#📙 നോവൽ son... 5 ഇതുവരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു സന്തോഷം തോന്നി എഡ്വിന്.. വല്ലാത്തൊരു ആനന്ദം തന്റെ രക്തത്തിൽ കൂടെ അലിഞ്ഞുചേർന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി.. 16 വയസ്സെയുള്ളൂ എങ്കിലും പ്രണയത്തിന് പ്രായമില്ല എന്നാണല്ലോ.. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും അതുതന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത.. മനസ്സ് മറ്റേതൊ ലോകത്ത്.. ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു കുന്നു പൂക്കൾ പൂത്തുനിൽക്കുന്നു..അവിടമാകെ മനോഹരമായ സൗരഭ്യം .. അതിനു നടുവിൽ കൂടി താനും രേഷ്മയും പ്രണയബന്ധരായി നിൽക്കുന്നു ... പൂമ്പാറ്റകൾ തങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പാറിപ്പറക്കുന്നു..ഒരു പ്രണയ ഗാനം തങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകി നടക്കുന്നു.. പ്രണയത്തോടെ രേഷ്മ തന്നെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടുന്നു.. ചുണ്ടിൽ കഴുത്തിൽ നെറ്റിയിൽ കവിളിൽ കാതുകളിൽ.. ഹൃദയം മഞ്ഞു പോലെ കുളിരു കോരുന്നു.. തന്റെ അധരം അവൾ അവളുടെ അധരത്താൽ കവർന്നെടുക്കുന്നു.. പെട്ടെന്ന് ആരോ തന്റെ കയ്യിൽ അടിച്ചതുപോലെ ഒരു തോന്നൽ.. എഡ്വിൻ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.. ചുറ്റും നോക്കി തന്റെ മുന്നിൽ ആരൊ നിൽപ്പുണ്ട്.. രേഷ്മ അല്ലേ അത്.. " രേഷ്മ.. നീ എങ്ങനെ ഇവിടെ.." " രേഷ്മയോ ഏത് രേഷ്മ.. ഇത് ഞാനാ സിൻഡ്രല്ല.." അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് എഡ്വിൻ കണ്ണ് തിരുമ്മി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയത്.. ശരിയാണ് സിൻഡ്രല്ലയാണ്.. അപ്പോൾ രേഷ്മയെവിടെ.. തങ്ങൾക്കു ചുറ്റും ഉണ്ടായിരുന്ന പൂക്കൾ എവിടെ.. പൂമ്പാറ്റകൾ എവിടെ.. എല്ലാം സ്വപ്നമായിരുന്നോ.. " ആരാ ഈ രേഷ്മ.. " സിൻഡ്രല്ല ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു.. " അത്... അത്... രേഷ്മയോ... ഏതു രേഷ്മ.. " സിൻഡ്രല്ലയുടെ മുഖത്തുനിന്നും മുഖം മാറ്റിക്കൊണ്ട് എഡ്വിൻ പറഞ്ഞു.. " ചേട്ടായി അല്ലേ അല്പം മുൻപ് എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് രേഷ്മയെന്താ ഇവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചത്.. എന്താ മറന്നുപോയോ.. " സംശയത്തോടെ എഡ്വിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.. " എനിക്ക്... എനിക്കറിയില്ല.. " അത് പറയുമ്പോൾ എഡ്വിന്റെ ശബ്ദം പതറിയിരുന്നു.. സിൻഡ്രല്ല അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി.. എന്നാൽ എഡ്വിൻ മുഖം മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.. " സത്യം പറയ് ചേട്ടായി.. രേഷ്മ ചേട്ടായിയുടെ ലൈനല്ലേ.. " " ലൈനോ ഏത് ലൈൻ.. " " ഇലക്ട്രിസിറ്റി ലൈൻ.. അല്ല പിന്നെ.. ചേട്ടായി കൂടുതൽ പൊട്ടൻ കളിക്കല്ലേ.. ചേട്ടായി ഈ പറഞ്ഞ രേഷ്മ ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.. " സിൻഡ്രല്ല അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞെട്ടലോടെ എഡ്വിൻ അവളെ നോക്കി.. " ആ... ആരാ.. രേഷ്മ നീ പറയൂ.. " " ചേട്ടായിയുടെ ക്ലാസ്മേറ്റ്.. രേഷ്മ ശശിധരൻ.. എന്താ ശരിയല്ലേ.. " അതുകൂടി കേട്ടതോടെ എഡ്വിൻ ഞെട്ടി.. തന്റെ സ്കൂളിലെ മിക്ക കുട്ടികളെയും ഇവൾക്ക് അറിയാം.. അതുപോലെ ഇവളെ സ്കൂളിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാം.. എന്നാൽ തന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല.. തന്നെ പലർക്കും അറിയില്ല.. തനിക്കും തനിക്കും പലരെയും അറിയില്ല .. എന്തിന് ഇവളുടെ കൂട്ടുക്കാരെ പോലും.. രേഷ്മ എന്ന് പെരുള്ള പെൺകുട്ടി തന്റെ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഇവൾക്കറിയാം.. അതുകൊണ്ടുതന്നെ താൻ രേഷ്മ എന്ന് വിളിച്ചത് അവളെയാണെന്നും ഇവൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ... ഇവളിത് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞാൽ പപ്പയുടെയും മമ്മിയുടെയും തല്ലു കിട്ടും.. എഡ്വിൻ ആകെ ടെൻഷൻ അടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സിൻഡ്രല്ല അടുത്തിരുന്നു.. " ചേട്ടായി പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല.. പക്ഷേ ചേട്ടായി ഇങ്ങനെ പാവം ആവരുത്.. കാരണം ചേട്ടായിയെ എല്ലാവരും പറ്റിക്കും.. രേഷ്മ ചേട്ടായിയെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോട്ടെ പുല്ലെന്നു ചേട്ടായി വിചാരിക്കുമോ.. അതോ ഇവിടെ കിടന്ന് മോങ്ങുമോ.. " സിൻഡ്രല്ല അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എഡ്വിൻ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി.. " സ്കൂളിലും കോളേജിലും ഒക്കെയുള്ള പ്രണയം എന്നു പറയുന്നത് പലതും യാഥാർത്ഥ്യമാവില്ല ചേട്ടായി.. പലർക്കും അതൊരു നേരമ്പോക്കാണ്.. എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ ഈ രേഷ്മ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് ചേട്ടായിയോട് പറഞ്ഞാൽ ചേട്ടായി വിഷമിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണേണ്ടി വരരുത്.. അതെനിക്ക് സഹിക്കില്ല.. " അതു പറയുമ്പോൾ സിൻഡ്രല്ലയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. " ചേട്ടായി ആദ്യം തന്നെ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കണം.. എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും പള്ളിയിൽ പോകണം.. കുർബാനയിൽ പങ്കുകൊള്ളണം.. അതുപോലെതന്നെ ക്യാറ്റിക്കിസത്തിലും പങ്കെടുക്കണം.. ദൈവത്തെപ്പറ്റി മുതിർന്നവർ പറഞ്ഞുതരുന്നത് കേൾക്കണം.. നമ്മുടെ ഈ വീട്ടിൽ അതൊക്കെ പറഞ്ഞു തരാൻ ആളില്ല.. എല്ലാവരും പണം ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.. നമ്മളെ സൂക്ഷിക്കേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെയാണ് ചേട്ടായി.. " സിൻഡ്രല്ല പറയുന്നത് മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ കേട്ടിരുന്നു എഡ്വിൻ.. ചില ദിവസങ്ങളിൽ സിൻഡ്രല്ല എഡ്വിന് അമ്മയാണ്.. അവനെക്കാൾ മുതിർന്ന ചേച്ചിയാണ്.. കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ ധാരാളം വായിക്കുമായിരുന്ന അവൾക്ക് പലതിനെപ്പറ്റിയും അറിവും ജ്ഞാനവും ഉണ്ട്.. പലപ്പോഴും അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് എഡ്വിൻ അന്താളിച്ച് നിന്നിട്ടുണ്ട്.. ഗ്ലാഡിസിന്റെ അമ്മ മറിയാമ്മ പറയുമായിരുന്നു നിന്റെ മകൾ ഒരു അമ്മൂമ്മ ആണെന്ന്.. സംഭവം