ఓం నమో వేంకటేశాయ "అసలు దేవుడికి ఎందుకు కృతజ్ఞతగా ఉండాలి?" అని ఎవరైనా అడిగితే చెప్పదగ్గ గొప్ప సమాధానం ఇది: "నాకున్న ఉద్యోగార్హతలే వేలమందికి ఉన్నాయి. కానీ నాకు ఉద్యోగం వచ్చి ఇతరులకి రాలేదు. దేవుడికి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండటానికి ఆ కారణం చాలదా? నేను దేవుడికి ఏ ప్రార్థనలు చేశానో అవే ప్రార్థనలు ఇతరులు కూడా చేశారు. వాళ్ళకి జవాబు రాలేదు, కానీ నాకు వచ్చింది. కాబట్టి దేవుడికి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండాలి. నిత్యం నేను ఏ దారిలో ఆఫీస్‌కు, ఇంటికి ప్రయాణిస్తున్నానో అదే దారిలో చాలామంది ప్రమాదంలో మరణించారు. దేవుడికి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండటానికి ఆ కారణం చాలదా? హాస్పిటల్‌లో ఏ పడకమీద నేను బాగుపడి ఇంటికి వచ్చానో ఆ పడకమీదే చాలామంది మరణించారు. దేవుడికి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండటానికి ఆ కారణం చాలదా? నేను ఏదైతే పొందానో అది నా శక్తివల్ల పొందలేదు. నా అర్హతవల్ల కూడా కాదు. కేవలం దేవుడి కృపవల్ల. కాబట్టి ప్రతీ విషయంలో దేవుడికి కృతజ్ఞత కలిగి ఉండాలి." మానవ సహజమైన అహంకారం ఎప్పుడూ తన విజయాన్ని తన శ్రమతోనే ముడివేసుకుంటుంది. "నేను చదివాను కాబట్టి మార్కులు వచ్చాయి", "నేను కష్టపడ్డాను కాబట్టి ధనం సంపాదించాను" అనుకోవడం తప్పు కాదు, కానీ అది పూర్తి సత్యం కాదు. మన శ్రమకు 'అదృష్టం' అనే దైవకృప తోడవ్వకపోతే ఫలితం శూన్యం. ఉపనిషద్వచనం: ముండకోపనిషత్తులో భగవంతుని శక్తిని, ఆయన అనుగ్రహం వల్లనే ఈ సృష్టి ప్రకాశిస్తోందని తెలిపే అద్భుతమైన మంత్రం ఉంది: "తమేవ భాంతమనుభాతి సర్వం తస్య భాసా సర్వమిదం విభాతి |" (ప్రకాశించే ఆ పరమాత్మను అనుసరించే సమస్తమూ ప్రకాశిస్తోంది. ఆ పరమాత్మ కాంతి చేతనే ఈ జగత్తంతా భాసిస్తోంది.) అంటే, మనలో ఉన్న తెలివితేటలు గానీ, మనకు లభించే అవకాశాలు గానీ ఆ పరమాత్మ ప్రసాదించిన కాంతి మాత్రమే. వేలమంది పోటీ పడుతున్న చోట మనకు ఒక అవకాశం దక్కిందంటే, అది మన స్వయంప్రకాశం కాదు, ఆ పరమాత్మ మనపై ప్రసరింపజేసిన విశేష కరుణ. భాగవతంలో భక్త ప్రహ్లాదుని చరిత్ర మనకు 'కృతజ్ఞత' మరియు 'శరణాగతి' గురించి గొప్ప పాఠం నేర్పుతుంది. హిరణ్యకశిపుడు తన బలంతో లోకాలను జయించానని అహంకరిస్తే, ప్రహ్లాదుడు మాత్రం తన ప్రతి శ్వాస ఆ హరి కృప అని నమ్ముతాడు. "కలడందురు దీనులయెడ కలడందురు పరమ యోగి గణముల పాలిన్..." ప్రహ్లాదుడు ఎదుర్కొన్న ఆపదలు అన్నీ ఇన్నీ కావు. ఏనుగులతో తొక్కించినా, పాములతో కరిపించినా, కొండ పైనుండి త్రోయించినా ఆయన చెక్కుచెదరలేదు. దానికి కారణం తన శక్తి కాదు, తనను రక్షించే శక్తి వేరే ఉందని ఆయనకు ఉన్న 'ఎరుక'. మనం కూడా జీవితంలో అనేక ప్రమాదాల నుండి, అనారోగ్యాల నుండి బయటపడ్డామంటే అది మన అదృష్టం మాత్రమే కాదు, మనల్ని కనిపెట్టుకుని ఉండే ఆ 'నారసింహ' రక్షణే. హాస్పిటల్ బెడ్ మీద నుండి మనం క్షేమంగా తిరిగి వచ్చామంటే, మనకంటే మెరుగైన వైద్యం అందిన వారు కూడా అక్కడ ప్రాణాలు వదిలి ఉండవచ్చు. అప్పుడు మిగిలేది ఒక్కటే ప్రశ్న - "నాకెందుకు ఈ ఆయువు దక్కింది?" ఆ ప్రశ్నకు సమాధానమే 'కృతజ్ఞత'. మన నిత్య జీవితంలో ప్రతి క్షణం ఒక అద్భుతమే. మనం