#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ##തുടർകഥ ഭാഗം 92. # നീലിമയുടെ ഉള്ളിൽ ആസ്വസ്ഥതകൾ നിറഞ്ഞു... അവളറിയാതെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം രൂപപ്പെട്ടു വന്നു.. താൻ ഏതോ കെണിയിൽ അകപ്പെട്ട പോലെ തോന്നി... പുറത്ത് ഇരുൾ പരന്നു മഴ കുറേശെ ശക്തിയാർജിച്ചു... ഒപ്പം ഇടിമുഴക്കവും വേണ്ടായിരുന്നു ഈ യാത്ര എന്ന് ഇപ്പോ തോന്നുന്നു... ഉമേച്ചിയോട് പോലും പറയാതെ.... ച്ചേ... അവരോട് പറയാമായിരുന്നു... ഇനിയിപ്പോ ആലോചിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. അതുമല്ല രണ്ട് ദിവസമായി ഉമേച്ചിയെ കണ്ടിട്ടും മിണ്ടിയിട്ടും.... എന്താ ഇത്രേം ചിന്തിക്കാൻ...? വരേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നുവോ ഇപ്പൊ...? അമിതയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അൽപ്പം നീരസം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നി... വന്നില്ലേൽ നീലിക്ക് തന്നാ പ്രശ്നം. ഇവരൊക്കെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നേനെ.... ഇവരൊക്കെ യോ..പുരികം ചുളിച്ചു അവൾ അമിതയെ നോക്കി... പേടിക്കേണ്ട നീലിമ... ഞങ്ങൾ ഉപദ്രവിക്കാൻ വന്നതല്ല. പക്ഷേ സത്യം സത്യമായി പറയണം.... ആരാ നിങ്ങളൊക്കെ...? അവൾ ശബ്ദമുയർത്തി... അകത്തു നിന്നും എസ്പി മുരു കേശനും പിന്നെ മീനുവും പുറത്തേക്ക് വന്നു... മീനുവിനെ കണ്ട് ഒന്ന് പതറി നീലിമ... എന്ത് സത്യം... ഞാൻ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ.... ഇല്ലേ...? ഇല്ലാ ഉറപ്പിച്ച് പറയുന്നു.... നീലിമ എംബി ബിഎസ് പൂർത്തിയാക്കിയോ... ഇത്തവണ ശരിക്കും അവൾ പതറി.. ഇവിടെ ആകെ തനിക്കും പിന്നെ ഉമേചിക്കും മാത്രം അറിയുന്ന രഹസ്യം... എന്താ... ശരിക്കും ഞെട്ടിയോ... മീനു അടുത്തേക്ക് വന്നു അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി കണ്ണുകളിലേക്ക് ചൂഴ്ന്ന് നോക്കി.... എന്താ ചോദിച്ചത് കൃട്ടില്ലേ. പൂർത്തിയാക്കിയോ... ഇ... ഇല്ല... കളവ് പറഞ്ഞിട്ട് ഇനി രക്ഷയില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടാവും ഇവരുടെ വരവ്... എന്ത് കൊണ്ട്... എന്ത് കൊണ്ട് പൂർത്തിയാക്കിയില്ല... അത്... അത്.... വേണ്ട...ഇത് കണ്ടോ.... മൊബൈൽ ഉയർത്തി കാട്ടിഎസ്പി മുരകേശൻ ഒരു ഫോട്ടോ കാണിച്ചു... അപ്പൊ പിന്നെ ഇതാരാ... ഇത് ഡോക്ടർ ആയപ്പോൾ എടുത്ത പിക്ച്ചർ അല്ലേ...? ശരീരം തളരുന്ന പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് ചേക്കേറി. ഒരു താങ്ങിനായായി അവൾ ചുറ്റും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പരതി... അടുത്ത് നിന്ന അമിത അവളെ ചേർത്ത് പിടിക്കും മുൻപ് അവൾ നിലത്തേക്ക് ഊർന്ന് വീണു..... (തുടരും)