#📔 കഥ ഭാഗം പത്ത് അകലം പൂക്കുന്ന വെയിൽചില്ലകൾ മോളെയും കൊണ്ട് നാട്ടിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു.. അവിടെത്തി ഒരു ജോലി നോക്കണം മോളെ ബോർഡിംഗിലാക്കണം.. അതിനുള്ള പൈസ ജോലിയെടുത്തുണ്ടാക്കണം.. നാട്ടിലേക്ക് ഇനി വരുന്നത് നല്ല നിലയിലായതിന് ശേഷമേ ഉള്ളൂ അങ്ങനെ പലതും.. ഫ്ലൈറ്റിനുള്ളിലിരുന്ന് ചില്ലുജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ തൊട്ടുരുമ്മി കടന്നുപോകുന്ന പഞ്ഞികെട്ടുകൾ പോലുള്ള മേഘക്കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം മനസ് ഒഴുകി നീങ്ങി.. എയർപോർട്ടിന് പുറത്ത് ടാക്സിയുമായി റഷീദ് കാത്തു നിൽപുണ്ടായിരുന്നു.. കണ്ടയുടനെ അടുത്ത് വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് മോളെയെടുത്തുമ്മ വെച്ച് ലഗേജുകളെടുത്ത് കാറിലേക്ക് വെച്ച് കാറിൽ കയറി.. ഈന്തപനകൾ വേർതിരിച്ച റോഡിലൂടെ വണ്ടിയോടുമ്പോൾ പൊള്ളുന്ന വെയിലിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ചില്ലിട്ട കെട്ടിടങ്ങളുടെ തല കാണാനായി കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കാറിന്റെ ചില്ലിലൂടെ  മേലോട്ട് നോക്കി.. പണ്ട് പഠിച്ച മതഗ്രന്ഥത്തിലെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പാതയെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞതോർമ്മ വന്നു.. ഭൂമിയിൽ തന്നെ സ്വർഗ്ഗം സൃഷ്ടിച്ചവരുടെ ലോകമാണതെന്ന് തോന്നി.. ഏതോ ഒരൂ വലിയ മതിൽകെട്ടുള്ള വീടിനുമുന്നിൽ കാർ ചെന്നു നിന്നു.. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി ലഗേജ് എടുത്ത് വെച്ചപ്പോൾ വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് പൂവൻപഴം പോലുള്ള ഒരു സ്ത്രീ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു.. കൂടെ രണ്ട് കുട്ടികളും.. റഷീദിനെയൊന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ റഷീദ് പറഞ്ഞു "വാ.. എന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ വൈഫും കുട്ടികളുമാണ്.. ഇന്നിവിടെ നിൽക്കാം നാളെ പോകാം മുറിയിലേക്ക്" ഏതായാലും പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് തനിച്ചാക്കേണ്ടെന്ന് കരുതി റഷീദിന്റെ കരുതൽ ശരിക്കും ഇഷ്ടമായി.. റഷീദ് ഞങ്ങളെ അവിടെയാക്കി ഇപ്പോൾ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പോയിട്ട് പിന്നെ വന്നത് രാത്രിയിലായിരുന്നു.. അതിനുമുമ്പേ ആ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ് വന്നു.. അവരുടെ സ്വകാര്യതയിൽ ഒരധികപറ്റായ പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങി നിന്നു.. മണലാരണ്യത്തിലെ ചുടുകാറ്റ്  മുഖത്ത് വന്ന് തട്ടി.. മോൾ ഇടക്കിടെ വാശികാണിച്ചു തുടങ്ങി.. റഷീദിനോട് പറഞ്ഞു "നമുക്ക് നാളെ തന്നെ ഇവിടുന്ന് പോകാം.. വെറുതെ എന്തിനാ മറ്റുള്ളവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത്" "എന്തേ.." "ഒന്നുമല്ല.. അവരും കുടുംബമായി ജീവിക്കുന്നതല്ലേ" "ഉം.. ആദ്യം നിനക്കൊരു ജോലി ആവണം" "അതെന്താ.. നമുക്ക് റൂമിൽ പൊയ്ക്കൂടേ" "റസിയാ.. നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലല്ല കാര്യങ്ങൾ.. ഞാനിപ്പോൾ ലേബർ ക്യാമ്പിലാണ്.. നിനക്ക് വിസിറ്റിംഗ് വിസയാണ്.. മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളിലൊരു ജോലി തരപെടുത്തിയാലേ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നിൽക്കാനാകൂ" " പിന്നെന്തിനാണ് ഇത്ര ധൃതിയിലെന്നെയും മോളെയും ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത് ഞാനവിടെ എങ്ങനേലും ജീവിച്ചു പോകുമായിരുന്നല്ലോ " " എനിക്ക് നിങ്ങളില്ലാതെ ഇവിടെ പറ്റില്ല റസിയാ.. അതാണ് കൊണ്ടു വന്നത്.. നിനക്ക് ഒരു ജോലി കിട്ടും ഇവിടെ " " അപ്പോൾ മോളുടെ കാര്യമോ " " അവളെ ഇവിടെ പ്ലേസ്ക്കൂളിൽ ചേർക്കാം.. വൈകീട്ട് ജോലികഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോൾ എടുക്കാം " റഷീദ് കൈ ദേഹത്തേക്ക് വെച്ച് അടുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ആ കൈ തട്ടിമാറ്റി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ഇനിയെല്ലാം ഒരു ജോലിയായിട്ട് മതി.. രണ്ടാമത് ഒരാൾ കൂടിയായാലത് ഈ സമയത്ത് നമുക്ക് താങ്ങാനാവില്ല.. ഏതായാലും പൂതിയും ആവേശവുമൊക്കെ തീർന്നില്ലേ ഇനി ജോലിയായിട്ട് നോക്കാം " അത് റഷീദിന് ഇഷ്ടമായില്ലെന്ന് മുഖം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറുവശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന റഷീദിനെ നോക്കി.. നടുവിൽ ഒന്നുമറിയാതെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മോളുടെ മാറിൽ കൈവെച്ച് ഉറക്കം വരാതെ ശൂന്യമായ ഭാവിയുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. പിറ്റേന്ന് അവിടെ നിന്നിറങ്ങി വേറൊരു ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി.. അതിനിടയിൽ മോളെയും കൊണ്ട് പലയിടങ്ങളിൽ ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചു.. സ്വന്തം കുഞ്ഞിനുള്ള ആഹാരം പോലും മറ്റുള്ളവരുടെ ഔദാര്യത്തിലാണെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്താലോ എന്ന് വരെ ആലോചിച്ചു.. മോളുടെ മുഖമോർത്തപ്പോൾ ആ ചിന്തക്ക് അടിസ്ഥാനമില്ലെന്ന് തോന്നി.. ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തി തളർന്ന് എവിടെയും ഒരു കര കാണാനില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു.. ഇത്ത വള പണയം വെച്ച് ടിക്കറ്റിനുള്ള പൈസ അക്കൗണ്ടിലേക്കയച്ചു.. റഷീദിനോട് ഞാൻ നാട്ടിൽ പോയി വരാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളെല്ലാമെടുത്ത് ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ അലമാരമിൽ വെച്ച് പൂട്ടി.. നാട്ടിൽ പോയാൽ തിരിച്ചു വന്നില്ലെങ്കിലോ എന്ന പേടി കാരണമാവും.. ഗൾഫിലേക്ക് പോരാനും നാട്ടിൽ പല ബിസിനസുകൾ ചെയ്യാനുമായി റഷീദ് വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ കടങ്ങളും പ്രസവത്തിനായി പണയം വെച്ച ആഭരണങ്ങളുടെ തിരിച്ചടവും എല്ലാം ആലോചിച്ച് എന്തു വന്നാലും വേണ്ടില്ലെന്ന് കരുതി നാട്ടിലേക്ക് പോന്നു. നാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ റഷീദിന്റെ വീട്ടുകാർക്കും എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും ഞാനും മോളും ഒരു ബാധ്യതയാണെന്ന്  തോന്നിയപ്പോൾ  വീണ്ടും ജോലി തേടിയിറങ്ങി..പടച്ചവന്റെ കൃപകൊണ്ടാവാം സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ കാണിക്കാതെ തന്നെ ചെറിയ ഒരു ജോലി നാട്ടിൽ കിട്ടി.. മാസം പതിനെട്ടായിരം രൂപ കിട്ടും.. പത്ത് വീട്ടിൽ കൊടുക്കണം.. മോളെ. രാവിലെ മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെ ഉമ്മയാണല്ലോ നോക്കുന്നത് പിന്നെ ഭക്ഷണവും കഴിക്കുന്നുണ്ട്.. ബാക്കി എട്ടായിരം കൊണ്ട് ബാങ്ക് ലോണും ബസ്ചാർജും ആഭരണം പണയം വെച്ച പലിശയുമടക്കണം.. " " ഉം.. അപ്പോൾ റഷീദ് ഒന്നും അയക്കാറില്ലേ ഇതുവരെ ജോലി ശരിയായില്ലേ " " എന്തയക്കാൻ... ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലൊരബദ്ധം പറ്റി തിരുത്താനാവാത്ത അബദ്ധം.. അവന് സ്നേഹമുണ്ട് പക്ഷേ ആ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള സാമ്പത്തികാവസ്ഥ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.. ഒഴിവാക്കാനും തോന്നുന്നില്ല... ഇപ്പോൾ വീണ്ടും തിരിച്ചു ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞ് വിളിയാണ്.. വീട്ടിലാണെങ്കിൽ ഇത്തയുടെ വള എടുത്തുകൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞ് ബഹളമാണ്.. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല... ഇതുവരെ കടക്കാർ മാന്യമായാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത് ഇപ്പോൾ ആ ടോൺ മാറി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. പിന്നെ ഭർത്താവ്  പ്രവാസി ആയതിനാൽ പലരും വേറെ കണ്ണോടെ കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. അടുത്ത വർഷം മോളെ സ്ക്കൂളിലാക്കണം.. ചിലവ് കൂടുകയാണ് " " സാരമില്ല റസിയാ... ശരിയാവും.. നീ ഇപ്പോഴിനി അങ്ങോട്ട് പോകാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.. രണ്ടാമതൊരാൾ കൂടി ഈ അവസ്ഥയിൽ വന്നാൽ നിന്റെ ജീവിതം ഇതിലും മോശമാകും ഇപ്പോഴാവശ്യം നല്ലൊരു ജോലിയാണ്.. എങ്ങനേലും സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്ക് " " അത് എവിടെയാണ് ഉള്ളതെന്നുമറിയില്ല.. കൂട്ടുകാരൊക്കെ റഷീദിനെ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു.. ആർക്കായാലും ഒരുപരിധി കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും അന്യർ തന്നെ അല്ലേ... സ്വയം നമുക്ക് നമ്മളെ തിരിച്ചറിയാനായില്ലെങ്കിൽ നമ്മളാരാണെന്ന് മനസിലാക്കി തരാൻ മാത്രമായി ചിലരുണ്ടാകും " " ഉം... തിരയടങ്ങിയ കടലിന്റെ നിശബ്ദത നീയിപ്പോൾ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി അല്ലേ.. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത വീർപ്പുമുട്ടലാണ്  നിന്റെ ഉള്ളിലിപ്പോൾ.. എനിക്കെന്തു ചെയ്യാനാകും.. കേട്ടിരിക്കാനല്ലേ പറ്റൂ... " " എല്ലാം കേട്ടിരിക്കാൻ ഇതുപോലെ പല മനസുകളറിയുന്ന ഒരാൾ എനിക്കില്ലാതെ പോയി.. അതാണ് ഞാൻ നിങ്ങളെ തേടിപ്പിടിച്ചു വന്നത്... ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നുണ്ടാവും പരിചയപെടേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് പക്ഷേ നിങ്ങളെന്നെ ഒഴിവാക്കിയാലും എന്റെയുള്ളിലെന്നും എന്നെയറിയുന്ന നല്ലോരു സുഹൃത്തിന്റെ സ്ഥാനം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാവും..ഇടക്കിടെ കോറി വരച്ചിടാൻ നല്ല ഒരോർമ്മയായി " " ഞാനാരെയും ഒഴിവാക്കാറില്ല റസിയാ... പലരും എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് എന്നെ ഒഴിവാക്കാറാണ് പതിവ്.. അതിന് കാരണം എന്റെ ചിന്തകളും സംസാരരീതിയുമാണ്... ഒരാൾക്കും പൂർണ്ണമായി ഒരാളെ ഉൾകൊള്ളാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ ആവില്ല.. എനിക്കും പല പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകുമെന്ന് ആരും ചിന്തിക്കാറില്ല.. ഞാനുമൊരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്.. കഥാപാത്രമല്ല.. എല്ലാ സമയത്തും ഒരേ പോലെ പെരുമാറാനോ സംസാരിക്കാനോ എനിക്ക് കഴിയില്ല.. നിന്നെ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞു എന്ന് ഞാനവകാശപെടുന്നില്ല.. പക്ഷേ അറിഞ്ഞകാര്യങ്ങൾ വെച്ച് ഞാൻ നിന്നെ ഒഴിവാക്കാനോ ഈ ബന്ധം മുറിക്കാനോ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല... എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിനക്ക് ഇഷ്ടപെടാവുന്ന ഒരു കാറ്റിന്റെ തലോടൽ പോലെ ഞാനുണ്ടാവൂം.. വല്ലാതെ മനസുരുകുമ്പോൾ നിനക്കായി ഞാന്‍ സമയം നീക്കി വെക്കും നിനക്ക് മനസുതുറന്ന് എന്നോടെല്ലാം പറയാം.. കാര്യമോന്നുമില്ലെങ്കിലും കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് നിന്റെ മനസിന്റെ ഭാരം ഇറക്കി വെക്കാം.. ഉരുകി തീരുന്ന രണ്ടു മെഴുകുതിരികൾ ഒന്നു ചേരുമ്പോഴാണ് നീളത്തിലുള്ള നല്ല തെളിച്ചമുള്ള പ്രകാശനാളങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.. " അവൾ  ഒരുകയ്യെടുത്ത് കയ്യിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു " ഞാൻ നിങ്ങളെ വിശ്വസിച്ചോട്ടെ " " ഉം.. വിശ്വസിക്കാം... ചതിക്കാനെനിക്കറിയില്ല അതറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനിന്ന് ഇങ്ങനെ ആവില്ലായിരുന്നു.. നാം കാണുന്ന വെളുത്ത ഓരോ ചുവരിലും അടുത്ത് ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ചില പോറലുകളുണ്ടാവും.. ആ പോറലുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ചുമരിനെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ പിന്നീടൊരിക്കലും എന്നെ ഒഴിവാക്കുകയാണെന്ന തോന്നലുണ്ടാവില്ല.. അപ്പോഴേക്കും സാഹചര്യം കൊണ്ട് അങ്ങനെ തോന്നുകയാണെന്ന് മനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.. ഏത് സമയത്തും ഓടിചെല്ലാനും സാന്ത്വനവാക്കുകൾ കേൾക്കാനും ഒരാളുണ്ടെന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയാൽ അവിടെ വെറുപ്പിന്റെയോ അപരിചിതത്വത്തിന്റെയോ മതിലുകളുയരില്ല... നമ്മളെ ആർക്കും വേണ്ടെന്നത് ഒരു തോന്നലാണ് നമുക്കൊക്കെ വേണ്ടി ആരൊക്കെയോ ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടെന്ന് ചിന്തിച്ച് മുന്നോട്ട് പോവുക... നിന്നെ ആർക്കൊക്കെ വേണ്ടാതായാലും ഇപ്പോൾ നിന്റെ മോൾക്ക് നിന്റെ സ്നേഹവും കരുതലും ആവശ്യമാണ് അതുപോലെ തന്നെ പലരുമുണ്ടാവുമെന്ന് കരുത്..അവസാനമില്ലാത്ത നാളുകളില്ല  . എന്തിന്റെയും അവസാനം മറ്റൊരു തുടർച്ചയാണ്.. പല തുടർച്ചകളിലുടെയും തുടരുന്നതാണ് ജീവിതം.. പലതും അവസാനിച്ചെന്ന് നമ്മുടെ തോന്നലാണ് ഒന്നും അവസാനിക്കുന്നില്ല.. നീയും ഞാനുമൊക്കെ തുടർച്ചകളാണ്.. എന്തിന്റെയൊക്കെയോ വേരുകൾ തുടങ്ങുന്നത് നമ്മളിലാണ്.. " " നിങ്ങൾ പറയുന്ന പലതും എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല പക്ഷേ നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മനസിനൊരു സുഖം തോന്നുന്നുണ്ട് " " ഈ സുഖം വേണ്ടെന്ന് വെച്ച് പോയവരനവധിയാണ്..ഞാൻ മാത്രമാണ് ശരിയെന്ന ചിന്താഗതിയുള്ളവർക്കും ഈഗോ ഉള്ളവർക്കും എന്നെ ഉൾകൊള്ളാനാവില്ല.. എന്തും പറയാനും എന്തും ചോദിക്കാനും അത് ഉൾകൊള്ളാനും കഴിയുന്നിടത്താണ് ബന്ധങ്ങൾ നിലനിൽക്കൂ.. അല്ലാത്തതെല്ലാം പാതി വഴിയിൽ വെച്ച് വഴിപിരിഞ്ഞു പോകും " " ഉം.. ഞാനൊരു ഒഴിയാബാധയാണ് " " അതും നിന്റെ തോന്നലാണ്... ഞാനങ്ങനെ കരുതുന്നില്ലല്ലോ " " എന്താണ് ഉരുകുന്ന മെഴുകുതിരിയാണ് നിങ്ങളെന്നെ പറഞ്ഞത്... എന്നോട് പറയാനാവുമോ " " നോക്കട്ടെ നീയേതുവരെ പോകുമെന്ന് എന്നിട്ടാവാം.. പാതിവഴിയിലവസാനിക്കാത്ത കഥയാണെന്റേത്... അത് കേൾക്കാൻ ക്ഷമ വേണം.. സമയം വേണം... പിന്നെ എന്നെ അറിയാനാഗ്രഹമുള്ള ഒരു മനസുണ്ടാവണം.. " "അതെനിക്കുണ്ടോ " " അറിയില്ല... പക്ഷേ വേനലും മഴയും മഞ്ഞും കുളിരുമുള്ള പലതും എന്റെ കഥയിൽ ഉണ്ടാവും.. പലമഴകൾ നനഞ്ഞ് പല വേനലിലും ചുട്ടുപൊള്ളാൻ തയ്യാറവുന്നവർക്കേ എന്റെ കഥ ഇഷ്ടമാവൂ " " ഉം... സമയമുണ്ടല്ലോ ഇനിയും.. നമ്മൾ കാണും കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും അതിനിടയിലൊരു ദിവസം വരും നമുക്ക് മാത്രമായി പലതും പറഞ്ഞു തീർക്കാനൊരു ദിനം " " ഉം" " പോകണ്ടേ " അവൾ കൈകളിൽ ഒരിക്കൽ കൂടിയമർത്തി ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു " പോകണോ.. " " ഉം.. ചില വഴികൾ ഓർമ്മയിൽ തങ്ങണമെങ്കിൽ ഇടക്കൊന്ന് ഇറങ്ങി നടന്ന് തിരിച്ചു നടക്കണം.. " " ഉം" തിരിച്ച് ബസ്സ്റ്റാന്ഡിലെത്തി ബസ് കയറുമ്പോൾ അവൾ തൊട്ടടുത്തുള്ള അവളുടെ നാട്ടിലേക്കുള്ള ബസിലെ സൈഡ് സീറ്റിലിരുന്ന് കൈവീശികാണിച്ചു.. അവളുടെ നനവുപടർന്ന ചുണ്ടുകളും വിടർന്ന നയനങ്ങളും നോക്കിയിരുന്നു.. രണ്ടുബസുകളും സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നിറങ്ങി രണ്ടു ദിശകളിലേക്കായി തിരിഞ്ഞു.. ഒരു വഴി തുടങ്ങി പലവഴി പിരിയുന്ന പലരെയും പോലെ.. മനസിൽ പുതിയ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ജീവൻ കൊടുത്തുകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ച് കിടന്നു.. സൂര്യൻ മറ്റൊരു വൈകുന്നേരത്തിന്റെ അവസാനത്തെ വെള്ളി വെളിച്ചം പരത്തികൊണ്ട് പടിഞ്ഞാറേ ആകാശചെരുവിലസ്തമിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവസാനിച്ചു രമേഷ് കൃഷ്ണൻ

