#📙 നോവൽ - ഹൃദയത്തിന്റെ അവകാശി 💜💜 🔻 പാർട്ട് _135 (അവസാനഭാഗം ❤‍🔥) ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤️ സാന്ദ്ര ജോലി ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വിളി വരുമ്പോൾ സന്ദീപ് അവന്റെ ജോലി സ്ഥലത്തായിരുന്നു. വൈഫിനു വയ്യ.. പെട്ടന്ന് വരൂ എന്നുള്ള ആ വിളി.. അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടി. എന്ത് പറ്റി എന്ന് ചോദിക്കും മുന്നേ അവരത് കട്ട് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അർജന്റ് ആയിട്ട് വീട്ടിൽ പോകുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ ദൂരവും സമയവും അവന്റെ ക്ഷമയെ വല്ലാതെ പരീക്ഷണം നടത്തുന്നുണ്ട്. തുടരെ ഹോൺ മുഴക്കി കൊണ്ടവൻ സ്പീഡിൽ തന്നെയാണ് പോകുന്നത്. എന്നിട്ടും അങ്ങേത്താൻ വൈകുന്നത് പോലെ.. ഒടുവിൽ.. ഹൃദയഭാരത്തോടെ അവനങ്ങോട്ട് ഓടി പാഞ്ഞു ചെല്ലുമ്പോൾ അവനു മുന്നേ എത്തി ചേർന്ന രണ്ട് വീട്ടുകാരും പിന്നെ ഡെവിയും ശ്രീയും. അതോടെ സന്ദീപിന്റെ വെപ്രാളം കൂടി. "എന്താ.. എന്താ അവൾക്ക്.. നിലവിളി പോലൊരു ചോദ്യം.. അവനവളോടുള്ള സ്നേഹം തന്നെയാണല്ലോ അത്. "അവൾക്ക് മാത്രമല്ല.. നിനക്കുമിനി സന്തോഷമാണ്.. രണ്ടാളും നിങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് മൂന്നാമതൊരാളെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി കൊള്ളൂ.. ആള് വരവറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു.." ഭയത്തോടെ നിൽക്കുന്നവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഡെവിയാണ് പറഞ്ഞത്. ശ്രീയും അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. "ഈ അച്ഛൻ ഇത് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു ഡെവി.." അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് ശ്രീ ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ സന്ദീപിൻറെ മുഖത്തൊരു വിളറിയ ചിരിയാണ്. "അത് നന്നായി.. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കിട്ടുന്ന സന്തോഷങ്ങൾക്ക് മധുരം കൂടും അളിയാ.." ഡെവി അവനെ ഒന്ന് കൂടി ഇറുകെ പുണർന്നു. "ചെല്ല്.. ചെന്നിട്ടവളെ കാണ്.." ഡെവി ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴും സാന്ദ്രയെ ഒരു നോക്ക് കാണാനുള്ള അവന്റെയാ മോഹവും ദാഹവും ശ്രീ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്നുണ്ട്. ഡെവിയും അവനിൽ നിന്നും അകന്നു മാറി. ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവർക്കിടയിലൂടെ.. സന്ദീപ് സാന്ദ്ര കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറി.. അവൻ ചെല്ലുമ്പോൾ വാതിൽക്കലേക്ക് തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് കിടപ്പാണവൾ. ഹോസ്പിറ്റലിലെ യൂണിഫോം തന്നെയാണ് അപ്പോഴും വേഷം. വാതിൽ പതിയെ ഒന്ന് ചാരി സന്ദീപ് അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു. കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരികെ രണ്ടു പേർക്കും ഉള്ളിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ പൂരമാണ്. "ഇവൻ നമ്മളെ തുടക്കത്തിലെ പറ്റിച്ചോ ഡീ.." കുസൃതിയോടെയുള്ള അവന്റെ ചോദ്യം. അവളും അതേ ചിരിയോടെ തന്നെ തലയാട്ടി. അങ്ങനൊരു കാര്യം രണ്ടു പേരും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നേ ഇല്ലായിരുന്നപ്പോൾ. അതിന്റെയൊരു.. ഒരു പരുങ്ങലുണ്ടവർക്കും. "ഡെവി പറഞ്ഞത് പോലെ.. