#📙 നോവൽ - പ്രളയം... 🔻 പാർട്ട് _26 ✍️ രചന - Aniprasad. തന്റെ കണ്മുമ്പിൽ നിന്നൊരു ചെകുത്താൻ തന്റെ തിളങ്ങുന്ന ഉളിപ്പല്ലുകൾ കാട്ടി അട്ടഹസിയ്ക്കും പോലെയാണ് ഗൗരിയ്ക്ക് തോന്നിയത്. വെള്ളത്തിനടിയിൽ നിന്നുയർന്നുവന്ന എസ്തപ്പാൻ കയ്യുയർത്തി, തന്റെ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടന്ന മുടി വെള്ളത്തോടൊപ്പം പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വച്ചു. അതിന് ശേഷം അവൻ ആറ്റു വെള്ളം വകഞ്ഞു മാറ്റി മുങ്ങാം കുഴിയിട്ട് വന്ന് ഗൗരിയ്ക്ക് തൊട്ടു മുൻപിൽ ഉയർന്നു വന്നു. അവൾ ഭയന്നു പിന്നിലേക്ക് മാറിയപ്പോൾ അവൻ അത് ആസ്വദിയ്ക്കുന്ന മട്ടിൽ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. എസ്തപ്പാന്റെ കൊലച്ചിരി തൊട്ടടുത്ത കടവിൽ ഇരുന്നു ചൂണ്ട വീശിയെറിഞ്ഞ മണിയന്റെ കാതുകളിലേക്ക് എത്തി. അവൻ പെട്ടന്ന് ചിരി കേട്ടത് എവിടെ നിന്നെന്നറിയാൻ ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു. താഴെ കൊയ്‌പ്പള്ളി കടവിൽ ഗൗരി ഉണ്ടെന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ അവിടേയ്ക്ക് കാതോർത്തതും അവന്റെ ചൂണ്ടയിൽ ഒരു വാക കൊത്തി. പിന്നെ ഒച്ചയൊന്നും കേൾക്കാതായതോടെ മണിയൻ ആ ചിരി ചിലപ്പോൾ തനിയ്ക്ക് തോന്നിയതാവാം എന്ന ചിന്തയിൽ ശ്രദ്ധ ചൂണ്ടയിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ഗൗരി പകുതി കരയിലും അവളുടെ മാറിന് കീഴേയ്ക്ക് വെള്ളത്തിലുമായി വീണുകിടക്കുമ്പോൾ എസ്തപ്പാൻ അവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി. "വാ.. എണീറ്റ് വാ...നീയിങ്ങനെ വാടിയ താമരത്തണ്ട് പോലെ വെള്ളത്തിൽ വീണുകിടക്കുന്നത് കാണുന്നതിനേക്കാൾ എനിയ്ക്കിഷ്ട്ടം കത്തി ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്ന സൂര്യനെ നോക്കി ചിരിയ്ക്കുന്ന ആമ്പൽ പൂവിനെ പോലെ പിടയുന്നതാണ്.. എണീറ്റ് വാടീ.." എസ്തപ്പാൻ കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരുകുമ്പിൾ ആറ്റു വെള്ളം കോരി അവളുടെ വെണ്ണ പോലെ വെളുത്ത മാറിന് മീതെ ഒഴിച്ചു. "ഛീ.. മാറി നിൽക്കെടാ നായേ.." ഗൗരി ചീറിക്കൊണ്ട് ചാടി എണീൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ നെഞ്ചളവുകളിലേക്ക് വഴുതി വീണു. അത് മനസ്സിലാക്കിയ അവൾതന്റെ കയ്യുയർത്തി മാറിന് മീതെ കൈപ്പത്തി വച്ചു മറച്ചു.. അവൻ അവൾക്ക് പിന്നിലെ വിജനതയിലേക്ക് നോക്കി. ഇളം കാറ്റിൽ മരച്ചില്ലകൾ മെല്ലെ ഉലയുന്ന ഒച്ച ഒഴിച്ചാൽ സർവം നിശബ്ദം.ഒരു മനുഷ്യന്റെ കാലൊച്ചയോ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളോ എങ്ങും കേൾക്കാനില്ല. "എനിയ്ക്ക് നിന്നെ എന്തിഷ്ടമാണെന്നറിയോ.. ഞാൻ നോക്കിയ്ക്കോളാമെടീ നിന്നെ. ഒരു കുറവും വരാതെ നിന്നെ ഞാൻ പൊന്നു പോലെ നോക്കിയ്ക്കോളാം.. നീയൊന്ന് സമ്മതം മൂളിയാൽ മതി.