നമുക്കിടയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഈ അനിശ്ചിതത്വം വെറുമൊരു ദൂരമല്ല, മറിച്ച് പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച ആയിരം വാക്കുകൾ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശൂന്യതയാണ്... എന്ന് തീരുമെന്നറിയാത്ത ഈ കാത്തിരിപ്പിൽ, പഴയ ആ നമ്മളെ നാം എവിടെയാണ് ഉപേക്ഷിച്ചതെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം തിരക്കുകൾ നമ്മെ വിഴുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു... ഹൃദയം കൊണ്ട് തൊടാൻ കഴിയുന്നത്ര അരികിലുണ്ടായിട്ടും, അപരിചിതത്വം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു അദൃശ്യകോട്ടയ്ക്കുള്ളിലാണ് നാം ഇന്ന് കഴിയുന്നത്... അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയവും, അകലാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ വിട്ടുപിരിയാനാവാത്ത ഓർമ്മകളുടെ ഭാരവും നമ്മെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നു... "കാലം നമുക്ക് തന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ ഒരുപക്ഷേ ഇതാവാം" പരസ്പരം പ്രണയിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ രണ്ട് മരവിച്ച മനുഷ്യരായി ഒരേ വഴികളിലൂടെ നടന്നുതീർക്കേണ്ടി വരുന്ന ഈ ദൂരമല്ലാത്ത ദൂരം... തിരക്കുകൾ ഒരു ഒഴികഴിവ് മാത്രമാണ്, സത്യത്തിൽ നമുക്ക്‌ എവിടെയാണ് നമ്മെ നഷ്ടമായത്‌... പഴയ ആ പതിപ്പിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാൻ ഇപ്പോൾ നമ്മളിൽ അവശേഷിക്കുന്നത് വെറും നിഴലുകൾ മാത്രമാണ്... ഈ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒരു തിരിച്ചുപോക്ക് സാധ്യമാകുമോ...? @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