#📙 നോവൽ -മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം_52 ✍️ രചന - Aysha akbar നിങ്ങള് പോയി കിടന്നോളു.... ഇനിയെന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വിളിച്ചോളാം..... അവൾക്കരികിൽ തന്നെയിരിക്കുന്ന മീനുവിനെയും മുത്തശ്ശി യെയും തനൂജയേയും നോക്കി സച്ചുവത് പറയുമ്പോൾ ആർക്കും എഴുന്നേൽക്കാൻ മനസ്സില്ലെങ്കിൽ കൂടി അവരെഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു...... എല്ലാവരും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അവനവളുടെ അടുത്തൊന്നിരുന്നു..... മെലിഞ്ഞ ആ കൈ വിരലുകളിൽ ഒന്ന് തലോടി..... മനസ്സിലേക്ക് തറഞ്ഞു കയറി നിൽക്കുന്ന ഇരുട്ടിൽ അവനാകെ അസ്വസ്തനായിരുന്നു...... സുന്ദരമായ ആ മുഖത്ത് നീലിച്ചു കിടക്കുന്ന പാടുകളിൽ അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ നൊന്തു..... അന്ന് രാത്രി അവനുറങ്ങിയിരുന്നില്ല.... അവളുണരുവോളം തനിക്കതിനു കഴിയില്ലെന്നും അവനറിയാമായിരുന്നു.... അടഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ആ മുറിക്കുള്ളിൽ മരുന്നിന്റെ ഗന്ധം തിങ്ങി നിറഞ്ഞു.... അവൻ പതിയെ ജന വാതിലൊന്ന് തുറന്നു.. പാതിരാ കാറ്റിന്റെ ഇളം തണുപ്പ് നന്ദ്യാർ വട്ട പൂക്കളുടെ ഗന്ധം പേറി അവരെ തേടിയെത്തി..... അവൻ ആകാശത്തു ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന പൂർണ ചന്ദ്രനെ യൊന്നു നോക്കി..... നിലാവവളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കാനെന്ന വണ്ണം മുറിയിലെ ലൈറ്റവൻ ഓഫ് ചെയ്തു....... തടസ്സങ്ങളേതുമില്ലാതെ നിലാ വെളിച്ചം അകത്തേക്ക് വന്നു.... ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവളങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു.... അപ്പോഴും അവൾ സഹിച്ച വേദന അവന്റെ ഹൃദയം കീറി മുറിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ അവനങ്ങനെയിരുന്നു...... ഉറങ്ങണമെന്ന് കരുതിയിട്ട് പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്നതാണ് ശെരി.... ഉള്ള് അത്രത്തോളം പിടയുന്നുണ്ട്...... എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും അവളെ താൻ അവർക്കിട്ട് കൊടുക്കരുതായിരുന്നു.... ഓർക്കും തോറും അവൻ വിങ്ങി പ്പൊട്ടി.... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 മോനിതാ ആ മുറിയിലേക് കിടന്നോളു..... രാത്രി യിനി യാത്ര വേണ്ടാ........ ഗായത്രിയും അത്‌ തന്നെയാണല്ലോ പറഞ്ഞത്.... മുത്തശ്ശി ഋതി നോടായി അത്‌ ചോദി ക്കുമ്പോൾ അവൻ അതേയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്നു തല കുലുക്കി...... എങ്കി ദേ.... ആ മുറിയിലേക് നടന്നോളു...... മുത്തശ്ശി യത് പറഞ്ഞതും ഋതിനാ മുറിയിലേക് നടന്നു..... അവൻ ചുറ്റുമോന്ന് നോക്കി..... മുറി വലിപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി എന്തോ ഒരു ഇടുക്കം തോന്നിയിരുന്നവന്... തന്റെ മുറിയിൽ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയാൽ കാണുന്ന സീലിംഗ് ആണെങ്കിൽ ഇത് മരത്തിന്റെ പാനലിംഗ് ചെയ്തത് പോലെ എന്തോ ആണ്....... മരത്തിന്റെ വലിയൊരു കട്ടിലുമുണ്ട്........ അതിനോട് ചേർന്നൊരു തടിയലമാറയും.... ഋതിനാകെ ക്കൂടി ഒരു ബുദ്ധി മുട്ട് തോന്നി.... എങ്ങനെ ഇവിടെയൊരു രാത്രി കഴിച്ചു കൂട്ടുമെന്ന് അവനറിയില്ലായിരുന്നു..... തനിക്കാണെങ്കിൽ ഏ സി യില്ലാതെ ഉറക്കം വരില്ല..... അവൻ പൊടിപിടിച്ച ആ പഴയ ഫാനിലേക്കൊന്ന് നോക്കി..... അപ്പോഴാണ് വാതിൽ കടന്ന് ആരോ അകത്തേക്ക് വരുന്നതവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്..... തലയിണയും പിടിച് വാതിൽ പടിയിൽ നിൽക്കുന്നത് മീനുവായിരുന്നു..... അവൻ എന്തെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് പുരികമുയർത്തി.... ദേ... തലയിണയും പുതപ്പും..... അവളത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുറിയിലേക് കയറി കട്ടിലിലേക്കത് വെക്കുമ്പോൾ ഋതിന് ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു..... പുതച് കിടക്കാൻ മാത്രം ഏ സി യുണ്ടല്ലോ ഇവിടെ.. അവനൊരു പുച്ഛത്തോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ മീനു അവന് നേരെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു...... ഇവിടെ പുതച്ചു കിടക്കാൻ ഏ സി വേണമൊന്നുമില്ല..... ദേ..... ഈ ജനലൊന്ന് തുറന്നാൽ മതി...... അതും പറഞ്ഞു മീനു ജന വാതിലൊന്ന് തുറന്നിട്ടു..... ആ.....പുറത്ത് മുഴുവൻ എയർ കണ്ടീഷൻ ചെയ്ത് അകത്തു ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുക യായിരിക്കും അല്ലെ..... ഏ സി യുടെ തണുപ്പ് കുറക്കാൻ റിമോട്ട് ഇല്ലാന്നിട്ടാവും ഈ പുതപ്പല്ലേ........... ഋതിൻ നിറഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അതും കൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ മീനുവിന് ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു...... താൻ വേണെങ്കിൽ പുതച്ചാൽ മതി.... നിന്നേ പുതപ്പിക്കാന്നിട്ട് എനിക്കെന്തോ കേടാന്നറിയുമോ..... അത്‌ വരെ പിടിച്ചു വെച്ചിരുന്നുന്നോരാ ആദിത്യ മര്യാദ മുഴുവൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ചോർന്നൊലിച്ചു പോയിരുന്നു..... അവൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറക്കുമ്പോൾ ഋതിനവളെ തന്നെ യൊന്നു നോക്കി..... എന്നാലും ഈ പുതപ്പിവിടെ തന്നെയിരുന്നോട്ടെ...... വെളുക്കുവോളം താനിതിൽ തൊട്ട് പോകരുത്.... അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നിൽക്കും നേരം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് താക്കീതെന്ന വണ്ണം അവനോടായത് പറയുമ്പോഴും അവനിൽ നിറഞ്ഞൊരു പുച്ഛം തന്നെയായിരുന്നു...... അവൾ പോയതും അവൻ മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ സ്വിച്ചോന്നിട്ടു.... ഒരു ശബ്ദത്തോടെ അത്‌ പതിയെ കറങ്ങി തുടങ്ങി..... എങ്ങനെ നേരം വെളുപ്പിക്കുമെന്ന് അവനറിയില്ലായിരുന്നു..... കാറിൽ പോയി കിടന്നാലോ എന്നോർത്തു നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് ആ മുറിയിലാകെ സുഖമുള്ള തണുപ്പ് കൂടി ക്കൂടി വരുന്നത് അവനറിഞ്ഞത്...... പാടത്തു നിന്നും വീശുന്ന ആ തണുത്ത പാതിരാ കാറ്റ് അവനെയാകെ ക്കൂടി മരവിപ്പിച്ചിരുന്നു..... തൊട്ട് പോകരുതെന്നവൾ പറഞ്ഞിട്ട് പോയ ആ പുതപ്പിലേക്ക് അവന്റെ കൈ നീണ്ടു പോയത് യാന്ദ്രികമായിരുന്നു..... എപ്പോഴോ സുഖമുള്ള ഉറക്കത്തിലേക്ക് അവൻ വഴുതി വീണു പോയി.... ജനലിലൂടെ വെളിച്ചം മുഖത്തേക്ക് പതിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നത്...... എഴുന്നേറ്റതും ചുറ്റുമോന്ന് നോക്കി.... അതേ.... താൻ കിടന്നയിടത്തെ കുറിച് ഇപ്പോഴാണ് ഓർക്കുന്നത്. ... ഓല ക്കീറുകൾക്കിടയിലൂടെ സ്വർണ രശ്മി അവന്റെ കണ്ണിൽ തറച്ചതും