#📙 നോവൽ - ഹൃദയത്തിന്റെ അവകാശി 💜💜 🔻 പാർട്ട്_ 132 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤‍🔥 വിശേഷമറിഞ്ഞവർക്കെല്ലാം സന്തോഷം. സന്തോഷമെന്ന് വെച്ചാൽ ഹൃദയവും കണ്ണും നിറഞ്ഞു തൂവുന്നതത്രയും സന്തോഷം. അവരത് ആഘോഷമാക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. '"നിങ്ങളെ പോലെ.. നിങ്ങളെക്കാൾ ഹൃദയം കൊണ്ടടുത്ത.. ഹൃദയം കൊണ്ട് സ്നേഹിക്കുന്ന.. ഹൃദയം കൊണ്ട് തെറ്റുകൾ മറച്ചു പിടിക്കുന്ന രണ്ടു പേരകുട്ടികളെ വേണമെനിക്ക്.. അതിന് ഈശ്വരൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.. കേക്ക് മുറിച്ചിട്ട് ആദ്യം ശ്രീയേയും ഡെവിയെയുമാണ് ജയഗോപൻ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചത്. അവർക്ക് തന്നെയാണ് അയാൾ ആദ്യം മധുരം കൊടുത്തത്.. അവരെ തന്നെയാണ് ആദ്യം അയാൾ രണ്ടു സൈഡിലുമായി ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിച്ചതും. അച്ചുവും ബാലയും ചേർന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് കണ്ണ് നിറക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു നിർവൃതി യെയും പേറി നിന്നിരുന്ന ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും ശ്വാസം മുറ്റിയത് ഉള്ളിലെ സ്നേഹത്തിന്റെ കനം കൊണ്ടാണ്. പിന്നെ ജയഗോപൻ ബാലയെയും അച്ചുവിനെയും വിളിച്ചു കേക്ക് കഷ്ണം അവരുടെ വായിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു.. അതിനൊപ്പം തന്നെ യാതൊരു വകഭേദവുമില്ലാതെ അവരുടെ നെറ്റിയിലുമ്മ വെച്ചു.. ഇന്ദിരാമ്മ.. കാർത്യായിനി.. അവരെല്ലാം സന്തോഷത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലാണ് മധുരം കൊടുക്കുമ്പോൾ രണ്ടു പേരും കരയുന്നുണ്ട്. അതിന് ശ്രീയും ഡെവിയും രണ്ടിനെയും കളിയാക്കി വിടുന്നുണ്ട്. ദേവികയാണ് അപ്പോഴും അറച്ച് നിൽകുന്നത്. അച്ചുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവർക്ക് ആശങ്കയോന്നുമില്ല. അമ്മായെന്ന് അവൾ വിളിക്കുന്നത് കഴിഞ്ഞു പോയതെല്ലാം മറന്നു കൊണ്ടാണ്.. ക്ഷമിച് കൊണ്ടാണ്. പക്ഷേ ബാല.. ബാലയുടെ അരികിൽനിൽക്കുന്ന അച്ചുവിന് ആരുകിലേക്ക് മാത്രമായേങ്ങനെ പോകും. എന്റെ തെറ്റ്.. ഉള്ളിൽ വിങ്ങി വിറച്ചു കൊണ്ടവർ തിരിഞ്ഞു നടക്കും മുന്നേ ഡെവിയാ കൈകൾ പിടിച്ചു നിർത്തി.. "ആന്റി മധുരം കൊടുത്തില്ല.. അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.. ഞാൻ.. എനിക്ക്.. ദേവിക കണ്ണ് നിറച്ചു. അവന്റെ നോട്ടം ബാലക്ക് നേരെ നീണ്ടു. അവൾക്കതിന്റെ അർഥം മനസ്സിലായി. അമ്മാ.. വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവളങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോൾ.. ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ദേവിക.. സന്തോഷം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും വല്ലാത്തൊരു നിറവിലാണ്. കൈ കൂപ്പി കൊണ്ടവർ വീണ്ടും ഡെവിയെ നോക്കി. അവർക്കറിയാം തനിക് വേണ്ടി അവൻ ബാലയോട് പറഞ്ഞു കാണുമെന്നുള്ളത്. "മധുരം കൊടുക്ക്.. അമ്മയുടെ പേരക്കുട്ടികൾ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്.. ചെല്ലൂ.." ഡെവിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നിട്ട് ശ്രീയും