PART-3 "അയാൾ വന്നത് പടിപ്പുര വഴിയല്ല മോളേ... മതിലുകൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകി വന്ന ഒരു നിഴൽ പോലെയായിരുന്നു അത്. കയ്യിൽ പഴയൊരു മൺചിരാതും പിടിച്ചു ആ രൂപം നേരെ നടന്നത് തെക്കേ അറപ്പുരയിലേക്കാണ്. ആരും ആ താക്കോൽ കൊടുത്തതുമില്ല, പക്ഷേ അറപ്പുരയുടെ വാതിൽ താനേ തുറന്നു!" കിങ്ങിണിയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം ഒരു തണുപ്പായി പടർന്നു. അവൾ അമ്മാമ്മയുടെ മുണ്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. "എന്നിട്ട്... എന്നിട്ട് അമ്മാമ്മേ?" "പിന്നീട് ആരും അയാളെ കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷേ, എല്ലാ കർക്കിടക വാവിനും ആ അറപ്പുരയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മൺചിരാതിന്റെ വെട്ടം പുറത്തേക്ക് വരും. ആ വെട്ടം കാണുന്നവർക്ക് പിറ്റേന്ന് മുതൽ ചില വിചിത്രമായ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും. നിന്റെ വലിയമ്മൂമ്മ പറയാറുണ്ട്, ആ രൂപം ഇന്നും അവിടെ എന്തോ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന്... നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ട ഒരു നിധി കാക്കുന്ന ഭൂതമാണോ അതോ..." അമ്മാമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തി. കിങ്ങിണി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. പെട്ടെന്ന്, കാറ്റിന്റെ ദിശ മാറി. ദൂരെ തെക്കേ മൂലയിലുള്ള പഴയ അറപ്പുരയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരു നേർത്ത വെട്ടം മിന്നിമറയുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. "അമ്മാമ്മേ... നോക്കൂ! അവിടെ... അവിടെ ഒരു വെട്ടം!" കിങ്ങിണി വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ജനൽക്കലേക്ക് ചൂണ്ടി. അമ്മാമ്മ പെട്ടെന്ന് മിണ്ടാതായി. അവരുടെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറി. ഒരു നിമിഷം അമ്മാമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നത് പോലെ കിങ്ങിണിക്ക് തോന്നി. അമ്മാമ്മ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ജനലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. "ആ വെട്ടം കണ്ടാൽ പിന്നെ ആർക്കും ഇവിടെ അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിയില്ല മോളേ... ആ പഴയ താക്കോൽ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഈ പെട്ടിയിലുണ്ട്. നിനക്ക് അത് കാണണോ?" അമ്മാമ്മ കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്ന് തുരുമ്പിച്ച ഒരു പഴയ മരപ്പെട്ടി വലിച്ചെടുത്തു. ആ പെട്ടി തുറന്നപ്പോൾ വന്നത് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള ഒരു വിചിത്രമായ ഗന്ധമായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ രക്തം പുരണ്ടതുപോലെ ചുവന്ന പട്ടുതുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു വലിയ താക്കോൽ! (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