#📔 കഥ ഭാഗം രണ്ട് അകലം പൂക്കുന്ന വെയിൽ ചില്ലകൾ അവൾ നട്സിന്റെ പായ്ക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ച് കയ്യിലേക്ക് ഇട്ടു തന്നപ്പോൾ അതിൽ നിന്നൊരെണ്ണമെടുത്ത് വായിലിട്ടുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു "നിനക്ക് ഉച്ചവരെയല്ലേ ലീവുള്ളൂ.. അതിനുമുമ്പ് പറയാനുള്ളത് പറയൂ" "ഇങ്ങനത്തെ ഒരു പകൽ ഇനി കിട്ടുമോ എന്നറിയില്ല.. ഇതിനു ശേഷവും ഇതിനുമുമ്പും പകലുകളുണ്ടാവും പക്ഷേ ഈ പകലിന് കുറേ നാളത്തെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ദൈർഘ്യമുണ്ട് അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്ന് ഫുൾഡേ ആ പകലിനായി സമർപ്പിക്കുകയാണ്.. എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് മുഴുവനായി പറയാൻ ഈ പകൽ ചിലപ്പോൾ മതിയാകില്ല.. ഒരായുഷ്കാലത്തെ കഥകൾ പറയാൻ ഒരു പകൽ മതിയാകില്ല " " ഉം.. ശരിക്കും ഓർമ്മകൾക്ക് ചന്തമുണ്ടാകുന്നതെപ്പോഴാണെന്നറിയുമോ.. അത് കേട്ടിരിക്കാൻ ഒരാളുണ്ടെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.. ഓർത്തെടുത്ത് പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ നമ്മൾ അറിയാതെ ആ കാലത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.. മഴയും വെയിലും മഞ്ഞും വികാരങ്ങളുമെല്ലാം കൺമുന്നിലെത്തുന്നു.. കേട്ടിരിക്കുന്നവരുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റങ്ങൾ കണ്ട് പറഞ്ഞു തീർക്കാനാവാത്ത അനുഭവങ്ങളും അനുഭവിച്ച വേദനകളും പറഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോൾ അവിടെ പകലുകളും രാവുകളും ദിനങ്ങളും പക്ഷേ കൊഴിഞ്ഞു പോയേക്കാം.. സമയം നമ്മൾ കണ്ടെത്തുന്നതാണ് നമ്മെതേടി ഒരിക്കലും സമയമെത്തില്ല..ലോകത്ത് പലതും തിരഞ്ഞാൽ ഒരുപക്ഷേ കിട്ടുമായിരിക്കും പക്ഷേ  കണ്ണുകൾ നിറയുന്നതും ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പുന്നതും കണ്ടാൽ ചേർത്തുപിടിച്ച് പുറത്ത് തട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കാനൊരാളെ കണ്ടെത്താനാണ് പ്രയാസം.. " " ഉം.. എന്റെ ഓർമ്മകൾക്ക് തുടക്കത്തിൽ വെളുത്ത വാവിന്റെ നിറനിലാ വെളിച്ചവും മെല്ലെ മെല്ലെ അമാവാസിയുടെ കൂരിരുട്ടുമാണ്.. ഇടയിലെപ്പോഴോ ചെറിയ വേനൽമഴകളുണ്ട്.. വറ്റിവരണ്ട മനസിലെ ഇടനിലങ്ങളെ നനച്ചു പെയ്തു തോരുന്ന ചില രാത്രിമഴകളുണ്ട്.. തിരിച്ചറിയാതെ പോയ ചില ഇടവഴികളും മുകളറ്റം കാണാതെ താഴെനിന്ന് ഭംഗിയാസ്വദിച്ച മൊട്ടകുന്നുകളും അറിയാതെ ഇറങ്ങി ഒഴുകിനീങ്ങി ചുഴികുത്തിൽ പെട്ട പുഴകളുണ്ട്.. അങ്ങനെയങ്ങനെ പ്രകൃതിയും പ്രണയവും വികാരങ്ങളും ഒറ്റപെടലും എല്ലാം ചേർന്ന  ഇത്രയും കാലം ആരുമറിയാത്ത എന്റേതു മാത്രമായ ഒരു ലോകത്തിന്റെ ചാവിയാണ്  ഇവിടെ ഞാൻ ഏൽപിക്കാൻ പോകുന്നത്.. അത് വിശ്വാസം കൊണ്ടാണ്.. ഇത് നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കുമാത്രമേ അറിയൂ എന്ന വിശ്വാസം " " ഒരാളുടെ വാക്കിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മളെ വിശ്വാസക്കുറവുണ്ടെന്ന് തോന്നിയാൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പടിയിറങ്ങണം ലിമിറ്റേഷനുള്ള ഒരു ബന്ധങ്ങളിലേക്കും തിരിച്ചു ചെല്ലരുത്.. എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും ഒരു ലിമിറ്റിനപ്പുറം പരസ്പരം അറിയാനാവില്ല.. പലതും മറച്ചു വെച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ബന്ധത്തിലും വിശ്വാസം എന്നവാക്കിന് സ്ഥാനമുണ്ടാകില്ല.. പറയുമ്പോഴുള്ള പലതും അടുക്കുമ്പോൾ അപ്രത്യക്ഷമാകും...ചിലവാക്കുകൾക്കുള്ളിലും മുനകളുണ്ടാവും അവിശ്വാസത്തിന്റെ വിഷം കലർന്ന എല്ലാരെയും ഒരുപോലെ കാണുന്ന മഞ്ഞപിത്തം ബാധിച്ച കാഴ്ചകളുണ്ടാകും.. നമ്മളാരാണെന്ന് അവരെ ബോധ്യപെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് വേറെ പലതൂം ചെയ്യാനാവും.. ചിലർക്ക് സമയം കളയാനുള്ള ഒരു ഉപാധി മാത്രമാവും നമ്മൾ.. അങ്ങനുള്ളവരെ ഒരു പരിധിയിലധികം അടുപ്പിക്കാനോ ഒരു പരിധിയിൽ കവിഞ്ഞ് അവരിലേക്കിറങ്ങി ചെല്ലാനോ നിൽക്കരുത്... പരസ്പരമറിയുന്ന എന്നാൽ അപരിചിതരായ രണ്ടു പേർ അത്രമാത്രം.. അതുകൊണ്ട്  ഇപ്പോൾ മുതൽ അപരിചിതരല്ലാത്ത നമുക്ക് പറഞ്ഞു തുടങ്ങാം.. " " ഉം.. ആവാം.. പണ്ടൊരിക്കൽ ഒരാളോട് പറയാൻ തുടങ്ങിയതാണ്.. പക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ അതേ ഫീലിൽ അയാൾക്ക് അത് ഉൾകൊള്ളാനാവില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ല.. അയാൾക്ക് എന്നെക്കാൾ വലുത് സമയവൂം ബിസിനസും ക്ലയന്റ്സുമൊക്കെ ആയിരുന്നു " " നമ്മളെക്കാൾ പ്രാധാന്യം അവർക്ക് മറ്റുപലതിലുമാണെന്ന് തോന്നി തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ അവിടെ സംസാരത്തിന് പ്രാധാന്യമില്ല.. ഒരു നേരം പോക്ക് മാത്രമായി അവർ നമ്മളെ കണ്ടു തുടങ്ങും.. അവർക്കാവശ്യമുള്ള സമയത്ത് മാത്രം അവരടുത്തുകൂടും.. കിളികൾ പറന്നകന്ന ഒറ്റമരചില്ലയായി നമ്മളെ മാറ്റി അവരവരുടേതായ ലോകത്തിലേക്ക് പറന്നകലും.. എല്ലാവർക്കും അവരവരുടേതായ സ്വകാര്യ ഇടങ്ങളും സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളുമുണ്ടാകും.. സ്വന്തമാണെന്ന് ധരിച്ചതിനൊക്കെ വേറെ അവകാശികളുമുണ്ടാകും.. അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വേണം ചിലരോട് അടുത്തിടപഴകാൻ.. അപ്പോൾ ആരോടും പറയാനില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ എന്നെ തേടി വന്നതാണോ നീ " " ഇപ്പോഴുമെന്നെ സംശയമാണോ.. എന്നാൽ നമുക്ക് ഇവിടെ വെച്ച് അവസാനിപ്പിക്കാം എല്ലാം.. അതാണ് നല്ലത്.. മുഖം മൂടിയുള്ള ബന്ധങ്ങൾക്കെന്നും ആയുസ് കുറവാണ്.. " " അതിന് നമുക്കിടയിലെന്താണുള്ളത്.. കുറച്ച് സംസാരിച്ചു എന്നതൊഴിച്ചാൽ മറ്റെന്ത് ബന്ധമാണുള്ളത് " അവളെന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി ഇടത്തേ കൈ നിലത്തൂന്നി ഒരു കൈകൊണ്ട് എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു " നമുക്കിടയിലൊന്നുമില്ലേ.. മനസീൽ വേരുപടർത്താത്ത ഒരു വിളി കേട്ട് മാത്രം ഇവിടേക്ക് ഓടി വന്നതാണോ " " റസിയാ.. ഞാനൊരു കാറ്റ് പോലെയാണ് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മൂറ്റത്ത് മാത്രം അൽപനേരം നിന്ന് പെയ്തു തോരുന്ന മഴപോലെയാണ്.. എനിക്ക് ഒരിടത്തും അധികം നിൽക്കാനാകില്ല  എനിക്ക് തിരിച്ച് പോക്ക് നിർബന്ധമാണ് " " അതെനിക്കറിയാം.. പക്ഷേ കാറ്റ് തലോടുന്ന അത്ര നേരമെങ്കിലും മഴനയുന്ന ആ കുളിര് മാറും വരേക്കെങ്കിലും എനിക്കെന്റെ സ്വന്തമാണെന്നവകാശപെടാമല്ലോ.. ഞാനും അതുപോലെ ഒക്കെ തന്നെ ആണല്ലോ.. പെയ്തു തോർന്ന രാമഴയുടെ ഓർമ്മകൾ ഈറൻ കാറ്റിന്റെ തലോടൽ ഇതെല്ലാം പിന്നീടുള്ള വേനലിൽ മനസ്സിലൊരു കുളിരുണ്ടാക്കും.. ആരും ആരുടെയും സ്വന്തമാണെന്ന വിശ്വാസമെനിക്കില്ല.. കൂടെയുള്ള സമയത്ത് മാത്രം സ്വന്തമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാം അതുകഴിഞ്ഞാൽ വേണമെങ്കിൽ അങ്ങനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കാം.. അങ്ങനെയുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകളുടെയും അഡ്ജസ്റ്മെന്റുകളുടെയും ഓർമ്മകളുടെ യും മറവികളുടെയും പേരാണല്ലോ ജീവിതമെന്നത് " " നീ ഞാൻ വിജാരിച്ചതിലും അപ്പുറമാണ് റസിയാ.. സാധാരണ ഒരു വിഭാഗം സ്ത്രീകളുടെ ജാഡയോ മറ്റ് കാര്യങ്ങളോ ഞാൻ നിന്നിൽ കാണുന്നില്ല.. ജീവിതത്തിനെ ഒരു മൈതാനമായി കാണുന്നു നീയവിടെ പലവിധ കളികൾ കളിക്കുന്നു.. കൂച്ചുവിലങ്ങുകളെ നീ വെറുക്കുന്നു.. ഒരു പൂമ്പാറ്റയെ പോലെ നിന്റേതായൊരാകാശത്ത് നീ പാറി നടക്കുന്നു.. ചിന്തകൾക്ക് വെടിമരുന്നിന്റെ മണമുണ്ട്.. " " ആവട്ടെ.. ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പഠിച്ചതാണ് പലതും..