#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #💥💤🌟 The Special Meat Burger ( Sequel of deadly cake കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) …………………………………………… ബേക്കറിയുടെ ഉൾവശം ഇപ്പോൾ ഒരു ശാസ്ത്രക്രിയ മുറി പോലെ നിശബ്ദമാണ്. മ്യൂസിക് പ്പ്ളേയെറിലെ പാട്ട് നിലച്ചിരിക്കുന്നു. പകരം കേൾക്കുന്നത് സുരേശന്റെ പകുതി മുറിഞ്ഞ ശ്വാസവും, സാമുവൽ തന്റെ കത്തി മിനുക്കുന്ന ശബ്ദവും മാത്രം. "സാർ, എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നിങ്ങളുടെ ശരീരം ഒരു വലിയ ബെസ്റ്റ് സെല്ലർ ആകാൻ പോവുകയാണ്. സജിത്തിന് ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേകത സാറിനുണ്ട്നല്ല ഒന്നാന്തരം കൊഴുപ്പ്!" സാമുവൽ സുരേശന്റെ കുടവയറിൽ കത്തിയുടെ പിൻഭാഗം കൊണ്ട് ഒന്ന് തട്ടി. സുരേശൻ കണ്ണുകൾ മുറുക്കെ അടച്ചു. അയാളുടെ ബോധം മറയുന്നതിന് മുൻപ് അവസാനമായി കണ്ടത്, സാമുവൽ വലിയൊരു ബർഗർ ബൺ എടുത്ത് അതിലേക്ക് മയോണൈസ് പുരട്ടുന്നതാണ്. ….. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ... 'സാമുവൽസ് പാരഡൈസ്' പതിവിലും നേരത്തെ തുറന്നു. ഗ്ലാസ് കൗണ്ടറിന് മുന്നിൽ ഒരു പുതിയ ബോർഡ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: "Special Meat Burger - Limited Stock!" ആദർശ് ബേക്കറിക്ക് മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി. രാത്രി മുഴുവൻ സുരേശനെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടാത്തതിന്റെ ദേഷ്യം അയാളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. " സുരേശൻ കേക്ക് വാങ്ങാൻ പോയിട്ട് എവിടെ പോയോ എന്തോ," ആദർശ് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി ബേക്കറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പുതിയ മണം. വെണ്ണയിൽ വഴറ്റിയെടുത്ത മാംസത്തിന്റെയും, ഏലയ്ക്കയുടെയും, പിന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഏതോ ഒരു സുഗന്ധവ്യഞ്ജനത്തിന്റെയും മിശ്രിതം. കൗണ്ടറിന് പിന്നിൽ സാമുവൽ ഒരു തൂവെള്ള അപ്രോൺ ധരിച്ച്, മനോഹരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു. അയാളുടെ നഖങ്ങൾക്കിടയിൽ ചെറിയൊരു ചുവന്ന പാടുണ്ടായിരുന്നു. "സ്വാഗതം... ആദർശ് സാർ അല്ലേ?" സാമുവൽ ചോദിച്ചു. ആദർശ് ഞെട്ടി. "എന്റെ പേര് തനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം?" "സുരേശൻ സാർ പറഞ്ഞിരുന്നു, തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത് വരുമെന്ന്. അദ്ദേഹം ഇന്ന് രാവിലെ ദൂരെയൊരു യാത്ര പോയി. പോകുന്നതിന് മുൻപ് സാറിനായി ഒരു സ്പെഷ്യൽ ബർഗർ ഇവിടെ ഓർഡർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സുരേശൻ സാറിന്റെ 'പേഴ്സണൽ സെലക്ഷൻ' ആണ് ഈ മീറ്റ്." സാമുവൽ ഒരു വലിയ ബർഗർ പ്ലേറ്റിൽ വെച്ച് നീട്ടി. ആ ബർഗറിനുള്ളിലെ മീറ്റ് പാറ്റി അസാധാരണമാംവിധം കട്ടിയുള്ളതും ജ്യൂസിയുമായിരുന്നു. "ഇത് മട്ടൻ ആണോ?" ആദർശ് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "അല്ല സാർ, ഇത് പ്രീമിയം ലിവർ ആണ്. