#📙 നോവൽ - പ്രളയം... 🔻 പാർട്ട് _23 ✍️ രചന - Aniprasad. അടഞ്ഞു പോകുന്ന കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് താൻ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തനിയേ ഉയരുന്നതും, കൂടം കൊണ്ടടിയ്ക്കും വിധം മുഖത്ത്‌ അടി കിട്ടുന്നതും. അതോടെ വാസുക്കുട്ടൻ കുടിച്ച കള്ളെല്ലാം ആവിയായി പോയിരുന്നു. ഒരു കയ്യിൽ നിന്നും താൻ മറ്റൊരു കയ്യിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു പിടിവള്ളി കിട്ടാനായി അവൻ കൈകൾ കൊണ്ട് ചുര മാന്തിയെങ്കിലും, എവിടെയും അവന്റെ കൈ വിരൽ തുമ്പ് തടഞ്ഞു നിന്നില്ല. അടുത്ത ക്ഷണം ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് വാസുക്കുട്ടനെ എടുത്ത്‌ വെളിയിലേക്ക് തള്ളി. മുറ്റത്ത്‌ നിൽക്കുന്ന തെങ്ങിൽ തട്ടി അവൻ നിലത്തേയ്ക്ക് വീണപ്പോൾ അവിടെ കിടന്ന് കൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന് എസ്തപ്പാൻ വെളിയിലേക്ക് വരുന്ന കാഴ്ച കണ്ടു. പുറത്ത് ശത്രുക്കൾ ഉണ്ടേ ആശാനേ എന്നൊന്ന് വിളിച്ചലറണമെന്ന് അവന് തോന്നിയെങ്കിലും ശബ്ദം പുറത്തേയ്ക്ക് വന്നില്ല. മണ്ണിൽ കൈകൾ കുത്തി എണീൽക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് വാസുക്കുട്ടൻ ആ ചോര മരവിപ്പിയ്ക്കുന്ന കാഴ്ച കാണുന്നത്. വാതിലിന്റെ ഇടവും വലവും നിന്ന് ആജാനു ബാഹുക്കളായ രണ്ട് പേർ കയർ കൊണ്ട് ആശാന്റെ കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ട് ഇരു വശത്തേയ്ക്കും വലിക്കുന്നു. എസ്തപ്പാന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്നത് കയർ ആണെന്നാണ് അവന് തോന്നിയത്. എസ്തപ്പാൻ പ്രാണ രക്ഷാർത്ഥം ഇരു കൈകളും രണ്ട് വശത്തും നിൽക്കുന്നവർക്ക് നേരെ വീശുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവർ അവന്റെ കൈപ്പാടിൽ നിന്നും അകന്നാണ് നിന്നത്. ഓരോ കാലും വീശി അവരുടെ മേൽ ഒരു പ്രത്യാക്രമണം നടത്താൻ എസ്തപ്പാൻ നോക്കുന്നെങ്കിലും അവർക്ക് മുമ്പിൽ അതൊന്നും വിലപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇടതു കാലിന്റെ മുട്ട് ചിരട്ട പൊട്ടിയ വേദനയുണ്ടായെങ്കിലും വാസുക്കുട്ടൻ എണീറ്റ് ആക്രമികളുടെ കണ്ണിൽ പെടാതെ നിന്ന് ഒരായുധത്തിനായി കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പരതി. തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ വീണുകിടന്ന ഒരു മടലാണ് വാസുക്കുട്ടന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. അത് കയ്യിലെടുത്തതും അവൻ മിന്നൽ പോലെ വരാന്തയിലേക്ക് ഓടി ക്കയറി എസ്തപ്പാന്റെ ഇടതു ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന താടിക്കാരന്റെ കയ്യിൽ ഒറ്റ യടി അടിച്ചു. വാസുക്കുട്ടന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്തുള്ളഅടിയിൽ ഉണങ്ങിയ മടൽ മൂന്നോ നാലോ ആയി ഒടിഞ്ഞു ചിതറിപ്പോയി. അത്രയും മതിയായിരുന്നു എസ്തപ്പാന്. തന്റെ ഇടതു ഭാഗത്ത്‌ നിന്നവന്റെ പിടി ഒന്നയഞ്ഞതും എസ്തപ്പാൻ കയ്യുയർത്തി ആ ചങ്ങലയിൽ പിടിച്ചു തന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് ഒറ്റ വലി വലിച്ചു. ചങ്ങലയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന