ഒടുവിലവൻ തന്റെ പ്രണയത്തെ ഇങ്ങനെ കുറിച്ചിട്ടു— ഒരു അവസാന പ്രാർത്ഥന പോലെ, ഒരു അവസാന വിടപറച്ചിലിന്റെ നിശ്ശബ്ദത പോലെ... ഇനിയൊരു ഋതുക്കളിലും നീ എന്നിൽ പൂക്കാതിരിക്കട്ടെ, കാരണം ഓരോ പൂക്കലും പിന്നെ ഒരു കൊഴിഞ്ഞുപോകലിന്റെ വേദന മാത്രം തന്നിരുന്നു. ഇനിയൊരു ഋതുക്കളിലും ഞാൻ നിന്നെ മോഹിക്കാതിരിക്കട്ടെ, കാരണം ഓരോ മോഹവും എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും തകർന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിർത്തി. നിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഇനി എന്നിൽ ഒരു വസന്തമാകരുത്, മറിച്ച്, ഒരു ശാന്തമായ ശിശിരമായി അകന്നുപോകട്ടെ. നിന്റെ പേരെഴുതിയിരുന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ മതിലുകൾ, കാലത്തിന്റെ കാറ്റിൽ മാഞ്ഞുപോകട്ടെ... കാരണം ചില പ്രണയങ്ങൾ, ഒന്നാകാൻ ജനിച്ചതല്ല— മറിച്ച്, ഒരിക്കലും മായാത്ത ഒരു പാടായി മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കാനാണ് ജനിച്ചത്... പ്രണയം എപ്പോഴും ഒരു ഒത്തുചേരൽ ആകണമെന്നില്ല; ചിലപ്പോൾ അതൊരു മനോഹരമായ വിടപറയലാകാം. സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാത്തതിനെ, ഒരു അവസാന പ്രാർത്ഥന പോലെ നിശ്ശബ്ദമായി യാത്രയാക്കുമ്പോഴാണ് പ്രണയം അതിന്റെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ ഭാവത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത്. അത്തരമൊരു വല്ലാത്ത നിസ്സഹായതയിലേക്കും വേദനയിലേക്കുമാണ് ഈ വരികൾ നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത്. പൂക്കാൻ ഭയക്കുന്ന ഋതുക്കൾ.. പൂക്കുന്നതിന്റെ ഭംഗിയേക്കാൾ കൊഴിയുന്നതിന്റെ വേദനയെ ഭയക്കുന്ന ഒരു മനസ്സിനെ ഈ വരികളിൽ വായിച്ചെടുക്കാം. "ഇനിയൊരു ഋതുക്കളിലും നീ എന്നിൽ പൂക്കാതിരിക്കട്ടെ" എന്ന വരി എത്രമാത്രം ആഴത്തിലാണ് ഹൃദയത്തിൽ തറയ്ക്കുന്നത്! ഓരോ തവണയും പ്രതീക്ഷയോടെ മൊട്ടിടുന്ന മോഹങ്ങൾ, ഒടുവിൽ തകർന്ന ഹൃദയത്തിന് മുന്നിൽ പകച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ഏത് മനുഷ്യനാണ് ആ വേദന വീണ്ടും ഏറ്റുവാങ്ങാൻ തയ്യാറാവുക? അവിടെയാണ് അവൻ തന്റെ മോഹങ്ങൾക്ക് മേൽ സ്വയം വിലങ്ങിടുന്നത്. വീണ്ടുമൊരു പൂക്കാലം എന്നത് അവനെ സംബന്ധിച്ച് ഇനിയൊരു വേദനയുടെ തുടക്കം മാത്രമാണ്. ഓർമ്മകളുടെ ശാന്തമായ ശിശിരം... വസന്തം എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷയുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ അവന് വേണ്ടത് വസന്തമല്ല, മറിച്ച് ശാന്തമായ ഒരു ശിശിരമാണ്. ഓർമ്മകളുടെ വസന്തം വീണ്ടും പൂത്തുലയുമ്പോൾ അത് പഴയ മുറിവുകളെ രക്തം കിനിയാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കും. പകരം, മഞ്ഞുവീണുറഞ്ഞ ഒരു ശിശിരം പോലെ ആ ഓർമ്മകൾ നിശ്ശബ്ദമായി അകന്നുപോകാൻ അവൻ കൊതിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തിന്റെ ചുവരുകളിൽ എക്കാലത്തേക്കുമായി എഴുതിച്ചേർത്ത ആ പേര്, കാലത്തിന്റെ കാറ്റിൽ മാഞ്ഞുപോകട്ടെയെന്ന് അവൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് അവളോടുള്ള വെറുപ്പുകൊണ്ടല്ല; മറിച്ച് ആ ഓർമ്മകൾ നൽകുന്ന ഭാരം ഇനിയും താങ്ങാൻ അവന് ശേഷിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. മായാത്ത പാടുകളാകുന്ന പ്രണയങ്ങൾ.. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയൊരു തിരിച്ചറിവ് ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ കുറിപ്പ് അവസാനിക്കുന്നത്: "ചില പ്രണയങ്ങൾ ഒന്നാകാൻ ജനിച്ചതല്ല." അതെ, സിനിമകളിലും നോവലുകളിലും കാണുന്നതുപോലെ എല്ലാ പ്രണയങ്ങൾക്കും ഒരു ശുഭപര്യവസാനം ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് ഒരിക്കലും മായാത്ത ഒരു പാടായി അവശേഷിക്കാൻ മാത്രമായിരിക്കും. ആ പാട് ഒരുപക്ഷേ വേദനയുടേതാകാം, അല്ലെങ്കിൽ എന്നോ അനുഭവിച്ച ഒരു മനോഹരമായ നിമിഷത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പാകാം. ഒന്നാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ചില പ്രണയങ്ങൾ അവിടെ പൂർണ്ണമാകുകയാണ്; അതൊരു ശാന്തമായ നൊമ്പരമായി മനസ്സിൽ എക്കാലവും നിലനിൽക്കും. സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാത്തതിനെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്രയാക്കുന്നതിലും വലിയൊരു പ്രണയമില്ല. വസന്തങ്ങൾ ഇനിയും വരും, പക്ഷേ ആ പഴയ പൂക്കൾ ഇനി വിരിയില്ല എന്ന സത്യം അംഗീകരിക്കുന്നിടത്താണ് ഈ വരികൾ പൂർണ്ണമാകുന്നത്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലും ഒരു വിങ്ങുന്ന ഒരു മഞ്ഞുകാലം ബാക്കിയാക്കി ഞാൻ ഈ വരികൾ ഇവിടെ നിർത്തുകയാണ്... #😢വിരഹം സ്റ്റാറ്റസ് #❤️ പ്രണയം സ്റ്റാറ്റസുകൾ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #😔Sad Status #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