#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻 ഭാഗം _49 ✍️രചന -Aysha akbar ബട്ട്‌.....ഇവിടെ നിന്നെങ്ങനെ അവളെ കൊണ്ട് പോകും മമ്മാ.... ഇട്സ് ഇമ്പോസ്സിബിൾ...... ഋതിന്നത് പറയുമ്പോൾ ഗായത്രിയും ആലോചനയിലായിരുന്നു....... എന്തായാലും നിന്റെ പപ്പ ഇവിടെ നിന്ന് ഫ്ലൈറ്റ് കയറട്ടെ.... എന്നിട്ട് നോക്കാം നമുക്ക്.... ഞാനെന്തായാലും വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലട്ടെ..... നീ ഇവിടെ തന്നെ വേണം... ഗായത്രി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഋതിനങ്ങനെ നിന്നു...... അപ്പോഴും അകത്തൊരുവൾ ചുറ്റും നടക്കുന്നതൊന്നുമറിയാതെ കണ്ണുകളടച്ചു കിടപ്പായിരുന്നു........ ഋതിൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കി..... ജീവിതത്തിലാധ്യമായാണ്‌ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു കരുണ നിറയുന്നതെന്നവന് തോന്നി...... ചെറുപ്പം തൊട്ടേ അവളെന്നത് എല്ലാവർക്കും വഴക്ക് പറയാനുള്ള ഒരു കളിപ്പാട്ടമായിരുന്നു...... ആദ്യമൊക്കെ ചേച്ചിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ തനിക്കും വലിയ കാര്യമായിരുന്നു..... എന്നാൽ വളരും തോറും അവൾക്ക് കിട്ടാത്ത പരിഗണനയും സ്നേഹവും സ്വാതന്ത്ര്യവുമെല്ലാം തനിക്ക് കിട്ടിയത് കൊണ്ടാവും താനെന്തോ വലിയൊരു സംഭവമാണെന്ന് സ്വയം മനസ്സ് ധരിച്ചു തുടങ്ങിയത്....... തന്റെ വിജയങ്ങളും അവളുടെ പരാജയങ്ങളും ഒരേ തുലാസ്സിൽ തൂക്കി പപ്പാ അവളെ വഴക്ക് പറയുമ്പോൾ ആ ചിന്ത മനസ്സിൽ ഒന്ന് കൂടി ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചതാവാം....... അവളെ കുറിച് ഒരു തവണ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല..... തങ്ങൾ മൂന്ന് പേരിൽ നിന്നും ഒത്തിരി വ്യത്യസ്ത യായിരുന്നവൾ.... പാടേ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നോരുത്തി.... ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും കേട്ട് നിൽക്കുന്ന അവളെ ചൊടിപ്പിക്കുക എന്നത് എന്റെ ഇഷ്ട വിനോദമായി മാറിയിരുന്നു...... എന്നാൽ ജീവിതത്തിലാദ്യമായി അവൾ അവളുടെ ഇഷ്ടം തുറന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.... ഇത് വരെ കളിപ്പാവയാക്കിയവളെ ഇനിയതിന് കിട്ടില്ലെന്നറിയുമ്പോഴുള്ള പപ്പയുടെ ക്രൂരതയാണ് ഇന്ന് തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തിയത്..... പപ്പ അവളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞും അവഗണിച്ചു സ്വയം തോൽവിയെന്ന് പറഞ്ഞുമാണ് ചൊല്പടിക്ക് നിർത്തിയതെങ്കിൽ തന്നെ പുകഴ്ത്തിയും പ്രശംസിച്ചുമാണെന്ന് അവന് തോന്നി..... ഏറെ പുകഴ്ത്തലോട് കൂടി പപ്പാ പപ്പയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ തന്റെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു....... എം ബി ബി എസ് തനിക്കൊട്ടും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല...... പുതിയ ടെക്നോളജി യുടെ പിറകെ പോകാനായിരുന്നു തനിക്കിഷ്ട്ടം..... എന്നാൽ ഇഷാനിക്ക് കിട്ടാത്തത് നീ നേടിയെടുക്കണം അവളെ പോലെയാവാതെ നീ മിടുക്കനാണ്.... അങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾക്ക് കൊണ്ട് പപ്പാ തന്നെ നിർബന്ധ പൂർവ്വം നീറ്റ് എഴുതിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു...... അന്നൊരു പക്ഷെ താൻ നോ എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നേങ്കിൽ തന്റെ അവസ്ഥയും ഇത് പോലെയൊക്കെ തന്നെയാവുമായിരുന്നു..... മനസ്സിലാക്കാൻ ഏറെ വൈകി പ്പോയി...... അവന് നെഞ്ചിലെന്തോ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നി........ ആദ്യമായി അവൻ അവളെ കുറിച്ചോർത്തു.... നീറ്റലുള്ള അവളുടെ മുറിവുകളെ കുറിച്ചോർത്തു..... തല്ലു കൊണ്ട് കിടക്കുന്നവളുടെ നിസ്സഹായത യോർത്തു.... അതിനു കാരണക്കാരനായവനോട് വല്ലാത്തൊരു അമർഷം തോന്നിയിരുന്നവന്.... കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ വീണ്ടും നീങ്ങിയതും ഗായത്രി തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു..... പപ്പ പോയോ.... അവരെ കണ്ടതും അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി അതേയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തല കുലുക്കി....... ഞാൻ ഡോക്ടറോടൊന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ..... അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രി ഡോക്ടർ മേനോന്റെ ക്യാബിൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..... എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്നോ ചെയ്യേണ്ടതെന്നോ ഒന്നും വ്യക്തമല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഗായത്രി..... അവൾക്ക് വേണ്ടി ഇന്ന് വരെ താനൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല..... രവിയേട്ടന്റെ സ്വഭാവം എപ്പോഴോ തന്നിലേക്കും പടർന്നിരുന്നു..... രവിയേട്ടൻ എപ്പോഴും അവളെ കുറ്റ പ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവളെ കേൾക്കാൻ താനും ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.. രവിയേട്ടന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് നിന്നില്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം അകന്ന് പോയാലോ എന്നൊരു പേടിയും ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.... പക്ഷെ.... ഇത്രയും സംഭവിച്ചിട്ട് കൂടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ താൻ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത ഒരമ്മയായി പോകുമെന്നവർക്കറിയാമായിരുന്നു... ഗായത്രി ഒരു നെടു വീർപ്പോടെ അങ്ങനെ നടന്നു....... ഡോക്ടർ....... ആകേ പ്രശ്നമായിട്ടുണ്ട്.... ഇഷാനിയുടെ കണ്ടീഷൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ലീക്കായിട്ടുണ്ട്...... ഗായത്രി വെപ്രാളത്തോടെ മേനോനോടത് പറയുമ്പോൾ അയാളിലും അതൊരു പതർച്ച നൽകിയിരുന്നു.... എന്നെയിപ്പോ തന്നെ രണ്ട് മൂന്ന് പേര് വിളിച്ചു.... അതിലൊന്ന്.... ഇഷാനിയുടെ ഫ്രണ്ട് ആദമിന്റെ പപ്പ ജോൺ ആയിരുന്നു.... അറിയാലോ ആളിവിടുത്തെ സി ഐ യാണ്...... ഗായത്രി വെപ്രാളം കൈ വിടാതെ അത്‌ പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ മേനോൻ ശെരിക്കും ഞെട്ടി പോയിരുന്നു..... ബട്ട്‌ ഹൌ....... അയാൾ അവർക്ക് നേരെ ശബ്ദമൊന്ന് കനപ്പിച്ചു..... അറിയില്ല ഡോക്ടർ.....രവിയേട്ടനാണെങ്കിൽ പോകുകയും ചെയ്തില്ലേ..... എനിക്കെന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല....... ഗായത്രി അതും പറഞ്ഞു ദയനീയമായി അയാളെ നോക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ മുഖത്തും ആശങ്ക നിറഞ്ഞു കണ്ടിരുന്നു..... എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ അയാളുടെ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ റെപ്പ്യുട്ടേഷനെ അത്‌ ബാധിക്കുമെന്ന് അയാൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.... അതിൽ കൂടുതലൊന്നും ഗായത്രിയും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല..... അയാളും രവിയേട്ടനെ പോലെ തന്നെയാണ്.... തന്റെ നേട്ടത്തിന് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യും..... അത്‌ പോലെ തനിക്ക് ദോഷം വരുന്നതെല്ലാം ഒഴിവാക്കുമെന്നും ഗായത്രിക്കറിയാമായിരുന്നു...... അപ്പൊ ഇനി ഇവിടെ നിർത്തുന്നത് സേഫ് അല്ല....അവളെ നിങ്ങള് കൊണ്ട് പോകുന്നതാവും നല്ലത്.... മേനോന്നത് പറഞ്ഞതും ഗായത്രിയുടെ ഉള്ളിൽ ആശ്വാസം പടർന്നു.. പക്ഷെ ഡോക്ടർ ഈ കണ്ടിഷനിൽ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകുന്നതെങ്ങനെ...... മറ്റേത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയാലും അത് പ്രോബ്ലം ആവുകയും ചെയ്യും..... ഗായത്രി അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ മേനോന്റെ മനസ്സിലും ആ ചോദ്യം തന്നെയായിരുന്നു..... ഞാൻ... ഞാൻ രവിയെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ....... അത്‌ വേണ്ടാ..... മേനോന്നത് പറഞ്ഞു ഫോൺ കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഗായത്രി അത്‌ പറഞ്ഞിരുന്നു...... മേനോൻ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ടവരെയൊന്ന് നോക്കി...... അല്ലാ..... രവിയേട്ടൻ സ്ഥലത്തില്ല ല്ലോ.... ഇതൊക്കെ കൂടി അറിഞ്ഞാലും ഇവിടെ തന്നെ നിർത്താനാവും പറയുക........ കാര്യത്തിന്റെ സീരിയസ് നെസ്സൊന്നും ഫോണിലൂടെ പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല ല്ലോ.... ഗായത്രി അത്‌ പറഞ്ഞതും മേനോൻ കയ്യിലെ ഫോൺ ടേബിളിലേക്ക് വേച്ചു..... രവിയുടേ സ്വഭാവം അയാൾക്കും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.... ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞാലും രവി ഇവിടെ തന്നെ കിടത്താൻ ആവശ്യപ്പെടുമെന്ന് മേനോനും തോന്നി...... തൽക്കാലം അവളെ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മാറ്റണോ.... കുറച്ചു ദൂരയാണ്.... അവിടെയാവുമ്പോൾ ആരും അറിയില്ല...... ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ നിൽക്കുന്ന മേനോനോട് ഗായത്രി യത് പറയുമ്പോൾ അയാൾ പ്രതീക്ഷയോടെ അവരെ നോക്കി..... ആകെ ക്കൂടി കുരിശ് തലയിലായല്ലോ എന്ന് കരുതിയുള്ള അയാളുടെ നിൽപ്പിലേക്ക് ഗായത്രിയുടെ വാക്കുകൾ ഒരു ഉന്മേഷം നൽകിയിരുന്നു...... അല്ലാ.... അതാവുമ്പോ അവൾ വിരുന്ന് പോയിരിക്കുകയാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം..... ഗായത്രി അതും കൂടി പറഞ്ഞതും മേനോനും വല്ലാത്ത ആശ്വാസമായിരുന്നു.... ഓക്കെ.... എങ്കി വേഗം കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോളൂ..ഇവിടേക്ക് പോലീസ് വരും മുൻപ് തന്നെ.... മേനോൻ അത്‌ പറയുമ്പോൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നതിലുള്ള ആശ്വാസത്തിലായിരുന്നു . പിന്നേയ്...... രവിയേട്ടന് അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല...... അത്‌ കൊണ്ട്.... ആളിത് അറിയേണ്ട....... അദ്ദേഹം വരുമ്പോഴേക്കും അവളെ ഇവിടെ തന്നെ എത്തിക്കാം...... ഇവിടെ ആയിരുന്നുവന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി...... ഗായത്രി അതും കൂടി പറഞ്ഞതും ആരെങ്കിലും വരും മുൻപ് ഇഷാനിയെ അവിടെ നിന്നൊഴിവാക്കാൻ അയാൾ തിരക്ക് കൂട്ടി.... ഋതു..... നീ പോ.... ഞാൻ വന്നാൽ ശെരിയാവില്ല...അവളെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോ.... ബാക്കി അവൻ നോക്കിക്കോളും...... ഗായത്രി ഋതിനെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോൾ അവൻ സമ്മതമെന്ന വണ്ണം തല കുലുക്കി...... സ്ട്രക്ച്ചറിൽ നിന്നും അവളെ കാറിലേക്ക് കിടത്തുമ്പോഴും അവൾ അബോധാവ സ്ഥയിൽ തന്നെയായിരുന്നു...... മുറിവ് നിറഞ്ഞ അവളുടെ സുന്ദരമായ മുഖം കാണും തോറും ഋതിന് സങ്കടം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു... അവന്റെ കാർ അവിടെ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചലിച്ചു.... ആദ്യമായി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളെ തഴുകി....... ഇടയ്ക്കിടെ അവളെ താങ്ങി പിടിച്ചു വായിലൂടെ വെള്ളം ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു.. അപ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു പോകുകയാണ്...... തളർച്ച കൊണ്ടോയെന്തോ അവൾക്ക് സംഭവിക്കുന്നതൊന്നും അറിയുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നില്ല.... എങ്കിലും കാറ്റിന്റെ ഗതി മാറുന്നതും വയലേലകളിലേ തണുപ്പ് പടരുന്നതുമെല്ലാം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചലനം സൃഷ്ടിച്ചത് പോലെ..... ദൂരങ്ങളേറെ താണ്ടി അവരാ പടിപ്പുര കടന്നു മുറ്റത്തെത്തി..... ഋതിൻ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി ഡോർ ആഞ്ഞടച്ചു..... ഇറങ്ങി വാടാ &#&#&& ....... ഋതിന് ദേഷ്യത്തോടെ അലറി വിളിക്കുമ്പോൾ ആ വീടൊന്നാകെ ആ വിളിയിൽ കുലുങ്ങിയിരുന്നു. കാറിനകത്തു കിടക്കുന്നവളെ കാണും തോറും അതിന് കാരണക്കാരനായവനോടുള്ള ദേഷ്യം അവന്റെ സിരകളിൽ വല്ലാതെ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു....... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പകയുടെ കനലാളി...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