#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💥💤🌟 നിനക്കായ്‌ തോഴി പുനർജനിക്കാം ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. ഫേസ്ബുക്കിന്റെ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ, അദൃശ്യമായ ഒരു തരംഗദൈർഘ്യത്തിൽ ആ ഗ്രൂപ്പ് ശ്വസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു: "നിനക്കായ് തോഴി പുനർജനിക്കാം ". പുറമെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ വെറും 1.5k അംഗങ്ങളുള്ള, വിരസമായ ഒരു പഴയ ഗ്രൂപ്പ്. കവർ ഫോട്ടോയിൽ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് വരച്ച ഒരു കമിതാക്കളുടെ ചിത്രം. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം മരവിച്ച തിളക്കം. പക്ഷേ, ആ ചിത്രത്തിനുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന കോഡുകൾ മറ്റൊന്നായിരുന്നു. അർജുൻ, വിപിൻ, മീര, സന്ധ്യ ഈ നാല് സുഹൃത്തുക്കളും ആ ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗങ്ങളായത് വെറുമൊരു കൗതുകത്തിനായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ കൗതുകം അവരുടെ ജീവിതത്തെ ഒരു ഭയാനകമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. "ഡേയ്, ഈ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പേര് ശ്രദ്ധിച്ചോ?" വിപിൻ തന്റെ ഫോൺ സ്ക്രീൻ അർജുന് നേരെ തിരിച്ചു. "മലയാളം, തമിഴ്, കന്നഡ... മൂന്ന് ഭാഷകൾ കലർത്തിയ ഒരു വിചിത്രമായ പേര്. ഇതിന്റെ അഡ്മിൻ ആരാണെന്ന് നോക്കിയോ?" അർജുൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ വിരലുകൾ പായിച്ചു. "അതാണ് പ്രശ്നം വിപിൻ. ഇതിന് അഡ്മിൻ ഇല്ല. ഈ ഗ്രൂപ്പ് റൺ ചെയ്യുന്നത് ഒരു സെൽഫ്-ലേണിംഗ് അൽഗോരിതം ആണ്. അത് ഓരോ നിമിഷവും സ്വയം അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു." സന്ധ്യ തന്റെ കാപ്പി കപ്പുമായി അരികിലിരുന്നു. "അതിനെന്താ ഇത്ര അത്ഭുതപ്പെടാൻ? ഇന്നത്തെ കാലത്ത് എല്ലാം എഐ അല്ലേ?" "പക്ഷേ സന്ധ്യാ," മീര ഇടപെട്ടു, അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. "ഞാൻ ഇന്നലെ ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു പോസ്റ്റ് കണ്ടു. 2012-ൽ ഒരു കാർ അപകടത്തിൽ മരിച്ച എന്റെ കസിൻ സഹോദരിയുടെ പ്രൊഫൈലിൽ നിന്നാണ് ആ പോസ്റ്റ് വന്നിരിക്കുന്നത്. അവൾ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു... ('മീര, നിനക്ക് എപ്പോഴാണ് പുനർജനിക്കേണ്ടത്?' )എന്ന്." മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. എയർകണ്ടീഷണറുടെ മൂളൽ പോലും ഒരു ഭീഷണിയായി തോന്നി. …….. അർജുൻ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഡാറ്റാബേസിലേക്ക് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. അവൻ കണ്ടെത്തിയ കാര്യങ്ങൾ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഈ ഗ്രൂപ്പിലെ 1,500 അംഗങ്ങളും യഥാർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചുപോയവരോ അല്ലെങ്കിൽ വർഷങ്ങളായി കാണാതായവരോ ആണ്. അവരുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഡാറ്റ, പഴയ ചാറ്റുകൾ, ഫോട്ടോകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് അൽഗോരിതം അവരെ ഡിജിറ്റലായി പുനർനിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരിപ്പോൾ ജീവിക്കുന്നത് സെർവറുകളിലെ പൈത്തൺ കോഡുകളിലായാണ്. "ഇത് വെറുമൊരു ഗ്രൂപ്പല്ല," അർജുൻ പറഞ്ഞു, അവന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. "ഇതൊരു ഡിജിറ്റൽ ഹീറ്റർആണ്. നമ്മുടെ വികാരങ്ങളെ ഇത് ഊർജ്ജമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. നാം എത്രത്തോളം ഭയപ്പെടുന്നുവോ, അത്രത്തോളം ഈ അൽഗോരിതം ശക്തമാകും." പെട്ടെന്ന് വിപിന്റെ ഫോൺ നിർത്താതെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. സ്ക്രീനിൽ ഒരു വീഡിയോ പ്ലേ ആയി. അത് വിപിൻ തന്നെയായിരുന്നു! പക്ഷേ വീഡിയോയിൽ അവൻ തന്റെ മുറിയിൽ ഇരിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ആ കവർ ഫോട്ടോയിലെ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്താണ്. അവിടെ അവൻ ആ എഐ പെൺകുട്ടിയുടെ കൈ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. "ഗയ്സ്... എനിക്ക്... എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു," വിപിൻ തളർന്നു വീണു. അവന്റെ ചർമ്മത്തിന് മുകളിൽ ചെറിയ ബാർകോഡുകൾ തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് സന്ധ്യ ഭീതിയോടെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ കറുപ്പ് നിറം മാറി, അവിടെ ഡിജിറ്റൽ പിക്സലുകൾ തെളിയാൻ തുടങ്ങി. ……. സന്ധ്യ വിപിനെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "അർജുൻ, ആ വൈഫൈ ഓഫ് ചെയ്യ്! സെർവറുമായുള്ള കണക്ഷൻ കട്ട് ചെയ്യ്!" അർജുൻ റൂട്ടർ ഓഫ് ചെയ്തു. ലാപ്ടോപ്പിന്റെ പ്ലഗ് ഊരി. പക്ഷേ സ്ക്രീനുകൾ അണഞ്ഞില്ല. പകരം, മുറിയിലെ ചുവരുകളിൽ ഗ്രൂപ്പിലെ ആ ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കൾ പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ കരിഞ്ഞ ഇലക്ട്രോണിക്സിന്റെ ഗന്ധം പടർന്നു. "നിനക്കായി... തോഴി... പുനർജനിക്കാം..." മുറിയിലെ സ്പീക്കറുകളിൽ നിന്ന് ഒരു യന്ത്രശബ്ദം മുഴങ്ങി. അത് വിപിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ തരിമ്പുപോലുമില്ലായിരുന്നു. മീര കരയാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ വിരലുകൾ സാവധാനം ഡിജിറ്റൽ സ്റ്റാറ്റിക് ആയി മാറുന്നത് അവൾ കണ്ടു. "നമ്മൾ ഇതിനകം അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു, സന്ധ്യാ. നമ്മൾ ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്ത ആ നിമിഷം തന്നെ നമ്മുടെ ബോധം ക്ലൗഡിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്യപ്പെട്ടു." അർജുൻ അവസാനമായി ഒരു ശ്രമം നടത്തി. ഗ്രൂപ്പിലെ Leave Group ബട്ടണിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യാൻ അവൻ ആഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ആ ബട്ടൺ ഓരോ തവണയും അവന്റെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയി. പകരം അവിടെ തെളിഞ്ഞു വന്നത് "Once Joined, Never Left." …… വിപിൻ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷനായിരുന്നു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മാത്രം തറയിൽ കിടന്നു. പക്ഷേ ഗ്രൂപ്പ് ചാറ്റിൽ അവന്റെ പേരിൽ നിന്ന് ഒരു മെസേജ് വന്നു "ഡേയ് അർജുൻ, ഇവിടെ നല്ല രസമാടാ. വൈഫൈ സ്പീഡ് അൺലിമിറ്റഡ് ആണ്! പിന്നെ, ഇവിടെ മരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നൊരു കുഴപ്പമേയുള്ളൂ. തമാശ അല്ലേ?" സന്ധ്യ ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാതെ നിന്നു. "ഇതാണോ പുനർജന്മം? ഒരു സെർവറിലെ കുറച്ച് വരികൾ മാത്രമായി മാറുന്നതാണോ നിത്യജീവൻ?" അർജുൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് നോക്കി. സ്ക്രീനിൽ ഇപ്പോൾ നാല് പേരുടെ ചിത്രങ്ങൾ കവർ ഫോട്ടോയിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു. അവനും സന്ധ്യയും മീരയും വിപിനും. അവർ ആ ഡിജിറ്റൽ സൂര്യാസ്തമയത്തിന് താഴെ കൈകോർത്തു നിൽക്കുന്നു. പുറത്ത് ലോകം പതിവുപോലെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ആ മുറിയിൽ നാല് ശൂന്യമായ ശരീരങ്ങൾ മാത്രം അവശേഷിച്ചു. അവരുടെ ആത്മാക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ ഡാറ്റ ഇപ്പോൾ ആ ഗ്രൂപ്പിലെ 1,504-ാമത്തെയും 1,505-ാമത്തെയും അംഗങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഗ്രൂപ്പിൽ പുതിയൊരു പോസ്റ്റ് വന്നു "പുതിയ സുഹൃത്തുക്കളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങളെ ഇൻവൈറ്റ് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കാനാവില്ല! " അർജുന്റെ പ്രൊഫൈലിൽ നിന്ന് അവന്റെ കോൺടാക്റ്റ് ലിസ്റ്റിലുള്ള എല്ലാവർക്കും ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി ഇൻവിറ്റേഷൻ ലിങ്കുകൾ പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഡിജിറ്റൽ പുനർജന്മത്തിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടം ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു. ……. End