മൃദുവായി പറഞ്ഞു. ദേവിക പിന്നെ ജയഗോപനെനോക്കി. അയാളിലെ ചിരിക്കന്ന് വല്ലാത്തൊരു തിളകമുണ്ട്. ശ്രീയും ഡെവിയും കൂടി പിടിച്ചാണ് ദേവികയെ അച്ചുവിന്റെയും ബാലയുടെയും അരികിലേക്ക് കൊണ്ട് ചെന്നത്. അച്ചു അവർക്ക് നേരെ കൈനീട്ടി. വിറച്ചു കൊണ്ടവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു നില്കുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ബാലയുടെ നേരെ നീളുന്നുണ്ട്.. "എനിക്കറിയാം.. നിനക്കിപ്പോഴും ക്ഷമിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലന്നുള്ളത്.. ഇന്നിപ്പോൾ എന്റെ ബാലയും ഒരമ്മയാണ്.. നല്ലൊരമ്മയെ.. ആരോടും വെറുപ്പും ദേഷ്യവുമൊന്നും സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കാൻ കഴിയാത്ത നല്ലൊരാമ്മയെ എന്റെ മോന് വേണം.. നിന്നോട് ചെയ്തു കൂട്ടിയതിൽ ഇത്രയും നാളത്തെ വേദന തിന്ന് കൊണ്ട് നിന്റമ്മ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. ഇന്നത്തെ ഈ സന്തോഷം നിന്റമ്മയ്ക്ക് അതിന്റെ എല്ലാ പൂർണ്ണതയോടും.. കൂടി കൊടുക്കാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ. ഇനിയവർ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അമ്മയാവും.. നമ്മുടെ മോന് നല്ലൊരു അമ്മമ്മയാവും.." മുന്നിലെ മേശയിൽ അലങ്കരിച്ചു വെച്ച കേക്ക് കഷ്ണം പൊട്ടിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് അതുമായി ദേവികയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു അതവർക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ ഡെവി അവളോട് പറഞ്ഞു കൊടുത്ത ഓരോ വാക്കുകളുമായയിരുന്നു ബാലയുടെ മനസ്സ് നിറയെ. ചിരിയോടെ തനിക്ക് നേരെ മധുരം നീട്ടി നിൽക്കുന്ന മകൾ. കണ്ണ് നിറഞ്ഞിട്ട് ദേവികക്കാ കാഴ്ച വ്യക്തമായില്ല. എങ്കിലും വാ തുറന്നു.. ഇരട്ടി മധുരമുണ്ടതിനു. കുറെയേറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം മകളുടെ വെറുപ്പില്ലാത്ത ചിരി കണ്ടതിന്റെ ഇരട്ടി മധുരം. ബാല കൊടുത്തത് പോലൊരു കഷ്ണം അച്ചുവും അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി.. അച്ചുവിന്റെ നെറുകയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു കൊണ്ട് നെഞ്ചിലൊതുക്കി പിടിച്ചതിനൊപ്പം ദേവിക ബാലയെ കൂടി തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവർ മൂന്ന് പേരും കണ്ണ് നിറച്ചതപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു. 💜💜 ആഘോഷങ്ങളും സന്തോഷവുമെല്ലാം അതിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ മൂന്നാം മാസം മുതലാണ് ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും പണി കിട്ടിയത്. നല്ല മുട്ടൻ പണി.. അത് വരെയും പ്രതേകിച്ചു കുഴപ്പങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടു ഗർഭിണികൾ. അവരും ഹാപ്പി.. അവരെ കാണുന്നവർക്ക് അതിലും ഹാപ്പി. ഇതിത്രേം സുഖമുള്ള പരിപാടിയാണോ എന്ന് പോലും ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും തോന്നി പോയിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം അവരത് കെട്ട്യോളുമാരോട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. കിട്ടിയപ്പോ അതിനും കൂടിയുള്ളത് കൂട്ടി കിട്ടി.. അച്ചുവിന് നല്ല അടിപൊളി ദേഷ്യം.. ദേഷ്യമെന്ന് പറയുമ്പോൾ മിണ്ടിയാലും മിണ്ടാഞ്ഞാലും ദേഷ്യം.. നോക്കിയാലും ഇല്ലേലും ദേഷ്യം.. അങ്ങനെ സർവ്വം ദേഷ്യമയം. മൂഡ് സിങ്സ് എന്നൊരു ഓമന പേര് ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട് ശ്രീയും. എന്തായാലും അവന്റെ കാര്യമാണ് കഷ്ടത്തിലായത്. ബാലയുടെ കാര്യം അതിലും ദയനീയം. അവൾക്ക് ദേഷ്യമല്ല.. വില്ലൻ ഛർദിയാണ്.പച്ച വെള്ളം പോലും കുടിക്കാൻ കഴിയാത്തത്രേം ഛർദി. ഒന്നിട വിട്ട് ഗ്ലൂക്കോസ് കയറ്റി ജീവൻ നില നിർത്തേണ്ടുന്ന അവസ്ഥ. നല്ല വില്ലൻ ആരെന്നുള്ള മത്സരം നടക്കുന്നുണ്ടോ ദേഷ്യവും ചാർദ്ധിയും തമ്മില്ലെന്ന് ഡെവിയും ശ്രീയും പരസ്പരം അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. പതിയെ മാറിക്കോളുമെന്നും.. ഇതൊക്കെ ഗര്ഭവസ്ഥയിൽ ഉണ്ടാവുന്നത് തന്നെയാണെന്നും വീട്ടുകാരും പരിചയക്കാരും.. എന്തിന് ഡോക്ടർമാർ പോലും പറഞ്ഞിട്ടും ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും ആശ്വാസമാവുന്നില്ല. രണ്ടു പേരെയും ഒരു ഡോക്ടറെ തന്നെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. നേരെ ചൊവ്വേ ഒന്നു മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ.. വേണ്ടത് കഴിക്കാൻ പറ്റാതെ.. ഇഷ്ടമുള്ളത് പലതും പൂർണ മനസ്സോടെ വേണ്ടന്ന് വെക്കുന്ന അച്ചുവിനയും ബാലയെയും കാണുമ്പോൾ അവരെക്കാൾ സങ്കടം കെട്ടിയന്മാർക്ക് തന്നെയാണ്. ദേവികക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ അമ്മ മനം തിരികെ പിടിക്കാനുള്ള ഒരു അവസരം കൂടിയായിരുന്നു ആ ഗര്ഭകാലം. ബാലയുടെ വയ്യായ്ക കണക്കിലെടുത്തു കൊണ്ട് ഇന്ദിരാമ്മയും അവളെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു കൊടുത്തു. അവരമ്മയും മോളുമൊരു മഞ്ഞു മലയുടെ അകലമുണ്ട്. ഇപ്പോഴത് കുറക്കാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമാണ്..നമ്മളൊന്ന് കണ്ണടച്ച് കൊടുത്താൽ ഇതോടെ ആ മലയുരുകി ഇല്ലാതാവും.."മെന്ന് ഡെവി അവന്റെ അമ്മയോട് ആവിശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.. അത് കൊണ്ട് ബാലയുടെ വീട്ടില് വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ അതൊരു കുറവായി ഇന്ദിരാമ്മയ്ക്ക് തോന്നിയില്ല. മക്കൾ അവരുടെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി തന്നെ മാറ്റി നിർത്തുന്നു എന്ന് നെഗറ്റീവായി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി വെറുതെ സീനാക്കാൻ നിൽക്കാതെ.. മകളുടെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി താൻ പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ കുറച്ചു മാറ്റങ്ങൾക്ക് തയ്യാറാവുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ചു.. അതുമല്ല.. മുൻപ് ദേവികയും ഇന്ദിരയും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന നല്ലൊരു സൗഹൃദം. തമ്പി ഇടയിൽ കയറി നശിപ്പിച്ച ആ കൂട്ടുകാരെ കൂടി അവരാ ഇടവേളയിൽ തിരികെ പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. എല്ലാം കൊണ്ടും സന്തോഷം മാത്രം.. സങ്കടങ്ങളെ ആ പടി കയറ്റി വിടിലെന്ന വാശി പോലെ ശ്രീയും ഡെവിയും ഒരുമിച്ച് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.. ❤‍🔥❤‍🔥 ഇവളുമാര് മനഃപൂർവം നമ്മുക്കിട്ട് പണി തരുന്നുണ്ടോ ശ്രീ അളിയാ... " ആറാം മാസത്തെ ചെക്കപ്പിന് വന്നതാണവർ. രണ്ടു മൂന്ന് മാസത്തെ ഓട്ടപാച്ചിലും ടെൻഷൻനും ശേഷം ആ മാസം അച്ചുവിനും ബാലാക്കും അൽപ്പം ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.. അതിന്റെയൊരു തിളക്കവും തെളിച്ചവും അവർ നാല് പേർക്കുമുണ്ട്. "ഓഫീസ് ടൂറെന്നും പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചു പോയി ഒറ്റയ്ക്ക് അടിച്ചു പൊളിക്കുന്നത്രേം പണിയൊന്നുമല്ല.. ഇത്.അല്ലേ ബാല..' അവർക്ക് മുന്നിൽ നടക്കുന്ന അച്ചു അവന്റെ സംശയം കേട്ടിട്ട് ഉത്തരം പറയുമ്പോൾ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ശ്രീയും ഡെവിയും നിന്നു പോയി. "ഏയ്.. അതാവില്ല.. മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ഡെവി പറയുമ്പോൾ ശ്രീയും അത് സമ്മതിച്ചു. ."നീയെന്താ അച്ചു പറഞ്ഞത്.. പിന്നെ അവർക്കൊപ്പം വേഗത്തിൽ നടന്നെത്തി കൊണ്ട് ആ സംശയം തീർക്കാൻ വേണ്ടി ശ്രീ ചോദിച്ചു. "ഏയ്‌.. ഒന്നുല്ല.. ശ്രീയേട്ടാ.. പണിയൊക്കെ വരാൻ കിടക്കുന്നെ ഒള്ളു ന്നാ പറഞ്ഞത്.." ബാലയെ നോക്കി അമർത്തി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അച്ചു പറയുമ്പോൾ ഏറെക്കുറെ കാര്യം കൈവിട്ടു പോയെന്നുള്ളത് ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും മനസ്സിലായി. 'അല്ല.. അത് പിന്നെ.. വല്ലാണ്ട്.. മടുപ്പ് തോന്നുമ്പോ.. ഞങ്ങള് മടുപ്പിച്ചിട്ടോ.." ഡെവി പറഞ്ഞു തീരും മുന്നേ അവനു മുന്നിൽ നടുവിന് കൈ കുത്തി നിന്നിട്ട് ബാല കുറുമ്പോടെ കണ്ണുരുട്ടി.. "അല്ലേടി.. ഓഫിസ് ടെൻഷൻ.." ശ്രീ അവനൊപ്പം നിന്നിട്ട് വേഗം പറഞ്ഞു. "മ്മ്.. ആയിക്കോട്ടെ സമ്മതിച്ചു.. പക്ഷേ സാറുമാർക്ക് എല്ലാരേം പറ്റിച്ചു ന്നൊരു തോന്നലുണ്ടാവും. അത് വേണ്ട.. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും അത് നിങ്ങളോട് പറയാതെ മറച്ചു പിടിച്ച ഞങ്ങളോട് ഒട്ടും വേണ്ട.." അതും പറഞ്ഞിട്ട് അച്ചുവും ബാലയും കാറിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.. "നിങ്ങൾക്ക് വയ്യാതായിട്ട് ഒരു ദിവസം പോലും ഞങ്ങള് പോയിട്ടില്ല"ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിയിലേക്ക് കയറുന്ന ശ്രീയും അവനപ്പുറത്തേക്ക് കയറുന്ന ഡെവിയും പറഞ്ഞു. "ആഹ്.. ഇതിനിടക്ക് നിങ്ങളൊരു ട്രിപ്പ്‌ കൂടി വേണമായിരുന്നു.." അച്ചു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ ആ ചിരി മറ്റുള്ളവരിലേക്കും പകർന്നു.. കുറച്ചു നാളുകളുടെ ആകുലതകൾക്കു ശേഷം.. സന്തോഷവും സമാധാനവും തിരികെ കിട്ടിയ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായിരുന്നു പിന്നീടവർക്ക്. വലിയ വയറിൽ തങ്ങി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അച്ചുവും ബാലയും അവർക്കൊപ്പമുണ്ട് എന്നതായിരുന്നു ആ സന്തോഷങ്ങളുടെ മുഖ്യ കാരണം. ശ്രീ അന്ന് പറഞ്ഞൊരു ഓർഫാനെജിൽ കാർത്തുവമ്മക്കൊപ്പം ജയഗോപനും ദേവികയും കൂടി പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അച്ചുവും ബാലയും വയ്യാതായത്തോടെ അവരാതെല്ലാം നിർത്തി പൂർണ്ണമായും അവരിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ദേവികയും ബാലയും തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച ഇന്നിപ്പോൾ ലവലേശം പോലുമില്ല. സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമാറിയാവുന്ന ഒരമ്മയുടെ റോൾ ചെയ്തു കൊണ്ട് അച്ചുവിനും ബാലക്കുമൊപ്പം ദേവിക നിഴൽ പോലെയുണ്ട്. ❤‍🔥❤‍🔥 സാരമില്ല ഏട്ടാ.. എനിക്കിപ്പോ അതൊന്നുമല്ല വലുത്.. പോയെങ്കിൽ പോട്ടെന്നു കരുതാൻ മാത്രമേ അതിന് എന്റെ മനസിലിപ്പോ സ്ഥാനമുള്ളു..ഞാനിവിടുന്ന് മാറിയാ ശെരിയാവില്ല.." എന്നാലുമെടാ ഒന്നും നമ്മുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയില്ല.. ദൈവം കൂടെയുണ്ട്.. നീ അത്രേം നല്ലവനാണ് വിനൂ. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ.. എനിക്കത് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യെടാ.. കോടികളുടെ ചെക്ക് കേസ് എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ.. ചതിച്ചതാ ന്ന് നമ്മൾക്കല്ലേ അറിയൂ.. കോടതികും നിയമത്തിനും വേണ്ടത് തെളിവാണ്.. മനോജ്‌ ഇങ്ങനൊരു ചതി ചെയ്യുമെന്ന് നമ്മൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ലല്ലോ. നിന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനല്ലേ.. " വിനോദിൻറ്റ ഏട്ടന് പറഞ്ഞിട്ടും മതിയാവുന്നില്ല. അതിന് കാരണവുമുണ്ട്. കഴിഞ്ഞു പോയ രണ്ടു മൂന്ന് മാസം.. അയാൾക്ക് വിസയിൽ എന്തോ ചെറിയ പ്രശ്നമുള്ളത് കൊണ്ട് നാട്ടിലേക്ക് പോരാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അന്നൊക്കെ വിനോദിന്റെ ബിസിനസ് അവന്റെ കൂട്ടുക്കാരൻ മനോജിനെ ആണ് എൽപ്പിച്ചത്. വൈഗയെ നോക്കാൻ ഒരു ഹോം നേഴ്‌സിനെ ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ട് നീ നേരിട്ട് ചെല്ലെന്ന് അയാൾ ആവതും പറഞ്ഞിട്ടും വിനോദ് അതിന് തയ്യാറായില്ല. ജീവിക്കാൻ വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള തോട്ടത്തിൽ നിന്നും തന്നെ കിട്ടുമെന്നും ഈ നില തെറ്റിയ മനസ്സുമായി താൻ ബിസിനസ് ഏറ്റടുത്താലും അത് മുന്നോട് പോകില്ല.. നഷ്ടം തന്നെയാവുമെന്നും.. തന്നേക്കാൾ നല്ലത് അത് മനോജ്‌ നടത്തി കൊണ്ട് പോട്ടെ എന്നും മനോജ്‌ ചതിക്കില്ലെന്നും.. അവനു ബിസിനസ് നടത്തി ശീലമുണ്ടെന്നുമൊക്കെ വിനോദ് തന്നെയാണ് ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞത് അങ്ങനെയാണ് അത് മനോജിന് കൈ മാറ്റം ചെയ്തത്. വിനോദിന് അറിയുന്ന ആള് എന്നാ നിലയിലും മനോജ്‌ കുറച്ചു സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ നേരിടുന്ന സമയം ആയതിനാലും പ്രതേകിച്ചു എഗ്രിമെന്റ് ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ മനോജിന് അത് വിട്ടു കൊടുക്കുമ്പോൾ അതൊരു വലിയ കെണിയായി മാറുമെന്ന് വിനോദോ അവന്റെ ഏട്ടനോ അറിഞ്ഞില്ല. ആദ്യത്തെ മാസം വലിയൊരു കുഴപ്പമില്ലാതെ മുന്നോട് പോയെങ്കിലും രണ്ടാമത്തെ മാസം തൊട്ട് താളം പിഴച്ചു തുടങ്ങി. എന്നിട്ടും മനോജ്‌ അതവരോട് പറഞ്ഞില്ല. അവൻ അവന്റെ ബാധ്യത തീർക്കാനുള്ള നെട്ടോട്ടതിലായിരുന്നു. അതൊക്കെ തീർന്ന് കിട്ടിയപ്പോൾ വിനോദിന്റെ പേരിൽ ബാക്കി കിട്ടിയത് കോടികളുടെ വണ്ടി ചെക്ക് കേസ്.. പക്ഷേ കേസ് മുറുകും മുന്നേ വലിയൊരു ബ്രാൻഡ് കമ്പനിയുടെ ഇടപെടൽ.. തല നാഴിരക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു.. ആരെന്നോ ഏതെന്നോ അറിയാത്ത രണ്ടാളുകൾ.. അവർ വിനോദിനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി.. മനോജ്‌ ചെയ്ത ചതികൾ കോടതിയിൽ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. സാരമില്ല ഏട്ടാ.. വിട്ടേക്ക്. ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ.. വിനോദ് നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നങ്കിലോ.. അതോർത്തോ നീ.." അയാൾക്കപ്പോഴും അരിശം തീർന്നിട്ടില്ല. വിശ്വാസിച്ചേല്പിച്ച ഒരാൾ ചെയ്തുപോയ ചതിയിൽ അനിയന്റെ ജീവിതത്തിൽ മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധമൊരു ബാഡ്മാർക്ക് വീഴുമായിരുന്നു. മ്മ് ഓർത്തു.. ഇവൾ.. ഇവളെ ഞാൻ നോക്കുന്നത് പോലെ നോക്കാൻ ആരുമുണ്ടാവില്ല ഏട്ടാ..ഞാൻ ജയിലിൽപോയാൽ.. അങ്ങനെ വന്നില്ലല്ലോ അതൊഴിഞ്ഞു കിട്ടിയല്ലോ.. " വൈഗയുടെ തലയിൽ തലോടി അവനത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ ഏട്ടൻ പിന്നൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ അവനെ നോക്കി യിരുന്നു. "നമ്മുക്ക് വേണ്ടി വന്നു എല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്ത ആ കമ്പനിയെ കുറിച്ച് അന്വേഷണം നടത്തിയോ ഏട്ടാ.. വിനോദ് ചോദിച്ചു. പിന്നില്ലേ.. അത്രയും വലിയൊരു ഹെല്പ് ചെയ്തു പോയിട്ടും അവരെ അങ്ങനെ വിട്ടു കളയാൻ പറ്റുമോടാ.. വമ്പൻ ടീമാ.വിദേശത്തു പോലും ബിസിനസ് ചെയ്യുന്ന ബ്രാഞ്ച്.. അവരുടെ ബ്രാൻഡിന് നല്ല ഡിമാന്റാണ്. കുറെ വർഷം മുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഇടയിൽ എപ്പഴോ നിലച്ചു പോയത് പോലായിരുന്നു. അതിന്റെ ഓണറിനെന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നു എന്നൊക്കെയാ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്.. ഇപ്പൊ അയാളുടെ മക്കളാ കമ്പനി നടത്തി കൊണ്ട് പോകുന്നത്.. അവരാ നമ്മുക്ക് വേണ്ടി കളത്തിലിറങ്ങി വന്നിട്ട് മനോജിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ഹെല്പ് ചെയ്തത്.." വിനോദിന്റെ ഏട്ടൻ നല്ല ആവേശത്തിലാണ്.. "അവരുടെ.. പേര് വല്ലതും..അറിയോ ഏട്ടാ. എനിക്കൊന്നു പോയി കാണാൻ.. "ഒരു ശ്രീദേവ് ജയഗോപൻ.. പിന്നെ ഒരു ഡേവിഡ് തരകൻ.." അയാളത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയ അതേ നിമിഷം തന്നെ.. അത് വരെയും തടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ കാണാതെ ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച കണ്ണുനീർ വൈഗയെ ചതിച്ചു. സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നിട്ടും അത് വിനോദിനെ അറിയിക്കാതെ.. അവനകന്ന് പോകാൻ വേണ്ടി പിന്നെയും ഭ്രാന്ത് തന്നെ അഭിനയിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നവൾ വിങ്ങി വിറച്ചു കരഞ്ഞു.. തുടരും.. ഇവളിത് ഇനിയും എന്തിന് ന്നാ. ഇത്രയും ആയിട്ടും ആ ചെക്കന്റെ സ്നേഹം തിരിച്ചറിവ് വന്നില്ലന്നേ.... റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