आज समर्थ सदगुरू श्री गजानन महाराजांचा प्रगटदिन. श्रीमद वासुदेवानंद सरस्वती टेम्बेस्वामी महाराज आणि श्री गजानन महाराजांच्या अंतर्गत स्नेहाचा एक अद्भुत प्रसंग श्री गजानन विजय ग्रंथाच्या एकोणविसाव्या अध्यायात नमूद केलेला आहे. तो असा , एकदा सदगुरू श्री गजानन महाराज महाराज बाळाभाऊला म्हणाले की, "अरे बाळा, उद्या आमचा भाऊ आम्हाले भेटायले मठात येऊन रायला. पण एक लक्षात ठेव. माझा भाऊ म्हणजे साक्षात जमदग्नीचा अवतारच समज. रस्त्यात साधी चिंधी पडलेली बी त्याले खपत नाही. म्हणून उद्या मठाच सगळं आवार झाडून स्वच्छ ठेवा, कुठबी साधी चिंधीही पडू देऊ नका. तो शुचिर्भूत अस कर्मठ कऱ्हाडा ब्राह्मण आहे. त्याच हे कडक आचरण आणि भारी कर्मठपणा हेच त्याच कवच आहे." त्याप्रमाणे महाराजांनी सांगितल्यानुसार बाळाभाऊने मठाचा सगळा आवार झाडून स्वच्छ, लख्ख केला. दुसऱ्या दिवशी; दिवसाच्या पहिल्या प्रहरी काषायवस्त्र धारी, हाती दंड कमंडलू घेतलेले, अंगापिंडाने कृश; पण शरीराने अत्यंत तेजस्वी असे एक यतीश्वर "श्रीगुरुदेवदत्त" म्हणून मठाच्या दारात उभे राहले. बाळाभाऊंनी लगेचच हे श्रीमद वासुदेवानंद सरस्वती टेम्बेस्वामी आहेत असे ओळखून स्वामींना साष्टांग दंडवत घातला. श्रीटेम्बेस्वामी महाराज मठात आले तेव्हा समर्थ सदगुरू श्री गजानन महाराज आपल्या पलंगावर बोटाने टीचक्या वाजवत बसलेले होते. श्रीटेम्बेस्वामी स्वामींची आणि महाराजांची दृष्टादृष्ट्ट होताच दोघांनाही अत्यंत हर्ष झाला. ह्या उभयंताच्या भेटीचे ग्रंथकार श्री दासगणू महाराज "एक कर्माचा सागर तर दुसरा योगयोगेश्वर, एक गंगा भागीरथी तर दुसरा गोदावरी, एक पशुपती तर दुसरा शेषशायी नारायण" अशा सुरेख शब्दात वर्णन करतात. नंतर श्रीमद वासुदेवानंद सरस्वती टेम्बेस्वामी आणि महाराजांची दृष्टादृष्ट्ट संपली, दोघांचेही मौनातच परंतु अंतरंगाने बोलणे झाले आणि श्रीटेम्बेस्वामी महाराजांनी समर्थ सदगुरू श्री गजानन महाराजांना परतीची आज्ञा मागितली. त्यावर श्री गजानन महाराजांनी सुद्धा 'आले फार बरे झाले' म्हणून मान हलवून स्वामींना निरोप दिला आणि "श्रीगुरुदेवदत्त" म्हणून श्रीमद वासुदेवानंद सरस्वती टेम्बेस्वामी महाराज पुढच्या प्रवासाला निघून गेलेत . संदर्भ : श्रीदासगणूकृत "श्री गजानन विजय" ग्रंथ अध्याय १९ - ओवी क्र. ६८ ते ८० #👣गजानन महाराज🌺 #🌺गण गण गणात बोते..🙏 #😇भक्ती स्टेट्स #वासुदेवानंद सरस्वती टेंबे स्वामी महाराज #गजानन महाराज