#📔 കഥ ഭാഗം ഒൻപത് അകലം പൂക്കുന്ന വെയിൽചില്ലകൾ വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും ആരുമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല.. ഇത്ത മാത്രം കളിയാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. അവളുടെ മനസിലെന്താകുമെന്ന് ഊഹിച്ചു. പിറ്റേ ആഴ്ച ഉപ്പ വന്നു.. ഇത്തയുടെ വിവാഹത്തിന്.... അത് കഴിഞ്ഞ് നാലാം നാൾ ഉപ്പയും ഉമ്മയും റഷീദിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച് തീരുമാനിച്ച് അധികമാരെയും വിളിക്കാതെ തന്നെ വിവാഹം നടത്തി.. ഇത്തയുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ ക്ഷീണം മാറും മുമ്പേ ഉണ്ടായ കല്ല്യാണമായതിനാൽ സ്വർണണമൊന്നും അധികം തരാൻ ഉപ്പക്കായില്ല.. ചീത്തപ്പേര് ഉണ്ടാക്കുമോ എന്ന പേടി കാരണമാകാം അതെന്ന് തോന്നി..കല്ല്യാണ ദിവസം നാലാളുടെ ഇടയിലേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ കസിന്റെ സ്വർണ്ണം ഉമ്മ കടം വാങ്ങി കഴിഉത്തിലും കയ്യിലുമണിയിച്ചു... ജീവിതം തുടങ്ങുന്ന അന്ന് തന്നെ കടക്കാരിയായത് പോലെ തോന്നി. വിവാഹശേഷം മധുരം നല്കുന്ന ചടങ്ങിൽ വെച്ച് റഷീദ് ഉപ്പയെ ചീത്തപറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അതുവരെ കാണാത്ത റഷീദിന്റെ മറ്റൊരു മുഖം കണ്ടു.. ആദ്യരാത്രി സ്വന്തം വീട്ടിലായതിനാൽ വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തി കാറിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ ചെരുപ്പിന്റെ വള്ളി പൊട്ടി.. ജീവിതത്തിലെ താളപിഴകൾ അവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങുകയാണെന്ന് തോന്നി.. ജോഡി നഷ്ടപ്പെട്ട് അനാഥമായ ഒറ്റചെരുപ്പിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ട് വീട്ടിനകത്തേക്ക് കയറി. സ്വന്തം വീട്ടിൽ തന്നെ അന്യയായതിന്റെ വിഷമം പുറത്തുകാണിക്കാതെ പരമാവധി റഷീദിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി ചിരിച്ചുകാണിച്ചു.. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മണിയറയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ മേശപ്പുറത്ത് ഫ്രൂട്സൂം പാലുമിരിക്കുന്നത് കണ്ടു...കട്ടിലിൽ തലയിണയിലേക്ക് തലവെച്ച് കിടക്കുന്ന റഷീദിനരികിൽ ചെന്നിരുന്നു.. ആദ്യം കാണുമ്പോൾ ഉണ്ടായ വെപ്രാളം റഷീദിൽ കാണാനായില്ല..അടുത്തു ചെന്ന്  തിരിഞ്ഞ് കിടന്ന്  മാറിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു "എന്താ ഇത്ര ആലോചന" "ഹേയ് ഒന്നുമില്ല". "ഇപ്പോൾ ഫോണിൽ കൂടി പറഞ്ഞതൊന്നും ഓർമ്മയില്ലാതായോ...എന്തായിരുന്നു അന്ന് വാക്കുകളിൽ കൂടിയുള്ള ആദ്യരാത്രി വിവരണം"... "അതൊക്കെ ഉണ്ട് റസിയാ.. പക്ഷേ മനസിനൊരു സുഖമില്ല" "ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ". "ഉം.. ചോദിക്ക്" "അന്നെന്താണ് കിച്ചണിൽ സംഭവിച്ചത്.. തിനു ശേഷമാണല്ലോ ഉമ്മക്കും ഇത്തക്കും ഇഷ്ടമല്ലാതായത്.. ". " അത് പിന്നെ.. എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ നിന്നെ ചതിക്കാമായിരുന്നു പക്ഷേ ഞാനതിന് ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു അത് തന്നെ ".. " മനസിലാകുന്ന രീതിയിൽ പറയൂ ".. " നിന്റെ ഇത്ത ആളത്ര ശരിയല്ല അതു തന്നെ കാര്യം". " ഹേയ്...ഇത്ത അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല " " നിന്റെ കണ്ണിൽ അല്ലായിരിക്കാം പക്ഷേ അനുഭവം പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ പലരുമിങ്ങനെയാണ്.. പലർക്കും പലമുഖങ്ങളാണ് റസിയാ.. "... " കാര്യം പറയൂ " " എന്നിട്ട് വേണം നാളെ തന്നെ രണ്ടാളും അക്കാര്യം പറഞ്ഞ് തിരക്ക് കൂടാൻ " " ഇല്ല.. ഞാനിതാരോടും ചോദിക്കാനും പറയാനും പോണില്ല.. അന്ന് മുഖം ചുവപ്പിച്ച ഇറങ്ങി പോയ അന്ന് മുതൽ മനസിലതൊരു കരടായി കിടന്നിരുന്നു...ആ കരടും വെച്ച് മുന്നോട്ടുപോകാനെനിക്കാവില്ല...അതുകൊണ്ട് പറയൂ.. എന്താണ് പറ്റിയത് ".. കുറച്ച് നേരമെന്തോ ആലേചിച്ച് റഷീദ് പറഞ്ഞു " അന്ന് ഇത്ത വന്ന് അകത്തേക്ക് വിളിച്ചത് നീ കണ്ടതല്ലേ.. ഞാൻ കരുതിയത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനാകുമെന്നാണ്... ഉമ്മ ടോയ്ലറ്റിലായിരുന്നു.. ഞാനകത്തേക്ക് കയറിയതും അവളെന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ചുമരിനോട് ചേർത്ത് നിർത്തി ചുണ്ടിൽ കടിച്ചു അവളെ തള്ളി മാറ്റുമ്പോൾ ഉമ്മ ടോയ്ലറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി.. അവൾ നേരെ ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്കോടി ചെന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാനവളെ പിടിച്ചെന്നാണ്.. ഉമ്മ എന്നോടിറങ്ങി പോകാനാണ് പറഞ്ഞത്.. ഇന്ന് ഉമ്മയെ കണ്ടപ്പോഴും ഉമ്മ അന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി നീ കേൾക്കാതെ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞതിന്നും കാതിലുണ്ട്".. ഒന്നും മിണ്ടാതെ എല്ലാം കേട്ട് കിടന്നു.. റഷീദ് പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്നറിയാമെങ്കിലും നല്ലൊരു രാത്രി നശിപ്പിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാഞ്ഞിട്ട്  അതു പുറത്ത് കാണിക്കാതെ പറഞ്ഞു " സാരമില്ല.. അതൊന്നുമല്ല കാര്യമെന്നെനിക്കറിയാം.. എന്റെ ഇത്ത