പുതപ്പ് മാറ്റി അവനെഴുന്നേറ്റു..... ഇവിടെ രാത്രി നിൽക്കാൻ പോലും തനിക്ക് വലിയൊരു താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല..... പക്ഷെ രാത്രി യിനി യാത്ര വേണ്ടെന്ന് മമ്മ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം നിൽക്കേണ്ടി വന്നതാണ്...... ഏ സി യില്ലാത്ത ഈ മുറിയിൽ എങ്ങനെ നേരം വെളുപ്പിക്കുമെന്ന് തനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു ..... പുതപ്പ് കൊണ്ട് തന്ന ആ പെണ്ണിനോട് പുച്ഛമാണ് തോന്നിയത്...... എന്നാൽ തണുത്തുറഞ്ഞ ആ കാറ്റിന് ഏ സി യുടെ തണുപ്പിനെക്കാളൊത്തിരി സുഗമുണ്ടായിരുന്നു..... അവൻ ജനലിലൂടെ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി..... കുറച്ചപ്പുറത്തായി സ്വർണ നിറത്തിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന നെൽ പാടങ്ങൾ വളരേ മനോഹരമായി അവന് തോന്നി..... അവയെ തട്ടി വന്നൊരിളം കാറ്റ് ഹൃദയത്തിലേക്ക് വീശിയത് പോലെ..... അവൻ കണ്ണുകളൊന്നടച്ചു ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു... ഫാക്ടറികളിലേ പുക പടലങ്ങളോ വാഹനങ്ങളിലെ എണ്ണ കത്തുന്ന മണമോ കലരാത്ത ആ ശുദ്ധ വായു ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കാൻ അവനെന്തേന്നില്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നിയിരുന്നു...... അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു രണ്ട് മൂന്ന് തവണ അത്‌ പോലെ ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തു കൊണ്ട് പതിയെ കൺ പോളകൾ അടർത്തി മാറ്റുമ്പോൾ കാണുന്നത് മുറ്റമടിക്കുന്ന ചൂലുമായി നിൽക്കുന്ന മീനു വിനെയാണ്....... രാത്രിയിലെ സംസാരത്തിലെ പരിചയമെന്ന വണ്ണം അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞതും ചിറി കോട്ടി കൊണ്ട് മീനു അവിടെ നിന്നും നടന്നിരുന്നു.... അപ്പോഴായിരുന്നു അവന്റെ ചൊടികൾ ശെരിക്കും വിടർന്നത്...... അവൻ പോലുമറിയാതെ ആ കണ്ണുകളൊന്ന് തിളങ്ങിയിരുന്നു........ 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 രാവിലെ മീനു വന്നു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോഴും സച്ചുവെന്തോ മരുന്നുകൾ ശെരിയാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു...... ഏട്ടാ.... നീയുറങ്ങിയിട്ടേയില്ലേ.... അവന്റെ വീർത്ത കൺ പോളകൾ കണ്ടൊരു വേദനയോടെയാണ് മീനുവത് ചോദിച്ചത്....... നീയാ..... പാത്രമിങ്ങെടുത്തെ.... അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടില്ലെന്ന വണ്ണം അവനത് പറഞ്ഞതും മീനുവാ പാത്രമെടുത്തു..... അവനെ കാണും തോറും മീനുവിന് വല്ലാത്ത വേദന തോന്നുന്നു ണ്ടായിരുന്നു... അതിലേറെ ഒന്നുമറിയാതെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നവളെ കുറിച്ചോർത്തും...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 സച്ചു വാ...... കഴിക്കാം..... ഞാൻ പിന്നേ കഴിച്ചോളാം..... തനൂജ വന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ സച്ചു അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ തിരിയുമ്പോൾ അവനെ നിർബന്ധിക്കാൻ അവരുടെ അമ്മ മനസ്സ് വെമ്പിയെങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിലെ നീറ്റൽ അവർക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു... ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകളേറേ കുഴിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ട്.... മുഖത്താകെ മൂടി കെട്ടിയൊരു മൂകതയാണ്.... അവർ അധികം നിർബന്ധിക്കാതെ അവിടെ നിന്നും നടന്നിരുന്നു.... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഋതിൻ കഴിക്കാനിരുന്നതും മുമ്പിൽ നിരന്ന പലഹാരങ്ങൾ അവന്റെ മുഖമൊന്നു ചുളിച്ചിരുന്നു... നിവൃത്തി കേട് കൊണ്ടെന്ന വണ്ണം അവൻ അതെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് തനൂജ മറ്റൊരു പാത്രവുമായി വന്നത്..... അതിൽ ടോസ്റ്റ് ചെയ്ത ബ്രെഡും ന്യൂ ഡിൽസുമുണ്ടായിരുന്നു.... ഋതിൻ ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ അവരെ നോക്കി...... മോനിതൊന്നും ശീലമുണ്ടാവില്ലല്ലോ....ഇഷാനി മോള് അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല..... ഇവിടുത്തെ കടയിലും ഈ സാധങ്ങളൊക്കെ തന്നെയേ കിട്ടുകയുള്ളു..... അത്‌ വെച്ചു ദേ ഈ മീനു ഉണ്ടാക്കിയതാ..... തനൂജ ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ വാതിലിനോട് ചാരി നിന്നിരുന്ന മീനുവിനെ അവനൊന്നു നോക്കി.... അവൾ അവന് നേരെയൊന്ന് ചിറി കോട്ടി അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ പേരറിയാത്തൊരു സുഖം മനസ്സിൽ തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു.... ഇഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്ത് തരുന്നതിന്റെ അകമ്പടി സ്നേഹം മാത്രമാണെന്ന് അവനോർത്ത് പോയി.... കുഴപ്പമില്ല..... തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് നേർത്തൊരു ശബ്ദ മായാണ് പുറത്തേക്ക് വന്നതെങ്കിലും മനസ്സിലൊന്നാകെ ഒരു കുളിര് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവനറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഉച്ച വെയിൽ വീഴാൻ തുടങ്ങിയ ആ നേരം സച്ചു മരുന്നുകൾ തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്....... കല്ലിൽ അരച്ചെടുത്ത ഇല ക്കൂട്ടുകൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലൊന്ന് വെച്ചതും വേദന കൊണ്ടെന്ന പോൽ അവൾ പെട്ടെന്നൊന്നു ഞെരങ്ങി.... അവന്റെ നെഞ്ചും എന്തിനോ ഒന്ന് പിടച്ചു...... അവൻ പതിയെ വിരലുകൾ കൊണ്ടവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി.... കണ്ണ് നീർനെഞ്ചിൽ കനം കെട്ടി നിൽപ്പാണ്.... നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ടവൾ വീണ്ടും വേദന പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ കാണാൻ വയ്യെന്ന വണ്ണം അവൻ നിറഞ്ഞൊരു വിങ്ങലോടെ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു ആ വിരലുകൾ അവന്റെ കയ്യിലൊന്നുരസിയത്.... അവന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടൊന്നു പിടച്ചു...... ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ തന്നെ അവൻ പെട്ടെന്ന് തല തിരിച്ചതും കണ്ണുകൾ തുറന്ന് കിടക്കുന്ന അവളെ കണ്ട് അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി...... ശരീരം ആകെ ക്കൂടി തളരും പോലെ.... അപ്പോഴാവനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന വികാരത്തിന്റെ പേര് അവന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു....... (തുടരും) അറിയാമല്ലോ നോമ്പായാൽ ഞാൻ എഴുതാറില്ല..... അത് കൊണ്ട് ഒരു turning പോയിന്റിൽ എത്തിക്കാം...... പോരെ..... Aysha Akbar #📔 കഥ