#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #💥💤🌟 1-1-1 ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) …………………………………………… 1-1-1തിയതിയിൽ വയനാടൻ മലനിരകളിൽ അന്ന് പെയ്തത് മഴയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കറുത്ത ചായം പോലെ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ഒരു ദ്രാവകമായിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രരേഖകളിൽ ഒരിടത്തും രേഖപ്പെടുത്താത്ത, എന്നാൽ വായ്മൊഴിയായി കൈമാറി വന്ന ആ ഭയാനകമായ ദിവസം അന്ന് ഇന്നത്തെ സുൽത്താൻ ബത്തേരിക്കും മാനന്തവാടിക്കുമിടയിലുള്ള നിബിഡ വനത്തിനുള്ളിൽ കരിമലഎന്നൊരു ഗോത്ര ഗ്രാമമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടുത്തെ കാവൽക്കാരനായ കുഞ്ഞപ്പൻ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ കണ്ടത് അമ്പരപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ്. പ്രഭാത സൂര്യൻ ഉദിച്ചു വരുന്നത് കിഴക്കല്ല, മറിച്ച് വടക്കുഭാഗത്താണ്! ആകാശത്തിന് ഒരു തരം ചാരനിറമായിരുന്നു. കാട്ടിലെ കിളികൾ പാടുന്നതിന് പകരം ചിറകടിച്ചു താഴെ വീഴുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ പഴക്കം ചെന്ന ആൽമരം അതിന്റെ ഇലകൾ ഓരോന്നായി കൊഴിച്ചു കളഞ്ഞു. ഇലകൾ വീഴുമ്പോൾ അത് മണ്ണിൽ സ്പർശിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിന് പകരം ലോഹങ്ങൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന ശബ്ദമായിരുന്നു. പാറകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ആരോ രഹസ്യം പറയുന്നതുപോലെ ഒരു പിറുപിറുപ്പ് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ശിലകൾ ശ്വസിക്കുന്നത് പോലെ കുഞ്ഞപ്പന് തോന്നി. ……. ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം ചെന്ന ചെമ്മൻ കാരണവർ തന്റെ ഇരുട്ടറയിൽ ഇരുന്നു വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ആയിരം വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു താളിയോല അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു: "ഒന്നിന്റെ ഗുണിതങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു വരുമ്പോൾ, കാലം അതിന്റെ വായ തുറക്കും. അന്ന് ജനിക്കുന്നവൻ മനുഷ്യനായിരിക്കില്ല, അവൻ ഒരു വാതിലായിരിക്കും. ഇരുട്ടിന് ഇങ്ങോട്ട് വരാനുള്ള ഒരു വാതിൽ." പെട്ടെന്ന്, ഗ്രാമത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള കിണറ്റിലെ വെള്ളം തിളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ചൂടുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഭയം കൊണ്ടെന്നപോലെ വെള്ളം മുകളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. അതിൽ നോക്കിയവർക്ക് കണ്ടത് അവരുടെ തന്നെ പൂർവ്വികർ വെള്ളത്തിനടിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടി പിടയുന്നതാണ്. വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ എണ്ണമയമുള്ള കറുത്ത പാടുകൾ രൂപപ്പെട്ടു. ……. ഉച്ചയായപ്പോൾ സൂര്യൻ ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ നിശ്ചലമായി നിന്നു. പിന്നീട് നടന്നതാണ് ഏറ്റവും ഭീകരമായത്. മനുഷ്യരുടെ കാല്ക്കൽ കിടന്നിരുന്ന നിഴലുകൾക്ക് പെട്ടെന്ന് കനം വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. കുഞ്ഞപ്പൻ നടക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ സ്വന്തം നിഴൽ അവന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. ഗ്രാമവാസികൾ ഓരോരുത്തരായി സ്വന്തം നിഴലുകളാൽ വേട്ടയാടപ്പെട്ടു. നിഴലുകൾ മനുഷ്യരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അടർന്നുമാറി കാടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. നിഴലുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട മനുഷ്യർക്ക് സ്വന്തം വികാരങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവർക്ക് കരയാനോ ചിരിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല. അവർ വെറും ജീവച്ഛവങ്ങളായി മാറി. ഈ സമയം, കാടിന്റെ അഗാധതയിൽ നിന്ന് ഒരു കൂറ്റൻ അട്ടഹാസം കേട്ടു. അത് ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്ന് വരുന്നതായിരുന്നു. 1, 1, 1 എന്ന അക്കങ്ങൾ ഒരു താക്കോലായി പ്രവർത്തിച്ച് ഭൂമിക്കടിയിലെ പാതാള ലോകത്തിന്റെകവാടം തുറന്നിരിക്കുന്നു. …… സന്ധ്യയായപ്പോൾ ആകാശം പൂർണ്ണമായും കറുത്തു. നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത ആ രാത്രിയിൽ, കാട്ടിലെ ഓരോ മരവും ഓരോ രാക്ഷസരൂപമായി മാറി. ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഒന്നിച്ച് ഒരു മന്ത്രം പോലെ എന്തോ ഉരുവിടാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ ബോധം ആ നിമിഷം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ആകാശത്തുനിന്ന് മഴയ്ക്ക് പകരം കറുത്ത ദ്രാവകം പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ ദ്രാവകം തൊട്ട മരങ്ങൾ കരിഞ്ഞുപോയി. കുട്ടികൾ ജനിച്ച വീടുകളിൽ നിന്ന് കരച്ചിലിന് പകരം വിചിത്രമായ സംഗീതം കേട്ടു. ആ രാത്രിയിൽ ജനിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ തൊലിപ്പുറത്ത് 111എന്ന അക്കം താനേ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവർ മനുഷ്യ ശിശുക്കളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കാലത്തിന്റെ ക്രമക്കേടിലൂടെ ഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നുകൂടിയ വിനാശത്തിന്റെ വിത്തുകളായിരുന്നു. ആ ശിശുക്കൾക്ക് കണ്പോളകളില്ലായിരുന്നു; അവരുടെ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള കണ്ണുകൾ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അവസാനത്തെ നോക്കി ഇരുന്നു. ……. രാത്രി 11:59 ആയപ്പോൾ, എല്ലാവരും കരുതി ഈ ദുരന്തം അവസാനിക്കുമെന്ന്. എന്നാൽ 12 മണിയായപ്പോൾ സമയം 01-01-02 ലേക്ക് നീങ്ങിയില്ല. പകരം കലണ്ടർ വീണ്ടും 01-01-01 ലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുപോയി! അവർ ആ ഒരു ദിവസത്തിൽ തടയപ്പെട്ടു. ഓരോ തവണയും ആ ദിവസം ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ വേദന കൂടിവന്നു. മരണം ആ തീയതിയിൽ നിരോധിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ആർക്കും മരിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല. ഗ്രാമം അപ്പാടെ ഒരു മായക്കാഴ്ചയായി മാറി. പിന്നീട് നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞു. ആ ഗ്രാമം നിന്നിരുന്ന സ്ഥലം ഇന്ന് കൊടും കാടാണ്. പക്ഷേ, ആ ലൂപ്പ് തകർക്കപ്പെട്ടില്ല. ……. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം 1920-ൽ വയനാടൻ കാടുകളിൽ സർവ്വേയ്ക്ക് എത്തിയ ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസർ വില്യം ഹെൻറിയുടെ സംഘം ഈ നിഗൂഢ മേഖലയിൽ എത്തിപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡയറിയിൽ ഇങ്ങനെ കുറിച്ചിരുന്നു "ഞങ്ങൾ ഒരു ഗ്രാമം കണ്ടെത്തി. അവിടെ മനുഷ്യർക്ക് നിഴലില്ല. അവർ സംസാരിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അവരുടെ കണ്ണുകൾ സ്വർണ്ണനിറമാണ്. ഏറ്റവും വിചിത്രം, എന്റെ കയ്യിലുള്ള മെക്കാനിക്കൽ ക്ലോക്കുകൾ എല്ലാം അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ പിന്നോട്ട് ഓടാൻ തുടങ്ങി." ഹെൻറിയുടെ സംഘത്തിലെ പത്തുപേർ ആ കാടിനുള്ളിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഒരു പഴയ ചിത്രം ബ്രിട്ടീഷ് മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടെടുത്തു. അതിൽ ഹെൻറിയോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നത് എ.ഡി. 01-ലെ വസ്ത്രം ധരിച്ച കുഞ്ഞപ്പനായിരുന്നു! കാലം അവിടെ ഒരേസമയം നിൽക്കുകയായിരുന്നു. …….. ഇന്നും വായനാടിന്റെ ഉൾവനങ്ങളിൽ 'കരിമല' എന്നൊരു ഭാഗമുണ്ട്. അവിടെ പോകുന്ന സഞ്ചാരികൾക്ക് പലപ്പോഴും തലകറക്കവും സമയം മറന്നുപോകുന്ന അവസ്ഥയും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. അന്ന് ജനിച്ച ആ 111 കുഞ്ഞുങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ചിതറിപ്പോയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അവർക്ക് വാർദ്ധക്യമില്ല. നമ്മുടെ ഇടയിൽ തന്നെ അവരുണ്ടാകാം. അവരുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ ആ വിചിത്രമായ അടയാളമുണ്ടാകും. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ക്ലോക്കുകളും ഒരു സെക്കൻഡ് നേരത്തേക്ക് ഒന്നിച്ച് നിന്നുപോയാൽ, ആ കറുത്ത മഴ വീണ്ടും പെയ്യുമെന്നും കാലഭൈരവൻ ഉണരുമെന്നുമാണ് വിശ്വാസം. ……… കേരളത്തിലെ പഴയ തന്ത്രി കുടുംബങ്ങൾ ഇന്നും വിശ്വസിക്കുന്നത്, ഈ ഏകനപതതാം പകലിന്റെ' സ്വാധീനം മാറ്റാനാണ് പിൽക്കാലത്ത് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കാലപൂജകൾ ആരംഭിച്ചത് എന്നാണ്. ഇന്നും ആ പഴയ ശാപം വയനാടൻ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾവയനാട്ടിൽ ഇരുന്നാണ് ഈ കഥ വായിക്കുന്നത് എങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഫോണിലെ സമയം ഒന്ന് നോക്കുക. അത് കൃത്യമാണോ? അതോ സെക്കൻഡുകൾ നിശബ്ദമായോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, നിങ്ങളും ഇപ്പോൾ ആ പഴയ കരിമലയുടെ അതിർത്തിക്കുള്ളിലാണ്. …….. End .