#📔 കഥ ഭാഗം അഞ്ച് നീയും ഞാനും പിന്നെ അവരും കുറച്ച് സമയം നിന്നപ്പോൾ പിറകിൽ നിന്നും വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു "അച്ചൂ.." മീനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു "കുറച്ച് വൈകി ഞാൻ... കുറേ നേരമായോ വന്നിട്ട്..." "ഹേയാ...ഇല്ല...ചില സമയതുള്ള ചില  കാത്തു നിൽപിനുമൊരു സുഖമാണ്" "എങ്കിൽ വാ...നമുക്കൊരു ജ്യൂസ് കുടിക്കാം..." ജ്യൂസ് കടയിൽ കയറി ജ്യൂസ് കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മീനു മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചോദിച്ചു " എന്തേ... എന്താണിങ്ങനെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കുന്നത്... " " ഹേയ്...എന്താ പേടിയുണ്ടോ... ഞാനെന്റെ പഴയ അച്ചുവിനെയൊന്ന് നോക്കിയതാണ്... നാട്ടിൽ വെച്ച് നമ്മൾ കാണുമ്പോൾ പരസ്പരമധികം മുഖത്ത് നോക്കാറീല്ലല്ലോ..." "ഉം... എന്നാൽ കൊതി തീരെ കണ്ടോ... പക്ഷേ പഴയപോലെ  മുള്ളൻ പഴമറക്കാനൂം പുളി ഉപ്പുകൂട്ടി കഴിക്കാനുമൊന്നും എന്നെ കിട്ഠീല്ല ട്ടോ  " " അത്ര തിരക്കാണോ... ഞാനതാണ് ആവശ്യപെടുന്നതെങ്കിലപ്പോൾ നീ സാധിച്ചു തരില്ല...പഴയ കളിക്കൂട്ടുകാരിക്ക് വേണ്ടി  " " വെറുതെ പറഞ്ഞതാണ് മീനു... നീ ഇതുവരെ പറഞ്ഞതെന്തെങ്കിലും ഞാൻ കേൾക്കാതിരുന്നിട്ടുണ്ടോ...ഇവിടെ ഇപ്പോൾ ഇരിക്കുന്നത് പോലും നീ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ... " " എനിക്കറിയാം... അച്ചൂ... നിന്റെ മനസിന്റെ ഏകദേശരൂപം എനിക്കറിയാം" അതാ പറഞ്ഞ് ഒരിക്കൽ കൂടി അവൾ കണ്ണിലേക്ക് തറപ്പിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ തലതാഴ്ത്തി ജ്യൂസ് കുടിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ കവർ കയ്യിൽ തന്ന് പറഞ്ഞു " എല്ലാതും അതിലുണ്ടോന്ന് നോക്ക്.. " സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും ബാക്കി എല്ലാതുമുണ്ടെന്നുറപ്പ് വരുത്തി പറഞ്ഞു " എല്ലാമുണ്ട്..." "പരീക്ഷ എവിടെയാണ് നിനക്ക്" "പത്തിരിപാല..." "അപ്പോൾ നമുക്കൊരേ റൂട്ടിലാണല്ലോ പരീക്ഷ... എനിക്ക് കുളപുള്ളിയാണ്... അപ്പോൾ ഒരുമിച്ച് പോകാം രാവിലെ നേരത്തെ ഇറങ്ങേണ്ടി വരും " " നീയും എഴുതുന്നുണ്ടോ..." "പിന്നെ എഴുതാതെ... രണ്ടും ഒരുമിച്ചല്ലേ അപ്ലൈ ചെയ്തത് " " നമുക്ക് ഇവിടെ അധികനേരം ചൂറ്റിതിരിയണ്ട... ബീച്ചിൽ പോകാം.. അവിടെയാകുമ്പോൾ അധികമാരും വരില്ല... " " മീനൂ... മോശമല്ലേ... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ " " കണ്ടാലെന്താ...നാട്ടിലെ ഒരാളെ ഞാന്‍ ബീച്ചിൽ പോയപ്പോൾ കണ്ടു അത്രതന്നെ " ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് മീനു അതിൽ കയറിയപ്പോൾ  ഞാൻ സംശയിച്ച് നിന്നപ്പോൾ മീനു കണ്ണുരുട്ടി.. അതുകണ്ടപ്പോൾ വേഗം ഓട്ടോയിൽ കയറി ഓട്ടോയിലിരിക്കുമ്പോൾ ഡ്രൈവർക്ക് മറ്റൊന്നും തോന്നേണ്ടെന്ന് കരുതി മീനു ഇടം കണ്ണുകൊണ്ട് ഡ്രൈവറെ നോക്കി ചോദിച്ചു " അച്ചൂ... അമ്മായി നാട്ടീലേക്കിനിയെന്നാണ്... ഭാസ്ക്കരേട്ടന്റെ മോളുടെ കല്ല്യാണത്തിന് കണ്ടതാണ്... ഏതായാലും ഇവിടെ വന്നിട്ട് ബീച്ചിലൊക്കെ കറങ്ങി പോകാം ഇനി വീട്ടിലേക്ക്... അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് നിന്നെ എന്റെ കൂടെ കാണുമ്പോൾ അച്ഛനുമമ്മയും അന്തം വിടും... അവർക്ക് നമുക്കൊരു സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാം " ഡ്രൈവർ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി... അത് കണ്ട് മീനു  എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.. ബീച്ചിലെത്തി ഓട്ടോയിറങ്ങി പൈസ കൊടുത്ത് നടക്കുമ്പോൾ മീനുവിനോട് ചോദിച്ചു "ഇവിടെ ഇതുപോലെ ഇടക്ക് വരാറുണ്ടോ നീ" "ബീച്ചിലേക്ക് വരാറുണ്ടോ എന്നല്ല ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉദ്ദേശമെന്ന് മനസിലായി അച്ചൂ... എന്തായാലും ഞാനിവിടെ ഇത് രണ്ടാം തവണയാണ് ആദ്യം കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം ഇപ്പോൾ നിന്നോടൊപ്പം..." "അതല്ല നീ സകല കള്ളത്തരവും പഠിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു.. " " അത് പറഞ്ഞ് തന്നത് കൂട്ടുകാരികളാണ്... ഡ്രൈവേഴ്സിന്റെ അനാവശ്യമായ നോട്ടവും മൂളലും.. ഒഴിവാക്കാനായി.. ഒരാണും പെണ്ണും ബീച്ചിൽ ഒരുമിച്ച് പോകുന്നത് വലിയ സദാചാര പ്രശ്നമാണ്... സുഹൃദ്ബന്ധം എന്നൊന്നും അവരുടെ നിഘണ്ടുവിലില്ല അച്ചു... നേർവഴി പോകുന്നവരാണെന്നും വലിയ കുഴികളിൽ പോയി ചാടുന്നത് " " ഇവിടേക്ക് വന്നതെന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല മീനൂ" " ബീച്ചിൽ സാധാരണ വരുന്നത് അസ്തമയം കാണാൻ.. പിന്നെ നാട്ടിൽ വെച്ച് പഴയപോലെ നമുക്ക് സംസാരിക്കാനാവില്ലല്ലോ... അത് കഥകളാവില്ലേ... വിവാഹ പ്രായമായ പെണ്ണല്ലേ ഞാൻ... " " എന്തിണിത്ര പറയാനുള്ളത്... " " നീനക്കൊന്നുമില്ലായിരിക്കും.. അല്ലെങ്കിൽ പറയാനാവാതെ നീ എന്നിൽ നിന്നെന്തെങ്കിലും മറക്കുന്നുണ്ടാവാം... പക്ഷേ എനിക്ക് പറയാനുണ്ട്... വാരസ്യാരുടെ പ്ലാവിലെ തൂക്കണാം കുരുവിക്കൂടിനെകുറിച്ച്... മേലെപാട്ടെക്കു പോകുന്ന നടവരമ്പുകളെ കുറിച്ച്... ആർത്തവനാളിൽ അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ ഇരുട്ടിനെ കുറിച്ച്... അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ ജനലഴികൾ പിടിച്ച് നോക്കി നിന്നപ്പോൾ നരച്ച പകലിൽ തലതാഴ്ത്തിയിറങ്ങിപോകുന്ന ഒരു മുഖത്തെ കുറിച്ച്... നിന്നെ കുറിച്ച് എന്നെ കുറിച്ച്... അങ്ങനെ പലതും... " " ശരി പറഞ്ഞു തീർക്കാനാവുന്നതൊക്കെ പറഞ്ഞു തീർക്കൂ.... ഇനിയിതുപോലെ സംസാരിക്കാനൊരവസരം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ...പണ്ടാണെങ്കിൽ  ഇന്റർവെൽ സമയത്ത് വൈകുന്നേരം സ്ക്കുൾ വിട്ട് പോകുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് മൂത്രപ്പുര ചുമരുകൾക്ക് പിറകിൽ നിന്ന് നമ്മളെത്ര സംസാരിച്ചതാണ്... " " അപ്പോൾ പഴയതൊന്നും നീ മറന്നിട്ടില്ല ല്ലേ... മറന്നൂന്ന് അഭിനയിക്കുകയാണല്ലേ.. " " ഹേയ്... അതൊക്കെ ഇനിയോർത്തിട്ടെന്ത് കാര്യം... നീ നാളെ അന്യ ഒരുവന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് വേറൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടവളും ഇതുവരെ ഒരു പരിചയവൂമില്ലാത്തൊരു പെണ്ണിന്റെ കൈപിടിച്ച് നടക്കേണ്ടവനുമാണ് ഞാൻ... അതിനിടയിൽ ഓർമ്മകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ല മീനു... " അതിനുത്തരമൊന്നും പറയാതെ പാറിവീഴുന്ന മുടിയിഴകൾ മാടിയൊതുക്കി മീനു മുൻപിൽ നടന്നു.. മീൻപിടുത്തക്കാർ കമിഴ്ത്തിയിട്ട തോണികളുടെ ഇടയിലേക്ക് കയറി മീനു ഇരുന്നു... ദൂരെ നിന്നു നോക്കിയാൽ പെട്ടെന്നാരുടെയും കണ്ണിൽ പെടാത്ത സേഫായൊരു സ്ഥലമാണതെന്ന് തോന്നി.. തുടരും രമേഷ് കൃഷ്ണൻ