#📔 കഥ ഭാഗം എട്ട് അകലം പൂക്കുന്ന വെയിൽചില്ലകൾ രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ച് മുറിയിലേക്ക് കയറി.. ഇത്ത അവളുടെ നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഫോണുമായി ഓപ്പൺ ടെറസിലേക്ക് പോകൂന്നത് കണ്ടു.. അവർക്കിത്ര പറയാനുള്ളതെന്താവുമൈന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലെത്തി വാതിലടച്ച് തലയിണക്കടിയിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്തു നോക്കി അപ്പോഴേക്കും പതിനഞ്ചോളം മിസ്ഡ് കോളുകൾ റഷീദിന്റേതായി വന്നിരുന്നു. ആദ്യമായി സ്വന്തമായി കിട്ടിയ ഫോൺ തുറന്നു.. തട്ടം ശരിയാക്കി ആദ്യമായൊരു സെൽഫി എടുത്തു എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന് നോക്കാനായി ഗ്യാലറി തുറന്നപ്പോൾ നാണം തോന്നി.. എവിടെ നിന്നോ റഷീദ് സേവ് ചെയ്ത് വെച്ച ടുപീസുള്ള സിനിമാനടികൾക്കിടയിൽ തട്ടമിട്ട് നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ പോലെ തോന്നി.. വീഡിയോസ് എല്ലാം അനാട്ടമിയും ബയോളജിയും ഇടകലർന്നതായിരുന്നു.. മനുഷ്യരിങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടാവുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ച് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് ഒരു തലയിണ എടുത്ത് മാറോടടുക്കി പിടിച്ച് റഷീദിന് ഫോൺ ചെയ്തു രണ്ട് റിങ്ങിൽ തന്നെ ഫോണെടുത്തപ്പോൾ മനസിലായി ആളിത് പ്രതീക്ഷിച്ച് കിടക്കുകയാണെന്ന്.. മറുതലക്കൽ ഫോണെടുത്തപ്പോൾ അല്പം പരിഭവത്തോടെ റഷീദ് പറഞ്ഞു "എത്രനേരമായി റസിയാ വിളിക്കുന്നു നീയെവിടായിരുന്നു" "വീട്ടുകാര് കിടക്കാതെ എനിക്ക് വരാനാവില്ലല്ലോ" "ഉവ്വ്.. ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന വല്ല വിജാരവും ഉണ്ടോ നിനക്ക്" "ഇഷ്ടപെടുന്നതെന്തിനായാലും അൽപം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരും" "ഉം" "ഫോണിന്റെ ഗ്യാലറിയിലെന്തിനാ ആ വീഡിയോയും ഫോട്ടോസുമൊക്കെ ഇട്ടത്.. എനിക്ക് കണ്ട് പഠിക്കാനോ.. അപ്പോഴിതാണ് അവിടുത്തെ പണി അല്ലേ" " വെറുതെ.. നീയത് കാണുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന എക്സ്പ്രഷൻ വെറുതെ ആലോചിച്ചിരുന്നു" " എന്നാലേ.. ഞാനതൊക്കെ കളഞ്ഞു.. ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്നത് സർക്കസിനല്ല " " ഓ.. അപ്പോൾ നീയൊക്കെ കണ്ടു അല്ലേ.. എന്ത് തോന്നി" തലയിണ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തു പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " അയ്യടാ.. ഞാനത് കണ്ടിട്ടൊന്നുമില്ല എനിക്കത് കാണുകയും വേണ്ട.. എല്ലാം നേരിട്ട് മതി പിന്നെ അത് മാത്രമല്ലല്ലോ ജീവിതം " " ജീവിതത്തിലതുമുണ്ട്.. " " ഉണ്ടാവാം" അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത റൂമിൽ ഇത്ത ടോയ്ലറ്റിൽ കയറി ഫ്ലഷ് ഓൺ ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അൽപ സമയം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു റഷീദ് അങ്ങേതലക്കലിരുന്ന് പലതും ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പിന്നീട് വന്ന രാത്രികളിൽ കോളുകൾ വീഡിയോകോളിലേക്ക് നീങ്ങുകയും സംസാരം ചില  പ്രവർത്തികളിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്തു.. "ഓഹോ.. എന്ത് പ്രവർത്തി" റസിയ തുടയിൽ നുള്ളികൊണ്ട് പറഞ്ഞു "തൊഴിലുറപ്പ് പണി.. അങ്ങനിപ്പോഴത് കേട്ട് രസിക്കണ്ട" "ദിവസക്കൂലി ആയിരുന്നോ" "ദേ.. ചൊറിയരുത് അങ്ങനാണേൽ ഞാനിപ്പോ പോകും.. ബാക്കി കഥ പറയണ്ടേ" "വേണം.. പറയ്.. ഞാൻ നിന്നെ ചൂടാക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ" "ഉം" റഷീദ് പറഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ ഉമ്മയോട് മുനീറയുടെ വീട്ടിലേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞിറങ്ങി.. നിക്കാഹ് ഉറപ്പിച്ച മുനീറ ദീനീ സ്നേഹി ആയതിനാൽ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമ്മ എതിർത്തില്ല.. ഇത്തയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും ഒരു സംശയമൂള്ളത് പോലെ തോന്നി.. ഒന്നുമാരുമറിയാതെ ഒരു സംശയവും ആർക്കും തോന്നാത്ത രീതിയിൽ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് വേറൊരു വീട്ടിലേക്ക്  ഇന്ന്മുതൽ ചേക്കേറുന്നു.. ഉമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി.. പറയാനാവാത്ത ഒരു വേവലാതി ആ കണ്ണുകളിലുണ്ടെന്ന് തോന്നീ.. പ്രായമായ പെൺമക്കളുള്ള എല്ലാ ഉമ്മമാരുടെ കണ്ണിലും കാണുന്ന അതേ വേവലാതി.. ശൂന്യമായ നിരത്തിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് പോകുന്നത് കണ്ടു മുഖത്തിട്ട മാസ്ക് ശരിയാക്കി തലതാഴ്ത്തി റോഡിനരികുചാരി നടന്ന് ജാറം കഴിഞ്ഞ് വലത്തോട്ടുള്ള റോഡിലേക്ക് കയറി അവിടെ റഷീദ് ബൈക്കുമായി കാത്തു നിൽക്കൂന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ബൈക്കിന് പിറകിലവനെ ഒട്ടിപിടിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അനാവശ്യമായി പലയിടത്തും അവൻ ബ്രേക്ക് പിടിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി. കൂറച്ച് ദൂരമോടി പള്ളിയുടെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തുമ്പോൾ റഷീദിന്റെ പെങ്ങളും ഉമ്മയും ഉപ്പയും കുറച്ച് മുസ്ലാർമാരൂം നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു... ഉമ്മവന്ന് കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട്  പറഞ്ഞു "മര്യാദക്ക് വീട്ടിൽ വന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിന്നെ ഇറക്കി തന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇതൊഴിവാക്കായിരുന്നു.. ഇവനാണെങ്കിൽ നിന്നെ മാത്രം മതി എന്ന പിടിവാശിയും അതോണ്ടാണ് ഞങ്ങളിതിന് കൂട്ടു നിൽക്കുന്നത്" റഷീദിന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി തലേന്ന് രാത്രി പറഞ്ഞതും കാണിച്ചതുമോർത്ത് കാണിച്ചു തരാം ഞാനെന്ന മട്ടിലവനെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒന്നുമറിയാത്ത പാവമായി അവൻ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. പള്ളിയിൽ വെച്ച് നിക്കാഹ് നടത്തി.. സാക്ഷികളായി അവിടെ കൂടിനിന്ന റഷീദിനെയും കുടുംബത്തെയും അറിയുന്ന മുസ്ല്യാരും റഷീദിന്റെ പെങ്ങളും ഒപ്പുവെച്ചു.. മെഹറായി റഷീദ് മാലയണിയിച്ചു... റഷീദിന്റെ പെങ്ങളും ഉമ്മയും ഓരോ വളയിട്ട് തന്നു.. വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ  ആരുമറിയാതെ എടുത്ത് ബാഗിൽ കരുതിയ ഉപ്പ വാങ്ങിത്തന്ന ഓർണമെന്റ്സ് ഉള്ള ബാഗ് ചേർത്ത് പിടിച്ച് പള്ളിയിൽ നിന്നും റഷീദിനോടൊപ്പം ഇറങ്ങി. അവന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി കസിന്റെ  വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും കസിന്റെ വീട്ടിനകത്തു നിന്നും ബിരിയാണിയുടെ മണം കേട്ടു.. കുറച്ച് കുട്ടികൾ പുറത്തേക്ക് വന്ന് പറഞ്ഞു "അയ്യേ.. ഇതാണോ പുതിയപെണ്ണ്.. മൈലാഞ്ചിയും സ്വർണ്ണവുമൊന്നുമില്ല.. നമ്മടെ ആയിഷാത്തയുടെ അതേ പോലെ തന്നെ" അതുകേട്ട് റഷീദ് അവരുടെ നേരെ കൈ ഓങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ഇതന്നെയാണ് പുതിയപെണ്ണ് ഇഷ്ടല്ലാത്തോർക്ക് ഇനി ആഞ്ഞാളി നേർച്ചക്ക് നെയ്പത്തിരിയും കോഴിക്കറിയും ഞാൻ വാങ്ങി തരില്ല " അതുപറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു " കുഴപ്പല്ല്യ അല്ലേ... കാണാനൊക്കെ ചന്തം ണ്ട്" അതുകേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉപ്പയും ഉമ്മയും പെങ്ങളും അടുത്തു വന്ന് പറഞ്ഞു " നീയതൊന്നും കാര്യാക്കണ്ട കുട്ട്യോളല്ലേ " ഉമ്മയുടെ കൂടെ വീടിനകത്തേക്ക് കാൽ വെച്ചപ്പോഴാത് ആ വീടിനുള്ളിലുള്ള ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടത്.. ഉമ്മ വേഗം ഒരൂ മൂറി തുറന്ന് അതിനകത്തേക്ക് കയറ്റി.. പെങ്ങളും കൂടെ കയറി വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു "നീ ആ ഡ്രസൊന്ന് മാറ്റ്.." അതുപറഞ്ഞ് അലമാര തുറന്ന് കുറച്ച് ഡ്രസിന്റെ കവറുകൾ എടുത്ത് തന്നു. പെങ്ങൾ ഡ്രസ് മാറ്റി തന്നു.. കൈയ്യിൽ മൈലാഞ്ചി ഇട്ടു തന്നു.  തലയിൽ നല്ല ഗിൽറ്റുള്ള തട്ടമിട്ടു തന്നു.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പൂറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അയൽവാസികളും ചില ബന്ധുക്കളുമൊക്കെയായി അത്യാവശ്യം നല്ലൊരു ആൾക്കൂട്ടം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. റഷീദിന്റെ ഉപ്പ പറഞ്ഞു "ഇന്നും നാളെയും ഇവിടെ നിന്നോളിൻ രണ്ടാളും വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ പോയി നിന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് സംസാരിക്കാം.. പള്ളിയിൽ നിന്ന് ആളുകളുണ്ടാകും.. നാളെ വൈകുന്നേരം നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് പ്രശ്നമൊന്നുമുണ്ടാവില്ലെന്നുറപ്പായാൽ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം" "ഉം" ആകെ മനസ്സിലൊരു വിഷമം തോന്നിയത് ഉപ്പയെ ഓർത്തു മാത്രമാണ്.. എന്തൊക്കെ പ്രതീക്ഷകളാവും ഉപ്പാക്ക് എന്നെ കുറിച്ചുണ്ടാവുക..