ണമായ അർത്ഥമെന്താണെന്നറിയാതെ അനുസരിച്ചു പോകുന്ന ചില നിർദ്ദേശങ്ങൾ എല്ലാവരുടെ ജീവിതത്തിലുമുണ്ടാകും... ഒരു പരിധിക്കപ്പുറമാവുമ്പോൾ തള്ളിക്കളയുന്ന ചില ഉപദേശങ്ങളും.. അച്ചുവിന്റെ കൂടെ ഇനിമുതൽ നടക്കരുതെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യം ദേഷ്യമാണ് തോന്നിയത് ചെറുപ്പം മുതലേ രണ്ട് വീടാണെങ്കിലും ഒരു കുടുംബം പോലെ കഴിഞ്ഞതിനാൽ പെട്ടെന്ന് അമ്മയത് പറയാനുള്ള കാരണം അടിവസ്ത്രത്തിൽ നനവുപടർത്തി രക്തമൊലിച്ചിറങ്ങിയ പേടിപെടുത്തിയ ഒരു പകലിന്റെ പാതിയായിരുന്നു... ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ദിവസം മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ അമ്മ അനുവദിച്ചില്ല... ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളിൽ നല്ല വിറ്റാമിനുകളുൾപെടുത്തി... ആയുർവേദ കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ അരിഷ്ടങ്ങൾ കുടിപ്പിച്ചു.. എന്നും സ്ക്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ നേരം വിളിക്കാൻ വരുന്ന അച്ചു അന്നും പടി കയറി വരുന്നത് ജനാലയിലൂടെ കണ്ടു.. അവൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു "മീനുവെവിടെ അമ്മാ... അവളിന്ന് സ്ക്കൂളിലേക്കില്ലേ..." അമ്മ പറഞ്ഞു "ഇല്ലെടാ... അവൾക്ക് നല്ല സുഖമില്ല.. ഈയാഴ്ച ഉണ്ടാവില്ല" "എന്നിട്ടെവിടെ... കിടക്കുകയാണോ... ഇന്ന് സ്ക്കൂൾ വിട്ട് പോരുമ്പോൾ സേതുവേട്ടന്റെ തൊടിയിൽ കയറി കൃഷ്ണകണാന്തി പറിക്കണമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു... " " ഇനിയവളെ അതിനൊന്നും കിട്ടില്ല അച്ചൂ... നീ സ്ക്കൂളിൽ പോകാൻ നോക്ക്... " " അതെന്താ... " " അതറിയേണ്ട പ്രായം നിനക്കായിട്ടില്ല... അതോണ്ട് വേഗം സ്ക്കൂളിൽ പോകാൻ നോക്ക്.. " അവൻ ഒന്നും മനസിലാകാതെ തലതാഴ്ത്തി പടിയിറങ്ങി പോകൂ ന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി.. എന്തൊക്കെ കരുതിയതാണ് ഇന്ന്... അമ്മിണിയമ്മയുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തെ ചക്കരപുളിയിൽ നിന്ന് പുളിങ്ങയറുക്കണം... അച്ചു കയറുമ്പോൾ അമ്മിണിയമ്മ പാടത്തു നിന്ന്  വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നത് ഞാനാണല്ലോ...ഇന്നാ ഞാനില്ലാത്തോണ്ട് അച്ചു പുളിങ്ങയറുക്കില്ല... ഇന്നലെ ചൂടുക്കുരു നിലത്തുരച്ച്  ചൂടാക്കി കയ്യിൽ വെച്ച മാലിനിയുടെ തലയിലിട്ട് പൊട്ടിക്കാൻ അച്ചു ഇന്ന് തുപ്പലപൊട്ടിക്കായ പറിച്ചു തരാമെന്ന് ഏറ്റതാണ്....ഇന്നാണല്ലോ സോഷ്യൽ ബുക്കിന്റെ പേജിനുള്ളിൽ വിതറി  പൗഡർ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് അച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നത്... എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു...എന്തിനാണാവോ അമ്മ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്... ഇനി എല്ലാ മാസവും ഇത് ഉണ്ടാകുമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞതോടെ മനം ചത്തു... ************************************* കാരക്കാട്ടുകാരുടെ മതിലു ചാടി പാടത്തിന്റെ വലിയ വരമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഓർത്തു .. എന്താവും മീനുവിന് പറ്റിയത്... സാധാരണ പടികടന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴേക്കും അവൾ ബാഗെടുത്ത് ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും... അമ്മ കാണാതെ പൊതിഞ്ഞ് ബാഗിലിട്ട മുളക് പൊടിയും കല്ലുപ്പും ബാഗിലുണ്ടെന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിക്കും.. ക്ലാസിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഒരു സുഖവും തോന്നിയില്ല... തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ എന്നും പാലോറക്കാരുടെ പറമ്പിൽ നിന്നും മുള്ളൻ പഴം പറിച്ച്... ചീനിക്കകൾ പെറുക്കി കൂട്ടി വീടെത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരു സമയമാവും... ഇന്നിനി തനിച്ച് പോകേണ്ടി വരുമല്ലോ... എങ്ങനെയൊക്കെയോ വൈകുന്നേരമാക്കി... പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ച ആയതിനാൽ രാവിലെ തന്നെ കളിക്കാനായി മീനുട്ടിയുടെ വീട്ടിലെത്തി... വീട്ടിൽ കുറെ വിരുന്നുകാരെ കണ്ടപ്പോൾ പഠിക്കൽ നിന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അപ്പോൾ അമ്മയതാ വിളിക്കുന്നു "അച്ചൂ... വാ..." കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന കളിസാധനങ്ങൾ വേലിക്കരികിലിട്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ എന്റെ അമ്മയോട് മീനുവിന്റെ അമ്മ പറയണത് കേട്ടു "മീനൂന്റെ കല്ല്യാണമായിട്ട് ഇവനില്ലാതെ എങ്ങനെയാണ്" "മീനൂന്റെ കല്ല്യാണമായോ... ആരാ ചെക്കൻ" അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു " എന്തായാലും നീയല്ല..." "സദ്യ ഉണ്ടിട്ട് പോയാൽ മതി ഇനി... വെയില് കൊണ്ട് നടക്കേണ്ട... ഇനിയേതായാലും മീനൂനെ കിട്ടില്ല.." "അതെന്താ..." "അവളുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞില്ലേ ഇന്ന് " " അപ്പോൾ ഇനി സ്ക്കൂളിലേക്കും വരില്ലേ... " " അത് വരും" "പിന്നെന്താ എന്നോട് കൂട്ടില്ലാത്തെ " "മീനു വല്യ കുട്ടിയായി.. അതൊക്കെ കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ നിനക്ക് മനസിലാകും " അത് പറഞ്ഞ് മീനുവിന്റെ അമ്മ എന്റെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിച്ചു ഉച്ചക്ക് ഊണു കഴിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ആരോക്കെയോ ചേർന്ന് മീനുവിനെ പുതിയ ഡ്രസ് ഇടുവിച്ച് ഉമ്മറത്തേക്ക് കൊണ്ടു വന്നു അവൾ ഒരു ജിലേബിയെടുത്ത് കയ്യിൽ തന്നിട്ട് ചോദിച്ചു " അച്ചൂ... മൂപ്പടക്കാരുടെ പറമ്പിലെ കുരുവിക്കൂട് എന്തായി....അതില് കഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടോ..." "നീയില്ലാത്തോണ്ട് ഞാനതിലെ പിന്നെ പോയിട്ടില്ല..." "ഞാൻ നാളെ മുതലുണ്ടാകും" അപ്പോഴേക്കും അമ്മ പറഞ്ഞു "ഉവ്വ്.. നീ നാളെ സ്ക്കൂളിലേക്ക് പോണത് നളിനിയുടെ കൂടെയാണ് അച്ചു ഇനിമുതൽ ബാലന്റെ കൂടെയും... ഇനിമുതലങ്ങനെ മതി" " അതെന്താ... " " ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടാൽ മതി കൂടുതൽ ചോദ്യം വേണ്ട" അന്ന് വൈകുന്നേരം കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വന്നില്ല.. കുരുവിക്കൂടും... പച്ചപുളിയും.. മുള്ളൻ പഴവും എന്നന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടതായി തോന്നി.. . പിറ്റേന്ന് മുതൽ രണ്ടാളും രണ്ടുവഴിക്കായി സ്ക്കൂളിലേക്കെത്താൻ തുടങ്ങി.. സ്ക്കൂളിൽ വെച്ച് കാണുമ്പോൾ സംസാരിക്കുമെന്നല്ലാതെ ഒരുമിച്ചുള്ള നടത്തവും കളിയും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു... ബാലന്റെയും മറ്റ് കൂട്ടുകാരുടെയും കൂടെ കളിക്കുമ്പോഴും മീനുവിനെന്താണ് പറ്റിയത് എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു മനസിൽ... കാലക്രമേണ ബാലനിൽ നിന്നും പഠിച്ച പാഠങ്ങളിൽ നിന്ന് അന്നെന്താണ് മീനുവിന് പറ്റിയതെന്ന് മനസിലായി... ചിലകാര്യങ്ങളിൽ കൂട്ടുകാർക്കാണ് ഗുരുസ്ഥാനം നല്കേണ്ടതെന്ന് തോന്നി... തുടരും രമേഷ് കൃഷ്ണൻ