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഒരു വലിയ മനുഷ്യന്റെ കരളിൽ നിന്ന് എടുത്തത്. ഇതിന് അല്പം ഉപ്പ് കൂടുതലായിരിക്കും, പക്ഷേ കഴിക്കുന്തോറും രുചി കൂടും." “ ചുമ്മാ തമാശ “ ആദർശ് ചിരിച്ചു വിശപ്പും ആകാംക്ഷയും കാരണം ആദർശ് ആ ബർഗറിൽ ഒരു വലിയ കടി കടിച്ചു. "ഓ മൈ ഗോഡ്! സാമുവൽ... ഇതെന്തൊരു ടേസ്റ്റാണ്! സജിത് കൊണ്ടുവന്ന കേക്കിനേക്കാൾ അടിപൊളി... അല്ല, ഒരു വല്ലാത്ത തരം ഉന്മാദം!" ആദർശ് ആർത്തിയോടെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന്, ബർഗറിന്റെ ഉള്ളിൽ കടുപ്പമുള്ള എന്തോ ഒന്ന് അയാളുടെ പല്ലിൽ തട്ടി. ആദർശ് അത് പുറത്തെടുത്തു. രക്തം പുരണ്ട പ്ലാസ്റ്റിക്കിന്റെ ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം. അയാൾ അത് തുടച്ചു നോക്കി. അതൊരു ഐഡന്റിറ്റി കാർഡിന്റെ പകുതി ഭാഗമായിരുന്നു. അതിൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു'പോത്തുകൽ സുരേശൻ, ചീഫ് എഡിറ്റർ'. ആദർശിന്റെ തൊണ്ടയിൽ ബർഗർ കുടുങ്ങി. അയാൾ സാമുവലിനെ നോക്കി. ആദർശ് തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പകുതി കടിച്ചു തീർത്ത ബർഗറിലേക്കും, അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ സുരേശന്റെ പകുതി കരിഞ്ഞ ഐഡന്റിറ്റി കാർഡിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി. അയാളുടെ വയറിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മനംപുരട്ടൽ ഇരച്ചു കയറി. തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ സുരേശന്റെ കരളിന്റെ കഷ്ണം പുറത്തേക്ക് കളയാൻ അയാൾ ആഞ്ഞു ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, സാമുവൽ അയാളുടെ തോളിൽ തന്റെ മരവിച്ച കൈ അമർത്തി. "കഴിക്കു സാർ... കളയരുത്. അത് പാപമാണ്. ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ ദാരിദ്ര്യവും ഒരു പ്രസാധകന്റെ കൗശലവും ചേർന്ന ഒരു അപൂർവ്വ കോമ്പിനേഷൻ ആണ് നിങ്ങളുടെ വയറ്റിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്. അതിനെ ആദരിക്കണം." സാമുവലിന്റെ ശബ്ദം ഒരു പുരോഹിതന്റേതുപോലെ ശാന്തമായിരുന്നു. അയാൾ കൗണ്ടറിന് പിന്നിൽ നിന്ന് സാവധാനം പുറത്തേക്ക് വന്നു. കയ്യിൽ വലിയൊരു ഇറച്ചി വെട്ടുന്ന മരം അയാൾ അത് തറയിൽ വെച്ചു. "നീ... നീ സുരേശനെ കൊന്നു! നീ സജിത്തിനെ കൊന്നു! നീ ഒരു രാക്ഷസൻ ആണ് അയ്യോ!" ആദർശ് അലറി. അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബർഗറിൽ സാമുവൽ കലർത്തിയ ഏതോ ലഹരിമരുന്ന് അയാളുടെ നാഡീവ്യൂഹത്തെ തളർത്തി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "രാക്ഷസനോ?" സാമുവൽ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "അല്ല ആദർശ്, ഞാൻ ഒരു കൊളാബറേറ്റർ ആണ്. സജിത്തിന് എഴുതാൻ അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. സുരേശന് വിൽക്കാൻ അറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് സ്വന്തമായി ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും യോജിപ്പിച്ചു. സജിത്തിന്റെ ക്രിയേറ്റിവിറ്റിയും സുരേശന്റെ മാർക്കറ്റിംഗ് സ്ട്രാറ്റജിയും ചേർത്ത് ഞാനൊരു പ്രൊഡക്റ്റ് ഉണ്ടാക്കി. അതാണ് നീ ഇപ്പോൾ ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചത്. ഇതിനെയാണ് മോനേ സിനർജിഎന്ന് വിളിക്കുന്നത്!" “ പോടാ ഭ്രാന്താ.. അയ്യോ “ ആദർശ് രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിച്ചു സാമുവൽ ആദർശിനെ ബലമായി ഒരു മരക്കസേരയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. സജിത്തിനെ കെട്ടിയിട്ട അതേ കയറുകൾ കൊണ്ട് ആദർശിന്റെ കൈകാലുകൾ അയാൾ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. "ഇനി നിന്റെ ഊഴമാണ്. നീ ഒരു വിമർശകൻ ആണല്ലോ. സജിത്തിന്റെ എഴുത്തിനെ നീ ഒരുപാട് പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്. സുരേശന്റെ ബിസിനസ് ബുദ്ധിയെ നീ കളിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ അധ്വാനത്തെ കീറിമുറിച്ചു പരിശോധിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ തലച്ചോറ്..