ആകെയുള്ള സമാധാനം അന്യമതസ്ഥനോടൊപ്പമോ അന്യ ജാതിക്കാരനോടൊപ്പമോ അല്ല ഇറങ്ങി പോന്നത് മാന്യമായി വീട്ടിൽ വന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ മാമൻമാരുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും വാക്ക് കേട്ട് വെണ്ടെന്ന് വെങ്ങിട്കല്ലേ.. ചിലസമയങ്ങളിൽ മനസിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ സ്വയം കണ്ടെത്തുന്ന ചില ന്യായീകരണങ്ങളുടെ ഈർപ്പം തട്ടിയ മനസുമായി പുതിയ മഹല്ലിലെ അപരിചിതരായ കുറേ ആളുകൾക്കിടയിലേക്ക് തല താഴ്ത്തി കൊണ്ട് കയറി.. ഉച്ചയൂണു കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോയപ്പോൾ വീട്ടീൽ ഉപ്പയും ഉമ്മയും റഷീദും പെങ്ങളും കുട്ടികളും കസിനും കുട്ടികളും മാത്രമായി.. കൂട്ടത്തിൽ ഇളയകുട്ടിയെ എടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവൾ തട്ടത്തിലെ സ്വർണ്ണ ഗിൽറ്റിൽ നുള്ളി കൊണ്ട് കൊഞ്ചികൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഇടക്ക് റഷീദ് വാതിൽക്കൽ വന്ന് ചെല്ലാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചെങ്കിലും ഉമ്മയും പെങ്ങളും അടുത്തിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവർകാണാതെ പിന്നെ എന്നാംഗ്യം കാണിച്ചു.  അവൻ മുഖം കനപ്പിച്ച് പോകുന്നത് നോക്കി ഉമ്മയോടും ഇത്തയോടും സംസാരിച്ചിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഉപ്പയും ഉമ്മയും റഷീദും അവരുടെ കസിനും കൂടി പള്ളിയിലേക്ക് കാറെടുത്ത് പോയി മഹല്ല് കമ്മറ്റിക്കാരെ കൂട്ടി. വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞതുമുതൽ ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ തോന്നി... മാമൻമാരുടെ സ്വാഭാവം വെച്ച് റഷീദിനെയും ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും അപമാനിക്കരുതേ എന്ന് മനസിൽ പടച്ചവനോട്  പ്രാർത്ഥിച്ചു. വൈകുന്നേരം കുളി കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ് മാറി അതെല്ലാം അലക്കിയിട്ട് ഇത്തയോടും കുട്ടികളോടുമൊപ്പം ഉമ്മറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു.. ഇത്ത പറഞ്ഞു "എല്ലാം ശരിയാവും നീ ബേജാറാവണ്ട.. അവരിപ്പോൾ വരും.. പടച്ചോന്റെ കുദ്റത്തോണ്ട് എല്ലാം നേരെയാവും ഒറ്റബൂദ്ധിക്ക് തോന്നണം പലതും കാലം തിരുത്താറുണ്ട് അതുപോലെ തന്നെ നിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മനസൂം മാറും.. നീ കൗമിന് നിരക്കാത്ത പണിയൊന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ" രാത്രി ഗേറ്റ് കടന്ന് കാർ വന്ന് നിന്നപ്പോൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. എല്ലാവരും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവരുടെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഉപ്പ തലയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന വെളുത്ത തുണി അഴിച്ച് കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി ഇരുന്ന് പറഞ്ഞു " ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമെടുക്ക് വല്ലാത്ത