#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _54 ✍️ രചന - Aysha akbar ഞാൻ.... ഞാനെങ്ങനെയാ മുത്തശ്ശി ഇവിടെയെത്തിയത്...... ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ചോദ്യത്തെ ഇഷാനി ചോദിക്കുമ്പോൾ മുത്തശ്ശി വാതിൽ പടിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഋതിനെയൊന്ന് നോക്കി..... ദേ... നിന്റെ കുഞ്ഞനിയനാ നിന്നെയിങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത്...... മുത്തശ്ശി അത്‌ പറഞ്ഞതും ഋതിന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടച്ചു.. പതിയെ അവനവൾക്കടുത്തേക്ക് വന്നു..... അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന വണ്ണം അവളവനെയൊന്ന് നോക്കി..... മക്കള് സംസാരിക്...... ഒത്തിരി ചോദ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ രണ്ട് പേരുടെയും പരസ്പരമുള്ള നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവണം അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർക്കായി എല്ലാവരും അവിടെ നിന്ന് മാറിയത്...... ഇഷാനി അവനെ തന്നെയൊന്ന് നോക്കി..... ഐആം സോറി ഇഷാനി..... ഞാൻ....... ഞാൻ നിന്നേ സ്നേഹിക്കേണ്ടതായിരുന്നു...... പക്ഷെ പപ്പയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടങ്ങനെ എനിക്കതിനു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലിത് വരെ..... ദ്രോഹിച്ചിട്ടേയുള്ളു.... ഋതിന് സ്വരമേറേ താഴ്ത്തി യത് പറയുമ്പോൾ കുറ്റ ബോധം കൊണ്ടവന് അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... ഇഷാനിയുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷ ത്തിന് പകരം ഒരു നിർവികാരതയാണ് തോന്നിയത്...... എന്തെന്നാൽ അത്രത്തോളം താനവനിൽ നിന്ന് വേദനിച്ചിട്ടുണ്ട്...... ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ എന്നെയിങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത്...... അവൾ തിരികെയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ പപ്പയുടെ സമ്മതത്തോടെ യാണോ എന്നറിയാൻ തോന്നിയവൾക്ക്..... നീ മേനോൻ അങ്കിളിന്റെ ഹോസ്പിറ്റലിലായിരുന്നു.... പപ്പാ ബിഎസിനസ് ട്രിപ്പിന് പോയതും മമ്മ പറഞ്ഞിട്ടാണ് നിന്നേ ഞാനിങ്ങോട്ട് കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നത്....... ഋതിനത് പറഞ്ഞതും ഇഷാനിയുടെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു...... കാരണം......പപ്പയറിയാതെ യാണ് ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നത്..... അയാളറിയുന്ന ഒരു ദിവസം കൂടി താൻ ഫേസ് ചെയ്യേണ്ടി വരുമെന്നത് അവളുടെ ശ്വാസമിടിപ്പ് ഇരട്ടിയാക്കി... അവൾ കണ്ണുകളടച്ചോന്ന് കിടന്നു...... ഹൃദയത്തിലൊരു പ്രകമ്പനം നടക്കുന്നുണ്ട്... നെറ്റിയിൽ ഒരു കൈ തലത്തിന്റെ തണുപ്പറിഞ്ഞതും അവൾ പെട്ടെന്നൊന്നു കണ്ണുകൾ തുറന്നു...... മുമ്പിൽ ഋതിനായിരുന്നില്ല..... പകരം..... സച്ചുവായിരുന്നു.... അവളുടെ ഹൃദയത്തിലും ഒരു തണുപ്പിരച്ചെത്തി..... അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലുള്ള വിങ്ങൽ കണ്ണ് നീരായി പുറത്ത് വന്നു.... മ്മ്.....? അവൻ അവൾക്ക് നേരെയൊന്ന് പുരികമുയർത്തി..... അവൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയൊന്ന് ചലിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലൊരു ആഴി അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... അവൻ രണ്ട് കയ്യും അവളുടെ കവിളിലൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു...... മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കേണ്ട..... ഞാനുണ്ട് കൂടെ...... അവളുടെ ഉള്ളറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവനത് പറയുമ്പോൾ ഒരു നീരുറവ ഹൃദയത്തിൽ പൊടി ഞ്ഞത് പോലെ തോന്നി ഇഷാനിക്ക്..... ഒരോന്നോർത്തിങ്ങനെ കരഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഇതെല്ലാം മാറാൻ ഒത്തിരി സമയമെടുക്കും... ഇതൊക്കെ യൊന്നു മാറിയിട്ട് വേണ്ടേ നമുക്ക് കല്യാണം കഴിക്കാൻ....... നിറഞ്ഞ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ടവനത് പറയുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അവളുടെയുള്ളിലൊരു സന്തോഷത്തിന്റെ വേലിയേറ്റമുണ്ടായി.. ഹൃദയം അകാരണമായി പിടച്ചു..... അത്‌ വരെയുണ്ടായിരുന്ന ദുഖത്തിന്റെ നിഴൽ പാടേ മാറി അവൾ പോലുമറിയാതൊരു പുഞ്ചിരി അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു...... ക്ഷീണം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ആ കണ്ണുകൾ ഒരു വേള നാണം കൊണ്ടൊന്നു വിടർന്നു..... ആ ചിരി ഒരു വേള അവനിലേക്കും പടർന്നെന്ന പോൽ അവൻ ചുണ്ടുകളൊന്ന് കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു....... കയ്പ്പുണ്ടാവും.... അവൻ ഒരു സ്പൂണിൽ മരുന്നെടുത്ത് പതിയെ അവളുടെ വായിലേക്കൊഴിച്ചു കൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്..... അത്‌ നാവിൽ പതിഞ്ഞതും കയ്പ് കൊണ്ടവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി.. കയ്പ്പ് കൊണ്ട് മാറിയ അവളുടെ മുഖഭാവം അവനൊന്നു നോക്കി.... പിന്നേ പതിയെ ചെറു തേനിന്റെ കുപ്പി യിൽ നിന്നല്പം വായിലേക്കിറ്റിച്ചു കൊടുത്തു...... കൈപ്പെല്ലാം പോയി വായിൽ മധുരം നിറഞ്ഞു... അവൻ പതിയെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളതേയെന്ന വണ്ണം തലയൊന്ന് കുലുക്കി... ആ കയ്പ്പിനെ നീ പാടെ മറന്നില്ലേയിപ്പോ.... അവൻ വീണ്ടുമത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ സ്വാഭാവികമായി തന്നെ അതേയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്നു തലയാട്ടി..... ഇത് പോലെ ഇപ്പൊ നിന്റെയുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കയ്പ്പേല്ലാം ഇനിയുള്ള മധുരം കൊണ്ട് നീ മറന്ന് പോകും..... അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായോന്ന് തലോടിയത് പറയുമ്പോൾ ആനന്ദം കൊണ്ടാ മിഴികളൊന്ന് തിളങ്ങി.... അവൻ മരുന്നിനൊപ്പം. അവൾക്ക് നൽകിയത് പ്രതീക്ഷകളായിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ് വാതിൽ പടിയിൽ ഒരു ആളനക്കം..... രണ്ട് പേരുടെയും മിഴികളൊരു നിമിഷം അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു.... ഋതിനാണ് ...... കയ്യിൽ ബാഗോക്കെയുണ്ട്..... അവനെ കണ്ടതും സച്ചു എഴുനേറ്റു...... ഞാൻ.... ഞാൻ തിരിച്ചു പോകുകയാണ്.... ഹോപ്പ് യൂ വിൽ ബി റിക്കവർ സൂൺ..... ഋതിൻ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇഷാനി യോടായി പറയുമ്പോൾ അവളും പതിയെ യൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. സച്ചു വപ്പോഴും അവനെ നോക്കുന്നില്ലെന്ന വണ്ണം അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്..... മമ്മ നിന്നേ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വരാൻ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ ഹോപ്പൊന്നൂമില്ലായിരുന്നു ..... പക്ഷെ...... അവനത് പറഞ്ഞോന്നു നിർത്തി....... നിന്നോട് ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ നല്ല കാര്യം അതായിരുന്നു വെന്ന് ഇപ്പൊ എനിക്ക് മനസ്സിലായി..... ഗൗരവത്തോടെ അപ്പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സച്ചുവിനെ നോക്കിയായിരുന്നു അവനത് പറഞ്ഞത്..... ഇഷാനിക്കും അത്‌ കേൾക്കെ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി..... ഞാൻ... ഞാനിറങ്ങുവാണ്..... അതും പറഞ്ഞു ഋതിനിറങ്ങുമ്പോഴും സച്ചു അവനെ നോക്കിയിരുന്നില്ല.... അവളെ വേദനിപ്പിച്ച ആരോടും അത്ര പെട്ടെന്ന് ക്ഷമിക്കാൻ അവന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല....... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അന്ന് മുതൽ വീണ്ടും അവൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട അതേ സന്തോഷം തിരികെ കിട്ടുകയായിരുന്നു....... സദാ സമയവും അവൻ കൂടെയുണ്ടെന്നതിൽ കവിഞ്ഞ എന്ത് സന്തോഷമാണ് തനിക്ക് വേണ്ടത്.... ഭക്ഷണവും മരുന്നും വായിൽ തന്ന് അവനെപ്പോഴും കൂടെയുണ്ട്....... ബലമേറിയ അവന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിടെ മുടിയിഴകളിൽ ഒന്ന് തഴുകുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സ്വസ്ഥത മറ്റെവിടെ കിട്ടും...... തുറന്നിട്ട ജന വാതിലിലൂടെ നന്ദ്യാർ വട്ട പ്പൂക്കൾ മാത്രം കാണുന്നു........ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന അവയുടെ ഗന്ധം അവളുടെ ഉള്ളിലങ്ങനെ പടർന്നു നിന്നു..... അത്‌ പോലെ തനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ഒരുക്കിയെന്ന പോൽ മുത്തശ്ശിയും മീനുവും അമ്മയും കൂടെയുണ്ട്..... കളഞ്ഞു പോയ തെല്ലാം തനിക്ക് തിരികെ കിട്ടുകയായിരുന്നു..... പക്ഷെ അപ്പോഴും പപ്പയുടെ ഒരു വരവവൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവനും എങ്ങനെ അതിനോട് പ്രതികരിക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് നല്ല ആശങ്ക യുണ്ടായിരുന്നു...... രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ ആകെ ക്കൂടി ഉഷാറായിരുന്നു..... സ്വയം എഴുന്നേറ്റ് ചാരിയിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം പിടിക്കും വരെ അവൻ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.... ജന വാതിലിലൂടെ നിലാവ് കണ്ട് നന്ദ്യാർ വട്ട പൂക്കളുടെ സുഗന്ധത്തിൽ ലയിച്ചങ്ങനെ.... ഉള്ളിലെ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങി കരിഞ്ഞത് അവളറിഞ്ഞു....... അവൻ കടയിലേക്ക് പോയി തുടങ്ങി...... തകിടം മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കടയിലെ കണക്കുകൾ ക്കിടയിലും അവന്റെ മനസ്സ് അവൾക്കൊപ്പമായിരുന്നു.... എന്നും വരുന്നതിലും നേരത്തെ അവൻ കടയിൽ നിന്നെത്തി..... കണ്ണുകളിൽ പ്രകാശം നിറച്ചു കൊണ്ടൊരുത്തി കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്ന ആനന്ദം അവനിലും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു..... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 കണ്ണാടിക്ക് മുമ്പിൽ നിന്ന് സാരി ഞൊറിഞ്ഞിടുത്ത് കൊണ്ടിരുന്ന ഗായത്രി വാതിൽ തുറന്ന് മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറിയ രവിയെ കണ്ടൊരു നിമിഷം ഞെട്ടി പോയിരുന്നു.... കണ്ണുകളിൽ അഗ്നി യാളി കത്തുന്നുണ്ട്.... ഗായത്രിയുടെ കൈ കാലുകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി.... രവിയുടെ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്നും അയാൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിട്ടാണ് വന്നതെന്ന് വ്യക്തമാണ്...... രവിയേട്ടാ...... ഗായത്രി പറഞ്ഞു തുടങ്ങും മുമ്പേ രവിയുടെ കൈ ഗായത്രിയുടെ കഴുത്തിൽ മുറുകിയിരുന്നു....... (തുടരും) ഇനി ഒരു മാസം വിട പറച്ചിലാണ്......... നോമ്പിന് മുൻപ് തീർക്കണമെന്ന് കരുതിയതാണ്.... പക്ഷെ നടന്നില്ല..... ചിലതിരക്കുകൾ വന്നു..... പിന്നേ പൂർണമായി ok ആവാത്ത സമയം ഞാൻ എഴുതാറുമില്ല...... കൂട്ടത്തിൽ മടിയുമുണ്ട്...... റമദാൻ പൂർണമായും കഴിഞ്ഞു എന്നറിയുന്ന നിമിഷം അടുത്ത പാർട്ട്‌ തരാം..... എല്ലാവരും പ്രാർത്ഥന യിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുക.... ❤️🙏🥰 Aysha Akbar #📔 കഥ