పీల్చే గాలికి, తాగే నీటికి మనం ఏనాడూ వెల కట్టలేము. శ్రీకృష్ణ భగవానుడు గీతలో (15వ అధ్యాయం) ఇలా అంటారు: "అహం వైశ్వానరో భూత్వా ప్రాణినాం దేహమాశ్రితః | ప్రాణాపాన సమాయుక్తః పచామ్యన్నం చతుర్విధం ||" "జీవుల దేహంలో జఠరాగ్నినై ఉండి, వారు తినే ఆహారాన్ని నేనే జీర్ణం చేస్తున్నాను" అని భగవంతుడు చెబుతున్నాడు. అంటే మనం తిన్న ఆహారం రక్తంగా మారుతోందంటే అది మన ప్రమేయం కాదు. మన గుండె కొట్టుకుంటోందంటే అది మన ప్రయత్నం కాదు. ఇవన్నీ గమనించినప్పుడు, మన అస్తిత్వమే దేవుడిచ్చిన భిక్ష అని అర్థమవుతుంది. కొన్ని ఆలోచించదగిన ఉదాహరణలు * ప్రయాణంలో భద్రత: రోజూ మనం వెళ్లే దారిలో ఎన్నో ప్రమాదాలు జరుగుతుంటాయి. క్షణకాలం తేడాతో మనం క్షేమంగా ఇంటికి చేరుతాం. మన డ్రైవింగ్ స్కిల్స్ మనల్ని కాపాడాయా? లేక మన వెనుక ఉన్న అదృశ్య హస్తం కాపాడిందా? * అవకాశాల లభ్యత: ఒక ఇంటర్వ్యూలో పదిమంది సమానమైన ప్రతిభ ఉన్నవారు ఉన్నప్పుడు, అందులో ఒకరికే ఉద్యోగం వస్తుంది. ఆ ఒక్కరు మనం అయినప్పుడు, మిగిలిన తొమ్మిది మంది కంటే మనం గొప్పవాళ్లమని కాదు, మనపై భగవంతుడికి ప్రత్యేకమైన ప్రణాళిక ఉందని అర్థం. * ఆరోగ్యం: ఆక్సిజన్ సిలిండర్ మీద బతికే వ్యక్తికి తెలుస్తుంది శ్వాస విలువ. మనం ఉచితంగా పొందుతున్న ఆ శ్వాసకు కృతజ్ఞతగా ఉండటం కనీస ధర్మం. కృతజ్ఞతయే నిజమైన పూజ భగవంతుడికి మనం ఇచ్చే కొబ్బరికాయల కంటే, మనం సమర్పించే వస్తువుతో బాటు, ఆయన మనకు ఇచ్చిన ఈ జీవితానికి మనం చూపే 'కృతజ్ఞత' కూడా కలిపి సమర్పించడం ఆయనకు అత్యంత ప్రీతికరమైనది. పురాణాలు లేదా ఇతర భక్త గాథల్లో చూసినా, భక్తుడు కేవలం శరణాగతి చేసినప్పుడు భగవంతుడు మన పట్ల అపారమైన దయతో మనకు సర్వదా శ్రేయస్సు కలిగించడానికి అంకితమైపోతాడు. మనం కూడా "నాకు అది లేదు, ఇది లేదు" అని బాధపడడం, ఫిర్యాదులు చేయడం మానేసి, "నాకు ఇంత గొప్ప జీవితాన్ని ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు" అని తలుచుకున్నప్పుడు, మన మనస్సు ప్రశాంతతతో నిండిపోతుంది. మన అర్హత కంటే ఎక్కువగా దేవుడు మనకు ఇచ్చాడు. మన ప్రార్థనలను ఆలకించాడు. ప్రమాదాల నుండి కాపాడాడు. ఈ ఎరుకతో జీవించడమే నిజమైన ఆధ్యాత్మికత. ప్రతి ఉదయం నిద్రలేవగానే, ప్రతి రాత్రి నిద్రపోయే ముందు ఆ దేవదేవునికి ఒక్క మాట చెబితే చాలు - "స్వామీ! నీ కృపకు కృతజ్ఞుడిని. సదా నా ఆధ్యాత్మిక పురోభివృద్ధికి అడ్డుగా ఉన్న అహంకారాన్ని నా నుండి దూరం చేయి. విషయ వాంఛల కన్నా నీ సన్నిధే పరమావధిగా భావించేలా నాకు నిరంతరం ప్రేరణ కలిగించు. ఎంతో అద్భుతమైన ఈ జీవితాన్ని నాకిచ్చినందుకు నేను సదా కృతజ్ఞుడనై వుంటాను. స్వామి నాకు నీ యందు నిరంతర భక్తి ప్రపత్తులు కలిగి ఉండేలా నన్ను ఆశీర్వదించు! నా జీవితంలో ఎటువంటి కష్టకాలంలోనైనా లేక అత్యంత సంతోషకరమైన సమయాలలోనైనా, నా మనస్సు నీ నుండి మరలకుండా నన్ను అనుగ్రహించు" అని ఒక చిన్న ప్రార్థన చేస్తే చాలు, శ్రీవారు ఎంతో సంతోషంతో “వీడు నావాడయ్యా!” అంటూ పొంగిపోయి మన చేయి పట్టుకుని మన ప్రతి అడుగులోనూ దగ్గరుండి నడిపిస్తాడు! #yes it's true 💯% #💗నా మనస్సు లోని మాట #🙆 Feel Good Status #🙏శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామి #ధన్యవాదాలు