നീ എന്റെ കൂടെ പോരുന്നോ.. അതോ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരണോ.." അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്നോടുള്ള ആസക്തി നിറയുന്നത് അവൾക്ക് മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അവൻ കൈനീട്ടി അവളുടെ ചൊടികളിൽ തഴുകാൻ നേരം അവൾ ആ കൈ തട്ടി മാറ്റിയിട്ട് എണീറ്റ് നിന്നു. "തൊട്ടു പോകരുതെന്നെ... നിന്റെയാ വൃത്തികെട്ട കൈകൊണ്ട് എന്നേ തൊട്ടാലുണ്ടല്ലോ..." ഗൗരി അവന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു. "തൊട്ടാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യുവെടീ.. പൊന്നൊന്നും അല്ലല്ലോ നിന്റെ ഈ ശരീരം ഞാൻ തൊട്ടാലുടൻ ഉരുകിപ്പോകാൻ.." തനിയ്ക്ക് നേരെ ചൂണ്ടപ്പെട്ട അവളുടെ വിരലിൽ അവൻ പിടിച്ചതും അവൾ കൈ കുതറിച്ചെടുത്ത്‌ അവന്റെ മുഖത്ത്‌ ഒറ്റയടി അടിച്ചു. "തെമ്മാടിത്തരം പറയുന്നോടാ തെണ്ടീ.. നീ വിരൽ ഞൊടിയ്ക്കുമ്പോ നിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപോരുന്ന പെണ്ണിന്റെ ഗണത്തിൽ നീയെന്നെ കൂട്ടുന്നോ, മനുഷ്യകുലത്തിൽ പിറക്കാത്തവനെ." പടക്കം പൊട്ടുന്ന ഒച്ചയിലാണ് എസ്തപ്പാന്റെ കവിളത്ത്‌ അടി വീണത്. 'എടീ. "എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് എസ്തപ്പാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിയ്ക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും ഗൗരി തിരിഞ്ഞു കരയിലേക്ക് കയറി ഓടാൻ തുനിഞ്ഞു. അവളുടെ ഉയർത്തിയ വലതു കാൽ വണ്ണയിൽ പിടിച്ച അവൻ അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചെങ്കിലും ഗൗരി കാൽ കൊണ്ട് അവനെ ശക്തമായി പിന്നോട്ട് തള്ളി. ഗൗരിയുടെ കാലിലെ പിടി വിട്ട് അവൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് മറിഞ്ഞപ്പോൾ ഗൗരി 'മണിയാ'.. എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ട് തുണികൾ അലമ്പി പിഴിയുന്ന കല്ലിൽ വച്ചിരുന്ന നനഞ്ഞ ബെഡ് ഷീറ്റ് എടുത്ത്‌ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റി പുതച്ചു. ചൂണ്ടയിൽ ഇര കോർത്തുകൊണ്ടിരുന്ന മണിയന് ആ വിളി ഒരപകടസൂചന പോലെ തോന്നിയിട്ട് കയ്യിൽ ചൂണ്ടയുമായി അവൻ തറയിലൂടെ പറന്ന് ഗൗരിയുടെ മുമ്പിലെത്തി. "എന്താ ചേച്ചീ. എന്തിനാ നിലവിളിച്ചത്.." അവൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചതിനൊപ്പം അവൾക്ക് പിന്നിൽ കല്ലാറിന്റെ ഓളങ്ങളിൽ നിന്ന് എസ്തപ്പാൻ ഉയർന്നു വരുന്നത് അവന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. "ചേച്ചീ.. അയാള്.." അവൻ ഭീതിയോടെ എസ്തപ്പാന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. "അയാള് ചേച്ചിയേ ഉപദ്രവിച്ചോ ചേച്ചീ.." അവൻ ചോദിയ്ക്കും മുമ്പേ തുണികൾ കഴുകി വച്ചിരുന്ന ബക്കറ്റ് എടുത്ത ശേഷം അവൾ അവനോട് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എസ്തപ്പാൻഓടി വന്ന് അവളുടെ മുമ്പിലേക്ക് കയറി നിന്നു. "എസ്തപ്പാന്റെ മുഖത്തടിച്ചിട്ട് നീയിവിടുന്നു ഒരടി മുമ്പോട്ട് വയ്ക്കുവോടീ.. എങ്കിൽ നിന്നെ പെണ്ണാണെന്ന് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു തരാം. അവൻ മിന്നൽ പോലെ ഗൗരിയുടെ മുഖത്തടിയ്ക്കാൻ കൈ വീശിയതും തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചൂണ്ട മണിയൻ എസ്തപ്പാന് നേരെ വീശി. തങ്കൂസിന്റെതുമ്പത്ത്‌ കെട്ടിയിരുന്ന വാകയെപിടിയ്ക്കുന്ന ചൂണ്ട എസ്തപ്പാന്റെ ചെവിയുടെ മുകൾ ഭാഗത്ത്‌ കൊരുത്തു നിന്നു. "ഒരടി നീ മുമ്പോട്ട് വയ്ക്കരുത്. വച്ചാൽ നിന്റെ കാത് ഞാനീ ചൂണ്ട കൊണ്ട് വലിച്ചു പറിക്കും.." കോപം കൊണ്ട് മണിയൻ മുരണ്ടു.അവൻ ചൂണ്ടയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ കാത് പറിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദനയിൽ എസ്തപ്പാൻ അലറി. "ചലിയ്ക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ചലിയ്ക്കരുത് അവിടെ നിന്ന്.." എസ്തപ്പാൻ നിന്ന് തിരിയുന്നതിനൊപ്പം മണിയനും അവനെ ചുറ്റി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എസ്തപ്പാന്റെ കാതിനും, മണിയന്റെ കൈക്കും ഇടയിലായുള്ള ചൂണ്ട വള്ളി അൽപ്പം പോലും ലൂസ് ആകാത്തതിനാൽ എസ്തപ്പാതന്റെ കാതിൽ മുള്ളാണി കൊണ്ട് കുത്തുന്ന വേദനയുണ്ടായി. "ചേച്ചി പൊക്കോ.. അയാളത് പൊട്ടിച്ചു കളയുന്നതിനു മുമ്പ് ചേച്ചി വീട്ടിലേക്ക് പൊക്കോ.. അയാള് ചേച്ചിയേ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.. അയാളിവിടുന്നു ചലിച്ചാൽ അയാൾക്കീ ജീവിതത്തിൽ ഇനി ഇടത്തെ ചെവി കാണില്ല." അവൻ ഗൗരിയോട് പിന്നോട്ട് നടന്നോളാൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. "മോനേ നീ..." ഗൗരിയ്ക്ക് അവനെ ആ രാക്ഷസന്റെ മുൻപിൽ വിട്ടിട്ട് പോരാൻ മനസ്സില്ലായിരുന്നു. പക മൂത്ത അവൻ മണിയനെ ഉപദ്രവിയ്ക്കുകയോ, അപായപ്പെടുത്തുകയോ വരെ ചെയ്‌തെന്നിരിയ്ക്കും.. "ചേച്ചീ.. പറയുന്നത് കേൾക്ക്. എന്നേ നോക്കണ്ട.. ചേച്ചി വീട്ടിലേക്ക് പോ.." അവൻ ഒച്ചയുയർത്തി പറഞ്ഞു. എസ്തപ്പാന്റെ കാത് തുളച്ചു കയറിയ ചൂണ്ടയിലൂടെ ചോര തുള്ളികൾ അങ്ങിങ്ങായി ഇറ്റ് നിലത്തേയ്ക്ക് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരി രണ്ടോ നാലോ അടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കി നടന്നതും 'ചേച്ചീ'എന്നൊരു നിലവിളി കേട്ടു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ചൂണ്ട വള്ളിയിൽ കൈ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു എസ്തപ്പാൻ മണിയനെ തന്നോട് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു നിർത്തി കഴുത്തിൽ കുത്തിപ്പിടിയ്ക്കുകയാണ്. അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വിടുതൽ കിട്ടാനായി മണിയൻ കുതറുകയും പിടയുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നെങ്കിലും അതെല്ലാം എസ്തപ്പാന്റെ കരുത്തിനു മുൻപിൽ നിഷ്ഫലമായിരുന്നു. ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് പകയോടെ നോക്കി കൊണ്ട് എസ്തപ്പാൻ, മണിയന്റെ കഴുത്തിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു മേലോട്ടുയർത്തിയ ശേഷം അവന്റെ പുറം നിലത്തേയ്ക്ക് ഒറ്റ അടിയടിച്ചു. ആ കാഴ്ച കണ്ടു ഗൗരി അലറി കരഞ്ഞു പോയി. അവൾ ഇരു കാതുകളും പൊത്തി അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ ദൂരെ കൂടി ദിവാകരൻ നടന്നു പോകുന്നകാഴ്ച കണ്ടു. "ഓടി വരണേ.. ദിവാകരേട്ടാ ഒന്നോടി വായോ.." അയാളെ നോക്കി ഗൗരി അലറി വിളിച്ചു. ദൂരെ നിന്നും ഒരാൾ രൂപം ഓടി വരുന്നത് കണ്ടതോടെ എസ്തപ്പാൻ പിന്നിലേക്ക് നടന്ന് ആറ്റിലേക്കിറങ്ങി. അവൻ അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് ഗൗരി ഓടി മണിയന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വരുന്ന കാഴ്ച കണ്ടു.. "തീർന്നിട്ടില്ലെടീ.. തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ... നിന്റെ തൊട്ട് പിന്നാലെയുണ്ട് ഞാൻ.." അവൻ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു തന്നെ ആറ്റു വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങിപ്പോകുന്നത് ഗൗരി നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ ശരീരവും, അവസാനം ശിരസ്സും വെള്ളത്തിൽ ആണ്ടു പോകുന്നു. പിന്നെ അവൻ മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടു നീന്തി പോകുന്ന ദിശയിലുള്ള വെള്ളം രണ്ട് ഭാഗത്തേക്കായി മുറിഞ്ഞൊഴുകി പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. എസ്തപ്പാൻ പറഞ്ഞ വാചകങ്ങൾ അപ്പോഴും ഗൗരിയുടെ ചെവിയ്ക്കുള്ളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 'തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ'എന്ന്. എന്താണ് അവൻ അപ്പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം എന്ന് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് മനസിലായില്ല. മണിയൻ ഇരുകൈകളും പിന്നിലേക്ക് കുത്തി നിലത്തേയ്ക്ക് എണീറ്റിരിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഗൗരി അവന്റെ അടുത്തേയ്ക്കിരുന്ന ശേഷം അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെപിന്നിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ഇലകളൊക്കെ തട്ടി കളഞ്ഞു. അവൻ വലതു കൈകൊണ്ട് ഇടതു കൈമുട്ട് പിടിച്ചു തിരിച്ച് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗൗരി അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവിടം നിലത്തിടിച്ചു പൊട്ടി ചോര വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ തോളിൽ കിടന്ന നനഞ്ഞ തോർത്ത്‌ കൊണ്ട് ഗൗരി മുറിവിന് ചുറ്റിനും തുടച്ചു കൊടുത്തു. അവന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവൾക്ക് സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഗൗരിയുടെ നിലവിളി കേട്ട ദിവാകരൻഓടി അവർക്കടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. "ഇവന് ഇതെന്തോ പറ്റി ഗൗരീ.. ഇവനെന്താ മരത്തിൽ നിന്നെങ്ങാനും നിലത്ത്‌ വീണോ." മണിയന്റെ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ ദിവാകരന് അങ്ങിനെയാണ് തോന്നിയത്. "ദിവാകരേട്ടാ. ഞാൻ തുണി അലക്കി കഴിഞ്ഞു കുളിച്ച് കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ അയാളിവിടെയ്ക്ക് വന്നു.' ഗൗരി അയാളെ നോക്കികണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അയാളോ.. ആര്..' "ആ എസ്തപ്പാൻ..." "എന്നിട്ട് അവനെവിടെ.." ദിവാകരൻ അവരുടെ അടുത്ത്‌ നിന്നും ചാടി എണീറ്റ് നാല് പാടും നോക്കി. "അയാളിവിടില്ല പോയി ദിവാകരേട്ടാ.." "എങ്ങോട്ട്.. അവൻ ആ വഴിയൊന്നും വന്നില്ലല്ലോ.." "ആറ്റിലേക്ക് ഇറങ്ങി വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങാം കുഴിയിട്ട് പോയി.." "അവനിവിടെനിങ്ങൾ വരുന്നതും കാത്തിരുന്നതാണോ.. അതോ അവൻ നീരാടാൻ വേണ്ടി വന്നതാണോ.." "അറിയില്ല ദിവാകരേട്ടാ. ഞാൻ കുളിച്ച് കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോ വലിയൊരു പാറ വന്ന് വെള്ളത്തിൽ വീഴുമ്പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ പേടിച്ച് ഞാൻ കരയ്ക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയതാ." ഗൗരി അയാളോട് നടന്ന സംഭവമെല്ലാം പറഞ്ഞു "അവൻ ഈ പാവത്തിനെ ഉപദ്രവിച്ചോ മോളേ... അവന്റെ ചെവിയിൽ കൊരുത്ത ചൂണ്ട ആ തൊണ്ട കുഴിയിൽ കൊരുത്തിരുന്നെങ്കിൽ കാലന്റെ ശല്യം തീർന്നു കിട്ടിയേനെ." ദിവാകരൻ അവന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് ഇരുന്ന് കയ്യും കാലുമൊക്കെ പിടിച്ചു നോക്കി. "ഇതങ്ങിനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ലല്ലോ. പോലീസിൽ കേസ് കൊടുക്കണം മോളേ അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ ആരെ കൈവച്ചാലും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലെന്ന് കരുതി ഇനി അവൻ മാറ്റാരെയെങ്കിലും കടന്നുപിടിച്ചെന്നിരിയ്ക്കും. ഇത് മുളയിലേ നുള്ളി കളയണം. ഇവിടുത്തെ മണ്ണിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും മനഃസമാധാനo കളയാനായിട്ട് അവനിനി ഈ കരയിൽ വേണ്ട.." അവർ രണ്ട് പേരും ചേർന്ന് മണിയനെ പതിയെ എണീൽപ്പിച്ചു നിർത്തി. അവന്റെ നടുവിന് നന്നായി വേദന തോന്നിയെങ്കിലും അവർ അറിയാതിരിയ്ക്കാനായി അവൻ കടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നു. ദിവാകരൻ അവരെ രണ്ട് പേരെയും ഗോപിയാശാന്റെ അടുത്തെത്തിച്ചിട്ട് മടങ്ങി പോകും മുമ്പേ ആരൊക്കെയോ വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. "താമസിപ്പിയ്ക്കല്ലേ ആശാനേ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഗൗരിയേ കൊണ്ടു പോയി അവനെതിരെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലും വനിതാ സെല്ലിലും ഓരോ പരാതി കൊടുപ്പിയ്ക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങടെ മോളേ കയറിപ്പിടിച്ച അവൻ നാളെ ഈ റോഡിലൂടെ തലയും പൊക്കി പ്പിടിച്ചു നിങ്ങടെ മുമ്പിലൂടെ നടക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് കാണേണ്ടി വരും.." കാര്യം അറിഞ്ഞു വന്നവരെല്ലാം ഒരേ അഭിപ്രായത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. ചിലർക്കൊക്കെ അവനെ പേടിയുള്ളവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർക്ക് അവനെതിരെ കേസ് കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞാൽ അവന് ഗൗരിയോട് പക കൂടുകില്ലേ എന്ന അഭിപ്രായം ഉള്ളവരായിരുന്നു. "നമുക്ക് പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയോട് പറയാം.. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോകേണ്ടി വന്നാൽ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ സഹായം കിട്ടും.." അത് ശരിയാണെന്ന് ഗോപിയാശാനും തോന്നി.എന്തിനും ഏതിനും പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയുടെ ഒരു സഹായമുള്ളത് നല്ലതാണ്. ♦️ റോബിച്ചനും, മുരളിയും കൊടുവത്തൂർ കടത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അവരെയും കാത്ത്‌ ബെന്നിച്ചനും, രവികുമാറും കടവിൽ നിൽപ്പുണ്ട്. രാവിലെ മുപ്പതോളം കുലകളുമായി വിപണിയിലേക്ക് പോയതാണ് റോബിച്ചനും കൂട്ടുകാരനും. "ഇവന്മാർ ഇതെങ്ങോട്ട് പോകാൻ നിൽക്കുവാടാ റോബിച്ചാ.. നമ്മള് വരുന്നോന്നു ചോദിച്ചപ്പോ നിങ്ങള് പോയിട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞവന്മാരല്ലേ.." റോബിച്ചനും രവികുമാറും നടന്ന് ബെന്നിച്ചന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. "എന്താടാ മുഖം വല്ലാതിരിയ്ക്കുന്നെ.. ആരെങ്കിലുമായിട്ട് നീ പോട്ടി ഇട്ടോ.." റോബിച്ചൻ വന്ന് കൂട്ടുകാരന്റെ തോളത്ത്‌ തട്ടി. "റോബിച്ചാ. ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോടാ.. ലവൻ സംഗതി ആകെ അലമ്പാക്കി ഇട്ടിരിയ്ക്കുവാ... എന്നിട്ടവൻ മുങ്ങി." "ആരുടെ കാര്യമാ നീ പറയുന്നെ. തെളിച്ചു പറയെടാ. എനിയ്ക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ലല്ലോ." റോബിച്ചൻ കൂട്ടുകാരെ മാറി മാറി നോക്കി. ബെന്നിച്ചൻ അറിയിച്ച കാര്യം കേട്ടതോടെ റോബിന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടു. "എന്നിട്ട് ജീവനോടെ ഇവിടെ വാഴാൻ വിട്ടുകളഞ്ഞോ നായിന്റെ മോനേ.." "ദിവാകരേട്ടൻ ഓടി ചെല്ലുമ്പോഴേയ്ക്കും അവൻ മുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. പക്‌ഷേ അവൻ അവിടെ നിന്നിരുന്നെങ്കിലും ദിവാകരേട്ടനെ കൊണ്ട് ഒറ്റയ്ക്ക് അവനെ നേരിടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.ഇതിൽ വേറൊരു പ്രശ്നം കൂടിയുണ്ടെടാ റോബിച്ചാ.." "എന്തുപ്രശ്നം." "നിന്നെ അവൻ വെല്ലുവിളിച്ചിട്ടില്ലേ.. നീ അവന്റെ ഒളിയിടം പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയ്ക്ക് കാട്ടിക്കൊടുത്തതിന്. അവന്റെ ആക്രമണം ഇനി നിന്റെ നേർക്കാവും അടുത്തത്... അതിന് മുമ്പേ നമുക്കവനെ പൂട്ടണം... എപ്പോഴാ അവൻ പതിയിരുന്നു ആക്രമിയ്ക്കുന്നതെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല." "വാ.." റോബിച്ചൻ അവരെയും കൂട്ടി ഗോപിയാശാന്റെ കടയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഗോപിയാശാൻ ഗൗരിയെയും കൂട്ടി പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയെ കാണാൻ പോകാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്. (തുടരും) #📔 കഥ