അതൊരു പ്രത്യേക ഐറ്റം തന്നെയാണ്. അതിൽ നിന്ന് നമുക്ക് സ്പെഷ്യൽ ബ്രെയിൻ സൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കാം. വായനക്കാർക്ക് അത് കുടിക്കുമ്പോൾ ഒരുപക്ഷേ മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താനുള്ള പുതിയ ബുദ്ധി ലഭിച്ചാലോ? ഹ ഹ ഹ" “അയ്യോ എന്നെ വിടെടാ ഭ്രാന്താ” ആദർശ് അലറി സാമുവൽ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റം ഓൺ ചെയ്തു “$തനതിന്നത്താനാതിന്ന താനാതിന്ന തിന്തിന്നോ.. തനതിന്നത്താനാതിന്ന താനാതിന്നതിന്തിന്നോ ചെമ്പാവ് പുന്നെല്ലിൻ ചോറോ നിന്റെ മുത്താരം മിന്നുന്ന മുല്ലപ്പൂച്ചിരിയോ മുല്ലപ്പൂച്ചിരിയോ ചെമ്പാവ് പുന്നെല്ലിൻ ചോറോ നിന്റെ മുത്താരം മിന്നുന്ന മുല്ലപ്പൂച്ചിരിയോ തനതിന്ത താനാതിന്ത താനാതിന്ത തിന്തിന്നോ തനതിന്ത താനാതിന്ത താനാതിന്ത തിന്തിന്നോ$” സാമുവൽ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ നിന്ന് വലിയൊരു ഗ്രൈൻഡർ കറങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ഒരു വലിയ സ്റ്റീൽ പാത്രവുമായി തിരിച്ചുവന്നു. അതിൽ നിന്ന് പുക ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സജിത്തിന്റെ രക്തവും സുരേശന്റെ നെയ്യും ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കിയ ഒരു പ്രത്യേക സോസ്! "ആദർശ്, നീ എപ്പോഴും പറയാറില്ലേ... കഥകൾക്ക് ഒരു 'പഞ്ച്' വേണമെന്ന്. ഇതാ എന്റെ വക ഒരു പഞ്ച്!" സാമുവൽ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കനത്ത സ്പാനർ കൊണ്ട് ആദർശിന്റെ താടിയെല്ലിന് ഒരു അടി കൊടുത്തു. എല്ലുകൾ തകരുന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. ആദർശിന്റെ വായിൽ നിന്ന് രക്തം ചീറ്റിയപ്പോൾ സാമുവൽ അത് പാത്രത്തിലേക്ക് പകർത്തി. "ക്വാളിറ്റി! ഒരു വിമർശകന്റെ രക്തത്തിന് ഭയങ്കര മൂർച്ചയാണ്. ഇതിൽ കുറച്ച് വിനാഗിരി ചേർത്താൽ നല്ല ഒന്നാന്തരം ഡിപ്പിംഗ് സോസ് ആയി!" സാമുവൽ ആദർശിന്റെ ഷർട്ട് കീറി മാറ്റി. അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ പേന കൊണ്ട് ചില അടയാളങ്ങൾ ഇട്ടു. "ഇവിടെ നിന്ന് നമുക്ക് റിബ്സ് എടുക്കാം... 'സ്മോക്കി റിബ്സ്'. നീ ഒരുപാട് പുക വലിക്കുന്നവനായതുകൊണ്ട് മാംസത്തിന് ഓൾറെഡി ഒരു സ്മോക്കി ഫ്ലേവർ ഉണ്ടാകും. എനിക്ക് പണി കുറഞ്ഞു ഹ ഹ ഹ." …. പെട്ടെന്ന്, ബേക്കറിയുടെ മുൻവശത്തെ ഗ്ലാസ് ഡോറിൽ ആരോ ശക്തിയായി തട്ടി. സാമുവൽ ഒന്ന് നിന്നു. പുറത്ത് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പിന്റെ മുകളിലെ ചുവന്ന ലൈറ്റ് മിന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇൻസ്പെക്ടർ ബിജു ജോൺ ആയിരുന്നു അത്. സാമുവൽ ശാന്തനായി ആദർശിന്റെ വായ ഒരു ടവ്വൽ കൊണ്ട് മൂടി കെട്ടി. എന്നിട്ട് അപ്രോണിലെ രക്തം തുടച്ച് മാറ്റി മുന്നിലെ കൗണ്ടറിലേക്ക് ചെന്നു. അയാൾ ഡോർ തുറന്നു. "നമസ്കാരം ഇൻസ്പെക്ടർ. ഇത്ര നേരത്തെ എന്തെങ്കിലും സ്പെഷ്യൽ വേണോ?" ബിജു ജോൺ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ബേക്കറിയിൽ നല്ല സുഗന്ധം. പക്ഷേ എവിടെയോ ഒരു ലോഹരുചി വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. "സാമുവൽ, ഈ വഴി പോയപ്പോൾ ലൈറ്റ് കണ്ടു. പിന്നെ ആ പബ്ലിഷർ പോത്തുകൽ സുരേശനെ കാണാനില്ലെന്ന് ഒരു പരാതി കിട്ടി. അയാൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതായി ചിലർ പറഞ്ഞു." സാമുവൽ ചിരിച്ചു. "സുരേശൻ സാറോ? അയാൾ ഒരു ബർഗറും വാങ്ങി നേരത്തെ പോയല്ലോ. എന്തോ ബിസിനസ് ടൂറിന് പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. വേണമെങ്കിൽ സാറിന് ഞാൻ ഒരു ബർഗർ തരാം. സുരേശൻ സാർ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട അതേ ഐറ്റം." ബിജു ജോൺ കൗണ്ടറിലിരുന്ന ബർഗർ നോക്കി. "വേണ്ട സാമുവൽ, എനിക്ക് അസിഡിറ്റിയാണ്. പക്ഷേ ആ ചുവന്ന കേക്ക് ഒരു കഷ്ണം എടുത്തോളൂ. ഭാര്യയ്ക്ക് കൊടുക്കാം." സാമുവൽ ഒരു കഷ്ണം റെഡ് വെൽവെറ്റ് കേക്ക് (വേണു പിള്ളയുടെ ബ്ലഡ് വെൽവെറ്റ്!) പായ്ക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ സമയം അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് എന്തോ ഒന്ന് വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ആദർശ് തന്റെ തലകൊണ്ട് ഭിത്തിയിൽ ഇടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ബിജു ജോൺ തോക്കിൽ കൈവെച്ചു. "അകത്ത് ആരാണ്?" സാമുവൽ ഒട്ടും പതറാതെ പറഞ്ഞു, "അത് എന്റെ പുതിയ അസിസ്റ്റന്റാണ് സർ. പുള്ളിക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇറച്ചി മുറിക്കുന്നതിന്റെ തിരക്കിലാണ്. സാറിന് കാണണോ?" ബിജു ജോൺ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. സാമുവൽ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കത്തി മുറുകെ പിടിച്ചു. ബിജു ജോൺ അടുക്കളയുടെ കർട്ടൻ നീക്കി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ട് ഇൻസ്പെക്ടർ സ്തംഭിച്ചു പോയി. സീലിംഗിൽ നിന്ന് മാംസക്കഷ്ണങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് ഒരാളുടെ ഐഡന്റിറ്റി കാർഡും മോതിരവും. താഴെ കെട്ടിയിട്ട നിലയിൽ ആദർശ്. പക്ഷേ ബിജു ജോണിന് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം, ആ നിമിഷം തന്നെ സാമുവൽ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കത്തി ബിജു ജോണിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ആഴ്ത്തിയിരുന്നു. "ഇൻസ്പെക്ടർ... നിങ്ങൾ വന്നത് നന്നായി. എന്റെ ബേക്കറിയിൽ എപ്പോഴും ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡ് കുറവായിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ മാംസം നല്ല കടുപ്പമുള്ളതാണ്. ഇതിനെ നമുക്ക് ലോ എൻഫോഴ്സ്‌മെന്റ് സ്റ്റീക്' എന്ന് വിളിക്കാം. നഗരത്തിലെ ഗുണ്ടകൾക്ക് ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക പേടി അനുഭവപ്പെടും! ഹ ഹ ഹ" സാമൂവൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ബിജു ജോൺ നിലത്തേക്ക് വീണു. സാമുവൽ അയാളുടെ യൂണിഫോമിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറിച്ചെടുത്തു. …….. End "നാല് പേരായി. എഴുത്തുകാരൻ, പ്രസാധകൻ, വിമർശകൻ, പിന്നെ നിയമപാലകൻ. ഒരു കംപ്ലീറ്റ് മെനു! ഇനി എനിക്ക് വേണ്ടത് ഒരു 'വായനക്കാരനെ' ആണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഈ കഥ വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാളെ!" സാമുവൽ ചിരിച്ചു. അയാളുടെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ മാംസത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം കുടുങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.