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കിട്ടുന്ന ഗിഫ്റ്റിനു ഭയകര മധുരമാണ് കേട്ടോ..എനിക്കിപ്പോ വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവന്റെ വിറയാർന്ന കൈകൾ അവളുടെ വയറിലമർന്നു.. സാന്ദ്രയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞതപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ടായിരുന്നു.. ❣️❣️ വൈഗ.. ഒന്നിങ്ങോട്ട് വന്നേ.. " പുറത്ത് നിന്നും വിനോദ് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് വൈഗ മുഖമുയർത്തി നോക്കിയത്. എന്താവോ ഇനി.. " കയ്യിലുള്ള കത്തിയും കാബേജും താഴെ വെച്ചു കൊണ്ടവൾ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി. രണ്ടാളും കൂടി അടുക്കളയിലാണ്. എനിക്ക് പാചകം പഠിപ്പിച്ചു താ ഏട്ടത്തി എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വൈഗ അവളുടെ പിറകെ കൂടിയതാണ്. "അങ്ങോട്ട് ചെന്നു നോക്ക് പെണ്ണേ.. അപ്പഴല്ലേ അറിയുന്നത്..എന്തിനാ വിളിക്കുന്നതെന്ന്." ഏട്ടത്തി അവളുടെ തലയിലൊന്നു തട്ടി.. ഇപ്പൊ വരാവേ എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ കൈ കഴുകി തുടച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നത് കാണെ അവളുടെ ഏട്ടത്തി വർക്കേരിയയിൽ കുട്ടികൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ നേരെ നോക്കി. ഹൃദയം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയുണ്ട് ആ മുഖം നിറയെ. അതിന്റെ കാരണം തന്നെ വൈഗയുടെ മാറ്റമാണ്. കാരണം ആ വീടിനെയും വീട്ടുകാരെയും വിനോദിനെയും വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പടിയിറങ്ങി പോയവൾ ഇന്നാ വീടിന്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങളേയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ പ്രാപ്തയായി കഴിഞ്ഞു. ദേഷ്യവും വാശിയും അഹങ്കാരവും മാത്രം കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നവൾ ഇന്നാ ആള് തന്നെയല്ല. ആ വീട്ടിലെ അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു.. വിനോദിന്റെ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ ഇന്നവളുടെ കൂട്ടികാരി ക്കൂടിയാണ്. ഏട്ടത്തി ഏട്ടത്തി എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് ആ പിറകെ തന്നെ കാണും. ഏട്ടത്തിക്കും സ്വന്തമായി ഒരു അനിയത്തിയെ കുട്ടിയെ കൂട്ടിന് കിട്ടിയ സന്തോഷം ചെറുതൊന്നുമല്ല. തിരികെ അവൾ ചെയ്തിരുന്ന ജോലിക്ക് തന്നെ കയറാൻ അവിടെ നിന്നും ഓഫർ വന്നിട്ടും ഇനി എങ്ങോട്ടും പോണില്ല.. ഇവിടെ തന്നെ മതിയെന്ന് വാശി പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു കാരണം ചിലപ്പോൾ ഈ അനിയത്തി ഏട്ടത്തി ബോണ്ട്‌ തന്നെയാവും. പോയ സന്തോഷമെല്ലാം വിനോദ് തിരികെ പിടിച്ചു തുടങ്ങി. പതിൻമടങ്ങായിട്ട് തന്നെ.. അവന്റെ സ്നേഹം കൊണ്ടും ക്ഷമ കൊണ്ടും സഹനം കൊണ്ടും. അതവന്റെ വിജയം തന്നെയാണ്.. അവന്റെ കൂടെ നിന്നവരുടെയും. ഏട്ടന് ഗൾഫിൽ നിന്നും അത്രയും പെട്ടന്ന് നിർത്തി പോരാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് മൂപ്പര് അങ്ങോട്ട് തന്നെ തിരിച്ചു പോയി.. "എന്താ വിനുവേട്ടാ വിളിച്ചേ.. ചോദ്യത്തോടെ അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലുന്നവൾ ആദ്യം കണ്ടത് ശ്രീയെയും പിന്നെ അവനരികെ ഇരിക്കുന്ന ഡെവിയെയും. "നിന്നെ കാണാൻ വന്നതാ ഇവര്.." അവളെ പകച്ചു കൊണ്ടുള്ള നോട്ടം കണ്ടിട്ട് വിനോദ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "എ.. എന്നെ കാണാനോ.." വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ അവൾ വിനോദിനെയും ശ്രീയെയും ഡെവിയെയും മാറി മാറി നോക്കി. തേടി വരാൻ തനിക്കിനി ആരുമുണ്ടാവില്ല എന്നുള്ള അവളുടെ പൊള്ളുന്ന നോവിന് മേൽ ഒരു തൂവൽ കൊണ്ട് തലോടും പോലെ ശ്രീ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. "കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നൂല് കെട്ടാണ്.. ഞാനെന്റെ പെങ്ങളെ ക്ഷണിക്കാൻ വന്നതാ.." ശ്രീ എഴുന്നേറ്റവൾക്ക് അരികിൽ ചെന്നു നിന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. "കരഞ്ഞാൽ കൊല്ലും ഞാൻ.." വിറ കൊള്ളുന്ന അവളുടെ ചുണ്ട് കണ്ടിട്ട് ശ്രീ കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ടാ തലയിലൊന്ന് തട്ടി. നിനക്കിപ്പഴും എല്ലാരും ഉണ്ട്.. ട്ടോ.. " അത് കൂടി പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ തിരികെ പോയിരുന്നു.. ചായ എടുത്തിട്ട് വാ വൈഗ.. അളിയൻസ് ആദ്യമായിട്ട് വന്നതല്ലേ.. " വിനോദ് അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞു. അവനിപ്പോ അവരുമായി നല്ല ബന്ധമുണ്ട്. ബിസിനസ് ഡീൽ എന്നതിനപ്പുറം അവരുടെ സൗഹൃദവലയത്തിലേക്ക് കൂടി നിയമനം കിട്ടിയ ബന്ധം.. നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ സൽക്കാരവും കഴിഞ്ഞു നൂല് കെട്ടിന് എല്ലാവരേം ഒരിക്കൽ കൂടി ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീയും ഡെവിയും യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് പോകുമ്പോൾ.. തേടി വരാൻ ആരുമില്ലെന്ന വൈഗയുടെ വലിയൊരു സങ്കടമൊഴിഞ്ഞു പോയതിനൊപ്പം തന്നെ ഒരിക്കൽ വിനോദിനെ സഹായിച്ചതിന്റെ പേരിൽ കിട്ടിയ കറയിലാത്ത ഒരു കുടുംബതിന്റെ സ്നേഹവും പ്രാർത്ഥനയും തിരികെ കിട്ടിയ നിറവിലായിരുന്നു ശ്രീയും ഡെവിയും. ❤‍🔥❤‍🔥 ഇനി ആരെങ്കിലും വരാനുണ്ടോ.." വെള്ളപുതച്ചു കൊടുത്തു കിടത്തിയിരിക്കുന്ന അർജുന്റെ ശരീരത്തിനരികെ നിന്നിട്ട് ആരോ ചോദിച്ചു. ശരണാലയത്തിന്റെ ഉടമ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അൽപ്പം മുൻപ് വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടാത്ത ജയഗോപന്റെ നമ്പറിലേക്ക് അയാൾ ഒരിക്കൽ കൂടി വിളിച്ചു നോക്കി. പതിവ് പല്ലവി തന്നെ ഫോൺ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു. സ്വിച്ച് ഓഫ്. അർജുൻ മരിച്ചതറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതൽ അയാൾ ജയഗോപനെ വിളിക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോൾ മുതൽ അത് തന്നെയാണ് അനുഭവം. മറ്റൊരു നമ്പർ അറിയില്ല. അർജുനെ ആകെ കാണാൻ വരുന്നത്.. അവനു വേണ്ടി കാശ് ചെലവാക്കുന്നത്.. എല്ലാം അയാളാണ്. അതിൽ കൂടുതൽ അവനുള്ള മറ്റ് ബന്ധങ്ങളെ കുറിച്ച് അയാൾക്കും അറിയില്ല. അവനോ ജയഗോപനോ അത് പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല. "എല്ലാം ഒരുവിധം ഭേദമായിട്ട് പിന്നെ ഇവനിത് എന്തിനാ സ്വയം ജീവൻ കളഞ്ഞത്.. ആരോരുമില്ലാത്ത ഒരു അനാഥനെ പോലെ ഇലക്ട്രിക് മോർച്ചറിയിലേക്ക് അർജുന്റെ ജീവന്റെ ചൂട് പോയ ശരീരം നീക്കി വെക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അവിടെയുള്ള ആരോ ചോദിച്ചു. "മനുഷ്യന്റെ മനസ്സല്ലേ.. എന്താ എപ്പഴാ തീരുമാനമെടുക്കുക എന്ന് പറയാനൊക്കുവോ.. ഇപ്പൊ വീൽ ചെയറിലൊക്കെ ഇരിക്കുന്ന പരുവത്തിൽ ആയെങ്കിലും കുറച്ചു ദിവസമായി അവനൊരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു എന്നൊക്കെ പറയുന്നു.. ആരോടും മിണ്ടാതെ.. ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ... മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങാതെ.. അങ്ങനെ മടുത്തു പോയ ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിലാവും.. കയ്യിൽ കിട്ടിയ ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് ഞരമ്പ് മുറിച്ചത്.. രാവിലെ ചായ കൊണ്ട് വിളിക്കാൻ ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും... അയാളൊരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി. ഒരുപാട് പേരുടെ കണ്ണീരിനു കാരണമായവൻ ഒരുപാട് പേരുടെ ചിരിയും സന്തോഷവും എന്നെന്നേക്കുമായി നിലക്കാൻ കാരണമായവൻ അപ്പോഴേക്കും ഒരു പിടി ചാരം മാത്രമായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ഒരു വിലയുമില്ലാത്ത.. ആർക്കും വേണ്ടാത്ത ഒരു പിടി ചാരം മാത്രം.. 🥰🥰 മന്തു പിടിച്ചത് പോലെ ഭാരം തൂങ്ങുന്ന കാലുകൾ.. അതിനേക്കാൾ ഭാരമുള്ള മനസ്സ്.. ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത തമ്പിയുടെ ദുരിതങ്ങൾ. വന്നു കാണാൻ പോലും ആരുമില്ലാത്ത അയാളെ ആരും പുറത്തേക്കിറക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുമില്ല. ചെയ്തു കൂട്ടിയ പാപങ്ങളുടെ ഭാരവുംപേറി.. അവരോടൊന്നും മാപ്പ് ചോദിക്കാൻ കൂടി വയ്യെന്നുള്ള കുറ്റബോധവും സഹിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ അവസ്ഥ.. സുനിലിനും രാഘവനും ഇരട്ട ജീവപര്യന്തമാണ് കിട്ടിയ ശിക്ഷ. ഗൂഡാലോചനക്കും അതിനു മുന്നേയും ചെയ്തു കൂട്ടിയ കാര്യങ്ങൾ രോഹിത് തോണ്ടി എടുത്തത് കൊണ്ട് അതിനുള്ളതും കൂട്ടി തമ്പിക്കും ജീവിതവസാനം വരെയും ആ ജയിലിൽ തന്നെ കിടക്കാനുള്ള വകുപ്പ് ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു കൊണ്ട് രോഹിത് ശ്രീക്കും ജയ ഗോപനും കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. അയാൾ ചെയ്തു കൂട്ടിയ ക്രൂരത ഓരോന്നും