അതൊന്നും ചെയ്യില്ല.. ഏതായാലും കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു.. ഇനിയതോർക്കണ്ട.." "ഉം... എന്നാൽ കിടന്നോ ഇന്നൊന്നും വേണ്ട.. നാളെയാക്കാം" അന്നുവരെ ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞതും കാണിച്ചതുമെല്ലാം മനസിലുള്ളതിനാൽ റഷീദിനെ ഉറങ്ങാനനുവദിക്കാതെ ദേഹത്തേക്ക് പടർന്നു കയറി.. ആണിനും പെണ്ണിനും സമനില തെറ്റാനധിക സമയം വേണ്ടെന്ന് അവൻ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയതോടെ മനസിലായി... വസ്ത്രങ്ങൾ ഉരഞ്ഞകന്ന് മാറിയതും മാറിലും മുതുകിലും  അവന്റെ പല്ലുകളമർന്നതും ഒന്നും അറിയാതെ അവനിലേക്കാഴത്തിലിറങ്ങി.. അതുവരെ അടക്കി വെച്ചതെല്ലാം ഒരു രാത്രിയുടെ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അലിഞ്ഞില്ലാതായി.. അവന്റെ മാറിലെ വിയർപ്പിലലിഞ്ഞ് തലവെച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കുറ്റിതാടിയുള്ള കവിളിൽ വെറുതെ നുള്ളി. അവന്റെ മൂക്കിൽ മൂക്കുരസികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. "എവിടെ പോയി ഇപ്പോൾ നിയന്ത്രണമൊക്കെ" അതിനുമറുപടി പറയാതെ നഗ്നമായ മുതുകിൽ നിന്നും അവന്റെ കൈകൾ താഴോട്ട് ചലിച്ചു.. പുലർച്ചക്കുള്ള നിസ്ക്കാര സമയമാവും മുമ്പേ കുളിച്ച് ശരീരം ശുദ്ധമാക്കി നിസ്ക്കാരകുപ്പായമിട്ട് നിസ്ക്കരിഛവച്ചിരിക്കുമ്പോൾ വാതിലിൽ തട്ടുന്നത് കേട്ട് ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു ഉമ്മ ചൂടുവെള്ളം തിളപ്പിച്ചതുമായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ചോദിച്ചു.. "എന്താ ഉമ്മാ" "നിങ്ങൾക്ക് കുളിക്കാനുള്ള ചൂടുവെള്ളമാണ്.. നിന്റെ ഇത്തക്കും ആദ്യരാത്രി കഴിഞ്ഞ് ഞാനിത് നല്കിയിരുന്നു.. ശരീരം ശുചിയാക്കീട്ടേ നിസ്ക്കരിക്കാൻ പാടുള്ളൂ". "ഞങ്ങടെ കുളിയും നിസ്ക്കാരവുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഉമ്മാ"... ഉമ്മ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു . "അപ്പോൾ ഒന്നുമുണ്ടായില്ലേ" അതുകേട്ടപ്പോൾ അത് ഉമ്മ തന്നെയാണോ എന്ന് സംശയം തോന്നി.. " ഇല്ല.. " ഉമ്മ ചൂടുവെള്ളപാത്രമെടുത്ത് തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ വാതിലടച്ച് കട്ടിലിലിരുന്നു പിന്നെ റഷീദിന്റെ മടിയിലേക്ക് തലവെച്ച് കിടന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കും മുഖത്തേക്കും നോക്കി കിടന്നപ്പോൾ മനസ് തണുത്തതായി തോന്നി... ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു അധ്യായം തുടങ്ങുമ്പോഴേ മനസിൽ ഇണയെ നഷ്ടപെട്ട ഹീലുള്ള പുതിയ ചെരുപ്പായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് മുതൽ പലയിടങ്ങളിലും വിരുന്നു സത്ക്കാരത്തിനായി പോയി.. ഒരാഴ്ചത്തെ വിരുന്നു സത്ക്കാരങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പുതുമണം മാറി പഴക്കമണം. തുടങ്ങിയിരുന്നു.. കടം വാങ്ങിയ സ്വർണ്ണം വിരുന്നു കഴിഞ്ഞ് ഉമ്മയെ തിരികെ ഏൽപിച്ച് സാധാരണ ജീവിതത്തിന്റെ രാപകലുകളിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചപ്പോഴേക്കും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാക്കി സ്വർണ്ണങ്ങൾ പണയത്തിലായിരുന്നു.. റഷീദ് വിസിറ്റിംഗ്ന് പോയി ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിലെത്തി.. രണ്ടാമത് പോയപ്പോഴേക്കും പിജിക്ക് ചേർന്നു.. കോളേജും വീടുമായി കഴിയുമ്പോൾ വീട്ടുചെലവിനുള്ള പൈസ കൂടി റഷീദ് അയക്കാതായപ്പോൾ ചെറിയ വഴക്കുകൾ പതിവായി പിജി കഴിഞ്ഞ സമയത്തേക്ക് ആണ് റഷീദ് പിന്നെ നാട്ടിൽ വന്നത്.. ആ വരവിൽ ഏതോ ദുർബല നിമിഷത്തിൽ സംഭവിച്ച ക്രീഡയിൽ പ്രിക്കോഷനൊന്നും കരുതാതെ ഇരുന്നതിനാൽ മൂന്ന്മാസം പ്രഗ്നന്റായി.. ഡെലിവറി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആഭരണത്തിന്റെ ബാക്കി കൂടി ബാങ്കിലായി.. ആദ്യ പ്രസവം വീട്ടുകാരുടെ ബാധ്യത ആണെങ്കിലും ബാക്കി ചിലവുകൾക്കായി പണയപെടുത്തേണ്ടി വന്നു... കുഞ്ഞിന് രണ്ട് വയസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എങ്ങനെയോ ഒരു ഫാമിലി വിസയെടുത്ത് റഷീദ് നാട്ടിലെത്തി.. അവൾ ഒന്നുകൂടി സിമന്ൿഅ ബെഞ്ചിൽ ചാരിയിരുന്നു താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു വള്ളിയുടെ തല പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു "എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു അധ്യായം ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു.. ഒരാൾ ഒറ്റപെടുന്നതെങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞത് പ്രവാസ ലോകത്തെത്തിയതുമുതലാണ്" ചില്ലകളിൽ പുഴുകുത്തുള്ള നട്ടുച്ചവെയിലിൽ ഉണങ്ങി തുടങ്ങിയ പച്ചിലയാണ് റസിയയെന്ന് തോന്നി.. ഒരിക്കലും വരൾച്ചയറിയാത്ത ഭൂമിയോടാണോ അവൾ സങ്കടം പറയുന്നത്.. അവളറിയാത്ത വരണ്ടുണങ്ങിയ മനസുള്ള എന്നെ തിരിച്ചനരിയാനെനിക്കുപോലുമിപ്പോൾ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്തു. ഫോണിലൂടെ തന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ചിരിയോടെ മാത്രം കണ്ട അവളുടെ മുഖത്തെ പ്രസന്നത എവിടെയോ പൊയ്മറഞ്ഞതായി തോന്നി.. കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ തളംകെട്ടിനിന്ന വിഷാദഛായക്ക് പിറകിൽ ഒളിപ്പിച്ച ആരുമറിയാത്ത അവളുടെ കഥ മുഴുവൻ കേൾക്കാനായി അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു... നിലാവസ്തമിച്ച രാത്രിയുടെ മണമുള്ള പഴകി ദ്രവിച്ച ഓർമ്മകളിൽ തട്ടി തടഞ്ഞ് അവൾ ഇടക്കിടെ എന്നെ നോക്കികൊണ്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. തുടരും രമേഷ്കൃഷ്ണൻ.

