PART-22 നിഴലുകൾ ഉറങ്ങാത്ത വീട് ആദി അമലിനെ താങ്ങി അകത്തേക്ക് കയറി. അകത്തെ ഹാളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ തുന്നൽ മെഷീനുകൾക്ക് പകരം വലിയ ആധുനിക മെഷീനുകളാണ്. പക്ഷേ അവ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ആരുമില്ല! മെഷീനുകൾ തനിയെ ഓടുകയാണ്. അവിടെ തുന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് തുണികളല്ല, പകരം മനുഷ്യരുടെ നിഴലുകളാണ്! ചുവരുകളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഓരോ നിഴലുകളും വേദനകൊണ്ട് പിടയുന്നത് ആദി ഭീതിയോടെ കണ്ടു. അതിനിടയിൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടപ്പോൾ ആദി തകർന്നുപോയി—അത് തന്റെ അച്ഛന്റെ നിഴലായിരുന്നു! പൂർണ്ണമായും മോചിപ്പിക്കപ്പെടാത്ത, ആ വീടിന്റെ തടവറയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അച്ഛന്റെ നിഴൽ. പെട്ടെന്ന് ഹാളിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു കസേര തിരിഞ്ഞു. അതിൽ ഇരിക്കുന്നത് വർമ്മയല്ല. പട്ടു വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച, വെളുത്ത മുടിയുള്ള ഒരു വൃദ്ധൻ. അയാളുടെ വിരലുകൾ മെലിഞ്ഞ് നീണ്ടതായിരുന്നു. ഓരോ വിരലറ്റത്തും സ്വർണ്ണ സൂചികൾ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. "സ്വാഗതം ആദീ... നിന്റെ അച്ഛൻ ഗോപാലൻ എനിക്ക് തരാനുള്ള ബാക്കി 'ആയുസ്സ്' വാങ്ങാൻ നീ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു." അയാൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ നടക്കുമ്പോൾ തറയിൽ നിഴൽ വീഴുന്നില്ല. പകരം അയാളുടെ പിന്നാലെ ഒരു വലിയ കറുത്ത നൂൽക്കെട്ട് ഇഴഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ വൃദ്ധൻ പതുക്കെ ആദിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അയാളുടെ ഓരോ ചുവടിലും തറയിലെ മരപ്പലകകൾ അസാധാരണമാംവിധം ശബ്ദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആദിയുടെ കൈയ്യിലെ വെള്ളി സൂചി ഇപ്പോൾ കടുത്ത ചുവപ്പ് നിറമായി തിളങ്ങുന്നു. യഥാർത്ഥ ഉടമയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ ആദി വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു, "ആരാണ് നിങ്ങൾ? വർമ്മ എവിടെ?" വൃദ്ധൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "വർമ്മ... അവൻ വെറുമൊരു വേലക്കാരൻ മാത്രമായിരുന്നു ആദീ. ഈ 'അണിയറ' പടുത്തുയർത്തിയത് അവനല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് കടൽ കടന്നുവന്ന എന്റെ പൂർവ്വികർ തുടങ്ങിയതാണിത്. എന്റെ പേര് എഡ്വേർഡ് വിക്ടർ. നിന്റെ അച്ഛൻ ഗോപാലൻ ഈ വീട്ടിലെ രഹസ്യങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവനാണ്." (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