അറിയേ പിന്നെ വൈഗക്കും തമ്പിയെ പുറത്തിറങ്ങി കാണാൻ ആഗ്രഹമില്ലായിരുന്നു.. അതോടെ അയാളുടെ അവസാനപ്രതീക്ഷയും പാടെ അസ്തമിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു.. ❤‍🔥❤‍🔥 അന്നാണ് ഡെവിയുടെ രാജകുമാരിയുടെയും ശ്രീയുടെ രാജകുമാരന്റെയും നൂല് കെട്ട്. ഒരുപാട് സന്തോഷത്തോടെയുള്ള ഒരു ദിവസം. ഡെവിയും ബാലയും കുഞ്ഞും ഒരു ഡ്രസ്സ്‌ കോഡിലും ശ്രീയും അച്ചുവും കുഞ്ഞും വേറൊരു കളർ തീമിലും വീട്ടുകാർക്ക് മറ്റൊരു തീമും. മൊത്തത്തിൽ പരിപാടി കളറാണ്. ദക്ഷ് ശ്രീദേവും ധ്വനി ഡെവിഡുമാണ് അന്നവിടുത്തെ സെന്റർ ഓഫ് അട്ട്രാക്ഷൻ. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പേരുകൾ രണ്ടും കുട്ടാപ്പിയുടെ സെലക്ഷനാണ്. ഒരു തരത്തിലും അവനാ വീട്ടില് ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകരുതെന്ന് ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും വാശിയുള്ളത് പോലാണ്. അച്ഛനില്ലായ്മ എന്തെന്ന് കുറച്ചു കാലം ശെരിക്കും അറിഞ്ഞവർക്ക് അങ്ങനെ കരുതാനെ കഴിയൂ.. രണ്ടു പേരിൽ ആരുടെ മൂത്ത കുട്ടിയാണോ അവൻ എന്ന് കാണുന്നവർക്ക് പോലും അത്ഭുതം തോന്നും വിധമുള്ളൊരു ബന്ധം. അതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടമാണ് ഏട്ടനെ കുഞ്ഞി പിള്ളേർക്ക് ആ സമയം മുതൽ തന്നെ. അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുമ്പോൾ കാത് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കുന്നത് പോലൊരു ഇഷ്ടം. കുട്ടേട്ടന്റെ പൊന്നും മുത്തും അവനെ കണ്ടാൽ ഇപ്പഴേ ചിരി തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു. അറിയാവുന്നവർക്കെല്ലാം ക്ഷണമുണ്ട്. സന്ദീപും കുടുംബവും വിനോതും കുടുംബവും പിന്നെ മൂന്നാറിൽ നിന്നും അജയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും. അജയ്ക്കും അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്കുമുള്ള ശ്രീയുടെ ക്ഷണം അൽപ്പം ഭീക്ഷണി കൂടി ചേർന്നതായിരുന്നു. ഒരുപാട് പ്രാവശ്യം ശ്രീ അവനോട് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടും അവനും അവന്റെ കൂടെയുള്ളവർക്കും അതിന് അതിയായ മോഹമുണ്ടായിട്ടും നീണ്ടു നീണ്ടു പോയിരുന്ന ആ വരവ്.. എന്റെ മോന്റെ നൂല് കെട്ടിന് ഇവിടെ കണ്ടില്ലേൽ നിങ്ങളെ ഞാൻ അവിടെ വന്നിട്ട് തല്ലും എന്ന് ശ്രീയുടെ ഭീക്ഷണി ഏറ്റതാണെന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞിട്ട് ശ്രീ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. സദ്യയും പായസവുമടക്കം ഗംഭീരമായ ഒരു ആഘോഷം. അപ്പോഴും അവർക്കിടയിലേക്ക് പൂർണ മനസ്സോടെ ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ കഴിയാതിരുന്ന വൈഗയെ...