#PSSM World ಪ್ರೀತಿ ಆತ್ಮದಿಂದ, ಅಹಂ ನಿಂದಲ್ಲ. ನಾವು ಗಂಡ, ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿ–ಯಾವುದನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಅವುಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಉಪನಿಷತ್. ಆತ್ಮನಸ್ತು ಕಾಮಾಯ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ನ ವಾ ಅರೇ ಪತ್ಯುಃ ಕಾಮಾಯ ಪತಿಃ ಪ್ರಿಯೋ ಭವತಿ, ಆತ್ಮನಸ್ತು ಕಾಮಾಯ ಪತಿಃ ಪ್ರಿಯೋ ಭವತಿ - ನಾವು ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ, ಇದು ಅಹಂ-ಕೇಂದ್ರಿತ ಪ್ರೀತಿ. ಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪತಿಯು ಪ್ರಿಯನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪತಿಯು ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ (ಅದೇ ರೀತಿ ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ). ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಮೈತ್ರೇಯಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ “ನೀನು ನನಗೋಸ್ಕರ ಏನು ಮಾಡಿದೆ?” ಎಂಬಂತಹ ಜಗಳಗಳಿಗೆ ಜಾಗವೇ ಇರದು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಖುಷಿಗಾಗಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನೀನು ನನಗೆ ಸುಖ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎನ್ನುವುದು ವ್ಯಾಪಾರ. "ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಆ ಪರಮ ಚೈತನ್ಯವೇ ನಿನ್ನಲ್ಲೂ ಇರುವುದರಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ" ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯು 'ಬೇಡುವಿಕೆ'ಯಿಂದ 'ಹಂಚುವಿಕೆ'ಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಆಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೇ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ—ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಈ ಅರಿವಿನಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯು ಹೊರಗಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಮಗೆ ಸುಖ ಕೊಡುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆನಂದದ ಮೂಲವು ಹೊರಗಿನ ಅವಲಂಬನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಈ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯು, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಭಾರವಿಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯುವ ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.