ദാഹം" ഇത്ത വെള്ളമെടുക്കാനടുക്കളയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഉപ്പ ഷർട്ടിന്റെ രണ്ട് ബട്ടൺ ഊരിയിട്ട് ഊതികൊണ്ട് പറഞ്ഞു "നാളെ നിന്റെ ഉമ്മയും മാമൻമാരും വരും നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ.. അടുത്തയാഴ്ചക്ക് നിന്റെ ഉപ്പയും വരും.. ഇപ്പോൾ നടന്നത് പുറത്താരുമറിഞ്ഞിട്ടില്ല അതോണ്ട് അവര് കല്ല്യാണമായി തന്നെ നടത്തി തരാമെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.." അതുകേട്ടതോടെ സമാധാനമായി റഷീദ് മുഖത്ത് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ആരും കാണാതെ തുടയിലൊന്ന് നുള്ളി. ചെറുതായി വേദനിച്ചെങ്കിലും കൈ തട്ടിക്കൊണ്ട് അവനെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി തട്ടം ശരിയാക്കി വാതിലിന് മറവിലേക്ക് നിന്നു. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഉമ്മയും കസിനൂം പറഞ്ഞു "ഏതായാലും ഇതുവരെയായില്ലേ.. നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞാൽ പെണ്ണ് റഷീദിന്റേതായി.. ഏതായാലും റസിയയുടെ വീട്ടുകാർ അടുത്തയാഴ്ച കല്ല്യാണം നടത്തി തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതം അതിനു ശേഷമാക്കാം.. കസീൻ റഷീദിനെ തോണ്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ഏതായാലും വേവുവോളം കാത്തില്ലേ ഒരാഴ്ചയല്ലേ ഉള്ളൂ ഇനി ആറുവോളം കൂടി കാക്ക്.. ഇന്നേതായാലും റസിയ മുബീനയോടൊപ്പം കിടക്കട്ടെ.. എന്തായാലും ഒരു രാത്രി വേറൊരു വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞ പെണ്ണിനെ ആരും കെട്ടാനൊന്നും പോണില്ല അതല്ലേ അതിന്റെ മര്യാദ.. " ആ അഭിപ്രായത്തെ എല്ലാവരും പിൻതാങ്ങിയതോടെ റഷീദ് ചോറുപാത്രത്തിൽ വെറുതെ ചിത്രം വരച്ചിരുന്നു പാതിയിൽ ഭക്ഷണം മതിയാക്കി എണീറ്റു പോയി.. ആ മനസിലെന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതായിരുന്നു.. മുബീനയോടൊപ്പം രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ സ്ഥലം മാറി കിടന്നതിന്റെയും പിന്നെ റഷീദ് അടുത്തില്ലാത്തതിന്റെയും ആവാം ഉറക്കം വന്നില്ല.. പല അഭിപ്രായങ്ങൾക്കിടയിൽ പെട്ട് ചതഞ്ഞരഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളുമായി രണ്ടാത്മാക്കൾ രണ്ടു മുറികളിൽ നെടുവീർപ്പിട്ട് കിടന്ന് നേരം വെളുപ്പിച്ചു.. പാൽപാത്രം മുന്നിൽ വെച്ച് കുടിക്കരുതെന്ന് പറയുന്ന യജമാനനെ ദയനീയമായി നോക്കുന്ന പൂച്ചയെ പോലെ ചുമരിൽ തൂക്കിയ ക്ലോക്കിലെ സൂചിയോടുന്നത് നോക്കി കിടന്നു.. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മാമൻമാരും ഉമ്മയും ഇത്തയും വണ്ടിയുമായി വന്നപ്പോൾ  പോരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവന്നിരുന്ന ബാഗ് എടുത്ത് അതിൽ കയറി.. ഇത്തയും ഉമ്മയും മാമൻമാരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. പോരുമ്പോൾ ഉറക്കം പോയ കണ്ണുകളുമായി റഷീദ് ഉമ്മക്ക് പിറകിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. തുടരും രമേഷ്കൃഷ്ണൻ