നീയെന്താ വിരുന്ന്കാരെ പോലെ നിൽക്കുന്നത്.. വീട്ടുകാർക്ക് ഇവിടെ ആ പരിഗണന കൊടുക്കില്ല കേട്ടോ എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയത് ദേവിക തന്നെയാണ്. അടക്കാൻ കഴിയാത്ത സന്തോഷത്തോടെ അവൾ വിനോദിനെ നോക്കുമ്പോൾ അവനൊന്നു കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. ശേഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ ശ്രീയുടെ നേരെ നീങ്ങി. ആ നോട്ടത്തിൽ നിറയെ നന്ദി തന്നെയായിരുന്നു അപ്പോഴും.. ❤‍🔥❤‍🔥 രോഹിത്തിന്റെ കല്യാണത്തിന് പോയിട്ട് തിരിച്ചു പോരുകയാണ്. അച്ചുവും ബാലയും ശ്രീയും ഡെവിയും. ജയഗോപനെയും ദേവികയെയും കാർത്തുവിനെയും വിളിച്ചെങ്കിലും നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവരെ മാത്രം പറഞ്ഞു വിട്ടു. ഇന്ദിരാമ്മ സുധേവിന്റെ കൂടെ കുറച്ചു ദിവസം നിൽക്കാൻ പോയതാണ്.. കുട്ടാപ്പിയെയും അവരുടെ കൂടെ കൂട്ടി. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടായതിന് ശേഷം അവരാദ്യ മായിട്ടാണ് പുറത്ത് പോകുന്നത്. പതിയെ പോയാൽ മതി.. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉള്ളതാണ്. വണ്ടിയുടെ ഗ്ലാസ്‌ കയറ്റി ഇട്ടേക്കണം.. കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉള്ളതാണ്.. ഏസി കുറച്ചിട്ടാൽ മതി..കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉള്ളതാണ്.. പെട്ടന്ന് തിരിച്ചു വന്നേക്കണം കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉള്ളതാണ്.. എന്തോന്നെടെ.. നമ്മുക്കിപ്പോ യാതൊരു വിലയുമില്ലെന്നോ.. " സീറ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഡെവി എണ്ണി പറയുമ്പോൾ അതേ സംശയത്തോടെ തന്നെ ശ്രീയും മുഖം ച്ചുളിച്ചു. വീട്ടിൽ നിന്നും പോരാൻ ഒരുങ്ങിയത് മുതലുള്ള ഉപദേശങ്ങളാണ് അവ ഓരോന്നും. "നിങ്ങളെയിപ്പൊ അല്ലേലും ആർക്ക് വേണം.. എല്ലാർക്കും കുഞ്ഞുങ്ങളെ മതി മക്കളെ.." അച്ചു കുസൃതിയോടെ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മടിയിൽ ദച്ചു മോൻ സുഖമായി ഉറങ്ങിതുടങ്ങിയിരുന്നു. "ഏഹ്.. അതെവിടുത്തെ നിയമമാണ്.. അതൊന്നും പറ്റില്ല.. അച്ചന്മാർ ഇല്ലാതെ എവിടുന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങൾ.." ശ്രീ അച്ചുവിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. "ആ വീട്ടിലെ നിയമം ഇപ്പൊ അങ്ങനാണ്.. ഏട്ടാ." തന്റെ മടിയിൽ കുട്ടാപ്പിയോട് എന്തോ അവ്യക്തമായി പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ധനു മോളെ അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ബാലക്കും കുസൃതി. 'വീട്ടുകാർ എന്തും പറഞ്ഞോട്ടെ.. നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനാ.. കാര്യങ്ങൾ അതങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞേ..അതറിഞ്ഞിട്ടേ ഒള്ളു ഇനി ബാക്കി കാര്യം.. " ഡെവി ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിന്നും അവൾക്ക് നേരെ പാളി നോക്കി.. പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ അച്ചുവും ബാലയും അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ചുണ്ടിൽ അവരോളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച ഗൂഡമായ ചിരിയിലുണ്ടായിരുന്നു ശ്രീക്കും ഡെവിക്കും വേണ്ട ഉത്തരം. അതോടെ അവരുമൊരു നിറവിലാണ്.. പ്രണയത്തിന്റെ നിറവ്.. അവസാനിച്ചു എന്നെഴുതിയാലും ഇത് അവസാനിക്കുന്നില്ലല്ലോ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ.. ഇവരൊക്കെ ഇനി മനസ്സിൽ കാണും. എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും.. ഏതൊരു സ്റ്റോറിയുടെയും അവസാനപാർട്ട് എഴുതുമ്പോൾ ഒരു പിടച്ചിലാണ്.. ഇനി ഇവരെ കുറിച്ച് എനിക്കൊന്നും പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്നൊരു വിങ്ങലാണ്.. നിങ്ങളെനിക്കെന്ന പോലെ ഇവരൊക്കെ നമ്മുക്ക് അത്രമാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവരായത് കൊണ്ടാണത്.. പക്ഷേ എല്ലാത്തിനും ഒരു അവസാനം വേണമല്ലോ.. ഇനിയിവിടെ കൂടുതൽ പറഞ്ഞു ബോറാക്കുന്നതിലും നല്ലത് ഇവരെയൊക്കെ ഇവരുടെ പാട്ടിന് വിടുന്നതാണ്.. മൂന്നാറിലെ നീല വാകയെ കുറിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ. അവയുടെ ചിത്രം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലേക്ക് വന്നൊരു കഥ..💜 ആ വാക പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നാട്ടിലേക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ കാമുകിയെ കുറിച്ച് ഓർത്ത് കൊണ്ട് വിരഹനോവോടെ പോകുന്ന കാമുകൻ മാത്രമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ. നായകൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ ഓന് നല്ലൊരു ചങ്ക് നിർബന്ധമാണല്ലോ നമ്മുക്ക് 😌 ബാക്കി ഉള്ളവരൊക്കെ കഥക്ക് പിന്നാലെ കൂടെ ഓടി പോന്നവരാ.. 😀 ന്റെ ഡെവി.. ഓൻ മുത്താണ് ല്ലേ.ന്റെ ഹരിയെ പോലെ.. ഓന് വേണ്ടി ഒരു വരി എഴുതാൻ പോലും എനിക്ക് ആലോചിച്ചു നോക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. അരികിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ഹൃദയം തന്നെ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്.. ചില സ്നേഹം അങ്ങനെയാ..😁 അത് മറക്കാൻ പറ്റൂല.. 😔 മറന്നെന്ന് നടിക്കുകയാണ്. കാണാനുള്ള മോഹങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയാണ്.. സംസാരിക്കാനുള്ള തോന്നലുകൾ അതി ജീവിക്കുകയാണ്. അവനോടുള്ള പരാതികളും പരിഭവങ്ങളും ഞാനെന്റെ ഉള്ളിലൊതുക്കി വെക്കുകയാണ്.. നേരിട്ടുള്ള കാണലോ വിളികളോ തേടി ചെല്ലുകയോ തേടി വരികയോ ഇല്ലെന്നാലും എനിക്കറിയാം..അകലങ്ങളിലിരുന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ സ്നേഹം.. മൗനം കൊണ്ട് ഇരു ദിക്കിലിരുന്ന് കൊണ്ടാണ് ഞാനും നീയും പ്രണയിക്കുന്നതിപ്പോഴും.. 🤩(കടപ്പാട്) പരിഗണനയാണ് പ്രിയപ്പെട്ടവരെ സ്നേഹം.. സ്നേഹം തന്നെയാണ് പരിഗണനയും. അപ്പൊ ഇനിയെന്താ..ഒന്നുമില്ലല്ലോ പറയാൻ.. വേണമെങ്കിൽ ഇതിനൊരു സെക്കന്റ് പാർട്ട് ഓപ്ഷൻ ഉണ്ടാവും. കുട്ടേട്ടനും അവന്റെ മുത്തും പൊന്നും കഥ നയിക്കും.സാധ്യത മാത്രമാണുട്ടോ.. എന്നെങ്കിലും നടക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരുപാട് സാധ്യത ഉള്ളൊരു കാര്യം 🥰🥰 ഇനി നിങ്ങളുടെ ഊഴമാണ്.. നീട്ടി വലിച്ചൊരു റിവ്യൂ എഴുതിയാൽ ഇന്നത്തെ എന്റെ ഈ ശൂന്യത അൽപ്പമെങ്കിലും കുറഞ്ഞേക്കും.. തുടക്കത്തിൽ മുതൽ കൂടെയുള്ളവർക്കും പിന്നെ ഓടി കൂടിയവർക്കും.. എല്ലാവരേം ഓർക്കുന്നു.. സ്നേഹം മാത്രം... 🥰 സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif😘 #📔 കഥ