അവൻ നില തെറ്റി പാഞ്ഞു വന്ന് എസ്തപ്പാന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇടിച്ചു നിന്നു. ചങ്ങലയിൽ നിന്നുള്ള പിടി വിട്ട ശേഷം എസ്തപ്പാൻ ഇടതുകൈത്തണ്ട അവന്റെ കഴുത്തിലൂടിട്ട് വളച്ചു പിടിച്ചു. അവൻ കുതറിപ്പിടഞ്ഞു മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും എസ്തപ്പാൻ അവന്റെ കഴുത്തിലുള്ള പിടി കൂടുതൽ മുറുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ശ്വാസം മുട്ടിയുള്ള അവന്റെ അലർച്ച കേട്ടതോടെ മറ്റെയാൾ, ചങ്ങല എസ്തപ്പാന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുത്ത്‌ അവന്റെ ശിരസ്സിന് നേർക്ക് ആഞ്ഞു വീശി. ചങ്ങല ഒരു മൂളലോടെ തന്റെ നേർക്ക് ചീറി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ താൻ പിടിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യനെ തൂക്കിയെടുത്ത്‌ പുറം തിരിച്ച് മുന്നിൽ ഒരു പരിച പോലെ നിർത്തി. ചങ്ങല കൊണ്ടുള്ള അടി അവന്റെ പുറത്തിനാണ് ഏറ്റത്. ഒറ്റയാൻ അലറു ന്ന ഒച്ചയിൽ അവനൊന്ന് അമറി. അത് കണ്ടതോടെ ചങ്ങല കയ്യിലിരുന്ന ആൾ പ്രകോപിതനായി. അവൻ തന്റെ തലയ്ക്ക് നേരെ ചങ്ങല വീശുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ എസ്തപ്പാൻ വലതു കൈകൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു പിന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ട് പോയി ഭിത്തിയിൽ ചേർത്തു നിർത്തി. അതേ നിമിഷം തന്നെ അവൻ കാൽമുട്ട് ഉയർത്തി ആ ആക്രമിയുടെ നാഭിയ്ക്ക് ഒരു കുത്ത്‌ കുത്തി. "അമ്മേ."എന്ന് അലറി വിളിച്ചും കൊണ്ട് അവൻ നാഭിയ്ക്ക് കൈ താങ്ങി മുട്ടുകുത്തി വരാന്തയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം അവൻ അതേ പോലെ ചെരിഞ്ഞു സിമന്റ് തറയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ചങ്ങല കൊണ്ട് പുറത്ത് അടിയേറ്റവന്റെ മുഖത്ത്‌ വലത്തേ കൈമുട്ട് കൊണ്ട് ഒരിടി ഇടിച്ച ശേഷം "ഇത്‌ ആരുടെ കൊട്ടേഷനാടാ നായിന്റെ മോനേ "എന്ന് എസ്തപ്പാൻ തിരക്കി. അവിടുത്തെ ഒച്ചയും, ബഹളവുമൊക്കെ കേട്ട് റോഡിൽ അങ്ങിങ്ങായി ആൾക്കാർ കൂടിയെങ്കിലും ആരും മുറ്റത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി വരാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. "നിന്റെ വായിൽ നാക്കില്ലേടാ തെണ്ടീ.. കാലണ പാരിതോഷികം തന്ന് ഏത് ചെറ്റയാടാ നിന്നെ ഈ പണിയ്ക്ക് വിട്ടത്.." എസ്തപ്പാൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചെങ്കിലും അവൻ അത് കേട്ട മട്ടേ കാണിച്ചില്ല. അവൻ ഇരുകൈകൊണ്ടും ചങ്ങലയ്ക്ക് അടിയേറ്റ ഭാഗം മാന്താനും ചൊറിയാനും ശ്രമിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. നെടുകെ അടിയേറ്റ ഇടത്ത്‌ ചങ്ങലകണ്ണികൾ തട്ടി ചോര പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് അവന്റെ കയ്യിൽ പുരണ്ടു. എസ്തപ്പാൻ കുനിഞ്ഞ് ചങ്ങല എടുത്ത്‌ കൈപ്പത്തിയിൽ ചുറ്റി അതുകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്ത്‌ ഒരിടി ഇടിച്ചു. അതി ശക്തമായ താഡനം ഏറ്റ് അവന്റെ മുഖം, കവിളുൾപ്പെടെ ഒരു വശത്തേയ്ക്ക് കോടിപ്പോയി. "ഒറ്റ വട്ടമേ ഞാൻ ചോദിയ്ക്കൂ. ചോദിച്ചാൽ ഉടനടി എനിയ്ക്ക് മറുപടി കിട്ടിയിരിയ്ക്കണം. പറയെടാ, ആരാ നിങ്ങളെ ഈ നൂൽക്കംബിയും തന്ന് ഇവിടേയ്ക്ക് വിട്ടത്..." എസ്തപ്പാൻ വീണ്ടും കയ്യിൽ ചങ്ങല ചുറ്റുന്നത് കണ്ട് അവൻ എസ്തപ്പാനെ നോക്കിതൊഴുതു. "പറയെടാ എനിയ്ക്ക് വേണ്ടി ആരിട്ട ചൂണ്ടയാ ഇത്‌.. പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞോണം. അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഇനി ഈ ജന്മത്ത്‌ നിന്റെ പെറ്റമ്മ പോലും കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത വിധമാക്കി വിടും ഞാൻ.." വഴിയിൽ നിന്നവരിൽ ആരൊക്കെയോയിറങ്ങി വന്ന് അവരെ എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയ ശേഷം നിരാശയോടെ മുഖം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പോയി വഴിയിൽ നിൽപ്പായി. അവർക്ക് ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്ന സംഭവവും നേരിൽ കണ്ടേ തീരൂ. എസ്തപ്പാൻ അവന്റെ കുനിഞ്ഞ് പോയ മുഖം കൈകൊണ്ട് ഉയർത്തിയപ്പോൾ എസ്തപ്പാന്റെ അടിയേറ്റ ഭാഗത്തെ മൂക്കിലൂടെ ചോരത്തുള്ളി ഒരു നൂൽ വണ്ണത്തിൽ ഒലിച്ചിറങ്ങി നിലത്തേയ്ക്ക് വീണു. "ഞാൻപറയാം.. ഇനിയെന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ.." അസ്പഷ്ടമായസ്വരത്തിൽ കാറ്റൂതും പോലെ അവൻ പറഞ്ഞു. "ഷാജനാ.. ഷാജനാ ഞങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചത്... ഷാജൻ പറഞ്ഞിട്ടാ..." വളരെ ആയാസപ്പെട്ടാണ് അവനിൽ നിന്നും വാക്കുകൾ പുറത്തേയ്ക്ക് വന്നത്. "ഷാജനോ.. ഏത് ഷാജൻ.." എസ്തപ്പാന് ആളേ മനസിലായില്ല. "പീലിപ്പോസ്മുതലാളിയുടെ മകനാ ഷാജൻ.. ആശാൻ ചെന്ന് പള്ളിയ്ക്കകത്ത്‌ കയറി മനസമ്മത ചടങ്ങ് കൊളമാക്കിയില്ലേ.. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ആങ്ങള ചെക്കനാ ണ് ഇപ്പറഞ്ഞ ഷാജൻ." വാസുക്കുട്ടൻ വിശദമാക്കി. "ഓ. അവനാണോ ഷാജൻ.. എങ്കിലിനി ബാക്കി പണി അവനുള്ളതാണല്ലോ..." "ആശാനേ..." എസ്തപ്പാൻ പറയുന്നത് കേട്ട് വാസുക്കുട്ടൻ ഭീതിയോടെ വിളിച്ചു. എസ്തപ്പാൻ മുഖം തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി. "ഷാജൻ, ആശാൻ വിചാരിക്കും പോലുള്ള ആളേയല്ല.പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ നേർ വിപരീതമാ ഷാജന്റെ സ്വഭാവം.. അവന്റെ കയ്യിലില്ലാത്ത പോക്രിത്തരങ്ങളില്ല..." "ഓ.. അപ്പോൾ വില്ലനാ ആള്. അല്ലേ.. എനിയ്ക്കീ വില്ലന്മാരെ പണ്ടേ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാടാ വാസുക്കുട്ടാ. എവിടെങ്കിലും വച്ച് ഒരു വില്ലനെ കണ്ട് മുട്ടാൻ ഇടയായാൽ ഞാനങ്ങോട്ട് വിട്ടു കളയത്തേ ഇല്ല.. എന്തോ എനിയ്ക്കപ്പോൾ തന്നെ അവനെ കാണാൻ കൊതിയാവും.. ഈ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ വീടെവിടാടാ വാസുവേ... കൊടുവത്തൂരിന്റെ ഏത് ദിക്കിലായിട്ട് വരും ആ വന്യ മൃഗത്തിന്റെ ഗുഹ." അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് ഇരുട്ടിൽ എസ്തപ്പാൻ ചുറ്റിനും നോക്കി. "ആശാനേ.. ആശാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോവാ.." വാസുക്കുട്ടൻ ഭീതിയോടെ അയാളെ നോക്കി. "ഇവന്മാരെ ഇവിടിങ്ങനെ ഇട്ടിരുന്നാൽ മതിയോ.. രാത്രിയിൽ ഇവിടെ കിടന്ന് രണ്ടെണ്ണവും ചത്തു കെട്ടു പോയാൽ നാളെ പോലീസ് വരുമ്പോ ആര് സമാധാനം പറയും..." "നമുക്കിവരെ എടുത്ത്‌ റോഡിൽ ഇട്ടേക്കാം. അവന്മാർക്ക് എണീറ്റ് നടന്നു പോകാൻ പറ്റുമ്പോ എവിടേയ്ക്കാണെന്ന് വച്ചാൽ പൊയ്ക്കോളും." "അവന്മാർ എണീറ്റ് പോകാൻ ത്രാണിയില്ലാതെ അവിടെ കിടന്ന് ചത്താലും ഞാൻ വേണ്ടേ സമാധാനം പറയാൻ.. കാരണം ഈ രാത്രി ഇവന്മാർ വന്ന് എന്നോട് ഏറ്റുമുട്ടുന്നത് ഈ നാട്ടിലെ ചിലരെങ്കിലും കണ്ടതാ.. അവർ പോലീസിന് മൊഴി കൊടുക്കില്ലേടാ വാസൂ.." "പിന്നെന്തു ചെയ്യാനാ ആശാന്റെ പ്ലാൻ." വാസുക്കുട്ടന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. എസ്തപ്പാൻ എന്തോ മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരു സംസാരമാണ് ഇതെന്ന് അവന് മനസിലായി. "കടിച്ചപാമ്പിനെ കൊണ്ട് വിഷമിറക്കിയ്ക്കുക എന്നൊരു ഏർപ്പാടുണ്ട്. നീ കേട്ടിട്ടുണ്ടോടാ വാസൂ അത്.. ഇല്ലെങ്കിൽ കണ്ടോ.. ആ കാഴ്ച നിനക്ക് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം.." "ആശാനേ..." അവൻ പേടിയോടെ വിളിച്ചു. "നീ പേടിയ്ക്കേണ്ടെടാ.. ഷാജനല്ല അവന്റെ മുൻ തലമുറക്കാർ വരെ വരും ഇവിടെ ഇവന്മാരെ ചുമന്നോണ്ട് പോകാൻ... വന്നില്ലെങ്കിൽ എസ്തപ്പാൻ വരുത്തും ഇവിടെ.. എന്നേ ഈ നാട്ടിലെത്തിച്ചത് പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ മകളാണ്.. ഇവിടെ നിന്നും എന്നേ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ വീട്ടിലെത്തിയ്ക്കാൻ പോണത് അയാളുടെ മകനും... അവൻ വന്ന് തലയിൽ ചുമന്ന് എടുത്തോണ്ട് പോണം രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും ഇവിടുന്ന്.. കൊണ്ടുപോയാൽ മാത്രം പോരാ ഏത് കാട്ടിൽ നിന്ന് ഇതിനെ പിടിച്ചും കൊണ്ട് വന്നോ അവിടെ തന്നെ കൊണ്ട് പോയി കളയുകയും വേണം..." "ആശാനേ.. ഈ അസമയത്ത്‌ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകല്ലേ... നമ്മുടെ കയ്യിൽ നിൽക്കില്ല അത്.." "കയ്യിൽ നിൽക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് നിനക്കുഞാൻ കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട് വാസുക്കുട്ടാ.. പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ മകന് ഈ അസമയത്ത്‌ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എന്നേ കൊലപ്പെടുത്താനായി വാടക ഗുണ്ടകളെ അയയ്ക്കാൻ നിയമമുണ്ടെങ്കിൽ അതേ അസമയത്ത്‌ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കേറാൻ എനിയ്ക്കും നിയമമുണ്ട്... നീ ഇവിടിരുന്നോ.. ഇവന്മാർക്ക് കാവല്.. ദാ.. ഇത് വച്ചോ.." തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചങ്ങല എസ്തപ്പാൻ വാസുക്കുട്ടന്റെ മുമ്പിലേക്ക് ഇട്ട് കൊടുത്തു. "നീ പറയാതെ ഇവന്മാർ ഇവിടുന്ന് ചലിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എടുത്ത്‌ വീശിയേക്കണം. കണ്ണോ, മൂക്കോ, കാതോ, പല്ലോ.. എന്താണെന്ന് വച്ചാൽ അടിച്ചു തകർത്തു കളഞ്ഞേക്കണം." വാസുക്കുട്ടന് വേണ്ട നിർദേശം കൊടുത്ത ശേഷം അവൻ റോഡിലേക്ക് നടന്നു കയറി. അവിടെ നിന്നവർ അവൻ വന്നപ്പോൾ ഇരു വശത്തേയ്ക്കും വഴിയൊഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു. "ഈ രാത്രി ഇവിടെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നടക്കും.." എസ്തപ്പാൻ നടന്നു പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന കൊച്ച് രാജു തന്നത്താൻ പറഞ്ഞു. "എന്ത് നടക്കാൻ.. അവൻ പോയി കേറാൻ പോണത് പുലിമേടയിലേക്കാണെന്ന് ഇനിയേ അവൻ അറിയൂ.." "എന്തോന്ന് പുലിമട.. പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ മകളുടെ കെട്ട് കലക്കി കളഞ്ഞിട്ട് പുഷ്പ്പം പോലെ ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതാ അവൻ.. പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയേയോ അയാളുടെ ഗുണ്ടകളെയോ ആരെയും പേടിയ്ക്കാതെ.. ആ അവനാണോ അങ്ങേരെടെ മകനെ പേടിയ്ക്കുന്നത്. നമുക്ക് കാത്തിരുന്നു കാണാം." "കാണാം.. അവനവിടുന്ന് ജീവനോടെ പോന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ.." അങ്ങനെ പോയി അവിടെ കണ്ട് നിന്നവരുടെ അഭിപ്രായ പ്രകടനങ്ങൾ.. ♦️ മേരിയമ്മ വന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഷാജൻ സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരുന്ന് ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണ്. അവർ പോയിട്ട് അൽപ്പസമയം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോഴും ഫോണിലൂടെയുള്ള ഷാജന്റെ സംസാരം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. "നിനക്ക് നിന്റെ റൂമിൽ പോയിരുന്നു സംസാരിയ്ക്കാൻ വയ്യേ ഷാജാ... എനിയ്ക്ക് വാതിലടയ്ക്കണം.." അവർ പുറത്തേയ്ക്കുള്ള വാതിൽക്കൽ നിന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "മമ്മി പോയി കിടന്നോ. വാതിൽ ഞാൻ അടച്ചോളാം." ഷാജൻ കാതിൽ നിന്ന് ഫോൺ മാറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പിന്നേ.. നീ അടച്ചു... നീ എന്നൊക്കെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ അന്നെല്ലാം നീ ഉറക്കം വരുമ്പോ വാതിലടയ്ക്കാതെ പോയി കിടക്കുവാ പതിവ്.. എണീറ്റ് വാ മോനേ.. പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക്.." അവർ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഷാജൻ അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ വീണ്ടും ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. മേരിയമ്മ മകനെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷംതിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റിനരികെ ഒരാൾ രൂപം നിൽക്കുന്നത് പോലെ കാണുന്നത്. അവർ സംശയത്തോടെ വീണ്ടും നോക്കവേ ഗേറ്റിൽ കാട്ടാനതുമ്പിക്കൈ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു ഉലയ്ക്കും പോലെ ഉച്ചത്തിൽ ഒന്ന് ഉലയുന്നത് കണ്ടു. അതിനേ തുടർന്ന് ഇരുമ്പും, ഇരുമ്പും കൂട്ടി ഉരയുന്ന ഒച്ച.. ഗേറ്റിന്റെ പാളികൾ ഇരു വശത്തേയ്ക്കും മലർക്കേ തുറന്ന് മാറുന്നത് കണ്ട് ഷാജൻ പോക്കറ്റിൽ തപ്പി, തിര നിറഞ്ഞ റിവോൾവർ അവിടെ തന്നെയുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പിച്ചിട്ട് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി ചെന്നു. (തുടരും) #📔 കഥ