#📔 കഥ ഭാഗം എട്ട് അകലം പൂക്കുന്ന വെയിൽചില്ലകൾ രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ച് മുറിയിലേക്ക് കയറി.. ഇത്ത അവളുടെ നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഫോണുമായി ഓപ്പൺ ടെറസിലേക്ക് പോകൂന്നത് കണ്ടു.. അവർക്കിത്ര പറയാനുള്ളതെന്താവുമൈന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലെത്തി വാതിലടച്ച് തലയിണക്കടിയിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്തു നോക്കി അപ്പോഴേക്കും പതിനഞ്ചോളം മിസ്ഡ് കോളുകൾ റഷീദിന്റേതായി വന്നിരുന്നു. ആദ്യമായി സ്വന്തമായി കിട്ടിയ ഫോൺ തുറന്നു.. തട്ടം ശരിയാക്കി ആദ്യമായൊരു സെൽഫി എടുത്തു എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന് നോക്കാനായി ഗ്യാലറി തുറന്നപ്പോൾ നാണം തോന്നി.. എവിടെ നിന്നോ റഷീദ് സേവ് ചെയ്ത് വെച്ച ടുപീസുള്ള സിനിമാനടികൾക്കിടയിൽ തട്ടമിട്ട് നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ പോലെ തോന്നി.. വീഡിയോസ് എല്ലാം അനാട്ടമിയും ബയോളജിയും ഇടകലർന്നതായിരുന്നു.. മനുഷ്യരിങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടാവുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ച് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് ഒരു തലയിണ എടുത്ത് മാറോടടുക്കി പിടിച്ച് റഷീദിന് ഫോൺ ചെയ്തു രണ്ട് റിങ്ങിൽ തന്നെ ഫോണെടുത്തപ്പോൾ മനസിലായി ആളിത് പ്രതീക്ഷിച്ച് കിടക്കുകയാണെന്ന്.. മറുതലക്കൽ ഫോണെടുത്തപ്പോൾ അല്പം പരിഭവത്തോടെ റഷീദ് പറഞ്ഞു "എത്രനേരമായി റസിയാ വിളിക്കുന്നു നീയെവിടായിരുന്നു" "വീട്ടുകാര് കിടക്കാതെ എനിക്ക് വരാനാവില്ലല്ലോ" "ഉവ്വ്.. ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന വല്ല വിജാരവും ഉണ്ടോ നിനക്ക്" "ഇഷ്ടപെടുന്നതെന്തിനായാലും അൽപം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരും" "ഉം" "ഫോണിന്റെ ഗ്യാലറിയിലെന്തിനാ ആ വീഡിയോയും ഫോട്ടോസുമൊക്കെ ഇട്ടത്.. എനിക്ക് കണ്ട് പഠിക്കാനോ.. അപ്പോഴിതാണ് അവിടുത്തെ പണി അല്ലേ" " വെറുതെ.. നീയത് കാണുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന എക്സ്പ്രഷൻ വെറുതെ ആലോചിച്ചിരുന്നു" " എന്നാലേ.. ഞാനതൊക്കെ കളഞ്ഞു.. ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്നത് സർക്കസിനല്ല " " ഓ.. അപ്പോൾ നീയൊക്കെ കണ്ടു അല്ലേ.. എന്ത് തോന്നി" തലയിണ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തു പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " അയ്യടാ.. ഞാനത് കണ്ടിട്ടൊന്നുമില്ല എനിക്കത് കാണുകയും വേണ്ട.. എല്ലാം നേരിട്ട് മതി പിന്നെ അത് മാത്രമല്ലല്ലോ ജീവിതം " " ജീവിതത്തിലതുമുണ്ട്.. " " ഉണ്ടാവാം" അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത റൂമിൽ ഇത്ത ടോയ്ലറ്റിൽ കയറി ഫ്ലഷ് ഓൺ ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അൽപ സമയം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു റഷീദ് അങ്ങേതലക്കലിരുന്ന് പലതും ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പിന്നീട് വന്ന രാത്രികളിൽ കോളുകൾ വീഡിയോകോളിലേക്ക് നീങ്ങുകയും സംസാരം ചില  പ്രവർത്തികളിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്തു.. "ഓഹോ.. എന്ത് പ്രവർത്തി" റസിയ തുടയിൽ നുള്ളികൊണ്ട് പറഞ്ഞു "തൊഴിലുറപ്പ് പണി.. അങ്ങനിപ്പോഴത് കേട്ട് രസിക്കണ്ട" "ദിവസക്കൂലി ആയിരുന്നോ" "ദേ.. ചൊറിയരുത് അങ്ങനാണേൽ ഞാനിപ്പോ പോകും.. ബാക്കി കഥ പറയണ്ടേ" "വേണം.. പറയ്.. ഞാൻ നിന്നെ ചൂടാക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ" "ഉം" റഷീദ് പറഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ ഉമ്മയോട് മുനീറയുടെ വീട്ടിലേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞിറങ്ങി.. നിക്കാഹ് ഉറപ്പിച്ച മുനീറ ദീനീ സ്നേഹി ആയതിനാൽ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമ്മ എതിർത്തില്ല.. ഇത്തയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും ഒരു സംശയമൂള്ളത് പോലെ തോന്നി.. ഒന്നുമാരുമറിയാതെ ഒരു സംശയവും ആർക്കും തോന്നാത്ത രീതിയിൽ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് വേറൊരു വീട്ടിലേക്ക്  ഇന്ന്മുതൽ ചേക്കേറുന്നു.. ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി.. പറയാനാവാത്ത ഒരു വേവലാതി ആ കണ്ണുകളിലുണ്ടെന്ന് തോന്നീ.. പ്രായമായ പെൺമക്കളുള്ള എല്ലാ ഉമ്മമാരുടെ കണ്ണിലും കാണുന്ന അതേ വേവലാതി.. ശൂന്യമായ നിരത്തിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് പോകുന്നത് കണ്ടു മുഖത്തിട്ട മാസ്ക് ശരിയാക്കി തലതാഴ്ത്തി റോഡിനരികുചാരി നടന്ന് ജാറം കഴിഞ്ഞ് വലത്തോട്ടുള്ള റോഡിലേക്ക് കയറി അവിടെ റഷീദ് ബൈക്കുമായി കാത്തു നിൽക്കൂന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ബൈക്കിന് പിറകിലവനെ ഒട്ടിപിടിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അനാവശ്യമായി പലയിടത്തും അവൻ ബ്രേക്ക് പിടിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി. കൂറച്ച് ദൂരമോടി പള്ളിയുടെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തുമ്പോൾ റഷീദിന്റെ പെങ്ങളും ഉമ്മയും ഉപ്പയും കുറച്ച് മുസ്ലാർമാരൂം നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു... ഉമ്മവന്ന് കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട്  പറഞ്ഞു "മര്യാദക്ക് വീട്ടിൽ വന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിന്നെ ഇറക്കി തന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇതൊഴിവാക്കായിരുന്നു.. ഇവനാണെങ്കിൽ നിന്നെ മാത്രം മതി എന്ന പിടിവാശിയും അതോണ്ടാണ് ഞങ്ങളിതിന് കൂട്ടു നിൽക്കുന്നത്" റഷീദിന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി തലേന്ന് രാത്രി പറഞ്ഞതും കാണിച്ചതുമോർത്ത് കാണിച്ചു തരാം ഞാനെന്ന മട്ടിലവനെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒന്നുമറിയാത്ത പാവമായി അവൻ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. പള്ളിയിൽ വെച്ച് നിക്കാഹ് നടത്തി.. സാക്ഷികളായി അവിടെ കൂടിനിന്ന റഷീദിനെയും കുടുംബത്തെയും അറിയുന്ന മുസ്ല്യാരും റഷീദിന്റെ പെങ്ങളും ഒപ്പുവെച്ചു.. മെഹറായി റഷീദ് മാലയണിയിച്ചു... റഷീദിന്റെ പെങ്ങളും ഉമ്മയും ഓരോ വളയിട്ട് തന്നു.. വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ  ആരുമറിയാതെ എടുത്ത് ബാഗിൽ കരുതിയ ഉപ്പ വാങ്ങിത്തന്ന ഓർണമെന്റ്സ് ഉള്ള ബാഗ് ചേർത്ത് പിടിച്ച് പള്ളിയിൽ നിന്നും റഷീദിനോടൊപ്പം ഇറങ്ങി. അവന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി കസിന്റെ  വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും കസിന്റെ വീട്ടിനകത്തു നിന്നും ബിരിയാണിയുടെ മണം കേട്ടു.. കുറച്ച് കുട്ടികൾ പുറത്തേക്ക് വന്ന് പറഞ്ഞു "അയ്യേ.. ഇതാണോ പുതിയപെണ്ണ്.. മൈലാഞ്ചിയും സ്വർണ്ണവുമൊന്നുമില്ല.. നമ്മടെ ആയിഷാത്തയുടെ അതേ പോലെ തന്നെ" അതുകേട്ട് റഷീദ് അവരുടെ നേരെ കൈ ഓങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ഇതന്നെയാണ് പുതിയപെണ്ണ് ഇഷ്ടല്ലാത്തോർക്ക് ഇനി ആഞ്ഞാളി നേർച്ചക്ക് നെയ്പത്തിരിയും കോഴിക്കറിയും ഞാൻ വാങ്ങി തരില്ല " അതുപറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു " കുഴപ്പല്ല്യ അല്ലേ... കാണാനൊക്കെ ചന്തം ണ്ട്" അതുകേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉപ്പയും ഉമ്മയും പെങ്ങളും അടുത്തു വന്ന് പറഞ്ഞു " നീയതൊന്നും കാര്യാക്കണ്ട കുട്ട്യോളല്ലേ " ഉമ്മയുടെ കൂടെ വീടിനകത്തേക്ക് കാൽ വെച്ചപ്പോഴാത് ആ വീടിനുള്ളിലുള്ള ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടത്.. ഉമ്മ വേഗം ഒരൂ മൂറി തുറന്ന് അതിനകത്തേക്ക് കയറ്റി.. പെങ്ങളും കൂടെ കയറി വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു "നീ ആ ഡ്രസൊന്ന് മാറ്റ്.." അതുപറഞ്ഞ് അലമാര തുറന്ന് കുറച്ച് ഡ്രസിന്റെ കവറുകൾ എടുത്ത് തന്നു. പെങ്ങൾ ഡ്രസ് മാറ്റി തന്നു.. കൈയ്യിൽ മൈലാഞ്ചി ഇട്ടു തന്നു.  തലയിൽ നല്ല ഗിൽറ്റുള്ള തട്ടമിട്ടു തന്നു.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പൂറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അയൽവാസികളും ചില ബന്ധുക്കളുമൊക്കെയായി അത്യാവശ്യം നല്ലൊരു ആൾക്കൂട്ടം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. റഷീദിന്റെ ഉപ്പ പറഞ്ഞു "ഇന്നും നാളെയും ഇവിടെ നിന്നോളിൻ രണ്ടാളും വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ പോയി നിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് സംസാരിക്കാം.. പള്ളിയിൽ നിന്ന് ആളുകളുണ്ടാകും.. നാളെ വൈകുന്നേരം നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്നുറപ്പായാൽ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം" "ഉം" ആകെ മനസ്സിലൊരു വിഷമം തോന്നിയത് ഉപ്പയെ ഓർത്തു മാത്രമാണ്.. എന്തൊക്കെ പ്രതീക്ഷകളാവും ഉപ്പാക്ക് എന്നെ കുറിച്ചുണ്ടാവുക..ആകെയുള്ള സമാധാനം അന്യമതസ്ഥനോടൊപ്പമോ അന്യ ജാതിക്കാരനോടൊപ്പമോ അല്ല ഇറങ്ങി പോന്നത് മാന്യമായി വീട്ടിൽ വന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ മാമൻമാരുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും വാക്ക് കേട്ട് വെണ്ടെന്ന് വെങ്ങിട്കല്ലേ.. ചിലസമയങ്ങളിൽ മനസിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ സ്വയം കണ്ടെത്തുന്ന ചില ന്യായീകരണങ്ങളുടെ ഈർപ്പം തട്ടിയ മനസുമായി പുതിയ മഹല്ലിലെ അപരിചിതരായ കുറേ ആളുകൾക്കിടയിലേക്ക് തല താഴ്ത്തി കൊണ്ട് കയറി.. ഉച്ചയൂണു കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോയപ്പോൾ വീട്ടീൽ ഉപ്പയും ഉമ്മയും റഷീദും പെങ്ങളും കുട്ടികളും കസിനും കുട്ടികളും മാത്രമായി.. കൂട്ടത്തിൽ ഇളയകുട്ടിയെ എടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവൾ തട്ടത്തിലെ സ്വർണ്ണ ഗിൽറ്റിൽ നുള്ളി കൊണ്ട് കൊഞ്ചികൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഇടക്ക് റഷീദ് വാതിൽക്കൽ വന്ന് ചെല്ലാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചെങ്കിലും ഉമ്മയും പെങ്ങളും അടുത്തിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവർകാണാതെ പിന്നെ എന്നാംഗ്യം കാണിച്ചു.  