#💐संत महंत🙏 #🌻आध्यात्म 🙏 #✍️भक्ती संदेश .. .l🙏l ज्ञानेश्वरीतील ज्ञानामृत चिंतन l🙏l . ***************************** . 'एखादा पोपट दांडीवर बसला की ती दांडीच त्याला आधार वाटू लागते दांडी गोल फिरली की आपण पडू की काय असे वाटून तो दांडीला अधिकच घट्ट एकडतो जीवात्माही . .***************************************** नळिके वरुनि उठला । जैसा शुक शाखे बैसला l तैसा मूळ अहंते वेठिला । तो मी म्हणौनि ll . ============[ ज्ञानेश्वरी १४/३०२]============ . ll अर्थ ll . आपण बांधलो आहोत अशा भ्रमाने नलिकेवर गुंतून पडलेला पोपट ती नळी सोडून जसा फांदीवर जाऊन बसावा त्याप्रमाणे जीवगत अहंकाराला सोडून जो, अहंकारालाही ज्याचा प्रकाश आहे त्याला आपले स्वरूप म्हणून समजला. . ll चिंतन ll . आपण बांधलो आहोत अशा भ्रमाने नलिकेवर गुंतून पडलेला पोपट ती नळी सोडून जसा फांदीवर जाऊन बसावा त्याप्रमाणे जीवगत अहंकाराला सोडून जो, अहंकारालाही ज्याचा प्रकाश आहे त्याला आपले स्वरूप म्हणून समजला. भगवंत म्हणतात, 'देहाला कारण असणाऱ्या या तीन गुणांच्या पलीकडे पाऊन जन्म, मृत्यू, म्हातारपण इत्यादी दुःखे यातून मुक्त होऊन तो देहात असूनसुद्धा मोक्ष पावतो.' ज्ञानेश्वर महाराजांनी येथे फार सुंदर उदाहरण दिले आहे. ते म्हणतात, 'एखादा पोपट दांडीवर बसला की ती दांडीच त्याला आधार वाटू लागते दांडी गोल फिरली की आपण पडू की काय असे वाटून तो दांडीला अधिकच घट्ट एकडतो जीवात्माही त्रिगुणांनी असेच घट्ट पकडून ठेवतो. आकाशात भरारी घेण्याचे सामर्थ्य पोपट जसा विसरतो तसेच जीवात्मा आपले आत्मस्वरूप विसरून जीवात्मा त्रिगुणांच्या स्वाधीन होतो. दांडी सोडून पोपट फांदीवर बसल्यावर जसा मुक्त होतो तसे गुणातीत झाल्यावर जीवात्मा मोक्षपदाला जातो.' जो आत्मज्ञानी असतो तो गुणातीत निर्गुण ब्रह्माला अचूकपणे जाणतो. गुणांच्या येण्याजाण्याने ज्याच्या आत्मज्ञानाला मुळीच धक्का बसत नाही, तिन्ही गुण आपापल्या परीने शरीरात वाटेल तो गोंधळ घालत असले तरी त्याकडे तो ढुंकून पाहात नाही. शरीराचे जे सहा विकार (अस्ति-जायते-वर्धते-विपरणयते-अपक्षीयते-विनष्यति) त्याच्याशी याचा काहीही संबंध नसतो तोच मोक्ष प्राप्त करतो. . ll रामकृष्ण हरी, माऊली ll