#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #💥💤🌟 Current Sura The Shocker - chapter 2 (കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം ) …………………………………. ചിന്നൻപള്ളിയിലെ ആ പഴയ ഇലക്ട്രിക് കസേരയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന സെറ്റപ്പിൽ നിന്ന് സ്ഥലംമാറ്റം വാങ്ങി സുരേഷ് ഇടുക്കിയിലെ മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് എത്തിയത് വെറുമൊരു ഔദ്യോഗിക നടപടി മാത്രമായിരുന്നില്ല, അതൊരു വോൾട്ടേജ് അപ്‌ഗ്രേഡേഷൻ കൂടിയായിരുന്നു. ഇടുക്കിയിലെ തണുത്ത കാറ്റും പൈൻ മരങ്ങൾക്കിടയിലെ ഏകാന്തതയും സുരേഷിനെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഇലക്ട്രീഷ്യനാക്കി മാറ്റി. അവിടെ കെ.എസ്.ഇ.ബി.യുടെ കാഷ്വൽ ലേബറായി അവൻ ജോലിക്കയറുമ്പോൾ ആരും വിചാരിച്ചില്ല, അവൻ വരുന്നത് ഒരു കയ്യിൽ ടെസ്റ്ററും മറുകയ്യിൽ മരണത്തിന്റെ സർക്യൂട്ട് ബോർഡുമായിട്ടാണെന്ന്. ഇടുക്കിയിലെ ഓരോ വീടിന്റെയും മെയിൻ സ്വിച്ച് ബോർഡിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മരണം അവനായിരുന്നു. കറന്റ് പോകുന്നത് അവിടെ ഒരു ചടങ്ങ് പോലെയാണ്. ഒരു കറിവേപ്പില അനങ്ങിയാൽ പോലും ട്രാൻസ്ഫോർമർ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന ആ നാട്ടിൽ, ലൈൻ വലിക്കാൻ പോകുന്ന സുരേഷിനെ നോക്കി നാട്ടുകാർ പരിഹസിക്കാത്ത ദിവസങ്ങളില്ലായിരുന്നു. ആ പരിഹാസങ്ങൾ അവന് വെറും വാക്കുകളായിരുന്നില്ല, ഓരോന്നും ഓരോ വാട്ടേജായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ ചാർജ് ചെയ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു. …….. ആദ്യം അവന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടത് പൈനാപ്പിൾ വ്യാപാരിയായ ജോണിക്കുട്ടിയായിരുന്നു. ജോണിക്കുട്ടിക്ക് പൈനാപ്പിളിനേക്കാൾ പുളിയുള്ള നാക്കായിരുന്നു. "എടാ സുരേ നീയിങ്ങനെ മീറ്ററിൽ നോക്കി മന്ത്രം ചൊല്ലിയാൽ കറന്റ് വരുമോടാ? അതോ ഇനി നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ബക്കറ്റിൽ കറന്റ് കോരിക്കൊണ്ട് വരുമോ?" എന്ന ജോണിക്കുട്ടിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് കൂടെയുള്ളവർ ചിരിക്കുമ്പോൾ സുരേഷ് മാത്രം ചിരിച്ചില്ല. അവൻ തന്റെ ഷോക്കർ ബാഗിൽ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ……… ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി, കനത്ത പേമാരിയിൽ ഇടുക്കി വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ജോണിക്കുട്ടിയുടെ ഗോഡൗണിലെ ഇൻവെർട്ടർ പണിമുടക്കി. ഇരുട്ടിൽ പൈനാപ്പിൾ കൊട്ടകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് തെറിവിളിക്കുന്ന ജോണിക്കുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് സുരേഷ് എത്തിയത് ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെയല്ല, ഒരു ഷോർട്ട് സർക്യൂട്ട് പോലെയായിരുന്നു. "ജോണിക്കുട്ടിചേട്ടാ, കണക്ഷൻ പോയതാ, ഞാൻ നോക്കാം" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ അടുത്തു ചെന്നു. ജോണിക്കുട്ടിതന്റെ ഇൻവെർട്ടറിന്റെ കേബിളിൽ ഒന്ന് തൊടാൻ ആഞ്ഞതും, സുരേഷ് തന്റെ പുതിയ ഉപകരണം '900 V - ഡീപ് ടിഷ്യു ഇംപാക്ട്' മോഡിലാക്കി ജോണിക്കുട്ടിയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ അമർത്തി. ജോണിക്കുട്ടിയുടെ ശരീരം ഒരു നിമിഷം നീലവെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. അവന്റെ ഉള്ളിലെ വെള്ളം മുഴുവൻ ഇലക്ട്രോലൈസ് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ജോണിക്കുട്ടിനിലത്തു വീണപ്പോൾ സുരേഷ് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, "ഇൻവെർട്ടർ പണിമുടക്കിയതല്ല ജോണിക്കുട്ടിചേട്ടാ, നിങ്ങളുടെ ലൈഫ് സർക്യൂട്ട് ഞാൻ കട്ട് ചെയ്തതാണ്." പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നാട്ടുകാർ ജോണിക്കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പൈനാപ്പിൾ പോലെ തന്നെ തൊലി ഉരിഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു, പക്ഷേ ഡോക്ടർമാർ എഴുതിയത് ശീതകാല ഹൃദയാഘാതം എന്നായിരുന്നു. ….. അടുത്തത് സിജിയായിരുന്നു. മനോഹരമായ ഒരു ഹോംസ്റ്റേയുടെ ഉടമ. വിദേശികൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് സുരേഷിനെ ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനെപ്പോലെ ആക്ഷേപിച്ചവൾ. "ഇവനെയൊക്കെ എന്തിനാ പണിക്ക് എടുത്തത്? ഇവൻ തൊട്ടാൽ ലൈൻ വരികയല്ല, ഉള്ളത് കൂടി പോകുകയേ ഉള്ളൂ" എന്ന് സിജി പറഞ്ഞപ്പോൾ സുരേഷ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയുടെ അർത്ഥം അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. രാത്രിയിൽ ഹോംസ്റ്റേയിലെ ഫ്യൂസ് ഊരിയ ശേഷം സുരേഷ് അകത്തേക്ക് കയറി. മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ ഐഫോണിൽ നോക്കിയിരുന്ന സിജിയുടെ മുറിയിലേക്ക് അവൻ ഇരുട്ടുപോലെ ഒഴുകിയെത്തി "ഹോംസ്റ്റേയിൽ ഇരുട്ടായാൽ മോശമല്ലേ സിജി ചേച്ചി? ഇതാഎന്റെ ഒരു പെർമനന്റ് സൊല്യൂഷൻ" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ഷോക്കർ അവളുടെ കാലിൽ തൊടുവിച്ചു. '600 V - റെസ്പിറേറ്ററി ബ്ലോക്ക്'. സിജിക്ക് നിലവിളിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ ശ്വാസകോശത്തിലെ പേശികൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്ന വോൾട്ടേജിൽ സ്തംഭിച്ചു പോയി. വിദേശികൾ രാവിലെ എണീറ്റ് നോക്കുമ്പോൾ സിജി ശാന്തമായി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസം എന്നെന്നേക്കുമായി ഡിസ്കണക്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ……. രാഘവൻ എന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ഈ മരണങ്ങളിൽ ഒരു പ്രത്യേക പാറ്റേൺ കണ്ടുപിടിച്ചു. മരിച്ചവരുടെയെല്ലാം നാവുകൾക്ക് അല്പം നീളം കൂടുതലായിരുന്നു, പിന്നെ എല്ലാവരും കെ.എസ്.ഇ.ബിയിലെ ആ പാവം ലേബർ സുരേഷിനെ കളിയാക്കിയവരും. രാഘവൻ ഇടുക്കിയിലെത്തി. അദ്ദേഹം സുരേഷിനെ സെക്ഷൻ ഓഫീസിൽ വെച്ച് കണ്ടു. "സുരേഷേ, നിന്റെ വരവിനു ശേഷം ഇടുക്കിയിൽ നല്ല വോൾട്ടേജാണല്ലോ. കറന്റ് പോയാലും ആളുകൾക്ക് ഷോക്കേൽക്കുന്നുണ്ടല്ലോ?" എന്ന് രാഘവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ സുരേഷ് തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കട്ടർ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു വയർ മുറിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "സാറേ, വോൾട്ടേജ് കൂടിയാൽ ഫ്യൂസ് പോകും, അത് പ്രകൃതി നിയമമാണ്. ഞാൻ വെറും ഒരു ഉപകരണം മാത്രം." രാഘവന് കാര്യം ഏകദേശം പിടികിട്ടി. സുരേഷിന്റെ ബാഗിലെ ആ കറുത്ത പെട്ടിയാണ് വില്ലനെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ഒരു ശാസ്ത്രീയ തെളിവും അവശേഷിപ്പിക്കാത്ത സുരേഷിനെ പിടികൂടുക അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. …… അവസാനം പന്തളം ജയൻ എന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരന്റെ ഊഴമായി. ജയൻ ഒരു തോട്ടത്തിൽ വെച്ച് സുരേഷിനെ തല്ലാൻ കൈ ഓങ്ങി. "നിന്നെ ഞാൻ ഈ പോസ്റ്റിൽ കെട്ടിയിടും" എന്ന് അവൻ ആക്രോശിച്ചു. സുരേഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഷോക്കർ പുറത്തെടുത്തു അപ്പോഴേക്കും രാഘവൻ അങ്ങോട്ട് ഓടിയെത്തി. "സുരേഷേ, നിർത്തൂ! ഇത് നിയമവിരുദ്ധമാണ്." രാഘവന്റെ തോക്കിൻ മുനയിൽ നിന്നിട്ടും സുരേഷ് കുലുങ്ങിയില്ല. അവൻ തന്റെ ഉപകരണത്തിലെ ഒരു സീക്രട്ട് സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു. "സാറേ, ഞാൻ ആരെയും കൊല്ലുന്നില്ല. ഇവർക്കൊക്കെ ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് ഉള്ളത് പോലെ ഞാൻ ഇവർക്ക് ലൈഫ് ലോഡ് ഷെഡിംഗ് കൊടുക്കുകയാണ്. ഇവർ ഈ ഭൂമിക്ക് ഭാരമാണ് സാറേ." പെട്ടെന്ന് സുരേഷ് തന്റെ ഷോക്കർ ജയന് നേരെ എറിഞ്ഞു. അത് ജയന്റെ കയ്യിൽ തട്ടിയ നിമിഷം ഒരു വലിയ സ്പാർക്ക് ഉണ്ടായി.ജയൻ കരിഞ്ഞു വീണു രാഘവൻ വെടിയുതിർത്തുവെങ്കിലും അത് ലക്ഷ്യത്തിൽ കൊണ്ടില്ല. പുകപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് സുരേഷ് ഒരു പ്രേതത്തെപ്പോലെ ചിരിച്ചു. "സാറേ, എന്റെ സർക്യൂട്ട് അവസാനിക്കാൻ സമയമായി. പക്ഷേ ഓർക്കുക, കറന്റ് പോയാൽ തിരിച്ചു വരും, പക്ഷെ ഞാൻ ഓഫ് ചെയ്യുന്ന ലൈഫ് ലൈൻ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ല." സുരേഷ് പെട്ടെന്ന് കൊക്കയിലേക്ക് പിന്നിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ആഴമേറിയ കൊക്കയിലെ മഞ്ഞുമൂടിയ പാറക്കെട്ടുകളിലേക്ക് അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. രാഘവൻ താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ല. പിറ്റേന്ന് പോലീസ് തിരച്ചിൽ നടത്തിയെങ്കിലും സുരേഷിന്റെ മൃതദേഹം കിട്ടിയില്ല. പകരം ആ കൊക്കയുടെ അരികിൽ ഒരു കെ.എസ്.ഇ.ബി ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ് മാത്രം അവശേഷിച്ചു. …… ഇടുക്കിയിലെ നാട്ടുകാർ ഇന്നും വിശ്വസിക്കുന്നത്, രാത്രിയിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ലൈൻ കമ്പികളിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ആ ചെറിയ മൂളൽ സുരേഷിന്റെ ചിരിയാണെന്നാണ്. അവൻ എവിടെയോ ഇരുന്ന് അടുത്ത ജില്ലയിലെ മെയിൻ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്യാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു. വോൾട്ടേജ് കുറഞ്ഞവരെയല്ല, മറിച്ച് സംസാരിച്ചു അധികം വോൾട്ടേജിൽ മറ്റുള്ളവരെ ഷോക്കടിപ്പിക്കുന്നവരെ തേടി സുരേഷ് ഇനിയും വരും. കാരണം അവന്റെ ഷോക്കറിൽ ഇനിയും മോഡുകൾ ബാക്കിയുണ്ട്. ……… End