അവൻ മുഖം കനപ്പിച്ച് പോകുന്നത് നോക്കി ഉമ്മയോടും ഇത്തയോടും സംസാരിച്ചിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഉപ്പയും ഉമ്മയും റഷീദും അവരുടെ കസിനും കൂടി പള്ളിയിലേക്ക് കാറെടുത്ത് പോയി മഹല്ല് കമ്മറ്റിക്കാരെ കൂട്ടി. വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞതുമുതൽ ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ തോന്നി... മാമൻമാരുടെ സ്വാഭാവം വെച്ച് റഷീദിനെയും ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും അപമാനിക്കരുതേ എന്ന് മനസിൽ പടച്ചവനോട്  പ്രാർത്ഥിച്ചു. വൈകുന്നേരം കുളി കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ് മാറി അതെല്ലാം അലക്കിയിട്ട് ഇത്തയോടും കുട്ടികളോടുമൊപ്പം ഉമ്മറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു.. ഇത്ത പറഞ്ഞു "എല്ലാം ശരിയാവും നീ ബേജാറാവണ്ട.. അവരിപ്പോൾ വരും.. പടച്ചോന്റെ കുദ്റത്തോണ്ട് എല്ലാം നേരെയാവും ഒറ്റബൂദ്ധിക്ക് തോന്നണം പലതും കാലം തിരുത്താറുണ്ട് അതുപോലെ തന്നെ നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മനസൂം മാറും.. നീ കൗമിന് നിരക്കാത്ത പണിയൊന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ" രാത്രി ഗേറ്റ് കടന്ന് കാർ വന്ന് നിന്നപ്പോൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. എല്ലാവരും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവരുടെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഉപ്പ തലയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന വെളുത്ത തുണി അഴിച്ച് കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി ഇരുന്ന് പറഞ്ഞു " ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമെടുക്ക് വല്ലാത്ത ദാഹം" ഇത്ത വെള്ളമെടുക്കാനടുക്കളയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഉപ്പ ഷർട്ടിന്റെ രണ്ട് ബട്ടൺ ഊരിയിട്ട് ഊതികൊണ്ട് പറഞ്ഞു "നാളെ നിന്റെ ഉമ്മയും മാമൻമാരും വരും നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ.. അടുത്തയാഴ്ചക്ക് നിന്റെ ഉപ്പയും വരും.. ഇപ്പോൾ നടന്നത് പുറത്താരുമറിഞ്ഞിട്ടില്ല അതോണ്ട് അവര് കല്ല്യാണമായി തന്നെ നടത്തി തരാമെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.." അതുകേട്ടതോടെ സമാധാനമായി റഷീദ് മുഖത്ത് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ആരും കാണാതെ തുടയിലൊന്ന് നുള്ളി. ചെറുതായി വേദനിച്ചെങ്കിലും കൈ തട്ടിക്കൊണ്ട് അവനെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി തട്ടം ശരിയാക്കി വാതിലിന് മറവിലേക്ക് നിന്നു. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഉമ്മയും കസിനൂം പറഞ്ഞു "ഏതായാലും ഇതുവരെയായില്ലേ.. നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞാൽ പെണ്ണ് റഷീദിന്റേതായി.. ഏതായാലും റസിയയുടെ വീട്ടുകാർ അടുത്തയാഴ്ച കല്ല്യാണം നടത്തി തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതം അതിനു ശേഷമാക്കാം.. കസീൻ റഷീദിനെ തോണ്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഏതായാലും വേവുവോളം കാത്തില്ലേ ഒരാഴ്ചയല്ലേ ഉള്ളൂ ഇനി ആറുവോളം കൂടി കാക്ക്.. ഇന്നേതായാലും റസിയ മുബീനയോടൊപ്പം കിടക്കട്ടെ.. എന്തായാലും ഒരു രാത്രി വേറൊരു വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനെ ആരും കെട്ടാനൊന്നും പോണില്ല അതല്ലേ അതിന്റെ മര്യാദ.. " ആ അഭിപ്രായത്തെ എല്ലാവരും പിൻതാങ്ങിയതോടെ റഷീദ് ചോറുപാത്രത്തിൽ വെറുതെ ചിത്രം വരച്ചിരുന്നു പാതിയിൽ ഭക്ഷണം മതിയാക്കി എണീറ്റു പോയി.. ആ മനസിലെന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതായിരുന്നു.. മുബീനയോടൊപ്പം രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ സ്ഥലം മാറി കിടന്നതിന്റെയും പിന്നെ റഷീദ് അടുത്തില്ലാത്തതിന്റെയും ആവാം ഉറക്കം വന്നില്ല.. പല അഭിപ്രായങ്ങൾക്കിടയിൽ പെട്ട് ചതഞ്ഞരഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളുമായി രണ്ടാത്മാക്കൾ രണ്ടു മുറികളിൽ നെടുവീർപ്പിട്ട് കിടന്ന് നേരം വെളുപ്പിച്ചു.. പാൽപാത്രം മുന്നിൽ വെച്ച് കുടിക്കരുതെന്ന് പറയുന്ന യജമാനനെ ദയനീയമായി നോക്കുന്ന പൂച്ചയെ പോലെ ചുമരിൽ തൂക്കിയ ക്ലോക്കിലെ സൂചിയോടുന്നത് നോക്കി കിടന്നു.. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മാമൻമാരും ഉമ്മയും ഇത്തയും വണ്ടിയുമായി വന്നപ്പോൾ  പോരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന ബാഗ് എടുത്ത് അതിൽ കയറി.. ഇത്തയും ഉമ്മയും മാമൻമാരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. പോരുമ്പോൾ ഉറക്കം പോയ കണ്ണുകളുമായി റഷീദ് ഉമ്മക്ക് പിറകിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. തുടരും രമേഷ്കൃഷ്ണൻ