*प्रतीत्यसमुत्पत्तीचा नियम (पतिच्च समुत्पाद) भाग (४४४)* *या उपमेची खोली लक्षात घेता, मी येथे एक संक्षिप्त भाष्य करू इच्छितो. आपल्याला माहित आहे की संवेदना स्पर्शावर अवलंबून असते. शारीरिक स्पर्श पूर्णपणे कोमल त्वचेवर अवलंबून असतो, हे आपल्या सर्वांना माहीत आहे. कल्पना करा की आपल्या उजव्या हातावर जखम आहे. डाव्या हातावर मखमली कापडाने हलकेच चोळल्यास प्रचंड आराम मिळतो, परंतु तोच आघात उजव्या हातावर केल्यास वेदनेने हात मागे घेतला जातो. बुद्धांचे विधान संक्षिप्त आणि सोपे करून सांगायचे झाल्यास, असे म्हणता येईल की ते त्वचेवरील सुखद संवेदना आणि कच्च्या मांसावरील वेदनादायी संवेदना यांची तुलना करत आहेत. अंतिम अर्थाने, त्वचा ही जखमेभोवतीची केवळ एक पट्टी आहे. जर संपूर्ण शरीर एक जखम, एक रोग आणि एक व्रण असेल, तर त्वचा ही पट्टी आहे, जसे अशुद्धतेच्या चिंतनात (असुभ भावना) 'गंडभूतो, रोगभूतो, वणभूतो' असे शिकवले आहे. ध्यानाचा हा विषय स्पर्श आणि निर्वाणप्राप्तीबद्दल भ्रमनिरासाकडे घेऊन जातो. हाच स्पर्शाचा पोषणतत्त्व आहे.* *पुढचा मुद्दा आहे मानसिक संकल्पांना अन्न मानणे (मनो संचेतना आहार). भिक्षूंनो, मानसिक संकल्पांचे अन्न कसे ओळखावे? येथे आणखी एक गहन अर्थाची उपमा दिली आहे. माणसाच्या उंचीइतका खोल जळत्या निखाऱ्यांचा एक खड्डा आहे. त्यातून धूर किंवा ज्वाळा बाहेर पडत नाहीत. एक माणूस, ज्याला जगण्याची इच्छा आहे पण मृत्यूची भीती वाटते, ज्याला सुखाची इच्छा आहे पण दुःखाची भीती वाटते, तो या खड्ड्याजवळ येतो. दोन बलवान माणसे त्याचे हात पकडून त्याला खड्ड्याकडे ओढतात. जरी तो...* *कोळशाच्या खाणीकडे शारीरिकरित्या ओढला जात असताना, त्याचा संकल्प (चेतना), त्याची आकांक्षा (पट्टन), त्याचा दृढनिश्चय (पानिधी) त्यापासून दूर वाकतो. तो धडपडतो पण पुढे ओढला जातो. ही ती उपमा आहे. पुढे बुद्ध ती त्या व्यक्तीला लागू करतात. "भिक्षूंनो, मानसिक संकल्पांना अशा प्रकारे समजून घेतले पाहिजे. ज्या श्रेष्ठ शिष्याला मानसिक संकल्पांच्या पोषणाचे पूर्ण ज्ञान प्राप्त होते, तो कामवासना, अस्तित्व आणि संहार या तिन्ही इच्छांची (काम तन्हा, भव तन्हा, विभव तन्हा) पूर्ण साक्षात्कार प्राप्त करतो. जो शुद्धतेच्या या स्तरावर पोहोचतो, त्याला अर्हत्त्व निश्चित आहे."* *धम्मपद: बुद्धांचा ज्ञानमार्ग* #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #🎑प्रेरणादायी मोशन व्हिडीओ #🙂Positive Thought #bhimsenik #💪बुद्धांची तत्वे📜