ശരിയാണ്.. സിൻഡ്രല്ല പറയുന്ന ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ അമ്മയായ ഗ്ലാഡിസിന് പോലും അറിവില്ലാത്തതാണ്.. നല്ല ബോധത്തോടെ ഇരുത്തം വന്നവരെ പോലെയാണ് പലപ്പോഴും അവൾ സംസാരിക്കുന്നത്.. കാറ്റിക്കിസം ക്ലാസിലും ദൈവത്തെ പറ്റിയുള്ള അവളുടെ അറിവ് അപാരമാണ്.. ടീച്ചർമാർ പോലും അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് അന്താളിച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്.. മറ്റുള്ളവരോട് ക്ഷമിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും ആണ് അവൾ പഠിച്ചിട്ടുള്ളത്.. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മിക്കവർക്കും അവളെ ഇഷ്ട്ടമാണ്.. പക്ഷേ എഡ്വിനെ ആരെങ്കിലും തൊട്ടാൽ അപ്പോൾ അവളുടെ വിധം മാറും.. അവൾ ആകെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു പെരുമാറുന്നത് എഡ്വിനെ ആരെങ്കിലും ദ്രോഹിച്ചാൽ ആണ്.. അവൻ കരയുന്നത് കണ്ടാൽ അവൾക്ക് സഹിക്കില്ല.. " ഞാൻ പറഞ്ഞത് ചേട്ടായിക്ക് മനസ്സിലായല്ലോ.. ചേട്ടായി ഒരു പാവം ആയതുകൊണ്ട് പലരും ചേട്ടായിയെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കും അതിന് നിന്നു കൊടുക്കരുത് എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.. അതുകൊണ്ട് ആരുമായും അമിതമായി അടുക്കരുത് വിശ്വസിക്കരുത്.. കേട്ടല്ലോ.. " സിൻഡ്രല്ല വീണ്ടും ഓർമിപ്പിച്ചു.. എഡ്വിൻ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു.. " എങ്കിൽ ചേട്ടായി പോയി പഠിക്ക്.. ഏഴുമണിക്ക് പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലണം.. " സിൻഡ്രല്ല ഓർമിപ്പിച്ചു.. " ഞാനില്ല പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലാൻ.. നീ തനിയെ ചൊല്ലിയാൽ മതി.. അവിടെ വന്നിരുന്ന് ബോറടിക്കും.. " എഡ്വിൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സിൻഡ്രല്ല അമ്പരന്നുപോയി.. " ബോറടിക്കുമെന്നോ.. ചേട്ടായി എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്.. " " പ്ലീസ് സിൻഡ്രല്ല.. ഞാൻ പറയുന്നതൊന്നു കേൾക്ക് നീ.. " അവൾക്കു മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് യാചിക്കും പോലെ എഡ്വിൻ പറഞ്ഞു.. പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ സിൻഡ്രല്ല പുറത്തേക്ക് പോയി.. അല്പം കഴിഞ്ഞ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ട് എഡ്വിൻ തലയുയർത്തി നോക്കി.. സർവെന്റ് റോസി ആയിരുന്നു.. അവളെ കണ്ടതും എഡ്വിൻ ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം മാറ്റി കളഞ്ഞു.. അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. കയ്യിലിരിക്കുന്ന ഗ്ലാസ് അവന് നേരെ നീട്ടി. " എന്തായിത്.. ചായ ഞാൻ കുടിച്ചതാണല്ലോ.. " എഡ്വിൻ അത് ചോദിച്ചതും റോസി കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. കറുത്ത അത്ര വലിയ ഭംഗി ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ആ സ്ത്രീയുടെ ചിരി കണ്ടിട്ട് എഡ്വിന് ദേഷ്യം തോന്നി.. " ഇത് ചായയല്ല... പായസമാണ്.. എഡ്വിന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട സേമിയ പായസം.. " " എനിക്ക് സെമിയ പായസം ഇഷ്ടമാണെന്ന് ചേച്ചി എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു.. " " അത് മോന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു.. മോന്റെ അമ്മ മോൻ സംസാരിക്കില്ല മിണ്ടില്ല ആരോടും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്.. ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.. " റോസി അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എഡ്വിനും അത് ഓർത്തത്.. ശരിയാണ് മുൻപായിരുന്നെങ്കിൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും കുമ്പിട്ട് നിൽക്കുമായിരുന്നു.. ഇപ്പോഴും അത്ര വലിയ ധൈര്യം ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല എങ്കിലും.. അത്യാവശ്യമൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.. അതിന് കാരണക്കാരൻ ആ മനുഷ്യനാണ്.. സാം ഗ്ലാഡ് വിൻ.. തന്റെ സ്കൂൾ ടീച്ചർ.. ആ മനുഷ്യന്റെ ഉപദേശം തനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ ധൈര്യം വന്നതു പോലെ തോന്നി.. ഇപ്പോൾ സിൻഡ്രല്ല പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോഴും ഒരു ധൈര്യമൊക്കെ വന്നതുപോലെ. എഡ്വിൻ പായസം വലിച്ചു കുടിച്ചു.. എഡ്വിൻ പായസം കുടിക്കുന്നത് റോസി നോക്കി നിന്നു.. പായസം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഗ്ലാസ് റോസിക്ക് തിരിച്ചു നൽകി എഡ്വിൻ.. " ദാ മോന്റെ ചുണ്ടത്തൊക്കെ ഇരിക്കുന്നു പായസം.. ഞാൻ തുടച്ചു തരാം.. " റോസി എഡ്വിന്റെ ചുണ്ടത്ത് പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്ന പായസ തുള്ളികൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തുടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. എന്നാൽ എഡ്വിൻ അത് തടഞ്ഞു.. " ചേച്ചി തുടയ്ക്കണ്ട എനിക്കറിയാം തുടയ്ക്കാൻ.. " അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ എഡ്വിൻ പറഞ്ഞു.. " ഓ അവന്റെയൊരു നാണം.. നിന്റെ നാണം ഒക്കെ ഞാൻ മാറ്റി തരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ.. നിന്നെപ്പോലുള്ള ഒരുപാട് എണ്ണത്തിനെ കണ്ടിട്ടുള്ളതാ ഈ റോസി... അവരെയൊക്കെ എന്റെ വരുതിയിൽ ആക്കിയിട്ടുമുണ്ട്.. നീയും എന്റെ ചൊൽപ്പടിയിൽ നിൽക്കും.. നിർത്തിക്കും ഞാൻ. " പറഞ്ഞുകൊണ്ട് റോസി പുറ ത്തേക്ക് പോയി.. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ ഇരുന്നു പോയി എഡ്വിൻ.. സത്യത്തിൽ റോസിയെ അവനു ഭയം ആയിരുന്നു.. നാവിന് ലൈസൻസില്ലാത്തവൾ.. അധികം സംസാരിക്കാത്ത എഡ്വിന് ഒരുപാട് സംസാരിക്കുന്നവരെ ഭയമായിരുന്നു.. സിൻഡ്രല്ലയോട് മാത്രം ആ ഭയം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഓരോന്നൊക്കെ ഓർത്തു എഡ്വിൻ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു.. ************************** ഞായറാഴ്ച്ചത്തെ കുർബാനയും കാറ്റിക്കിസവും കഴിഞ്ഞ് സിൻഡ്രല്ല വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുമ്പോഴാണ് പള്ളി വികാരി ഫാദർ ജേക്കബ് പട്ടുമ്മൽ വിളിച്ചത്.. സിൻഡ്രല്ല അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. " എഡ്വിൻ എന്താ ഇപ്പോൾ പള്ളിയിൽ ഒന്നും വരുന്നില്ലല്ലോ.. കാറ്റിക്കിസത്തിനും കാണുന്നില്ല.. " " ചേട്ടായി വരുന്നില്ല ഫാദർ.. ഞാൻ പരമാവധി പറഞ്ഞു നോക്കിയതാ ചേട്ടായിക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലെ.. പലപ്പോഴും എനിക്ക് പേടിയാ തോന്നുന്നത്.. ദൈവവിശ്വാസം അകന്നു പോകുന്നത് ചേട്ടായിക്ക് നല്ലതല്ല..." "അത് തന്നെ ആണ് ഞാനും പറയുന്നത്.. അവന് നല്ല സമയമല്ല.. ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു പോകുന്തോറും ദുഷ്ട ശക്തി അവനെ പിടികൂടും.. അങ്ങനെ വരരുത്.." വികാരിയച്ചൻ അത് പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ. അച്ഛന് കൂടുതൽ എന്തോ പറയാനുണ്ട് എന്ന് തോന്നിപ്പോയി സിൻഡ്രല്ലയ്ക്ക്.. " എഡ്വിനെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല മോളെ.. നിങ്ങളുടെ പപ്പയും അമ്മയും എന്താ പള്ളിയിൽ വരാത്തത്.. പണം ഉണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിൽ ദൈവത്തെ മറന്നുപോയോ.. മാതാപിതാക്കൾ കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നതെ മക്കൾ കാണിക്കൂ.. നിങ്ങളുടെ അപ്പനും അമ്മയും പള്ളിയിൽ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ അവനും ചിലപ്പോൾ വന്നു പോയേനെ.. ഇവിടെ നീയൊഴിച്ച് നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ഒരാൾ പോലും പള്ളിയിൽ വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.. " അച്ഛൻ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട് സിസ്റ്റർ മാർത്തയും അവിടേക്ക് വന്നു.. സിൻഡ്രല്ലയെ കാറ്റിക്കിസം പഠിപ്പിക്കുന്നത് സിസ്റ്റർ മാർത്തയാണ്.. " ഫാദർ പറഞ്ഞത് നേരാണ്.. വീട്ടിൽ പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലാൻ പോലും ആർക്കും നേരമില്ല.. എങ്കിലും ഞാൻ ചൊല്ലും.. " " അതേതായാലും നന്നായി മോളെ.. ഒരാളെങ്കിലും പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുന്നത് നല്ലതാണ് അതൊരു ഐശ്വര്യമാണ്.. നമ്മളീ സന്ധ്യയായി കഴിഞ്ഞാൽ പ്രാർത്ഥന ചെയ്യുകയും ഹിന്ദുമത വിശ്വാസികൾ നാമം ജപിക്കുകയും മുസ്ലിം മത വിശ്വാസികൾ വാങ്ക് വിളിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്.. സന്ധ്യാ നേരം ആവുമ്പോഴാണ് ഇരുട്ടിന്റെ സന്തതികൾ പുറത്തുവരുന്നത്.. അവർക്ക് നേരെയുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആയുധമാണ് പ്രാർത്ഥനകൾ.. പൈശാചികത നിറഞ്ഞ ഘോര സർപ്പത്തിന്റെ തല തകർത്ത പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ജപമാല ചൊല്ലുന്നതിലൂടെ പൈശാചികത ഒഴിഞ്ഞു പോകും.. അതുകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥന മോളെങ്കിലും മുടങ്ങാതെ ചൊല്ലുക.. പറ്റുമെങ്കിൽ എഡ്വിനോട്‌ എന്നെ വന്ന് കാണാൻ പറയണം.. " വികാരിയച്ചൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. അച്ഛന് സ്തുതി കൊടുത്തുകൊണ്ട് സിൻഡ്രല്ല അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി.. " നല്ല ജ്ഞാനമുള്ള കുട്ടിയാണച്ചോ അവൾ.. " സിസ്റ്റർ മാർത്ത പറഞ്ഞു.. " അവളിൽ ദൈവീകതയുണ്ട്.. കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞവളാണവൾ .. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ആ കുട്ടിക്ക് ഉണ്ട്.. പക്ഷേ എഡ്വിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല.. അവനെ കാത്തു വലിയൊരു അപകടം കാത്തിരിപ്പുണ്ട്.. " " അത് അച്ഛൻ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു.. " സിസ്റ്റർ മാർത്ത അമ്പരപ്പോടെ ചോദിച്ചു.. ജേക്കബച്ചൻ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ക്രിസ്തു ദേവന്റെ രൂപത്തെ നോക്കി നിന്നു... " ഞാനിന്ന് രാത്രി ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു സിസ്റ്റർ.. അത്.. വെറുമൊരു സ്വപ്നമായി കാണാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല.. കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ ബൈബിൾ വായിച്ചപ്പോൾ അഗ്നി മഴ വന്നു ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നതായും ദുഷ്ട ശക്തികൾ ഭൂമി പിടിച്ചടക്കുന്നതായും ആണ് കണ്ടത് .. എങ്കിലും പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ട് ഞാൻ കിടന്നു.. പിന്നെ ഞാൻ കണ്ടത് സ്വപ്നമോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യമോ.. എനിക്കിപ്പോഴും അത് അറിയില്ല.. ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഭയങ്കരമായ മഴയും ഇടിമിന്നലും.. ജനൽ പാളികൾ ശക്തമായി തുറന്നടിയുന്നു.. ഫാദർ ജേക്കബ് ആ രംഗം മനസ്സിൽ ഓർത്തു.. ************************ മഴ ശക്തമായി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. ഭയങ്കര ഇടിമിന്നൽ.. ഫാദർ ജേക്കബ് കാറ്റത്ത് തുറന്നടയുന്ന ജനലുകൾ ബലമായി അടച്ച് കൊളുത്തിട്ടു.. " എടോ മത്തായി.. താൻ ഇതെവിടെ പോയി കിടക്കുകയാണ്.. " ഫാദർ ജേക്കബ് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കപ്യാരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. എന്നാൽ യാതൊരു അനക്കവും ഉണ്ടായില്ല.. പെട്ടെന്ന് ഫാദർ ജേക്കബിനെ നടുക്കിക്കൊണ്ട് കരണ്ട് പോയി.. " എന്തൊരു കഷ്ടമാണ് ദൈവമേ ഇത്.. " ഫാദർ ജേക്കബ് സ്വയം പറഞ്ഞു.. ടോർച്ചോ മൊബൈൽഫോണോ എടുക്കാൻ ആണെങ്കിൽ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടി വരും.. അപ്പോഴാണ് ഓർത്തത് ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന ടേബിളിൽ മൊബൈൽ ഫോൺ ഇരിപ്പുണ്ട്.. ഫാദർ ജേക്കബ് തപ്പി തടഞ്ഞു മുന്നോട്ടു നടന്നു.. ഒന്നും കാണാൻ വയ്യ.. " മഴയൊന്നു പെയ്താൽ അപ്പോൾ പോകും കരണ്ട്.. വല്ലാത്തൊരു നാട് തന്നെ കേരളം.. " സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛൻ വീണ്ടും മുന്നോട്ടു നടന്നു.. " എടോ മത്തായി.. താനിത് എവിടെ പോയി കിടക്കുകയാണ്.. ഒരത്യാവശ്യത്തിന് വിളിച്ചാൽ കിട്ടില്ലല്ലോ തന്നെ.. ഞാൻ പറയുന്നത് താൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ.. അതോ ഇടിമിന്നലും മഴയും വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ താൻ നേരത്തെ തന്റെ പാട്ടിനു പോയോ.. മത്തായി.. " മുന്നോട്ടു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അച്ഛൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു പക്ഷേ മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. അച്ഛന് എന്തോ ഭയം തോന്നി.. എങ്കിലും ദൈവത്തെ മനസ്സിൽ വിളിച്ച് മുന്നോട്ടു നടന്നു.. ടേബിളിന്റെ അടുത്തെത്തി.. ടേബിളിന് മുകളിൽ കൈകൊണ്ട് പരതി.. എന്തൊക്കെയോ തട്ടിത്തടഞ്ഞു താഴെ വീണു.. എന്തായാലും രാവിലെ ക്ലീനിങ്ങിന് വരുന്ന മറിയ ചേച്ചിക്ക് പണിയായിട്ടുണ്ട്... അച്ഛൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.. " എന്നാലും ഈ മത്തായി ഇത് എവിടെ പോയി.. ഭക്ഷണം എടുത്ത് വയ്ക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയതാണല്ലോ അയാൾ.. " അച്ഛൻ വീണ്ടും സ്വയം പറഞ്ഞു.. " അയാൾ വരില്ലച്ചോ അയാൾ പോയി.. " പെട്ടെന്നായിരുന്നു ആ ശബ്ദം കേട്ടത്. ഫാദർ ജേക്കബ് ഞെട്ടിപ്പോയി.. ആരാണത്.. അച്ഛൻ വീണ്ടും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. വിസിറ്റിംഗ് റൂമിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സോഫാ സെറ്റിയിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നു.. മുഖം വ്യക്തമല്ല.. ഇയാൾ എങ്ങനെ ഇതിനകത്തു കയറി.. കള്ളനോ കൊലപാതകിയോ വല്ലതും ആണോ.. " ആ... രാ..." അത് പറയുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ ശബ്ദം പതറി.. " ഞാനാണച്ചോ എഡ്വിൻ.. എഡ്വിൻ ഫെർണാണ്ടസ്.. " ആ യുവാവ് അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും പെട്ടെന്ന് ശക്തമായ ഇടിമിന്നലുണ്ടായി.. ആ യുവാവിന്റെ മുഖം മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ ഫാദർ ജേക്കബ് കണ്ടു.. എഡ്വിൻ ഫെർണാണ്ടസിന്റെ മുഖമായിരുന്നു അത്.. പത്താം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന ആ പയ്യന്റെ നിഷ്കളങ്ക മുഖത്തിന് പകരം ഗാംഭീര്യമുള്ള മുഖം.. ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖത്തിന് പകരം കട്ടി മീശ.. 16 വയസ്സുള്ള പയ്യന് പകരം 30 വയസ്സോളം പ്രായമുള്ള യുവാവ്.. ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.. എഡ്വിൻ തന്നെയാണോ അത് അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ മുഖമുള്ള മറ്റാരെങ്കിലുമാണോ.. " സംശയിക്കേണ്ട ഫാദർ.. ഇത് ഞാൻ തന്നെയാണ് എഡ്വിൻ... നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സിൻഡ്രല്ലയുടെ സഹോദരൻ.. അതിനെല്ലാം ഉപരി സാത്താന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രൻ... എന്റെ വരവിന് ഒരു ഉദ്ദേശമുണ്ട്.. ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്വന്തം നാട് അത് ലൂസിഫറിന്റേതാക്കി മാറ്റുക .. കാലങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ ദൈവവിശ്വാസികൾ ആരും തന്നെ ഉണ്ടാവില്ല ഫാദർ.. ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാക്കൾ ഈ ലോകം കയ്യടക്കും.. നന്മയെ നശിപ്പിക്കും.. തിന്മ ഉയർന്നുനിൽക്കും.. നിങ്ങളോട് ദൈവം അരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് മുഴുവൻ ഈ നാട് ചെയ്യും.. അതിനായിട്ടാണ് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നത്.. ഇരുട്ടിന്റെ മകൻ ഡെവിൾസ് സൺ.. മോർത്താവിയോസ്... " പെട്ടെന്ന് ഫാദർ ജേക്കബ് ചാടി എഴുന്നേറ്റു.. മുകളിൽ ഫാൻ കറങ്ങുന്നുണ്ട്.. തൊണ്ട വരളുന്നു.. മോർത്താവിയോസ് ആ പേര് താൻ എവിടെയോ.. ഒരു നിമിഷം ഫാദർ ഓർത്തു.. ഫാദർ ചുറ്റും നോക്കി ഇപ്പോൾ ഒരനക്കവുമില്ല.. താൻ ഇപ്പോൾ തന്റെ മുറിയിൽ ബെഡിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.. അപ്പോൾ സ്വപ്നമാണോ താൻ കണ്ടത്... അപ്പോഴും പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. തുടരും...