നമ്മൾ പൂർണ്ണമായും തെറ്റാണെന്ന് ചൂണ്ടികാണിക്കുന്നവർക്കറിയാം  നമ്മൾ തെറ്റല്ലെന്നത് പക്ഷേ അവർക്ക് പറ്റാത്തതായതോണ്ട് അവരുടെ നിലനില്പിനായി സമൂഹത്തെ പേടിച്ച്  അവർ നമ്മളിൽ തെറ്റാരോപിക്കുന്നു.. അവരുടെ ഉൾമനസിൽ ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടാകാം.. ഒന്നും തെറ്റല്ല ചെയ്യുന്നവരുടെ പറയുന്നവരുടെ മനസിലെ ശരികളാണ്.. ഞാനിപ്പോൾ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളുടെ ശരികളുടെ പക്ഷത്താണ്.. മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായ സർട്ടിഫിക്കറ്റിന് വേണ്ടി നമ്മുടെ ഇഷ്ടങ്ങളും ശരികളും ഇല്ലാതാക്കുന്നതെന്തിന് " " ഉം.. ആയിക്കോട്ടെ നീയേതായാലും പറയാനുള്ളത് പറയൂ.. എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു ദിവസമെങ്കിലും മനസ് ഫ്രീയാക്കി സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങ്.. ഞാനേതായാലും ഇന്ന് നിനക്കായി ഒരു കുമ്പസാരക്കൂടായി മാറിയേക്കാം.. നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ഞാനിത്രയെങ്കിലും ചെയ്യണമല്ലോ " " ഒരു കടമയായി കാണരുത്.. സഹതാപവും തോന്നരുത്.. അതു രണ്ടും ഇഷ്ടമല്ല.. കടമയും കടപ്പാടും സഹതാപവും കൊണ്ടാണ് ഞാനിന്നിങ്ങനെയായത് " " ഉം" " ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്നതിനെ ആദ്യം രണ്ടായി തിരിക്കാം ബിഫോർ മാര്യേജും ആഫ്റ്റർ മാര്യേജും.. രണ്ടും തമ്മിൽ രാവും പകലും തമ്മിലുള്ള മാറ്റമുണ്ട്.. ഞാനും നിങ്ങളും പോലെ തന്നെ " " നമ്മൾ തമ്മിലിപ്പോഴും മാറ്റമുണ്ടോ " " ഉണ്ട്.. ഞാനിത് പറഞ്ഞ് തീരുവോളം വരെയെങ്കിലും ചെറിയ മാറ്റമുണ്ട്.. അത് കഴിയുന്നതോടെ ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ മാറിയേക്കാം " ബദാം മരത്തിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരിയിരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ഉം.. പറയ് കേൾക്കട്ടെ " അവൾ നട്സെടുത്ത് കൊറിച്ചുകൊണ്ട് കുപ്പിയിലെ കൂൾഡ്രിങ്ക്സ് അൽപമെടുത്ത് കുടിച്ചു.. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് ഓറഞ്ച് നിറമേകി മധുരപാനീയം നാവിനെ നനച്ച് തൊണ്ടക്കുഴിയിലൂടെ താഴോട്ടിറങ്ങി അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ഇശലിന്റെ ഈരടികളുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ മണിമുഴക്കമുള്ള മുഖം പാതി മറച്ച പഴയകാല ഓർമ്മകളുടെ ഒറ്റതുരുത്തിൽ നിന്ന് ചികഞ്ഞെടുത്ത ബാല്യ കൗമാരങ്ങളുടെ ഒന്നാം ഭാഗം.. തുടരും രമേഷ്കൃഷ്ണൻ