शिवकालीन शस्त्र बिनीचा भाला... भाला हे भू सेनेतील पायदळ व घोडदळ सैनिकांचे एक शस्त्र आहे भाल्याला दंडशस्त्र असेही म्हणतात भल्ल (भाल्याचे पाते) या संस्कृत शब्दापासून भाला शब्द रूढ झाला. भाल्याच्या फाळाने शत्रूला भोसकून जायबंदी करता येते भाल्याने झालेली जखम खोल असल्यामुळे ती लवकर बरी होत नाही बाण हे भाल्याचे छोटे स्वरूप आहे हलके व आखूड भाले शत्रूवर फेकता येतात द्वंद्वयुद्धात अंगाशी न भिडता भाल्याचा उपयोग केला जाई.... मराठ्यांना भाला व तलवार ही बंदुकीपेक्षा अधिक प्रिय वाटत मुख (हलमुख) किंवा डोके (फाळ) दंड आणि पार्श्व किंवा पादत्राण असे भाल्याचे मुख्य तीन भाग असतात मुखाच्या अग्राने खुपसता येते दंडाच्या एका टोकांवर मुख व विरूद्ध टोकांवर पादत्राण बसवितात मुख ते पार्श्व धरून भाल्याची जास्तीत जास्त लांबी ७ मी आढळते डोक्याची लांबी ७५ सेंमी. पर्यंत असते भाल्याचा फाळ दगडाचा, हाडाचा किंवा धातूचा असतो दंड गोल असून लोखंडाचा किंवा बाबूंचा असतो पादत्राण लोखंडी असते भाल्याच्या पादत्राणाचे टोक जमिनीत खुपसून व भाला उभा किंवा तिरपा धरून भाला-तटबंदी उभी करण्यात मराठा राऊत पटाईत होते फेकण्याचे हातातले व मिश्र बहुकामी असे भाल्यांचे तीन वर्ग आहेत भालाधारी सामान्यतः चिलखत व ढाल वापरत असे.... #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩मी शिवबा भक्त #🚩शिवरायांचे भक्त